Anoniem schreef:Zoals ik het echter begrijp, hebben de stalgenoten gezamelijk afgesproken om allemaal de weide te mesten, omdat de paarden dan langer van het weideseizoen kunnen genieten.
Blijkbaar niet helemaal gezamelijk, want ik geloof niet dat de vrouw hiermee in heeft gestemd.
En je kunt niet zomaar even met 4 mensen op een 5e afstappen en zeggen 'wij hebben democratisch besloten dat jij nu mee moet doen.'
Da's meer intimidatie als dat gebeurt op een stal waar de regel niet is dat dergelijke dingen met meerderheid van stemmen worden besloten.
Citaat:
Aangezien het paard van TS (althans ik gok TS) daardoor ook langer van het weideseizoen meegeniet, is het toch niet zo'n grote moeite om eens in de zoveel tijd een doos merci chocolaatjes neer te leggen? Of een bedankje uit te spreken dat ze het zo fijn vind dat haar stalgenoten de moeite nemen om het weideseizoen te verlengen met hun inspanningen en dat ze dat waardeert?
Als ze dat wil is dat prima. Maar hier hebben anderen zo te lezen eenzijdig beslist om iets te doen, en beslissen ze ook nog eenzijdig dat ze daar dankbaarheid voor willen hebben. Dat komt opnieuw dicht bij intimidatie.
Bovendien is de aanname erin geslopen dat het probleem opgelost zou zijn met een doosje chocolaatjes of een keer te bedanken. Maar wie zegt dat? Wie zegt dat dat genoeg is voor de stalgenoten?
Wie zegt zelfs dat dat niet al gebeurd is?
Maar het fundamentelere principe blijft: als je ongevraagd iets doet voor een ander, dan hoeft de ander daar niet verplicht dankbaar voor te zijn. Als iemand het waardeert en uit vrije wil iets wil geven dan is dat prima natuurlijk. Maar je hebt er geen recht op, je kunt het niet eisen.