Bokt.nl

Chicalover schreef:

Pff als ik had geweten dat al deze ellende zou gaan gebeuren had ik Buddy nooit verkocht
Ik dacht echt dat hij een geweldig plekje had gevonden, mijn ouders hadden ook totaal geen verstand van paarden toen ze Buddy voor mij kochten (ik was net 13) maar door heel goede begeleiding werd het een super leerpony voor mij.
Ik heb met hem heel veel kilometers door het bos gereden, ik ben met hem op ponykampen geweest, heb grondwerk-lessen met hem gevolgd, heb westernlessen, dressuurlessen en springlessen met hem gevolgd en ging vaak met hem op locatie rijden. Kortom, bij mij was t echt een toppony!

Ik kan er gewoon niet bij hoe hij nu zo veranderd kan zijn, en ik kan wel janken om het idee dat hij misschien naar een handelaar gaat. Hij heeft mij zo veel geleerd en hij was echt mijn beste vriendje, als ik hem terug zou kunnen kopen zou ik het echt graag willen doen! Helaas hebben wij maar 3 stallen die allemaal al een inwoner hebben en zijn wij de helft van ons landje kwijt geraakt.

Ik word erg verdrietig van al jouw verhalen over wat er allemaal niet goed is, en ik hoop echt dat er heel snel een koper komt die echt een geweldige klik met hem heeft want al deze onzekerheid en verschillende ruiters verdient hij gewoon niet, en ik hoop dat Lara daar een geweldige pony voor terug krijgt waar ze gewoon haar ding mee kan doen.
[size=9]
Dit berichtje is misschien wat kortaf geschreven, sorry daarvoor, maar ik hoop dat je begrijpt dat ik hier ontzettend verdrietig en onrustig van word... [/size]

Gypsy schreef:

Lekker dan. Jullie kopen een prima kinderpony, verrijden hem, en nu gaan jullie vrolijk door naar de volgende. Ik heb echt te doen met de vorige eigenaar. Dit is een rotopmerking, maar wel hoe jullie gedrag overkomt. Wat moet je dochter hier van leren? Leer haar met deze om te gaan, daarna zal ze de hele wereld aan kunnen.

Gypsy schreef:

Lekker dan. Jullie kopen een prima kinderpony, verrijden hem, en nu gaan jullie vrolijk door naar de volgende. Ik heb echt te doen met de vorige eigenaar. Dit is een rotopmerking, maar wel hoe jullie gedrag overkomt. Wat moet je dochter hier van leren? Leer haar met deze om te gaan, daarna zal ze de hele wereld aan kunnen.

Caesar schreef:

Mijn hemel, wat een hypocriete en schijnheilige reacties hier in dit topic.

Ten eerste; verkocht is verkocht. Als oude eigenaar heb je dan de keus om hem zelf terug te kopen en anders je mond te houden. That's life. Dat je het zielig, sneu, niet verwacht.. Kan allemaal, maar het risico bestaat er altijd dat een dier anders is dan bij jou.

Daarnaast; als de pony niet geschikt is voor de dochter, dan moet ze hem gewoon verkopen. Klaar. Waarom alle ellende op gaan zoeken? Pony alleen maar blijven belonen in niet gewenst gedrag en dochter alleen maar meer de grond in laten "trappen" omdat het niet blijft lukken. Hoeveel anders kan het gaan als het kind wel een pony heeft die haar helpt, als een team. Dat ze prijzen kunnen winnen in plaats van een wedstrijd om te blijven zitten en een fatsoenlijk rondje te kunnen rijden.

TS heeft in mijn ogen haar keuzes overdacht, komt bedacht over en geeft eerlijk aan wat haar visies zijn. Er worden dagelijks zat ponys verhandeld en bij een manege gebeurt er niks anders als het dier niet geschikt is. En dat is hier toch hetzelfde; pony is niet geschikt als kinderpony. Je hebt een kind, die kun je niet ineens volwassen maken door het wel te laten lukken. Straks heb je de kans dat je kind het helemaal niet meer wil. Dus: kies voor je kind. Als de pony enkel een wat handigere ruiter nodig heeft, dan eindigt hij echt niet bij de slager hoor.

sylva schreef:

Ben ik nou de enige die denkt dat de oplossing zo veel simpeler zou kunnen? Iedereen heeft het over doorploeteren, verkopen en een meisje wat zo niet door kan gaan omdat ze de leiding niet heeft. Ik zou als moeder dan ook daar het probleem gaan aanpakken?

Dus TS, Gypsy heeft daarin wel degelijk haar punt. Hoe verwacht jij dat je dochter het wel lukt met een volgende pony als ze angstig is en leiding durft te nemen? Het zijn dieren, geen robots. Bij elke pony moet je de leiding hebben. Een pony zelf wilt de leiding niet, zo redeneren ze niet. Is er echter sprake van een zwakke leider (dochter) dan worden ze instinctief onzeker en gaan de leiding overnemen, tegen wil in.
Hij wil niet en moet dus wel. Dat veroorzaakt botsingen in de relatie. Als dit verder een prima pony is en dus zo te lezen ook geweest is dan is het heel simpel. Geef jezelf en dochter een denkbeeldige schop onder de kont en start bij 0. Neem goede grondwerk lessen en neem hier de tijd voor. Dus niet zelf maar wat aanklooien, echt les. Dochter leert pony lezen, leert signalen en leert een stap voor te zijn. Pony blij met een leider en kind blij met een pony die luistert. Zeer goed proces voor je kind om door te maken dus loop er niet voor weg en neem de verantwoordelijkheid voor je acties. Gebeurt anders zo weer met de volgende pony. En tja, dan kan ik me de reactie van de vorige eigenaresse voorstellen. We hebben vaker te maken met probleemmensen ipv probleempaarden. Uit onkunde. Geeft niks, zolang er wel naar een eerlijke oplossing gezocht wordt. En dat is het probleem nu bij de bron aanpakken en niet aan symptoombestrijding doen. Succes!

Cayenne schreef:

Helemaal geen schande om een pony te verkopen. Wat een rare reacties hier.
Maar waar ik het wel grondig mee eens ben is dat het niet verstandig is om nu een nieuwe pony aan te schaffen terwijl er nog steeds angst bij je dochter zit. Als ze niet leert zich hierover te zetten en assertief te zijn op een pony, dan kun je iedere hondsbrave pony veranderen in een dominante/onzekere pony die over je heen loopt. Daarom zou ik eerst de angst aanpakken voor je straks weer met hetzelfde probleem zit.