Bokt.nl

**Geplaatst**: 29-08-11 09:33

Geplaatst: 29-08-11 09:33

Als je vriend er nog geen voorstander van is, dan zou ik het niet doen.

Je moet er allebei volledig achter staan om met kinderen te beginnen. Overigens zou ik een keer goed met hem gaan zitten, waarom hij je precies te jong vind. Dadelijk krijg je dat ook de hele tijd naar je hoofd als je eenmaal een kind hebt.

Overigens had ik op jouw leeftijd ook een vent van een aantal jaar ouder. Ik heb hem toen heel duidelijk gezegd dat ondanks het leeftijdsverschil ik echt niet ineens mij in het gezinsleven wil storen. Ik wilde er pas aan beginnen als ik klaar voor was en om geen enkele andere reden.

Maar goed... zo zat ik erin.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-08-11 09:34

Geplaatst door de TopicStarter : 29-08-11 09:34

Miseria schreef:
redband schreef:
Ik twijfel omdat mijn vriend me te jong vind. hij vind me overigens niet lichamelijk of geestelijk te jong. maar puur dat getalletje.

Dat is een vreemde opmerking. Dan lijkt het me dubbel dat jullie wel praten over een veilige auto en gevulde spaarrekening, als hij 20 te jong vindt.

We hebben het er gisteren uitgebreid over gehad omdat we het.beiden wel willen. dus we hebben over onze omstandigheden gepraat. daarna pas over of we het nu willen of pas over een tojdje.
Mijn vriend wil liever.nog even wachten omdat hij net als ik bamg is voor de omgeving.

Nu komt dit voornamelijk door zijn familie. zij beweerde in het begin van onze relatie en nu nog. dat ik alleen bij hem ben vanwege de centen. dat ik hem zou kaalplukken door zwanger te raken en dan zou gaan.

**Geplaatst**: 29-08-11 09:36

Geplaatst: 29-08-11 09:36

Wanneer je er betrekkelijk zeker van bent dat je het wil verandert een ander daar niet zoveel aan...

Zelf zou ik ervoor kiezen je nog wat meer te ontwikkelen als mens... na je 25ste verander je vaak nog behoorlijk.
Ga leven, lezen, leren, onderzoeken, maak dingen mee... allemaal bagage die je een kind kunt meegeven en dus erg bruikbaar.
Ik denk persoonlijk dat het verstandig pas kinderen te nemen wanneer je een beetje 'af' bent, en iets bewuster in het leven staat.

Zelf kan ik altijd maar moeilijk begrijpen dat hele jonge meisjes al zo vroeg broedkippetjes willen zijn.... wellicht missen zij een doel/ inspiratie/ richting in hun leven en zien in een kind een duidelijke 'taak' voor zichzelf weggelegd.
Veelal is het beeld iets te romantisch/ rooskleurig wanneer je jong bent.

Succes!

**Geplaatst**: 29-08-11 09:36

Geplaatst: 29-08-11 09:36

Hoe oud is je vriend eigenlijk, dat heb ik gemist volgens mij?

Wel bizar, die reacties van je schoonfamilie..

**Geplaatst**: 29-08-11 09:37

Geplaatst: 29-08-11 09:37

Ik vind 20 toch nog erg jong. Beter nog enkele jaartjes wachten en een stukje van de wereld zien. Vroeger dacht ik ook altijd dat het me niet interesseerde, maar nu zou ik echt graag eens gaan rondtrekken. Maar met een zoontje van 3 zal dat er niet meer inzitten. En dan was ik al 25 toen ik hem kreeg.
Eens je kinderen hebt is er geen weg meer terug en leef je de volgende 15 jaar ofzo helemaal voor je kinderen. En het is heus niet altijd rozegeur en maneschijn...

**Geplaatst**: 29-08-11 09:39

Geplaatst: 29-08-11 09:39

Je vriend is toch eind dertig?
Waarom wil hij wachten tot zijn familie bijdraait, hij is toch volwassen?
Ik snap niet dat je je leven zo laat bepalen door wat andere mensen zeggen of kunnen gaan zeggen.

**Geplaatst**: 29-08-11 09:40

Geplaatst: 29-08-11 09:40

redband schreef:
Mijn vriend wil liever.nog even wachten omdat hij net als ik bamg is voor de omgeving.

Nu komt dit voornamelijk door zijn familie. zij beweerde in het begin van onze relatie en nu nog. dat ik alleen bij hem ben vanwege de centen. dat ik hem zou kaalplukken door zwanger te raken en dan zou gaan.

nou als dat het enige is..............dan is er niets mooier dan het tegendeel bewijzen....

en een beetje ruggegraat misstaat niet op een bepaalde leeftijd

tenslotte ben je volwassen en heb je je eigen leven

alleen als ik gewoon zo lees, krijg ik een gevoel dat jouw vriend meer redenen heeft dan hij verteld om het niet te doen
ik zeg niet dat het zo is, maar dat gevoel krijg ik gewoon bij het lezen van bepaalde posten

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-08-11 09:40

Geplaatst door de TopicStarter : 29-08-11 09:40

Miseria schreef:
linda_arnold schreef:
En wat betreft je vriend, je moet beiden achter de keuze staan, staat hij dat niet dan houdt het voor nu voorlopig toch op denk ik.

Precies en ga dan niet dwingen en/of toch foldertjes van spullen onder zijn neus drukken. Wacht weer 2 jaar voor je erover begint of liever nog.. wacht totdat hij er zelf over begint!

Hij was degene die erover begon

**Geplaatst**: 29-08-11 09:41

Geplaatst: 29-08-11 09:41

Elmee schreef:
Eens je kinderen hebt is er geen weg meer terug en leef je de volgende 15 jaar ofzo helemaal voor je kinderen. En het is heus niet altijd rozegeur en maneschijn...

Sterker nog: wanneer je kinderen hebt, ben je daar druk mee totdat je met je neus onder de grond ligt. Met een beetje mazzel redden ze zichzelf goed. Maar er zijn, helaas, natuurlijk veel kinderen die zelfs hun gehele volwassen leven hun ouders nog hard nodig hebben.... ziekte/ handicaps/ maar ook omdat ze snel ontsporen, in de problemen raken, kwetsbaar zijn....

**Geplaatst**: 29-08-11 09:43

Geplaatst: 29-08-11 09:43

ik was nog net 19 toen ik de 1e kreeg (geplanned geen ongelukje dus) Mijn ouders en schoonouders waren allemaal enthousiast. En omdat ze zelf ook nog jong waren hebben ze dr ook vollop van kunnen genieten. Dus als je een keer wilt feesten kunnen ze nog goed oppassen

. Van vreemde kreeg ik wel eens rare opmerkingen zoals of ik de baby ging houden

. Maar de directe omgeving en de mensen die ertoe doen vonden het allemaal leuk. Ik heb er overigs nooit spijt van gehad en nu ben ik 27 en nr.3 is onderweg!! Ik denk zelf dat er meer voordelen aan zitten om jong kinderen te krijgen als 'oud'. Maar zoals al meer is gezegd je moet er zelf klaar voor zijn. Zie in me omgeving ook mensen met kinderen waarvan ik denk had nog even gewacht.
Wat ik wel belangrijk vind is dat jij en je partner er alletwee 100 % achter staan zonder twijfel. Dus als je vriend nog wilt wachten heb je weinig keus. Wat de rest van de familie er van zou vinden zou ik me niet zo druk om maken. (als de kleine er eenmaal is vallen ze er toch wel voor

) In ieder geval succes ermee.

Laatst bijgewerkt door SonjaG op 29-08-11 09:43, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-08-11 09:43

Geplaatst: 29-08-11 09:43

Tja ik was ook 20 toen ik zwanger werd, niet gepland maar wel welkom (vooral van mijn vriend's zijde.. ik was vooral erg geschrokken). Ik had zelf ook zoiets van 'ja maar ik kom net van school, net 1 jaartje aan het werk, maar een 1,5 jaar contract op het werk en dan..' enzovoorts maar wij woonden ook al samen, hadden de financieën op orde en zijn er toch maar voor gegaan.

Voor mijn gevoel werd ik wel bekeken als 'weer zo'n jonge griet met een kind' maar toch kreeg ik van net zoveel mensen complimenten over zo jong al een kind met een afwijking (een ongelukje ook nog) krijgen en hoe wij daar mee omgingen.

En hier op het dorp zijn de meeste een jaar of 22, 23 als ze getrouwd/samenwonend zijn en een kind krijgen dus daar werd niet zo raar over gedaan.

Mijn moeder heeft wel duidelijk gezegt: als je erover twijfelt en je wilt het nog niet, dan weg laten halen.
Je hóeft het niet te houden.
Maar zij was ook 23 toen ze zwanger werd, wel gepland maar ook niet oud.

Je moet gewoon ècht naar jezelf kijken:
-wil je nu al een kind? (voor de rest van je leven)
-je bent nooit meer eens lekker een weekendje vrij (tenzij hij/zij uit logeren gaat)
-wil je nog ieder weekend gaan stappen? (ik ga zelf 1 x per 2 maanden meestal, vriendlief heeft er helemaal geen behoefte meer aan dus da's makkelijk)
-Vanaf dat je zwanger bent draait eigenlijk iedere beslissing die je maakt om je kind, wat je wel/niet eet, of je wel/niet gaat stappen enz., heb je daar zin in of wil je nog liever vrij zijn en als je zin krijgt, gewoon je schoenen en jas aandoen en gewoon lekker weg.

**Geplaatst**: 29-08-11 09:45

Geplaatst: 29-08-11 09:45

redband schreef:
We hebben het er gisteren uitgebreid over gehad omdat we het.beiden wel willen. dus we hebben over onze omstandigheden gepraat. daarna pas over of we het nu willen of pas over een tojdje.
Mijn vriend wil liever.nog even wachten omdat hij net als ik bamg is voor de omgeving.

Nu komt dit voornamelijk door zijn familie. zij beweerde in het begin van onze relatie en nu nog. dat ik alleen bij hem ben vanwege de centen. dat ik hem zou kaalplukken door zwanger te raken en dan zou gaan.

Neem aan dat als hij om en nabij de 30 is geen verantwoording meer hoeft af te leggen aan papa en mama?

Misschien moeten jullie je eens afvragen waar jullie over een jaar willen staan en over 5 jaar en wat je nog absoluut zou willen voordat je zwanger raakt. Om een voorbeeld te geven mjn vriend wilde een eigen paard, aangezien hij momenteel veel voor werk weg is, rijd ik het paard bij..........mochten wij een kleintje hebben wordt het een heel ander verhaal. Maar nu is daar tijd en ruimte voor.

Kennis van mij is onlangs 20 geworden, vriend is 33 zij hebben nu ook een kleintje. Waren overigens 3 of 4 jaar samen.

**Geplaatst**: 29-08-11 09:46

Geplaatst: 29-08-11 09:46

Ninx schreef:
Elmee schreef:
Eens je kinderen hebt is er geen weg meer terug en leef je de volgende 15 jaar ofzo helemaal voor je kinderen. En het is heus niet altijd rozegeur en maneschijn...

Sterker nog: wanneer je kinderen hebt, ben je daar druk mee totdat je met je neus onder de grond ligt. Met een beetje mazzel redden ze zichzelf goed. Maar er zijn, helaas, natuurlijk veel kinderen die zelfs hun gehele volwassen leven hun ouders nog hard nodig hebben.... ziekte/ handicaps/ maar ook omdat ze snel ontsporen, in de problemen raken, kwetsbaar zijn....[/quote]

En daarom zou het niet erg zijn om nog wat jaartje te wachten. Op het moment dat jij wat ouder en wat meer levenservaring hebt kun je dit je kind veel beter meegeven. Je bent beter voorbereid. En dat is misschien niet wat je wil horen, en ook niet wat er in dit topic tot nu gezegd is.

**Geplaatst**: 29-08-11 09:46

Geplaatst: 29-08-11 09:46

Ik ben nu 28 heb een zoontje van bijna 6(in januari) en ben zwanger van nummer 2(uitgerekend 1 oktober)
Moet zeggen dat je er wel rekening mee moet houden dat als je voor kinderen gaat jezelf moet bedenken dat je een jonge meid bent en als je relatie stuk gaat dat je dan alleen voor je kind moet zorgen en op zo een jonge leeftijd is dat niet makkelijk.
Je hebt meestal weinig leeftijdsgenoten die snappen in wat voor situatie je zit en die je ook niet echt kunnen helpen.
Als je denkt dat je ook alleen je kind zou kunnen opvoeden mocht de relatie niet goed aflopen dan zou ik zeggen ga ervoor.

**Geplaatst**: 29-08-11 09:50

Geplaatst: 29-08-11 09:50

latnahc2 schreef:
Ik ben nu 28 heb een zoontje van bijna 6(in januari) en ben zwanger van nummer 2(uitgerekend 1 oktober)
Moet zeggen dat je er wel rekening mee moet houden dat als je voor kinderen gaat jezelf moet bedenken dat je een jonge meid bent en als je relatie stuk gaat dat je dan alleen voor je kind moet zorgen en op zo een jonge leeftijd is dat niet makkelijk.
Je hebt meestal weinig leeftijdsgenoten die snappen in wat voor situatie je zit en die je ook niet echt kunnen helpen.
Als je denkt dat je ook alleen je kind zou kunnen opvoeden mocht de relatie niet goed aflopen dan zou ik zeggen ga ervoor.

Ten eerste gefeliciteerd laatste lootjes...!
Ten tweede denk dat je argumenten over alleen opvoeden niet leeftijdsgebonden is. Al heb je gewacht tot je 40 met kinderen als je relatie dan stuk gaat sta je er ook alleen voor.

**Geplaatst**: 29-08-11 09:51

Geplaatst: 29-08-11 09:51

Ninx schreef:
Wanneer je er betrekkelijk zeker van bent dat je het wil verandert een ander daar niet zoveel aan...

Zelf kan ik altijd maar moeilijk begrijpen dat hele jonge meisjes al zo vroeg broedkippetjes willen zijn....
Succes!

Ik denk dat het er meer aan ligt wat je gewend bent en hoe je omgeving is. Ik heb een oudere vriend, iedereen om ons heen word ouders (ook oudere vrienden) en mijn moeder en zelfs oma waren vroeg moeder. Voor ons is het dus normaal om op een biologisch goede leeftijd moeder te worden. (daarmee doel ik tussen de 20 en 30)

Ja toen de vrouw van een goede vriend zwanger was ging het bij mij ook kriebelen, maar toen ik het kind vasthield was het zo weg toen het begon te huilen

. Toch ben ik er van overtuigd dat ik voor of rond mijn 25 a 27e wel aan kinderen zal beginnen (en dan ben ik nog een laatbloeier van de familie). Ik zie het ook aan collega's die laat begonnen. Die zijn nu midden twintig en hebben een puber van 12 waar ze totaal niet mee overweg kunnen en het al snel vermoeiend is.

**Geplaatst**: 29-08-11 09:55

Re: te jong voor kinderen?

Geplaatst: 29-08-11 09:55

een vriendin van mij was 16 dat ze de eerste kreeg!
en een andere vriendin was 18!

dus nee ik vind persoonlijk niet te jong als je het zelf maar wil dan komt alles goed.

**Geplaatst**: 29-08-11 09:57

Geplaatst: 29-08-11 09:57

SonjaG schreef:
Ten eerste gefeliciteerd laatste lootjes...!
Ten tweede denk dat je argumenten over alleen opvoeden niet leeftijdsgebonden is. Al heb je gewacht tot je 40 met kinderen als je relatie dan stuk gaat sta je er ook alleen voor.

Mee eens

Je relatie kan ook klappen als je 40 bent...

**Geplaatst**: 29-08-11 09:57

Geplaatst: 29-08-11 09:57

lisetteexx schreef:
een vriendin van mij was 16 dat ze de eerste kreeg!
en een andere vriendin was 18!

dus nee ik vind persoonlijk niet te jong als je het zelf maar wil dan komt alles goed.

Sorry, maar 16 vind ik toch écht nog wel te jong. Als het een ongeluk is kan ik er niks over zeggen, maar op je 16e bewust voor een kind kiezen?

**Geplaatst**: 29-08-11 09:58

Geplaatst: 29-08-11 09:58

Ik vind het niet te jong,het ligt ook een beetje er aan hoe je kinderen zijn.Wil je nog van alles kunnen doen terwijl je kids hebt of niet? Ik zorg al; 17 jaar voor mijn kids, echt intensief dat hebben ze nodig.Ik zou ze voor geen goud willen missen, maar ik verlang toch wel eens naar wat meer tijd voor mezelf.

**Geplaatst**: 29-08-11 09:58

Geplaatst: 29-08-11 09:58

Er zijn maar twee mensen die kunnen beoordelen of jullie klaar zijn voor een kind en dat zijn jullie zelf. Als jullie samen vinden dat jullie er klaar voor zijn, zou ik me niks aantrekken van wat de omgeving vindt.

**Geplaatst**: 29-08-11 09:59

Geplaatst: 29-08-11 09:59

SonjaG schreef:
Ten eerste gefeliciteerd laatste lootjes...!
Ten tweede denk dat je argumenten over alleen opvoeden niet leeftijdsgebonden is. Al heb je gewacht tot je 40 met kinderen als je relatie dan stuk gaat sta je er ook alleen voor.

Dank je wel:)
Klopt met elke leeftijd is dit moeilijk maar als je zo jong bent dan heb je vaak niet echt mensen om je heen die je begrijpen of die hetzelde mee maken.
Als al je vriendinnen gaan stappen en jij zit alleen thuis met een baby is dit erg zwaar.
Ook is het financieel dan erg lastig omdat je jonger bent verdien je vaak minder.

**Geplaatst**: 29-08-11 10:01

Re: te jong voor kinderen?

Geplaatst: 29-08-11 10:01

ja was ook wel een ongelukje hoor ik moet er zelf niet aan denken zo jong en nu trouwens ook nog niet
maar ach zij is er blij mee en dat moet ze zelf weten

**Geplaatst**: 29-08-11 10:02

Geplaatst: 29-08-11 10:02

Zie nu dat je vriend eind 30 is..............

en dat veranderd mijn mening wel een beetje

Om het even banketstaaf uit te drukken; jullie schelen 20 jaar en als jij nu zwanger zou raken zou dat feitelijk inhouden dat hij ook jou vader had kunnen zijn.

Is dat hetgeen waar jij bang voor bent uit de omgeving? Je schoonouders staan, zoals jij beschrijft, niet echt achter jullie relatie..........hoe staan jou ouders hier tegenover?

Gezien zijn leeftijd zou ik geen jáááren meer willen wachten als partner zijnde, aangezien hij ook al krap abraham is als het kind van de basisschool komt. Daarnaast is te hopen dat alles in goede gezondheid is zodat hij ook nog actief met het kind kan zijn. Wacht 5/10 jaar dan is hij krap 60 als het kind 10 is.

Wat ik hiermee bedoel te zeggen, kijk niet naar je omgeving maar naar het toekomstperspectief dat jullie voor ogen hebben.

*Is wel even zwart/wit gezien en niet ten nadele van de bokkers de wel een fijne jeugd hebben gehad met een relatief ouder pap of mam*

Laatst bijgewerkt door linda_arnold op 29-08-11 10:03, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-08-11 10:03

Geplaatst: 29-08-11 10:03

Ja, ik vind je te jong

Ik weet dat er op bokt veel erg jonge moeders zitten, maar dat zou mijn keuze absoluut niet zijn. Zo midden 20 vind ik een mooie leeftijd om aan kinderen te beginnen.

Het feit dat je zelf een topic opent waarin je je onzekerheden over jong moeder zijn uit, zegt voor mij al genoeg.
Ik zou gewoon nog een paar jaartjes wachten.

Nomineer dit bericht ×