Ik heb hem net gebeld. Ja maar mevrouw ik heb hier een zadel liggen, een supreme met 2 stijgbeugels eraan met zwarte blokjes erin.
Ik antwoorde: ik heb geen supreme zadel, een ranger zadel vhz gericht naar dressuur, met stijgbeugels met wit schuin afgesneden blokjes. Op de boom zat een stukje tape omdat er in het leer een gaatje zat.
Zijn antwoord: ja maar mevrouw dat is dit zadel niet.
Ik antwoorde: en wat gaan we hier aan doen.
zijn antwoord: Ja dat moet u maar langs komen of het dit zadel is..
ik dacht toen: vent luister is, het is mijn zadel niet :s..
maar hij is er morgen niet.. hoe die het regelt regelt die het maar, maar ik ga morgen naar mijn zadel daar morgen zoeken, en als die dan weg is, dan regelt meneer maar mooi een nieuwe. Want hij begon al de stuld op van triest van te schuiven, ja dan heeft van triest uw zadel verkocht :s..
Het lijkt me stug, we waren in militair en hij wilde het zelfs nog binnen een week het zadel weer in orde hebben omdat we militairen waren, en hij er geen ruzie mee wilde, en ons zo vriendelijk vond...
ik word hier zo moe van he..