Bokt.nl

speurneusc schreef:

politie brandweer leger etc. dat soort instellingen pretenderen hun eigen kennis en medewerkers te hebben die dat soort zaken op kunnen lossen. (ze hebben die immers, als zijnde de hondenbrigade en bereden politie)

hebben jullie enig idee hoeveel paarden/pony's dat er in nl zijn, hoeveel agenten? onmogelijk dus hoogstens hier en daar plaatselijk iets maar verder

Snadrem schreef:

Ik werk zelf bij de politie. En ik vind het een prachtig initiatief om alle agenten van Nederland paardwegwijs te willen maken, maar ik ga je nu alvast mededelen dat je dat niet gaat lukken.

Tijd: er is geen tijd voor trainingen. Er is geen tijd om alle agenten een dagje de wei in te sturen, want agenten hebben bergen papierwerk liggen. Diefstallen, woninginbraken, vechtpartijen, burenruzies, ga zo maar door. Als ze daar niet mee bezig zijn, dan zijn ze op straat en bezig met reanimaties, aanpak van overvallen, inbraken, verkeersveiligheid, etc. De gemiddelde agent zit er echt niet op te wachten om een dag werk te moeten laten liggen om met een paard rond te gaan sjouwen. Leuk als je wat met dieren hebt, maar anders niet. Als je dan een dag krijgt om te trainen, dan kan je dat beter doen voor dingen die veel belangrijker zijn in je werk: omgang met het vuurwapen, trainen op het betreden van panden, Amok, aanhouding- en zelfverdedigingstechnieken.... dat is nog maar een topje van de ijsberg.

Geld: er is geen budget om agenten paardmak te maken, zeker niet nu met de omscholing naar Nationale Politie die nog in volle gang is, het nieuwe uniform en wapen en de omscholing die er bij hoort, voertuigen, het (her)plaatsen van de werknemers binnen de organisatie, etc. Zou er wel geld zijn, dan spijt het me voor de paardeneigenaren, maar dan zal een paardentraining waarschijnlijk niet tot de prioriteiten behoren, hoe goed bedoeld het ook is.

Ik heb hier maar één idee wat me wel werkbaar lijkt, en dat werd als eerste genoemd door Ibbel geloof ik:

Ibbel schreef:

Het lijkt me véél praktischer (en ook best uitvoerbaar) om in ieder gemeente een aantal grondeigenaren te vragen of ze één of meer 'noodweilanden' ter beschikking willen stellen, én per gemeente een aantal ruiters en boeren als vrijwilliger die oproepbaar zijn (net als bij bv een vrijwillige brandweer) als er dieren los lopen. Dan heb je én de kennis van mensen die weten hoe je een kudde dolle pinken of een paar bange halsterloze paarden moet benaderen, én een bekende uitwijk waar je ze veilig achter kunt laten.

Is veel makkelijker dan politieagenten te trainen die vermoedelijk ook met training nog steeds niets hebben met dieren en/of er bang van zijn. Plus hoef je niet in het donker te gaan controleren of er wel of geen dieren ergens staan, als je 'aangewezen' weilanden hebt.

minikatje schreef:

je vergeet dat ze al enorm veel cursussen hebben en weinig tijd en nog minder geld.

Brainless schreef:

minikatje schreef:

dus
a. een lijst van beschikbare weilanden
b. een lijst vrijwilligers
c. basiskennis hulpdienst (niet rennen en niet jagen, paard is vluchtdier)

dit is allemaal op vrijwillige basis.

Dat kan per maand (zelfs per week) wisselen en veel gemeentes zijn zo groot dat dit geen doen is.

Alleen waar ik net aan denk:
Wie is er verantwoordelijk als er wat fout gaat?
Wat als het weiland toch niet geschikt bleek te zijn, of dat het paard alsnog zichzelf verwond?
Als je als vrijwilliger "in dienst" bent voor de gemeente heb je een grotere verantwoordelijkheid dan een toevallige voorbijganger die in de bres springt.

Snadrem schreef:

minikatje schreef:

het gaat erom losgebroken dieren veilig ergens te krijgen zonder dat er teveel schade achteraf komt.

dus
a. een lijst van beschikbare weilanden
b. een lijst vrijwilligers

Dat is een kwestie van zorgen dat het bij de meldkamer bekend is. Zodra er dan een melding is van een losgebroken beest, kan de meldkamer doorgeven met wie er contact moet worden opgenomen en waar eventueel een weiland is om het beest in te zetten.

minikatje schreef:

c. basiskennis hulpdienst (niet rennen en niet jagen, paard is vluchtdier)

Dat is een kwestie van een keer zeggen. Als het ter sprake komt tijdens de dienst, is het iets wat ik zelf altijd wel benadruk bij collega's. Maar zie het in de praktijk maar eens tot een goede actie te breien, want dat valt echt niet mee op een drukke weg met verkeer en een paard wat in paniek is. Om nog maar te zwijgen over goed bedoelende omstanders die even mee gaan jagen. Je zal dan al gauw dus toch al praktisch moeten gaan oefenen, en je kan niet verwachten dat heel politie-Nederland daar tijd/ budget/ animo voor heeft. En bedenk je dan nog eens de mensen die totaal niets met dieren hebben, er geen feeling voor hebben, of er bang voor zijn. Er zijn genoeg collega's die als de dood zijn voor paarden nadat ze de beredenen eens in actie hebben gezien

minikatje schreef:

er staat nergens dat ik commentaar heb op de politie of dat ik ze wil laten grondwerken.

Qua commentaar en grondwerk was het ook niet op jou individueel gericht. Maar als ik hier zie wat de beeldvorming is van politiewerk van sommige mensen (ik heb op het topic waar dit uit voortkomt maar tandenknarsend besloten eens niet te reageren), lees ik toch echt dat ze een keer met een paard een parcours moeten komen lopen. Kennelijk zijn er zelfs mensen van mening dat ze voor het gemak maar even een stoomcursus diergeneeskunde moeten krijgen. Die help ik graag even van de roze wolk af, want dat kan je gewoon echt niet verwachten van agenten. Een hoop agenten nemen zelf een behoorlijke hoeveelheid ervaring mee vanuit huis: omdat ze zelf een paard of hond hebben, of zoals ik ooit met paarden hebben gewerkt, etc. En dat geldt ook voor alle andere gebieden waar we kennis van dienen te hebben, zoals psychische problematiek. Je kan echter niet verwachten dat alle agenten maar van alle markten thuis zijn, je moet ergens een grens trekken.

Ik vind het vreselijk vervelend voor mensen die schade aan een weiland hebben of waar zonder pardon een paard in de wei is gezet zonder dat ze ergens van af weten, maar ik zou het nog veel erger vinden dat er iemand ligt dood te gaan terwijl ik met een shetlander loop rond te leuren omdat ik hem niet in de dichtstbijzijnde wei mocht zetten. Als ik er de tijd voor heb, neem ik er ook alle tijd voor. Maar heel vaak in dit werk héb je die tijd gewoon niet. En ja, het zou fantastisch zijn als er dan zo snel mogelijk op terug wordt gekomen. Maar ook bij de politie werken mensen (ja, echt, en ze eten ook wel eens onder diensttijd) en die maken nou eenmaal fouten. En ook bij de politie werken mensen wiens acties niet altijd de schoonheidsprijs verdienen. Maar dat geldt niet voor allemaal.

Citaat:

alleen zie ik dat er bepaalde dingen betere geregeld zouden kunnen worden door bijv. de dierenambulance in te schakelen nadat paarden in een weide zijn gezet.
Er zijn meer wegen die naar Rome leiden en als een simpel telefoontje ervoor kan zorgen dat de hulpdienst zijn handen weer vrij heeft voor andere zaken,dan teken ik ervoor.

maura schreef:

Niet om te schieten hoor, maar is het probleem hier echt wel een probleem of gaat het om ongelukkige incidenten? Hoe veel gevallen van loslopende dieren waarbij assistentie van hulpverleners gevraagd wordt zijn er per jaar? En hoe veel van die gevallen worden gewoon naar ieders tevredenheid afgehandeld?

In het andere topic ik las ik bijvoorbeeld dat iemand vond dat de politie zijn verantwoordelijkheid zou afschuiven door loslopende dieren zomaar ongevraagd in een weiland te dumpen. Daar lijkt me het probleem eerder dat mensen een verkeerd beeld hebben van de verantwoordelijkheden van de politie. Die is verantwoordelijk voor het handhaven van de rechtsorde, niet voor het verzorgen van losgebroken dieren. De eigenaar van die dieren is verantwoordelijk voor het binnen de omheining houden van de dieren en als dat - om welke reden dan ook - niet lukt is hij aansprakelijk voor het vergoeden van schade die die dieren veroorzaken. Degene op wiens land die dieren zolang zijn gezet heeft dan zorgplicht. Daar zit vast niet iedereen op te wachten maar dat is toch echt iets wat er naar mijn mening gewoon bij hoort in een samenleving.

Als het echte probleem is dat de eigenaren van de ongevraagd opgevangen dieren niet altijd achteraf een bloemetje komen brengen dan ben ik het er helemaal mee eens dat dat onbegrijpelijk en ook tamelijk onbeschoft is, maar dat kun je toch echt niet veranderen door de politie te voorzien van lijsten met namen en adressen van vrijwilligers.