Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
no way dat zo iemand aan mijn paardje komt. Lynske78 schreef:Maar wat is wreed? Wij kunnen een paard nooit zo hard slaan als een ander paard dat doet. Het belangrijkste is dat het paard het begrijpt waarom hij gecorrigeerd wordt.

CaileyS schreef:'Beter 1 goede tik dan 10 zachte,' vind ik heel belangrijk.
Maar het allerbelangrijkst is dat hij terecht is.
Marion71 schreef:Weet je, dit soort praktijken komen altijd te vaak voor. Nu geef je het voorbeeld van hoefsmeden, maar zo zijn er talloze te bedenken. Wat denk je van veel eigenaren zelf? Bij mij op stal (ik heb m'n eigen stal met een paar pensionpaarden) gebeurt dit absoluut niet. Niet uit frustratie, niet uit onkunde en niet uit angst.
Een klein kind kan mijn eigen paarden naar de wei brengen. En mijn paarden zijn groot. Dat heeft te maken met de rust waarmee ze behandeld worden, maar ook met de duidelijkheid en de gehoorzaamheid die ik van ze verlang. Ok, eerlijk? Eentje niet. Een delicate merrie die ik zelf verpest had, maar juist dit hiervan geleerd heb. Zonder dit paard was ik als paardenmens nooit geworden wie ik nu ben.
Vaak staan nieuwe pensionpaarden te jengelen, schoppen, gillen, enz. tijdens de voerrondes. Op veel stallen krijgen ze een mep met de zweep o.i.d. Daar doen wij niet aan, wij slaan ze gewoon over. Duurt ff voordat ze ophouden, maar zodra ze rustig en braaf staan te wachten, krijgen ze hun voer. Dat kan een paar minuten duren, soms zelfs 10 maar ze houden altijd allemaal een keer op. Sommigen snappen het na 2 keer, anderen hebben wat langer nodig, maar na een maand staan ze allemaal braaf te wachten. Mijn ervaring is dat vooral Friezen doorzettingsvermogen vergen, maar het lukt altijd op deze manier. En waarom? Simpel, goed gedrag belonen, ongewenst gedrag negeren.
Als iemand bij mij op stal omgaat met paarden zoals jij beschrijft, krijg ik daar een rotgevoel van. De eerste keer overkomt het je, maar een volgende keer ben ik voorbereid en voer ik een theaterstukje op. Ik begin te schreeuwen, dreigen en druk te doen in een rare niet bestaande taal. Ik ga net zo lang door totdat degene horendol van me wordt. Dan stop ik, haal even heel diep adem en zeg in alle rust "Dit is precies wat jij naar je paard toe doet. Jij begreep geen snars van mij. Jouw paard ook niet van jou".
Meer zeg ik niet, soms hou ik het zelfs bij de eerste zin. Meestal is dat voldoende, soms is een uitleg nodig. Dat werkt veel beter dan boos reageren hoe iemand het in z'n kop krijgt om z'n paard zo te behandelen, en ook dat is weer levenservaring (en ook dat heeft tijd gekost om mezelf eigen te maken dat het niet gaat om gelijk hebben, maar om het bereiken van je doel).
Accepteren is een mogelijkheid, het willen veranderen een andere. Vind een manier waarop jij je eigen kunt maken om daadwerkelijk die ander te bereiken. Met boosheid of welke andere vorm van agressie dan ook bereik je niks. Met de dialoog, spiegel voorhouden of educatie des te meer.
Marion71 schreef:Ik begin te schreeuwen, dreigen en druk te doen in een rare niet bestaande taal. Ik ga net zo lang door totdat degene horendol van me wordt. Dan stop ik, haal even heel diep adem en zeg in alle rust "Dit is precies wat jij naar je paard toe doet. Jij begreep geen snars van mij. Jouw paard ook niet van jou".
!