Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-03-14 00:18

Geplaatst: 17-03-14 00:18

xsophiee schreef:
Wow, wat een gemengde reacties hier. Ik wil even vermelden dat ik alle spullen heb, die zitten in een kast met een slot op waarvan alleen ik de sleutel heb, maarja wat ben ik daar mee.. Ik probeer om Simson achter mij te laten en mij te focussen op school en andere dingen maar het valt mij zwaar. Zeker omdat ik onze 2 ponys elke dag ga verzorgen en een lege stal zie.

Mijn ouders zijn nog niet voor de wet gescheiden, dus ik ben (nog) niet verplicht om naar mijn moeder te gaan. Sowieso word ik dit jaar 17 en dan zijn ze minder streng dus ik zal niet meer verplicht zijn om te gaan. Ik snap de gemengde reacties van iedereen. Jullie weten natuurlijk niet wat er aan vooraf gegaan is maar er valt gewoon niet te praten met mijn moeder (vind ik). Ik kan rustig blijven maar zij doet mijn nekharen overeind staan door heel de tijd alle schuld op andere mensen te steken en ze ziet NIETS van haar eigen fouten in. Dat vind ik gewoon ziek. Ook dringt ze zichzelf heel de tijd op. Ze is de maandag vertrokken naar X en de zondag verwacht ze al dat we happy family gaan spelen met haar en X? Echt serieus, je kan dat toch niet verwachten van je kinderen.. Ze wil ons gewoon verplichten om naar haar te komen maar kan niet luisteren naar waar dat wij aan toe zijn. En ze heeft duidelijk gezegd tegen mijn vader dat het puur was om mij een hak te zetten en mij te chanteren. Dit was niet het enige, mijn paard en beste vriend bij mij weghalen was gewoon de druppel. Voor mij voelt het alsof ze mijn moeder niet is, ik herken haar gewoon niet meer.
Mijn vader kan er niets aan doen, hij kent ten eerste niets van paarden en ten tweede, de paarden staan op mijn moeder's naam en zij betaalt ze.
Een brief is wel een goede optie maar aangezien ze totaal niet geeft om wat wij willen en waar wij aan toe zijn denk ik niet dat dat gaat helpen.. Het glijdt gewoon van haar af.

Ik vind het hele gebeuren heel naar voor je. OUders die scheiden moeten hun kinderen er buiten laten; helaas kunnen ze dat kennelijk vaak niet.

Een vraag aan jou: weet je zeker dat je moeder dat tegen je vader heeft gezegd? Scheidende ouders maken elkaar graag zwart, helaas.

Laat alles eerst maar even tot rust komen, best kans dat iedereen dan wat redelijker wordt.

Sterkte!

**Geplaatst**: 17-03-14 00:33

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 17-03-14 00:33

Ik heb niet alle reacties gelezen, maar ik herken je verhaal een stuk

Mijn moeder had ook een nieuwe man leren kennen en mijn ouders zijn toen ook gescheiden. Mijn vader heeft ons huis toen gekocht en ik heb toen gekozen om gewoon thuis te blijven wonen bij mijn vader dus.
Mijn moeder nam me dit heel kwalijk en heeft toen mijn hond meegenome.. dit is ondertussen anderhalf jaar geleden en mijn moeder probeert nog wel contact met mij te zoeken, maar voor mij is ze mijn moeder niet meer.
Ik mis mijn hond nog elke dag, maar ik ga niet toegeven door terug naar haar te gaan..
Ik vind dat het gewoon schandalig is om als moeder zo iets dierbaars van je dochter af te pakken..

**Geplaatst**: 17-03-14 00:39

Geplaatst: 17-03-14 00:39

WatchNow schreef:
Ik heb niet alle reacties gelezen, maar ik herken je verhaal een stuk

Mijn moeder had ook een nieuwe man leren kennen en mijn ouders zijn toen ook gescheiden. Mijn vader heeft ons huis toen gekocht en ik heb toen gekozen om gewoon thuis te blijven wonen bij mijn vader dus.
Mijn moeder nam me dit heel kwalijk en heeft toen mijn hond meegenome.. dit is ondertussen anderhalf jaar geleden en mijn moeder probeert nog wel contact met mij te zoeken, maar voor mij is ze mijn moeder niet meer.
Ik mis mijn hond nog elke dag, maar ik ga niet toegeven door terug naar haar te gaan..
Ik vind dat het gewoon schandalig is om als moeder zo iets dierbaars van je dochter af te pakken..

De vraag is dan: heeft ze de hond meegenomen omdat ze zelf niet zonder kon of om jouw een hak te zetten? Wiens hond is het, wie heeft ervoor betaald?
En de tweede vraag: als jouw vader fulltime werkt en jij ook bezig bent met school of een vervolgopleiding, is het dan niet zielig om de hond alleen thuis te hebben zitten alleen omdat jij er geen afstand van kunt doen?

**Geplaatst**: 17-03-14 00:52

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 17-03-14 00:52

Ts: Een kennis van mij heeft een soortgelijke ervaring. Moeder ging vreemd, ging verder met die man, ouders gingen scheiden. En zij heeft het heel erg moeilijk gehad met deze situatie, heeft zich ook ge-uit in zéér vervelend gedrag op school. Ze nam het haar moeder héél erg kwalijk. Nu zo'n 15 jaar verder is ze daar compleet op terug gekomen. Omdat ze nu ook haar moeders kant van het verhaal kent en begrijpt. Maar wat er in die tijd gebeurd is, dat heeft een breuk gecreëerd tussen haar en haar moeder en die zal nooit meer goed komen.

Geen tips dus, maar dit verhaal waar je misschien wat mee kunt doen. Veel succes en sterkte verder.

**Geplaatst**: 17-03-14 00:59

Geplaatst: 17-03-14 00:59

Mijn ouders zijn op mijn 17e uit elkaar gegaan, en ik twijfel dan ook niet aan jouw verhaal. Ja, natuurlijk is er altijd een andere kant van het verhaal, maar in dit soort situaties is de vraag hoe rationeel die kant is.
Mijn moeder zag net als jouw moeder geen enkele fout in wat ze deed, sterker nog, ik durf te wedden dat ze ook nu nog vind dat ze alles perfect en goed doet. Daarentegen ziet ze niet wat voor pad van emotionele schade ze achter zich laat.

Was mijn moeder destijds volwassen geweest, of had ze naderhand een oprecht excuses gemaakt, ja, wellicht had ik dan nu nog contact met haar. Mijn moeder is niet mijn 'mama', mijn moeder is de vrouw die mij op de aarde heeft gezet, that's it. Ik hoef geen puber als 'mama', want dan kan ik mijzelf beter opvoeden.

Dat je moeder dingen tegen je houdt is puur emotionele chantage, snel een overhaastte reactie uit je proberen te trekken. Mijn tip, zet al je emoties in een brief naar je moeder, sla hem op op je computer en kijk er een week niet naar, denk er nog een week goed over na, pas de brief aan waar nodig, en verstuur hem.

**Geplaatst**: 17-03-14 09:38

Geplaatst: 17-03-14 09:38

Cassidy schreef:
WatchNow schreef:
Ik heb niet alle reacties gelezen, maar ik herken je verhaal een stuk

Mijn moeder had ook een nieuwe man leren kennen en mijn ouders zijn toen ook gescheiden. Mijn vader heeft ons huis toen gekocht en ik heb toen gekozen om gewoon thuis te blijven wonen bij mijn vader dus.
Mijn moeder nam me dit heel kwalijk en heeft toen mijn hond meegenome.. dit is ondertussen anderhalf jaar geleden en mijn moeder probeert nog wel contact met mij te zoeken, maar voor mij is ze mijn moeder niet meer.
Ik mis mijn hond nog elke dag, maar ik ga niet toegeven door terug naar haar te gaan..
Ik vind dat het gewoon schandalig is om als moeder zo iets dierbaars van je dochter af te pakken..

De vraag is dan: heeft ze de hond meegenomen omdat ze zelf niet zonder kon of om jouw een hak te zetten? Wiens hond is het, wie heeft ervoor betaald?
En de tweede vraag: als jouw vader fulltime werkt en jij ook bezig bent met school of een vervolgopleiding, is het dan niet zielig om de hond alleen thuis te hebben zitten alleen omdat jij er geen afstand van kunt doen?

Mijn broer had die hond als puppy gekregen, maar die was het huis al uit. Mijn moeder betaalde het eten wel voor de
hond, maar ik verzorgde haar ook. Daarnaast had ik nog een ander hondje en die waren echt beste vriendjes met elkaar. Mijn vader was op brugpensioen en dus altijd thuis, we hebben een grote tuin waar ze samen konden spelen en mijn moeder heeft geen tuin nu. Mijn werkgever heeft haar toen gewaarschuwd dat als ze onze hond ging meenemen dat ze mij dan ging kwijtraken, daar antwoordde ze op: dat kan me niet schelen, ze moet haar plaats maar leren kennen.
Ik vind het zielig dat ze een hond die al 9jaar op dezelfde plaats woont ineens te verhuizen en dan nog van mijn ander hondje weg te rukken ook..

**Geplaatst**: 17-03-14 10:10

Geplaatst: 17-03-14 10:10

Vind het advies wat hier gegeven wordt toch wat raar hoor. Niet toegeven aan deze chantage. Dat dat je eerste reactie is snap ik wel maar daar kom je natuurlijk nergens mee.
Een scheiding is nou eenmaal voor iedereen in het gezin een lastige situatie. Maar je kan toch ook niet van je moeder verwachten dat ze kosten wat het kost bij je vader blijft. Het is en blijft je moeder. En ook die maakt fouten/verkeerde beslissingen. Het kan helpen om je af te vragen hoe ze het dan wel had moeten aanpakken. Op welke manier was het voor jou makkelijker geweest? Zet dit op papier voor haar zodat ze het kan lezen en er ook over na kan denken.
Praat met haar. Vraag of ze het paard terug zet en beloof haar dat je je best zult doen om het contact te herstellen. Dat betekend niet dat je gelijk met haar en haar nieuwe vriend op de bank moet gaan zitten. Je kan haar ook uitleggen dat je gewoon nog tijd nodig hebt om alle veranderingen in je leven een plekje te geven. En dat het paard daar een stabiliserende factor in kan zijn.

**Geplaatst**: 17-03-14 10:12

Geplaatst: 17-03-14 10:12

FriesWytske schreef:
We horen hier alleen het verhaal van ts. En die zegt dat het allemaal haar moeder haar schuld is. Denk toch dat er meer aan de hand is. Dan wat ts ons verteld.

Dit. We lezen maar 1 kant van het verhaal.

**Geplaatst**: 17-03-14 10:14

Geplaatst: 17-03-14 10:14

Ik wil je ook nog wel even mee geven dat je maar 1 moeder hebt. Mijn moeder is overleden en als het kon zou ik er alles aan doen om haar terug te krijgen. Ik weet hoe het voelt als iemand je laat zitten en "verraad", maar het kan ook anders uitpakken.
Als het familielid waar ik in een eerdere post over sprak, kwam te overlijden, had ik mezelf het nooit vergeven.

**Geplaatst**: 17-03-14 13:06

Geplaatst: 17-03-14 13:06

Hobbyhorse schreef:
FriesWytske schreef:
We horen hier alleen het verhaal van ts. En die zegt dat het allemaal haar moeder haar schuld is. Denk toch dat er meer aan de hand is. Dan wat ts ons verteld.

Dit. We lezen maar 1 kant van het verhaal.

Volgens mij is TS heel eerlijk en kan ze ook wel de andere kant van het verhaal zien. Uiteraard zitten er 2 kanten aan het verhaal.
Maar ik vind niet dat je van een 16 jarige mag verwachten dat deze zich maar als volwassenen gaat gedragen.
Kom op zeg, als moeder ga je dit soort chantage middelen gewoon niet inzetten, klaar!

En iemand dierbaar verliezen is vreselijk, maar dat is geen reden om koste wat koste bepaalde contacten maar in stand te houden. Soms kost een relatie nu eenmaal meer verdriet en energie dan het oplevert. Dan moet je je afvragen of je dat op die manier in stand wilt houden.............

**Geplaatst**: 17-03-14 15:16

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 17-03-14 15:16

TS, zou je anders misschien met een tante ofzo (zus, broer of vriendin van je moeder) kunnen praten? Dus iemand die iets onpartijdiger is dan je vader.
Misschien kan diegene even dan schipperen tussen je moeder en jou.

Als dat niet werkt, zou ik als ik jou was professionele hulp inschakelen. Let wel even goed op kosten (psychologen zijn ook niet gratis). Vaak moet je doorverwezen worden via je huisarts en ik zou er (als ik jou was) even op letten dat je niet op een lange wachtlijst gezet wordt. Lang wachten is met dit soort dingen niet altijd handig.
Het zou bij professionele hulp een idee kunnen zijn dat je eerst een gesprek alleen hebt met de psycholoog of therapeut en dat jij (of de therapeut) daarna je moeder uitnodigt voor een gesprek met jou samen met de therapeut (of je moeder ook een keer alleen ofzo als ze dat liever wil).

Kijk, misschien zorgt dit er allemaal niet voor dat je je paard terug krijgt of dat je weer beste vriendinnen met je moeder bent, maar misschien zorgt het er wel voor dat je wat meer rust krijgt met de situatie. Dan kan je in ieder geval door met je studie en leven. Want ik kan me zeker goed voorstellen dat dit je erg afleidt en verdrietig maakt.

Heel veel succes en sterkte :(:)

**Geplaatst**: 18-03-14 09:39

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 18-03-14 09:39

Hoe is het ts?

**Geplaatst**: 18-03-14 10:34

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 18-03-14 10:34

Ik heb even alles gelezen en ik vind, twee kanten of niet dat je moeder het paard nooit had mogen meenemen als chantagemiddel. Dat is verschrikkelijk onvolwassen en ik hoop dat ze ooit gaat inzien wat voor schade ze doet met dit soort handelingen en uitspraken. Ik geef ook de tip van een brief schrijven. Probeer je gevoel te uiten. Probeer ook duidelijk te maken dan in minder dan een week tijd julie er nog niet aan toe zijn 'happy family' te spelen en dat dit allemaal vrij hard is aangekomen.

**Geplaatst**: 18-03-14 10:37

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 18-03-14 10:37

Waar staat je paard nu dan en wie rijdt je paard nu?

**Geplaatst**: 18-03-14 10:46

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 18-03-14 10:46

Misschien veel te simpel gedacht maar... Zijn je ouders in gemeenschap van goederen getrouwd? Dan is het paard toch zowel van je moeder als je vader? Als dat zo is, dan zou je vader je kunnen steunen hierin.

**Geplaatst**: 18-03-14 10:47

Geplaatst: 18-03-14 10:47

Ik heb alles even snel gelezen en moet zeggen dat ik erg geschrokken ben.
Wat jou moeder jou aandoet is ongelooflijk dit doe je je kind toch niet aan vreselijk.
Wat ik even wil melden is het volgende.
Als jou ouders in gemeenschap van goederen zijn getrouwd dan kan je vader wel degelijk iets ondernemen.
Het paard is namelijk voor de helft van je vader het is zo dat als de scheiding erdoor is alles ook de schulden verdeelt moet worden dus ook het paard of je vader moet er afstand van doen.
Om nu maar te stellen dat het paard van je moeder is dat klopt dus niet ook al heeft zij hem betaald en staat hij op haar naam.

**Geplaatst**: 18-03-14 11:03

Geplaatst: 18-03-14 11:03

bigone schreef:
Dus jullie zijn bij je vader gebleven, er is een vervelende vechtscheiding aan de gang en daar zitten jullie als kinderen tussen. Ik denk dat het verstandig is dat jullie met z'n allen naar een mediator gaan om daar, onder leiding van een deskundige. allemaal je verhaal te doen. Dus pa, ma en kinderen. Dat ouders scheiden gebeurt heel veel, we horen het verhaal alleen van jou maar waarschijnlijk heb jij ook geen enkel idee wat er zich allemaal tussen pa en ma afspeelt. En waarom vertelt je moeder dat je het paard weer kunt zien als je haar weer met respect behandelt, maw, wat is er voorgevallen tussen jou en je moeder. Je kunt het X nu wel kwalijk nemen maar je moeder heeft zelf de stap gezet om je vader te verlaten en dat heeft niets met jullie te maken.

Jammer dat er op deze reactie verder niet word in gegaan. Imo een hele nuttige en verstandige reactie.
Uit ervaring weet ik hoe verwarrend een scheiding kan zijn. Vader zegt A, moeder zegt B. En ook voor ouders is het verwarrend. Hoe je het ook wend of keert, vaak ontstaat er een concurrentie strijd om de kinderen. En helaas, zijn de kinderen daar (bijna) altijd de dupe van.
Dit valt niet met elkaar op te lossen. Grote kans dat niemand in dit verhaal gaat toegeven.

In TS' verhaal lees ik een wanhopige moeder die zelf ook goed in de war is. En het paard weghalen is absoluut geen eerlijke keuze en al helemaal niet volwassen. Maar het zal jammer zijn als je hierdoor nooit meer je moeder fatsoenlijk gaat spreken.

**Geplaatst**: 18-03-14 11:08

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 18-03-14 11:08

Ik kan mij voorstellen dat de scheiding niet zomaar uit de lucht valt en 16 is een leeftijd om je kont tegen de kribbe te gooien. Best begrijpelijk, want als jonge meid heb jij best wel wat ongewild meegemaakt.

Kan nav de daad van je moeder begrijpen dat het kontakt niet zo best is geweest voor die tijd en misschien wel nooit zo erg goed. Ze neemt je speelgoed af als straf voor je gedrag. Dat deed ze vast vroeger ook als je brutaal was en nu doet ze het nog steeds....

Moeder als niet paardenvrouw ziet natuurlijk niet in dat je dat met een paard, een dier, niet kan doen.

Betaald je moeder het paard of je vader?

Maar bemiddeling is er zeker op zijn plaats, want jullie zijn nog steeds een gezin en jij moet ook nog verder met je moeder....

Wat zegt je vader hiervan en wat doet hij hiermee ?

**Geplaatst**: 18-03-14 11:12

Geplaatst: 18-03-14 11:12

Ah bah TS wat een vreselijk verhaal!

Ik heb iets soortgelijks meegemaakt.. alleen ging het bij mij nog een stukje verder. Ik kwam in een lege stal aan en achter bleek hij achter mijn rug om verkocht! Paardje tot de dag van vandaag nooit meer gezien (inmiddels 10 jaar geleden.)

Ik zou als ik jou was.. een brief sturen waarin je je gevoel goed vastlegt.. en probeer dat te doen zonder boos te worden.. maar vraag daarin ook je moeder waarom ze dit heeft gedaan.. misschien speelt er vanuit je moeder dr kant ook wel meer.. ik hoop echt voor je dat het opgelost kan worden! Heel veel sterkte hiermee!

**Geplaatst**: 18-03-14 11:15

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 18-03-14 11:15

Milo wat vreselijk, dat ouders zoiets doen he? Dan ben je het ouderschap niet waard!

**Geplaatst**: 18-03-14 11:20

Geplaatst: 18-03-14 11:20

russel schreef:
Milo wat vreselijk, dat ouders zoiets doen he? Dan ben je het ouderschap niet waard!

Nee idd..ik ben heel heeeel lang boos geweest op mijn moeder. Maar toch is en blijft t mn moeder! Maar dit zal ik haar nooit vergeven!

Ik ben nu zelf mama en pas nu zie ik vanaf een ander oogpunt wat dat met een kind kan doen zulke dingen! Bij mij zoon zal het dan niet om een paard gaan maar toch!. Heb van dat hele verhaal nog steeds een trauma!

**Geplaatst**: 18-03-14 11:23

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 18-03-14 11:23

Dat snap ik, het slaat een kras in je ziel....wat zegt je moeder? Heeft ze er wel eens spijt over betuigt?

**Geplaatst**: 18-03-14 11:26

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 18-03-14 11:26

Nee.. ze praat er nog steeds niet over. Ze wist naar welke handelaar hij was gegaan.. maar zelfs dat laat ze tot de dag van vandaag niet los! En ik heb het voor mezelf besloten er zo weinig mogelijk mee bezig te zijn. Heb heel lang naar hem gezocht maar nooit meer gevonden. Geen enkele aanwijzing...

**Geplaatst**: 18-03-14 11:29

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 18-03-14 11:29

Bizar en nog steeds erg gemeen! Wat was haar beweegreden? Ik kan dat niet snappen hoor...

**Geplaatst**: 18-03-14 11:32

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 18-03-14 11:32

Ik was aan het puberen.. dat was haar reden... nadat hij verkocht was ben ik helemaal doorgeslagen..

Nomineer dit bericht ×