Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Jennyj01 schreef:Ts ik snap dat je boos op je moeder bent maar zij 's ook gewoon een mens en verliefd geworden op een ander. Jij mocht die ander eerst ook graag. Hij vind, nu jullie, paard ook leuk. Kortom het leven loopt misschien niet zoals jij in gedachten had maar het kan altijd erger.
Je moeder is misschien wel wanhopig en weet ook niet hoe ze tot je door moet dringen. Maar als jij niet met haar wil praten kan je ook niet zeggen wat je dwars zit. Met je kop in het zand bereik je niks. Behalve vies haar.
Dus mijn advies is: maak er het beste van. Leer van de situatie en doe er je voordeel mee. Het zal niet makkelijk zijn of vanzelf gaan maar onmogelijk is het ook niet.

Casarell schreef:Ben ik nou de enige die 'vraagtekens' heeft bij het verhaal?
Tuurlijk is het niet helemaal netjes van dr moeder, maar misschien wél de manier om tot de TS door te dringen?
Misschien is zij inderdaad wel érg respectloos geweest, en heeft ze deze 'straf' aan zichzelf te danken.
Meiden in de pubertijd kunnen anders ook erg respectloos zijn..![]()
Ik lees dit verhaal dus heel neutraal.. moeder kan een standpunt willen maken, en dochter te koppig en dus niet voor rede vatbaar, omdat ze dr eigen visie heeft.
Wat ik hiermee wil zeggen, is dat moeders er vast een goeie reden voor heeft, ookal ziet TS dat anders.. maar das logisch, ze is immers nog een kind.
TS.. ga naar je moeder en probeer te praten zonder boos te worden, en probeer de dingen eens van haar kant te bekijken
Casarell schreef:Ben ik nou de enige die 'vraagtekens' heeft bij het verhaal?
Tuurlijk is het niet helemaal netjes van dr moeder, maar misschien wél de manier om tot de TS door te dringen?
Misschien is zij inderdaad wel érg respectloos geweest, en heeft ze deze 'straf' aan zichzelf te danken.
Meiden in de pubertijd kunnen anders ook erg respectloos zijn..![]()
Ik lees dit verhaal dus heel neutraal.. moeder kan een standpunt willen maken, en dochter te koppig en dus niet voor rede vatbaar, omdat ze dr eigen visie heeft.
Wat ik hiermee wil zeggen, is dat moeders er vast een goeie reden voor heeft, ook al ziet TS dat anders.. maar das logisch, ze is immers nog een kind.
TS.. ga naar je moeder en probeer te praten zonder boos te worden, en probeer de dingen eens van haar kant te bekijken
Kafu schreef:Kijk dit is een zeer vervelende situatie (heel netjes uitgedrukt). Een scheiding tussen je vader en moeder is nooit leuk, dat doet zeer en je zoekt een zondebok en deze keer is het je moeder, toen ze het paard voor je kocht was ze nog geweldig. Maar gevoelens kunnen snel veranderen zoals je wel ervaren hebt. Natuurlijk ben je boos op haar en heb je vast heel lelijk gedaan en jij vond dat je in je recht stond. Ook voor je moeder is dit een vervelende situatie, je weet natuurlijk niet hoe de verhouding voor de scheiding tussen je vader en moeder was. naar anderen toe kan deze wel goed geweest zijn maar onderling kon het wel lastig zijn geweest.
Waarschijnlijk ben jij in je boze bui erg de grens overgegaan en probeerd ze dit om jou te bereiken, wat niet echt helpt. Probeer eens naar je eigen reageren te kijken en kijk eens of je hier met je moeder over kan praten. Geef elkaar even de ruimte en veel tijd om alles te laten bezinken en om over alles goed na te denken. Heel veel sterkte de komende tijd.

Kafu schreef:Kijk dit is een zeer vervelende situatie (heel netjes uitgedrukt). Een scheiding tussen je vader en moeder is nooit leuk, dat doet zeer en je zoekt een zondebok en deze keer is het je moeder, toen ze het paard voor je kocht was ze nog geweldig. Maar gevoelens kunnen snel veranderen zoals je wel ervaren hebt. Natuurlijk ben je boos op haar en heb je vast heel lelijk gedaan en jij vond dat je in je recht stond. Ook voor je moeder is dit een vervelende situatie, je weet natuurlijk niet hoe de verhouding voor de scheiding tussen je vader en moeder was. naar anderen toe kan deze wel goed geweest zijn maar onderling kon het wel lastig zijn geweest.
Waarschijnlijk ben jij in je boze bui erg de grens overgegaan en probeerd ze dit om jou te bereiken, wat niet echt helpt. Probeer eens naar je eigen reageren te kijken en kijk eens of je hier met je moeder over kan praten. Geef elkaar even de ruimte en veel tijd om alles te laten bezinken en om over alles goed na te denken. Heel veel sterkte de komende tijd.

xsophiee schreef:Een brief is wel een goede optie maar aangezien ze totaal niet geeft om wat wij willen en waar wij aan toe zijn denk ik niet dat dat gaat helpen.. Het glijdt gewoon van haar af.