Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-12-08 13:30

Conflict over welzijn paard

Geplaatst door de TopicStarter : 01-12-08 13:30

Heb ik een poot om op te staan?
Mijn vader kocht jaren geleden een paard. Hij had grootse plannen met dit paard maar na 2 jaar kapte hij er mee. Hij zette het paard op een wei en keek er niet meer naar om. Toen ik mijn eigen paard moest verkopen ivm geldtekort besloot ik dat paard op te pakken. Ik moest alleen wel alles zelf aanschaffen en betalen. Ik heb ruim 4 jaar voor het paard gezorgd, spullen gekocht en ik heb een verzorgster geregeld op het moment dat ik steeds minder tijd ben gaan krijgen. Ze verzorgd hem nu al meer dan een jaar en gaat er elke dag heen. Dit heeft ze zelf ook beseft en gaat binnenkort op zoek naar een eigen paard. Ik heb er geen tijd meer voor, ook geen geld. Het paard heeft met haar een band opgebouwd en zij heeft er een hoop mee bereikt. Misschien zouden we haar het paard kunnen verkopen. Deze stelling legde ik onder de neus van mijn vader. Het zou perfect zijn, zij en het paard zijn goed op elkaar afgestemd, ze geeft hem de volle aandacht en heeft er geld voor.

Hij heeft vandaag besloten dat hij het paard wil houden. Hij zegt het paard weer actief te gaan gebruiken, maar ik geloof er niet in. Hij heeft ruim 4 jaar lang tegen mij gezegd dat hij er mee aan de slag zou gaan. Dit deed hij niet. Ik heb meerdere keren een verzorgster moeten regelen, ik heb veel kosten moeten maken omdat mijn vader het niet nodig vond dat hij elke 6 weken sowieso naar de smid moet. Zo zijn er nog tal van zaken die alleen wij echte paardenmensen kunnen begrijpen.

Aangezien ik de laatste 4 jaar er tot gedwongen werd mij om het paard te ontfermen, omdat ik wist dat hij anderrs weg zou rotten ergens in een wei heb ik er heel veel tijd en geld ingestopt. Ik beschouwde het paard als mijn eigen, en eerlijk gezegd doe ik dat nu nog. Ik heb er geen vertrouwen in dan mijn vader verandert is. Hij beloofde mij altijd veel dingen maar kwam ze nooit na. Net zoals dat hij beloofde het paard weer eens in te spannen. Hij zit altijd krap bij kas, geeft liever niets uit en nu gaat hij me vertellen dat hij nu wel ineens een koets wil kopen omdat ik een verkoop voorstel?

Ik voel mij meer eigenaar door alle verantwoordelijkheid die ik noodgedwongen op me heb moeten nemen. Op papier is hij van mijn vader. Mijn vraag is: Heb ik een poot om op te staan? Iemand die financieel en emotioneel heel veel met dat paard bereikt heeft, mag diegene niet beslissen wat het beste voor het paard is?

Het paard is onwennig naar mijn vader toe want hij heeft hem al in tijden niet meer gezien. Het paard heeft een enorme goede band met de verzorgster en ik ben ook echt gelukkig als hij naar haar zou gaan. Maar dat gaat hij niet en dat maakt me doodongelukkig. Wat voor geld ik erin heb gestopt is een bijzaak, waar ik van baal is dat als ik mijn handen er nu vanaf trek, het paard weer in dezelfde situatie terecht zal komen als vroeger.

En dat breekt mijn hart!

Ik wil stappen ondernemen, maar tot hoe ver kan ik gaan!???

Positieve punten:
- het paard wordt verkocht aan de verzorgster (alleen nog in mijn dromen vanaf nu)
- het paard krijgt de volle aandacht van de verzorgster met veel paardenervaring
- het paard wordt actief gebruikt en kan groeien
- de kwaliteiten gaan niet verloren nu hij zijn training voort kan zetten met een ander baasje.

Maar helaas mijn vader denkt daar anders over.
- hij wil geen geld uittrekken voor een paard
- laat staan dat hij dat kan
- ik heb heel vaak dingen moeten betalen die hij eigenlijk als eigenaar moest kopen, maar dat onnodig vond.
- hij heeft minimale ervaring met paarden, ik rij al 15 jaar paard waarvan ik 2 eigen paarden heb gehad en nu dit 'eigen' paard.
- hij steekt liever tijd in zijn vriendin dan dat hij echt wat met het paard gaat doen.
- hij en het paard hebben al jaren geen binding meer
- al mijn inzet gaat verloren omdat mijn vader de kwaliteiten niet beschikt
- ook al trek ik mijn handen er vanaf ik blijf een drang voelen voor dit paard te zorgen omdat ik weet dat het anders echt weer helemaal mis gaat!

Kortom: ik zie alles in duigen vallen en dat doet zeer.

Ook al weet hij donders goed dat het paard bij haar goed af is en zo 2 wezens heel gelukkig kunnen maken (paard en verzorgster) kiest hij toch voor zichzelf, doet het paard te kort, mij te kort en geeft me een stank voor dank gevoel.

Wat kan ik in godsnaam doen?
Graag jullie eerlijke mening!

Heb ik recht als dochter om dit te eisen? Dat ik degene ben die mag beslissen wat er gaat gebeuren omdat ik er 4 jaar non stop voor heb betaald en naar om heb gekeken? Ook al staat het paard op zijn naam?

Nomineer dit bericht ×