Hebben toen ik nog een klein meissie was een logeetje gehad op stal: een paard van een kennis dat naar de slacht zou gaan maar pas opgehaald kon worden als de medicijnen het lichaam hadden verlaten. Wat een drama was dat, beest kon niet meer voor of achteruit, puur lijden. Werd opgehaald, maar enkele maanden later stond ie gewoon weer elders in het land in een weitje...
Enige verschil met dit verhaal: paard was rechtstreeks van eigenaresse aan slacht overgedaan, dus niet via kliniek. Dat vind ik nog veel erger, dat het bij de kliniek kennelijk de verkeerde kant op is gegaan
Of begrijp ik het verhaal niet goed?
