Jammer voor haar dus
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
. Nixxs schreef:Tja, ik denk dat ik haar het paard had terug verkocht .
Ik zou vragen waarom ze hem eerste wilde verkopen en nu niet meer ?
Snap het verdriet van de verkoper wel,en ik zou met die paar dagen
nog geen hele hechte band hebben met het paard, niet zoals de verkoper dat heeft.
Blijft natuurlijk verkocht is verkocht, maar ik zou haar eens kans geven.
Lusitana schreef:Tja, jullie kunnen wel hard roepen dat ze hem moet houden, maar is er ook maar iemand die even aan het PAARD denkt?
Waar denk je dat die gelukkiger is? Bij het baasje dat hij zijn hele leven heeft gehad of een nieuwe onbekende persoon op een onbekende plek bij onbekende andere paarden?
Een paard leeft gewoonlijk WEKEN met het idee dat hij nog terug naar "huis" gaat. Hij is niet op slag gelukkig ergens anders. Natuurlijk is hij blij om de nieuwe eigenaar te zien, hij is blij om ook maar iets te hebben om zich aan vast te klampen!
Het paard zal blij zijn al hij weer terug naar huis kan.
Als je het paard nog maar kort hebt is er nog geen echte band en is het vervangbaar voor een ander leuk paard, in mijn ogen.
), maar wel anders. Hier was hij show- en dekhengst in spé, met bijbehorende huisvesting en manier van ermee omgaan. Kon hier in de omgeving nauwelijks een hengst kwijt maar had een heel fijn plekje gevonden waar hij een eigen paddock had (bij gebrek aan geschikte vriendjes/ruimte om samen te staan). Hij had bij mij echt een prima leven, maar het ís geen showpony in zn koppie. Ben er zeker van dat hij waar hij nu staat veel meer op zn plek is, ook omdat zij hem heel anders benaderen dan dat ik deed. Ojajoh schreef:Dat ligt ook maar aan hoe het paard gestald wordt
En ook van die situatie weten wij niks af

Denk dat het voor het paard verwarrender is om heen en weer te moeten... Lusitana schreef:Gelukkiger zijn is iets dat de mensen voor de paarden verzinnen, soms zelfs om ons geweten te sussen.
Zij accepteren situaties zoals ze zijn, ze weten niet beter, ze verlangen niet naar meer of beter of mooier.
uryanne schreef:Ik vind je reactie eigenlijk best wel vreemd. Aan de ene kant zeg je ‘een paard/ pony zal echt niet denken, goh wat ben ik gelukkig en ze accepteren situaties zoals ze zijn’ en aan de andere kant vind je het fair tegenover het dier om hem/ haar terug te geven. Moet je dan ook maar niet op concours gaan of naar de dierenarts omdat het paard dan uit zijn/ haar vertouwde omgeving gaat?.

Lusitana schreef:Tja, jullie kunnen wel hard roepen dat ze hem moet houden, maar is er ook maar iemand die even aan het PAARD denkt?
Waar denk je dat die gelukkiger is? Bij het baasje dat hij zijn hele leven heeft gehad of een nieuwe onbekende persoon op een onbekende plek bij onbekende andere paarden?
Een paard leeft gewoonlijk WEKEN met het idee dat hij nog terug naar "huis" gaat. Hij is niet op slag gelukkig ergens anders. Natuurlijk is hij blij om de nieuwe eigenaar te zien, hij is blij om ook maar iets te hebben om zich aan vast te klampen!
Het paard zal blij zijn al hij weer terug naar huis kan.
Als je het paard nog maar kort hebt is er nog geen echte band en is het vervangbaar voor een ander leuk paard, in mijn ogen.
) , heeft een nieuw paardje en helemaal blij ,maar omdat een ander niet goed nadacht moet ze hem maar weer afstaan? DaiskeLover schreef:als je hem echt niet kwijt wil moet je hem niet terug verkopen, het is wel heel jammer voor haar maar jij had een band met dat paard dus ik zou het niet doen, maar afenzo dat ze wel zou mogen bezoeken
suc6