Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-05-11 17:01

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 05-05-11 17:01

Je hebt toch altijd een keuze?

Of zie ik dat nou fout? Ik heb nog niet in deze situatie gezeten.

**Geplaatst**: 05-05-11 17:10

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 05-05-11 17:10

Als je het topic doorgelezen had zie je dat TS deze keuze gemaakt heeft en de reden voor deze keuze...

Een paar jaar geleden is 1 van mijn pony's ziek geweest en het zag ernaar uit dat ze weg zou moeten. Ik ben ook voor de slacht en ben toen bij een slager in het dorp gaan kijken bij een slachting (dus niet van mijn eigen pony).
Ik wilde er graag bij blijven maar wilde wel weten of ik dat aan zou kunnen, ik weet nu dat ik dat kan ookal is het natuurlijk heel anders als het je eigen dier is, maar ik heb wel de beslissing genomen om ze, als ze nog te vervoeren zijn, naar de slacht te brengen en tot het einde erbij te blijven.

TS, moedige beslissing en goed dat je erover nadenkt, heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 05-05-11 17:10

Geplaatst: 05-05-11 17:10

KellyDV schreef:
Je hebt toch altijd een keuze? Of zie ik dat nou fout? Ik heb nog niet in deze situatie gezeten.

Je hebt een keuze en er zijn omstandigheden die je daarin sturen. Het karakter van het paard heeft TS er in dezen toe doen besluiten om haar paard te laten slachten ipv in te laten slapen. Respecteer die weloverwogen keuze dan, zou ik zeggen.

Bovendien geef je verder helemaal geen antwoord op de vraag van TS.

TS, fijn dat je voor jezelf de keuze hebt kunnen maken mbt het al dan niet erbij blijven. Ik hoop dat je er goed aan doet, dat je jezelf er achteraf goed bij voelt. Ontzettend naar en al heel moeilijk om te moeten besluiten dat je afscheid gaat nemen van je paard. Wens je veel sterkte.

Heb verder geen ervaring met het slachthuis in Zeeland, hoop dat iemand anders je daarover kan vertellen.

**Geplaatst**: 05-05-11 17:11

Geplaatst: 05-05-11 17:11

Met slachten heb ik geen ervaring, mijn merrie heeft een week op de kliniek gestaan en is toen, doodziek, ingeslapen. Maar wat betreft het paard dood zien: Voor mij was ze het niet meer echt toen ze dood was. Dat 'lijk' dat daar lag, dat was mijn paardje niet meer. Heb nog wel even bij haar lichaam gezeten hoor, maar ik herinner me haar zoals ze was en niet als dat dode paard.

TS: Heel veel sterkte de komende tijd!

**Geplaatst**: 05-05-11 17:14

Geplaatst: 05-05-11 17:14

Heel veel mensen weten ook niet wat het inhoud om een paard te laten inslapen, die kennen alleen de horrorverhalen van het slachthuis en realiseren zich niet dat inslapen veel langer lijden is voor zo`n beestje.

Rumpleteaser schreef:
@ KellyDV: Jammer dat je niet even het fatsoen genomen hebt om het topic goed te lezen, voordat je hier met zo'n ongenuanceerde en volledig offtopic reactie komt

**Geplaatst**: 05-05-11 17:16

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 05-05-11 17:16

deze discussie in zinloos, daar heeft TS niet om gevraagd en ze heeft er ook niks aan.
Ik TEM ook

**Geplaatst**: 05-05-11 17:19

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 05-05-11 17:19

ik vind dat je moet doen wat jouw hart je ingeeft, wat voor de 1 de beste keuze is , is niet perse voor de ander de beste keuze.
en ik ben ervan overtuigd dat de ts met liefde voor haar paard de beste keuze neemt.

los daarvan , ik heb mijn vorige ruin laten inslapen op de wei , en vanauit daar af laten voeren. dus in de kliniek inslapen is niet de enige optie.

het is wel de duurste oplossing om thuis voor euthenasie te kiezen , en geld groeit nu eenmaal niet ana boompjes

sterkte...

**Geplaatst**: 05-05-11 17:22

Geplaatst: 05-05-11 17:22

Ik ben er ook bij gebleven bij het schieten. Ik heb er absoluut geen spijt van, alleen al om zeker te weten dat hij echt dood was. Anders weet je dat toch nooit echt 100% zeker. Je hoort te veel rare verhalen over paarden die via de achterdeur de markt weer op gaan. Dan kan die slachter nog zo goed bekend staan, voor mijn eigen gemoedsrust wilde ik zeker weten dat hij dood was.

Het enige waar ik niet echt goed op voorbereid was, waren de stuiptrekkingen die volgden na het schot en het vallen. Daar schrok ik even van. Ik dacht heel even: Hij is niet dood! Het schot is verkeerd gegaan! Toen realiseerde ik me wel dat het stuiptrekkingen waren, maar ik had het toch wel prettig gevonden als iemand me daar vantevoren voor gewaarschuwd had.

Bij deze dus.

**Geplaatst**: 05-05-11 17:46

Geplaatst: 05-05-11 17:46

Ben er ook bij gebleven samen met mijn pa die had ik wel nodig maar vond ook dat ik het voor mijn merrie moest doen, het ging zo vlug dat ze er geen erg in had wat er ging gebeuren.

**Geplaatst**: 05-05-11 17:53

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 05-05-11 17:53

Heel veel sterkte in ieder geval voor nu, en voor het moment dat komen gaat.

Een paard moeten laten gaan is nooit een pretje, maar soms het laatste en beste wat je nog voor ze kunt doen.

**Geplaatst**: 05-05-11 18:00

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 05-05-11 18:00

Het lijkt me een hele moeilijke keuze om er bij te zijn of niet. Met inslapen is die keuze een stuk makkelijker. Ik lees een paar berichten over anderen die meegegaan zijn zodat ze het over konden nemen als het nodig zou zijn. Is dat geen optie voor je? Dan hoef je nu die beslissing nog niet te nemen en kan je als het moment daar is het helemaal aan je gevoel over laten.

Heel veel sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-05-11 18:00

Geplaatst door de TopicStarter : 05-05-11 18:00

Van een stalgenoot heb ik ook al een reactie ontvangen zoals deze van KellyDV en eerlijk gezegt interesseert het me geen ene moer wat deze personen van mijn keuzes denken! Deze keuze maak ik niet zomaar, daar heb ik erg goed over nagedacht, die komt niet zomaar uit de lucht vallen

Voor mijzelf weet ik dat dit de juiste keuze is voor mij en mijn paard! Overigens ben ik er van overtuigd, dat mocht Kelly een paard hebben zoals de mijne, ze wel anders zou piepen i.p.v. zo'n oordeel te vellen.
(Mocht je overigens denken dat ik dit uit financiële overwegingen doe: Het geld wat de slacht oplevert dient bij de verzekering te worden ingeleverd

)

Voor de overige reacties, bedankt! Fijn om te weten dat er meerdere mensen deze keuze hebben gemaakt, om er bij te blijven, en hier geen spijt van hebben gehad

Vandaag heb ik een brief ontvangen van de verzekering waarin zij verklaren mijn paard niet af te willen keuren. Door 3 dierenartsen is mij geadviseerd om haar te euthanaseren en dan krijg ik van de verzekering een brief dat ik haar nog 3 maanden op rust moet zetten, omdat het een en ander niet volgende bewezen zou zijn

Zowel met de verzekering als met mijn dierenarts heb ik vandaag contact gehad en deze laatste gaat met de ander contact opnemen om duidelijkheid te krijgen in de afspraken die zijn gemaakt. Morgen neem ik wederom contact op met de dierenarts over de stand van zaken en krijg ik te horen hoe we nu verder zullen gaan.
Het was voor mij dus weer een erg emotioneel dagje! Bereid je helemaal voor op wat komen gaat, regel je van alles en nog wat... krijg je ineens zo'n bericht :o?

Wellicht dat ze alsnog over 2 weken weg gaat, maar wellicht dat ze dus ook nog de komende 3 maanden gras staat te maaien.

**Geplaatst**: 05-05-11 18:05

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 05-05-11 18:05

Wat vreselijk naar van de verzekering hope lijk kan je dierenarts nog wat betekenen
Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 05-05-11 18:19

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 05-05-11 18:19

Oh wat verschrikkelijk als je in zo'n rotperiode dan ook nog eens pennenlikkers hebt die tegenwerken!

Ik vind het heel dapper dat je kiest voor wat goed is voor je paard, en je niet laat beïnvloeden door de mening van anderen +:)+

Dat is heel moeilijk, ik weet het nog al te goed. Ik had zo'n fijne stalgenoot die tijdens mijn afscheidsfotoshoot (!) nog eens heel duidelijk ging uitleggen waarom zij er toch nóóít voor zou kiezen

En toch moet je het naast je neerleggen, het gaat erom dat het voor jou goed voelt, alleen jij kan die keuze maken. Laat andere mensen maar blij zijn dat ze niet in jouw schoenen staan!

En voor mensen die denken dat je er rijk van wordt: slachtgeld is tegenwoordig letterlijk bijna niks meer

En dan nog is het eigenlijk "bloedgeld", ik had het net zo lief niet gekregen, want wie wil z'n paard nou inruilen tegen wat eurootjes?!

**Geplaatst**: 05-05-11 20:28

Geplaatst: 05-05-11 20:28

Ik heb het geld wat we toen van haar kregen nooit aangenomen wat ze er mee hebben gedaan weet ik niet en hoef ik niet te weten, ik heb 17 jaarlang met plezier voor haar gezorgd en ze verdiende een snelle dood zonder stress vooraf, dat was ik haar verschuldig. (klinkt wel raar om dat zo neer te zetten) op die 90 euro die we nog kregen zat ik niet te wachten.

**Geplaatst**: 05-05-11 20:50

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 05-05-11 20:50

Je kunt ook de verzekering opzeggen.
Geld krijg je er toch amper voor...Maar het draait een verzekering vaak wél om geld!
Of laten afkeuren door DA, en dan verklaring naar de verzekering sturen.

Lastige situatie begint het nu te worden joh.

**Geplaatst**: 05-05-11 22:57

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 05-05-11 22:57

Jeetje, wat een vervelende situatie voor je. Ik wil je erg veel sterkte wensen. Inmiddels heb ik ook van een aantal paarden afscheid moeten nemen. Dat is verschrikkelijk. Ooit heb ik ook een paard naar het slachthuis gereden, bij het schieten ben ik niet bijgebleven, wel hebben we gewacht tot het gebeurd was en daarna hebben we het halster meegekregen. Achteraf heb ik hier erg veel moeite mee gehad. De hele ambiance van een slachthuis heeft toen vreselijk veel indruk op me gemaakt. Iedereen heeft er een ander gevoel bij. Jij moet datgene doen waar je jezelf het meest prettig bij voelt. Nogmaals veel sterkte bij deze moeilijke beslissing.

**Geplaatst**: 05-05-11 23:20

Geplaatst: 05-05-11 23:20

Ben ook bij mijn paard (of ja t paard was eigenlijk van mijn vriend, maar ik verzorgde en reed hem toen dus hij voelde als van mij..) gebleven toen hij geschoten werd. Vond ik aan mijn paard verplicht om hem niet alleen in goede dagen maar ook in slechte dagen bij te staan. Dus dit moesten we ook samen doen. Wil niet zeggen dat je dat ook moet doen. Doe wat jezelf denkt dat t beste is voor jou en waar jij je t beste bij voelt. Dat is voor iedereen anders.

Ging heel sereen en heel snel. Ik had hem zelf vast aan t halstertouw. Aaide hem, moest toen 1 stapje terug doen, omdat de slager t schietmasker tegen zijn hoofd moet zetten...en toen lag hij al. Ik mocht zelf t halster van zijn hoofdje halen. Heb hem nog een dikke knuffel en een kus op zijn neus gegeven, en ben toen gegaan. Ik hoefde niet te zien hoe hij getakeld werd en ging verbloeden.
Heb dit nochtans vaak gezien bij de vleeskoeien van mijn vader, vind dat dan ook niet eng of zo. Maar om je grote vriend zo te zien hangen, nee dat kon ik niet.

Heel veel sterkte met deze moeilijke beslissing! Vind het heel dapper van je om deze keuze te maken. Trek je niks aan van wat anderen zeggen over inslapen en zo. Jij kent je paardje t beste en er is helemaal niks mis met schieten! Het gaat heel snel, je paard heeft niet eens t besef dat hij zal "gaan".

(heb overigens mijn merrie af moeten geven vorig jaar, en omdat zij niet meer instaat was om op de trailer te staan, heb ik voor haar voor thuis inslapen gekozen, om haar verdere pijn te besparen tijdens dat vervoer. Ze sliep heel rustig in mijn armen in, dus dat ging ook goed)

**Geplaatst**: 05-05-11 23:27

Geplaatst: 05-05-11 23:27

hhmmm dat is moeilijk..... ik laat mijn paarden thuis op de wei inslapen. Dat is een keuze die ik gemaakt heb nadat een paard dus ook naar de slacht gegaan was en een paar jaar later met foto opdook in "in de strengen" (het blad van het KWPN) met als titel wie kent dit paard. Dus vandaar dat ik hem nooit meer naar de slacht breng.

Overigens dit schrijf ik niet om je bang te maken maar ik wilde aangeven waarom ik erbij wil zijn als hij sterft en dat lijkt me best traumatisch als het om schieten gaat.

**Geplaatst**: 05-05-11 23:38

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 05-05-11 23:38

beetje laat maar ik ga toch ook temmen
dacht eerst 'dat is een mening' maar ben het er mee eens dat het hier niet om de discussie gaat of slachten of inslapen
zie het anders maar zo 'cremeren of begraven' is hier niet de discussie
dus vandaar dat ik tem

TS heel erg veel sterkte de komende tijd
vreselijk van die verzekeringsambtenaren
zo te lezen ga jij de juiste beslissing maken voor je paard en voor jezelf, nogmaals veel sterkte toegewenst

**Geplaatst**: 05-05-11 23:47

Geplaatst: 05-05-11 23:47

Zidore schreef:
beetje laat maar ik ga toch ook temmen
dacht eerst 'dat is een mening' maar ben het er mee eens dat het hier niet om de discussie gaat of slachten of inslapen
zie het anders maar zo 'cremeren of begraven' is hier niet de discussie
dus vandaar dat ik tem

TS heel erg veel sterkte de komende tijd
vreselijk van die verzekeringsambtenaren
zo te lezen ga jij de juiste beslissing maken voor je paard en voor jezelf, nogmaals veel sterkte toegewenst

even ter verduidelijking ik ben niet voor of tegen slachten dat mag iedereen voor zich weten. Ik wilde alleen aangeven dat het me traumatisch lijkt om erbij te zijn als het om schieten gaat. In dat geval zou ik van te voren afscheid nemen en het paard herinneren zoals ze was.

TS ik wil je ook even sterkte wensen. Je maakt een goede keuze voor je paard en dat is voor jou heel moeilijk maar wel heel eerlijk. Het doet pijn maar denk dan aan de mooie dingen die jullie samen hebben gedaan :(:)

**Geplaatst**: 05-05-11 23:49

Geplaatst: 05-05-11 23:49

LindyH schreef:
Ik ben er ook bij gebleven bij het schieten. Ik heb er absoluut geen spijt van, alleen al om zeker te weten dat hij echt dood was. Anders weet je dat toch nooit echt 100% zeker. Je hoort te veel rare verhalen over paarden die via de achterdeur de markt weer op gaan. Dan kan die slachter nog zo goed bekend staan, voor mijn eigen gemoedsrust wilde ik zeker weten dat hij dood was.

Het enige waar ik niet echt goed op voorbereid was, waren de stuiptrekkingen die volgden na het schot en het vallen. Daar schrok ik even van. Ik dacht heel even: Hij is niet dood! Het schot is verkeerd gegaan! Toen realiseerde ik me wel dat het stuiptrekkingen waren, maar ik had het toch wel prettig gevonden als iemand me daar vantevoren voor gewaarschuwd had.

Bij deze dus.

De stuiptrekkingen heb je bij inslapen ook. Dat komt omdat het paard eerst onder volledige narcose gaat en dan de controle over zijn spieren verliest voor hij in slaap valt.

**Geplaatst**: 06-05-11 00:17

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 06-05-11 00:17

pb maar eens met jolliegirl....ik heb helaas veel ervaring in het wegbrengen... Mijn eigen pony's gaan als het even kan naar Nijkerk...met inslapen heb ik meer narigheid dan een 'goed'gevoel bij overgehouden.
In Nijkerk is het goed zoals je het doet...de slager is meer paardenliefhebber dan slager....
ik ben blij dat er zo'n plek is op aarde , waar we onze vrienden naar toe kunnen brengen wanneer hun tijd daar is.

**Geplaatst**: 06-05-11 00:28

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 06-05-11 00:28

Heb geen persoonlijke ervaring met inslapen/slachten, maar ik denk dat inslapen bij mijn merrie ook gruwelijk zou zijn, aangezien ik denk dat ze enorm zal verzetten en vechten er tegen, gezien haar karakter en levenslust. Haar lichaam is stokoud, maar haar ziel is nog piepjong.. Het ligt er natuurlijk wel een beetje aan hoe ze op dat moment nog is, wie weet kan ze tegen die tijd niet meer vervoerd, of is ze zo hard achteruit gegaan/oud geworden vanbinnen, dat inslapen ook helemaaaal geen probleem meer is (heb tegen beide niks hoor, het ligt gewoon zó erg eraan per paard en situatie wat het beste is voor iedereen...)

Of ik tot het laatste bij het schieten zou zijn.. daar durf ik niks over te zeggen en ik hoop ook dat het nog een flink aantal jaren zal duren voor ik überhaupt voor zo een keuze kom te staan...

TS, ik wil jou heel veel sterkte wensen komende tijd, en bij de keuze die je gaat maken. Luister aub goed naar je gevoel, doe niks waar je later spijt van denkt te krijgen want dan zit je de rest van jouw leven met een rotgevoel.. En je hoeft je ook echt niet schuldig te voelen als je er niet tot het laatst bij bent.. als een paard in de wei/stal sterft is er 9 v/d 10 keer toch ook niemand bij.. Dus ik vind niet dat het een vorm van 'je paard in de steek laten' is hoor.. Hier kun je tenminste nog goed, écht afscheid nemen voordat je ze naar binnen brengt..

Nogmaal, heel veel sterkte!! (ook met die rotverzekering erbij, pff!)

**Geplaatst**: 06-05-11 06:53

Geplaatst: 06-05-11 06:53

ARhythmical schreef:
pb maar eens met jolliegirl....ik heb helaas veel ervaring in het wegbrengen... Mijn eigen pony's gaan als het even kan naar Nijkerk...met inslapen heb ik meer narigheid dan een 'goed'gevoel bij overgehouden.
In Nijkerk is het goed zoals je het doet...de slager is meer paardenliefhebber dan slager....
ik ben blij dat er zo'n plek is op aarde , waar we onze vrienden naar toe kunnen brengen wanneer hun tijd daar is.

Als je het topic helemaal goed doorgelezen had had je gezien dat TS allang een PB van Jolliegirl gehad heeft en dat JG ook al gereageerd heeft in het topic...

RM94 schreef:
even ter verduidelijking ik ben niet voor of tegen slachten dat mag iedereen voor zich weten. Ik wilde alleen aangeven dat het me traumatisch lijkt om erbij te zijn als het om schieten gaat. In dat geval zou ik van te voren afscheid nemen en het paard herinneren zoals ze was.

TS ik wil je ook even sterkte wensen. Je maakt een goede keuze voor je paard en dat is voor jou heel moeilijk maar wel heel eerlijk. Het doet pijn maar denk dan aan de mooie dingen die jullie samen hebben gedaan

Maar er hebben hier toch al diverse mensen gereageerd die er wél al een keer bij zijn geweest en die hebben allemaal eerlijk aangegeven dat het geen pretje is maar dat het goed te doen is.
Leuk word het niet maar zeker als ik hier dan weer een reactie lees over een 'geslacht' paard die later weer ergens opduikt zou ik er altijd wél bijblijven.
Traumatisch is ene groot woord, ik denk dat TS er alles aan doet om zich er goed op voor te bereiden, ze heeft diverse ervaringen van 'ooggetuigen' en dan zouden die misschien ook wel allemaal getrumatiseerd zijn.
Nogmaals, fijn is het niet om te zien maar ik heb er zeker geen nachten van wakker gelegen en het is fijn om te weten dat je dier op een snelle manier aan zijn einde is gekomen zonder dat ie er ook maar iets van gemerkt heeft.
TS heeft al aangegeven dat euthanasie geen optie is omdat haar paard enorm uit zijn plaat gaat bij de DA, op die manier lijkt een einde bij de DA me ook geen pretje...

Y;(

Nomineer dit bericht ×