Bokt.nl

liedje89 schreef:

pateeke schreef:

Mijn "gevoel" zegt dat je de kosten moet kunnen verhalen op de tegenpartij (van het aanvallende paard dus). Of anders op de pensionhouders.
Echter, zulke dingen zijn zeer moeilijk te bewijzen hé. Als je de verzekering erbij haalt, gaat de verzekering van de tegenpartij je het zeker moeilijk maken, want wie zegt dat het het paard van mevrouw of meneer x is die jouw paard verwond heeft?

Het is natuurlijk niet eens per definitie zo dat het paard dat gewond raakt wordt aangevallen door een ander paard? Bij ons hebben twee merries die het bij ruzie beide niet op wilde geven elkaar echt een heleboel trappen verkocht en die hadden ook beide wat verwondingen maar wie valt dan wie aan? Daar valt toch niks over te zeggen. Die paarden stonden trouwens ook al tijden samen en dat was altijd goed gegaan. In dat geval hebben de eigenaren trouwens ook gewoon beide gewoon de kosten voor hun eigen paard betaald.
Onze oude ruin heeft ook eens een goede trap gekregen van een weide genoot maar dat kwam waarschijnlijk omdat ie zijn neus tussen twee ruziende merries heeft gestoken. Is ie dan aangevallen of steekt ie gewoon zijn dikke neus waar die niet hoort. Volgens mij is dat toch gewoon het nadeel van paarden samen houden, ik zou er ook niet gauw opkomen om dat te verhalen op een stalgenoot, tenzij iemand echt een paard in de groep laat zetten waar van bekend is dat het agressief is of een agressief paard dat door een ondeugdelijke omheining bij je paard kan komen oid . Sowieso had niemand het gezien dus dan kan je wel weten welk paard hem niet ligt en dat ie dat paard ook ineens goed de ruimte geeft de weken erna maar dan weet je nog niet echt zeker door welk paard ie is aangevallen.

Snooty16 schreef:

Zoals eerder is aangegeven door verschillende mensen is eigenlijk nooit precies te voorspellen of een WA-verzekering de schade vergoedt. Iris 82 heeft al aangegeven hoe het in de wet is geregeld en de interpretatie daarvan wordt door de rechter ingevuld. Maar een rechtzaak komt sporadisch voor. De meeste mensen wagen zich daar niet aan. zeker omdat de afloop zich vaak slecht laat voorspellen. De WA-verzekeraar geeft daarom naar eigen inzicht een oordeel over de aansprakelijkheid aan de hand van rechtspraak etc. die hierover is. Ik gaf al eerder aan dat het soms voorkomt dat een verzekeraar toch betaalt terwijl er in feite geen aansprakelijkheid is, omdat men de kennis over paardengedrag mist en dus ook de 'eigen schuld' (wat ik nog steeds liever risicoaanvaarding noem) niet ziet. Zo heb ik meegemaakt dat een verzekeraar zelfs een gescheurde deken in de wei vergoedde, omdat de behandelaar niet wist dat dit is wat paarden doen; aan elkaars dekens trekken en dat dit veelvuldig gebeurt en iedere eigenaar van een paard dat dus weet (risicoaanvaarding dus) . Dan heb je geluk. Meestal zal echter geen uitkering volgen (in een een normale situatie waarin paarden in een groep geplaatst worden). Kom je in een situatie waarin een manege eigenaar of stal eigenaar iets doet waarvan hij wist of had moeten weten dat dat niet kan dan kan hij wel degelijk aansprakelijk zijn (gewone schuldaansprakelijkheid), maar je moet als eigenaar van het beschadigde paard dan wel aantonen dat die staleigenaar schuld heeft aan het gebeurde en dat hem dat kan worden toegerekend.

Met betrekking tot de kosten. Als er aansprakelijkheid is, is een dier volgens de wet nog steeds een zaak en dat betekent officieel dat maximaal de dagwaarde wordt vergoed. Soms zijn de kosten van de dierenarts hoger. Wettelijk gezien voldoet een verzekeraar aan zijn verplichting als hij de dagwaarde betaalt, maar veel verzekeraars hebben inmiddels wel meer feeling voor de emotionele band en betalen ook dierenartskosten die hoger zijn dan de dagwaarde binnen de grenzen van de redelijkheid.