Cayenne schreef:Ik denk zelf dat het verstandig is om dit meisje een paar jaar op een goede manege te laten rijden, waar ze op verschillende brave pony's kan zitten en op die manier wat onbezorgder is te paard.
helemaal mee eens
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
.
Met die pony hebben we nooit meer enig probleem gehad, zowel op de grond als met rijden. Die angst die ik met die eerste pony had was in één klap volledig weg. Gypsy schreef:Blue eyes, het is inderdaad rot, vooral voor de pony. Veiligheid? Desnoods ga je er naast lopen. Het is geen robot, maar een dier. Begin bij het begin. Ik snap wel dat ts een frisse start wil maken, maar zou het eerlijker vinden om dit dier dan een poosje in training te zetten, zodat er een mooie verkoop advertentie gemaakt kan worden. Dat is ze het dier wel verschuldigd.
Baileys01 schreef:Maar ehh.. even afgezien van alles TS, je maakt niet echt reclame voor hem zo
Bmamavan2 schreef:Klopt Cemlys.
Zelfs onze instructrice durft er niet meer voor in te staan en die is toch wel wat gewend.
En we hebben het al eens meegemaakt in die zin dat we dachten een leuke paardenvakantie voor haar te boeken op PPC, de pony ongenadig hard op hol slaat, haar enkele bomen van kortbij laat bekijken en vervolgens afwerpt. Met als resultaat een gebroken schouder! Nou dan slaat als ouder je de schrik om het hart hoor!
Daarna wilde zelf toch graag weer rijden en hebben we het stap voor stap weer opgepakt op hel makkelijke pony's, met veel privelessen e.d.
Toen we dus vonden dat ze toe was aan een eigen pony hebben we helaas de fout gemaakt een pony te nemen die karatergewijs niet aansluit bij haar kunnen/behoeften. En begon de angst die enigzins weg was (tuurlijk sluimerend op de achtergrond want ze weet wat er kan gebeuren als een pony aan de kletter gaat), weer de kop op de spelen. Als dan ook nog heel veel mensen zeggen dat het een snelle, enge en zelfs gevaarlijke pony is, dan wordt je daar als 11 jarige niet zekerder van natuurlijk. En hoewel ze heel veel van die kritiek langs zich af heeft laten glijden en wij altijd geprobeerd het hebben het haar positief in te laten zien zagen we het steeds slechter gaan.
En nu zijn we dus op een punt dat we besloten hebben dat we onze dochter belangrijker vinden dan de pony (even heel hard gezegd), maar ik wil niet meemaken dat ze valt en iets breekt (en wie weet erger).
geerke schreef:ik weet het niet hoor...ik maak zo vaak mee dat moeders gewoon hun kind te hoog inschatten,een pony kopen die veel te hoog gegrepen is.En omdat het kind hem op dat moment mooi en lief vind toch voor die ongeschikte pony gaan..Een 11 jarige vind over het algemeen alles lief en mooi,vooral als het bezit gaat worden.
En uit ervaring weet ik dat moeders vaak ook niet luisteren naar raad van iemand die er wel iets vanaf weet.Zeg niet dat TS daar onder valt,maar het gros van de moeders van ''talentvolle''kinderen wel.
geerke schreef:Bmamavan2 schreef:Klopt Cemlys.
Zelfs onze instructrice durft er niet meer voor in te staan en die is toch wel wat gewend.
En we hebben het al eens meegemaakt in die zin dat we dachten een leuke paardenvakantie voor haar te boeken op PPC, de pony ongenadig hard op hol slaat, haar enkele bomen van kortbij laat bekijken en vervolgens afwerpt. Met als resultaat een gebroken schouder! Nou dan slaat als ouder je de schrik om het hart hoor!
Daarna wilde zelf toch graag weer rijden en hebben we het stap voor stap weer opgepakt op hel makkelijke pony's, met veel privelessen e.d.
Toen we dus vonden dat ze toe was aan een eigen pony hebben we helaas de fout gemaakt een pony te nemen die karatergewijs niet aansluit bij haar kunnen/behoeften. En begon de angst die enigzins weg was (tuurlijk sluimerend op de achtergrond want ze weet wat er kan gebeuren als een pony aan de kletter gaat), weer de kop op de spelen. Als dan ook nog heel veel mensen zeggen dat het een snelle, enge en zelfs gevaarlijke pony is, dan wordt je daar als 11 jarige niet zekerder van natuurlijk. En hoewel ze heel veel van die kritiek langs zich af heeft laten glijden en wij altijd geprobeerd het hebben het haar positief in te laten zien zagen we het steeds slechter gaan.
En nu zijn we dus op een punt dat we besloten hebben dat we onze dochter belangrijker vinden dan de pony (even heel hard gezegd), maar ik wil niet meemaken dat ze valt en iets breekt (en wie weet erger).
zoek dan maar een andere hobby...paardrijden is gewoon levensgevaarlijk.
