Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-02-09 21:23

Geplaatst: 11-02-09 21:23

@khirshanta:

Als ik het geld zou hebben om dit paardje te kunnen houden en er een bij te kunnen nemen voor het rijden dan zou ik het zo doen eerlijk is eerlijk. Maar dat ga ik qua financiële redenen inderdaad niet redden. Ik heb ook al bedacht dat ik hem wellicht nog een jaar op de wei kan gooien en dan maar niet rijden en hem daarna nog een keer een kans geven. Ik loop uiteraard in dit topic op de zaken vooruit maar het is dan ook iets dat me echt bezighoudt omdat hij echt serieus extreem is. Ik zou het hem niet aan willen doen dat mensen tot zijn 20e gaan proberen hem zadelmak te maken. wb vrijheidsdressuur etc, ik doe al een vorm van monty roberts met hem, dat doet hij super inderdaad maar mijn doel is uiteindelijk te kunnen rijden op hem en lukt dit niet dan zal ik genoodzaakt zijn om keuzes te maken....................maar vooralsnog hoop ik uiteraard dat alles goed komt, hij krijgt in ieder geval alle tijd, komt van een heel extreem diepte punt en heeft tot nu toe alles braaf gedaan........................maar hij laat me er niet op "blijven" zitten. Het is een extreme vluchter. Op de foto's alles ok.................??!! Ik snap het ook niet, zou willen dat ik het begreep!!!

Laatst bijgewerkt door Judje op 12-02-09 17:46, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: Overbodige quote verwijderd. Graag alleen quoten indien nodig, meestal is het noemen van de gebruikersnaam voldoende.

**Geplaatst**: 14-02-09 16:25

Geplaatst: 14-02-09 16:25

Zolang het financieel haalbaar blijft zou ik m'n oude paard in mijn bezit houden. Ik zoek een leuk plekje bij vrienden of kennissen of paardlief zou gewoon z'n oude dagen op de weide slijten tussen de andere paarden. Als het niet meer zou gaan laat ik hem inslapen. Geen haar op mn hoofd dat er aan zou denken om hem dan nog te verkopen. Dan spreek ik van een paard van +18 jaar oud.

Onlangs vroeg ik aan de vriend van mn instructrice hoe het was met hun oude paardje? Het was het eerste paard van m'n instructrice geweest en inmiddels een goede 30 jaar (of meer) oud. Hij stond bij de schoonfamilie op het land toen hij te oud werd voor de lessen.
Nu blijkt dat hij verkocht is om - hou je vast - omdat ze hem moeste laten chippen en er geen geld tegenaan wilden gooien omdat hij al zou oud was en mocht hij ongechipped morgen als het ware doodvallen men hem nooit zouden komen ophalen.

Wedstrijdruiter die ik ken, jaren met een leuk paard hogerop geklommen. Wedstrijd na wedstrijd top 3. Erg leuk en mooi paard en ze waren echt een team. Toen hij te oud werd verkocht aan onbekwame wandelruiters die het paard zo goed als omzeep geholpen hebben. Daarna hem naar de handelaar gebracht.

hoeveel mensen die ik in mn leven al tegengekomen ben die naar de handelaar om een paard gaan en enkele maanden later het paard weer omruilen enz. Op een jaar tijd wel 3 verschillende paarden. Voldoet het niet? weg en een ander paard.
Nu ook iemand, paard loopt sinds 1 of 2j bij hen op het land maar eigenlijk niet zoveel tijd ervoor. hop naar de handelaar maakt niet uit wie of wat 'het' komt halen.

heb nog erge dingen tegengekomen. ziek word ik er van.

**Geplaatst**: 14-02-09 16:43

Re: Afgedankte paarden.....wat doe je ermee

Geplaatst: 14-02-09 16:43

't Is gewoon een beetje slavenhandel op die manier , een ding ipv. een levend wezen.

**Geplaatst**: 02-03-09 17:55

Geplaatst: 02-03-09 17:55

Ik houd mijn 2 haflingers tot ze dood gaan.
Mijn ene halfingermerrie rijd en verzorg ik zelf en als ze wat mankeert(als ze niet meer kan rijden, aar geen pijn heeft) dan zet ik haar lekker op de wei totdat ze wel pijn heeft of zelf dood gaat.
me andere haflingerruin laat ik denk ik verleasen zodat ik hem wel in de gaten kan houden wat er met hem gebeurt en anders hetzelfde zoals bij me merrie

**Geplaatst**: 03-03-09 20:20

Geplaatst: 03-03-09 20:20

pmarena schreef:
't Is gewoon een beetje slavenhandel op die manier , een ding ipv. een levend wezen.

Dat is het inderdaad... Helaas zien veel mensen hun paard zo.

Heel veel mensen roepen dat ze hun paard nooit weg zullen doen, maar vervolgens zie je een paar jaar later dat het paard toch te koop is voor een "goed tehuis" wegens chronische gezondheidsproblemen. Ik zou het niet kunnen, maar ieder z'n ding.
De meest ergerlijke uitspraak vind ik wel dat het oudere paard weg moet omdat de eigenaar het financieel niet meer op kan brengen of het paard aandacht te kort komt en beter verdiend. Hoe komt dat dan? Omdat de eigenaar er een tweede paard bij heeft gekocht

Kom op, je kunt (meestal) van te voren prima uitrekenen of je 2 paarden kunt onderhouden of niet! Prima als je kiest voor een nieuw rijpaard, het zou mijn keuze niet zijn maar ik kan me er iets bij voorstellen als je een wedstrijdruiter bent.. Maar zeg dan gewoon eerlijk dat je oude paard weg moet omdat je een nieuwe hebt gekocht!

Ik heb een merrie van 23 met o.a. spat, artrose en cushing. No way dat zij weg gaat voor een ander paard! En ik vind het rijden toch echt wel heel leuk hoor.. Maar zo is het.. Ik heb 11 jaar geleden voor haar gekozen en iedereen weet dat een paard oud kan worden en problemen kan krijgen. Ik zou mezelf niet meer in de spiegel aan kunnen kijken als ik haar zou verkopen voor een zogenaamd goed tehuis. Als ze weg gaat dan is dat omdat ze een spuitje krijgt. Bij mij.

**Geplaatst**: 04-03-09 13:38

Re: Afgedankte paarden.....wat doe je ermee

Geplaatst: 04-03-09 13:38

Ja daarbij heb ik ook altijd zo'n wrange smaak in de mond , een beetje zielig gaan lopen doen terwijl je zelf de situatie in de hand gewerkt hebt door een nieuwe tijdelijke topper te kopen...

Dan weten ze het nog zo te draaien dat ze het zogezegd uit liefde voor het dier weg willen doen omdat het beter verdient

Maarja het klinkt ook zo rot om te zeggen : die oude heeft geen nut meer voor me en die moet ophoepelen want ik wil een nieuwe , wie helpt me ervanaf ?

**Geplaatst**: 04-03-09 13:46

Geplaatst: 04-03-09 13:46

pmarena schreef:
Maarja het klinkt ook zo rot om te zeggen : die oude heeft geen nut meer voor me en die moet ophoepelen want ik wil een nieuwe , wie helpt me ervanaf ?

Het klinkt wel rot, maar het is gewoon zo. De meeste mensen kunnen het zich niet veroorloven meer dan één paard te houden en kiezen er dan voor om voor het oude paard een plekje te zoeken. En zolang dat een heel goed plekje is, zie ik het probleem niet zo hoor.

**Geplaatst**: 04-03-09 13:48

Re: Afgedankte paarden.....wat doe je ermee

Geplaatst: 04-03-09 13:48

Amen, Diablo!

**Geplaatst**: 04-03-09 13:52

Re: Afgedankte paarden.....wat doe je ermee

Geplaatst: 04-03-09 13:52

Paarden houden is nou eenmaal duur. En als je graag wilt blijven rijden omdat je het geld betaald voor je eigen plezier in de sport of het recreatie rijden en dat gaat niet meer en twee paarden is geen optie zou ik ook voor een nieuw paard gaan. Zo sta ik er nu tegenover.. Als ik zo'n beestje 20 jaar heb is het misschien wel anders. Dat kan ik nu niet zeggen. Maar ik heb er geen problemen mee als andere mensen deze keuze maken. Het is hun geld en leven en ze mogen zelf beslissen wat ze daarmee doen en hoe ze het willen besteden

**Geplaatst**: 04-03-09 13:57

Re: Afgedankte paarden.....wat doe je ermee

Geplaatst: 04-03-09 13:57

Persoonlijk vind ik idd dat als je een paard koopt je goed moet nadenken dat hij of zij iets kan gaan mankeren maar dat is met een hond of een kat ook en als je beetje symphatie heb bied je ze een zo goed mogelijk thuis aan. En als je denkt dat niet bij jouw kan dan moet je een ander thuis voor ze vinden die dat wel kunnen.

**Geplaatst**: 04-03-09 13:58

Geplaatst: 04-03-09 13:58

RedPassion schreef:
pharagirlke schreef:
Denk je dat dat beest het ook maar iets interesseerd of die nu van jou is en op weide staat, of van pietje en op weide staat?

Ik denk dat een paard zich wel hecht aan een bepaalde plek en baas, dus ik denk dat zoiets wel uitmaakt.

Denk niet als een mens maar als een paard, hoe graag wij ook zouden zien dat ons paard zielsveel van ons houdt, het paard ziet jou niet zo! Natuurlijk kun je een band met een paard opbouwen, maar ooit is heel hard tegen mij verteld dat het paard wanneer je hem wegdoet er geen brok minder om zal eten, hooguit door stress en verandering van omgeving in het begin... En als ik zie hoe mijn paard, mijn maatje, mijn alles, echt waar, zich gedraagt als ik een week op vakantie ben (gewoon eten, braaf zijn en bereden worden door andere mensen) ben ik bang dat er wel iets van waarheid in schuilt....

Om even op het topic terug te komen, ik heb mijn paard vanaf zijn 3e, hij wordt nu 13, en hij mag in principe oud worden bij me, maar ik weet niet wat ik zou doen als het moment daar is. Ik zeg nu dat ie een plekje op een wei krijgt (liefst aan huis), maar ik kan niet in de toekomst kijken. Ik zou er in elk geval niet voor kiezen hem dan op de stal te laten staan waar ie nu staat....

**Geplaatst**: 04-03-09 14:01

Geplaatst: 04-03-09 14:01

Diablo schreef:
pmarena schreef:
Maarja het klinkt ook zo rot om te zeggen : die oude heeft geen nut meer voor me en die moet ophoepelen want ik wil een nieuwe , wie helpt me ervanaf ?

Het klinkt wel rot, maar het is gewoon zo. De meeste mensen kunnen het zich niet veroorloven meer dan één paard te houden en kiezen er dan voor om voor het oude paard een plekje te zoeken. En zolang dat een heel goed plekje is, zie ik het probleem niet zo hoor.

Mijn pony is bijna 31 jaar.
Een paar jaar geleden gekregen.....
Ik kan ook geen twee paarden veroorloven maar mijn pony gaat absoluut niet weg.
Een goed plekje voor haar zoeken kan maar wil ik niet, net als een rusthuis.
Mijn pony staat snachts graag binnen en wil graag haar dagelijkse aandacht.
Sinds een jaartje staat ze op een stal waar ze lekker in de winter buiten kan lopen en de zomer de wei opgaat.

Moet er wel bij zeggen dat mijn pony mentaal en fysiek nog prima in orde is, en weg zou kwijnen als ik haar als grasmaaier laat dienen.

Ik rij drie keer per week een paardje bij van een oud stalgenoot, helaas schier er dan minder tijd voor mn oudje over waar ik hopelijk later geen spijt van krijg.
Ik geniet met dr dag, de tijd vliegt en voor ik het weet is ze er misschien wel niet meer.
Een ander paard kopen kan altijd nog...

**Geplaatst**: 04-03-09 14:03

Geplaatst: 04-03-09 14:03

Citaat:
Wat mij iedere keer weer opvalt is het aantal paarden wat wordt aangeboden die kreupel, oud of om andere redenen niet meer gereden kunnen worden. Mijn mening is dat je zelf de verantwoordlijkheid moet nemen, ook als je niet meer kan rijden. Tenslotte is het (in mijn ogen) in voor- en tegenspoed. Zoek zelf een plek waar je paard van zijn/haar pensioen kan genieten en neem de financiele consequenties daarvan.

Hoe denken jullie erover dat er zoveel paardenbezitters de verantwoording op een ander proberen af te schuiven?

Ik vind dit nogal kortzichtig..Ik moet nu zelf ook beslissen om een ander huisje voor hem te zoeken. Omdat hij niet meer
geschikt is fulltime op het niveau wat ik rijd. Punt 1, mijn ouders willen niet zon smak geld betalen
voor een paard waarmee ik niet kan wat ik eigenlijk zou willen. Punt 2, ik denk dat hij dan beter bij iemand af waarbij hij
lekker aan huis kan staan, en alle aandacht krijgt die hij verdiend. En verder lekker mee de bossen in gaat, hoe pijn die
beslissing ook doet.

ps: ik heb al wel ontzettend veel voor hem gedaan en geprobeerd, maar het zit er gewoon niet in. Ik kan er emotioneel
ook niet meer tegen om elke keer weer een tegenslag te krijgen als we weer op niveau zitten.

**Geplaatst**: 04-03-09 14:12

Geplaatst: 04-03-09 14:12

Linda2B schreef:
Denk niet als een mens maar als een paard, hoe graag wij ook zouden zien dat ons paard zielsveel van ons houdt, het paard ziet jou niet zo! Natuurlijk kun je een band met een paard opbouwen, maar ooit is heel hard tegen mij verteld dat het paard wanneer je hem wegdoet er geen brok minder om zal eten, hooguit door stress en verandering van omgeving in het begin... En als ik zie hoe mijn paard, mijn maatje, mijn alles, echt waar, zich gedraagt als ik een week op vakantie ben (gewoon eten, braaf zijn en bereden worden door andere mensen) ben ik bang dat er wel iets van waarheid in schuilt....
....

Zo zijn niet alle paarden Linda, ook paarden gaan in hun leven een aantal zeer zeer diepgaande vriendschappen aan (als je ze daar de kans toe geeft en ze niet van hot naar her brengt natuurlijk). En niet alleen vriendschappen met mensen natuurlijk. Een paard verhuizen kán een behoorlijk traumatische ervaring zijn hoor, en dat is geen menselijke emotie op het paard projecteren, nee, dat is gewoon waar.

**Geplaatst**: 04-03-09 14:42

Geplaatst: 04-03-09 14:42

Ik weet niet echt of paarden zulke diepe vriendschappen aangaan hoor... Ik vind dat je ze toch wel vermenselijkt dan. En ja, verhuizen kan traumatisch zijn, maar vanwege alle veranderingen en niet per sé omdat hij 'zijn' mens mist. Met paarden die een naar verleden hebben hebben gehad, ervaar ik het anders. Die hechten zich vaak maar aan een beperkt aantal mensen. Maar of je dat moet aanzien voor diepe vriendschap?

Ik denk dat ik voor mijn paard gewoon een heel lief mens ben, dat altijd lekker komt knuffen, rijden en voederen.

**Geplaatst**: 04-03-09 14:51

Geplaatst: 04-03-09 14:51

Die diepe vriendschappen hebben ze doorgaans met anderen paarden en niet zozeer met mensen, hoor

.

**Geplaatst**: 04-03-09 14:52

Geplaatst: 04-03-09 14:52

En hoe zit het met de kleine kinderen? die worden ook groot
helaas heb ik geen megastallen en kan ze dus ook niet aanhouden.
Kan moeilijk onze dochter als die te groot wordt
voor onze B pony haar aanhouden (hoe intens graag ik dit ook
wel zou willen) Maar geloof me onze schat gaat echt niet naar
de eerste de beste. En daar gaan ook slapeloze nachten aangepaard.

Maar ik kan toch niet elke b c d of e pony houden ???
als ik maar 1 kan betalen. En ik ga ook echt geen e pony kopen
voor een klein meissie. Zie het al voor me op conccours
meisje van 8 rijd op een e tussen meiden van weet ik veel hoe
veel ouder. Gelukkig kunnen we haar nog 2 jaar houden.
Maar dan ...... zal ik een super huisje zoeken voor haar.

**Geplaatst**: 04-03-09 14:52

Geplaatst: 04-03-09 14:52

Dani62 schreef:
Die diepe vriendschappen hebben ze doorgaans met anderen paarden en niet zozeer met mensen, hoor .

Oh... dan ben ik het met je eens... Het staat alleen een beetje ongelukkig in je post dan...

**Geplaatst**: 04-03-09 14:55

Geplaatst: 04-03-09 14:55

Ja, ik weet het

. Maar ja, ik ben tegen het vermenselijken van paarden, zeker weten. Maar paarden hebben wel degelijk gevoel en ik ben het niet eens met de stelling van Pharagirlke en Linda dat het een paard geen *** interesseert op welke weide hij staat, zo oppervlakkig zijn ze gewoon niet. Paarden hechten zich, aan paarden, aan mensen, aan hun thuis, hun omgeving ...

**Geplaatst**: 04-03-09 15:18

Geplaatst: 04-03-09 15:18

Tsja, i kvind het moeilijk om te zeggen dat ik mijn paarden houd tot aan de dood of verkoop.Ik heb eigenlijk nog nooit een paard verkocht. Zelfs de pony waar ik mee begonnen ben heb ik nog. En ik zou ze allemaal niet zo 1,2,3 weg doen. Ik heb ook de mogelijkheid op dit moment om ze te houden, maar hoe is het later? Ik heb wel vaker meer dan een jaar niet op mijn paard kunnen rijden, ik rijd ook veel andere paarden dus heel erg vind ik het niet. Dus denk dat ik haar wel zou houden maar ik beloof niks

Ik ben trouwens ook niet zo'n verkoper, vind het altijd zo sneu om ze uit hun omgeving we g te halen. maar ik denk te veel als mens denk ik

Ik weet niet of paarden zich hechten aan mensen, ik weet wel dat ze zich wel hechten aan andere paarden. 1 keer een paard na een jaar weer terug zien komen bij een ander paard, had het paard nog nooit zo blij gezien.

**Geplaatst**: 04-03-09 15:39

Geplaatst: 04-03-09 15:39

MarcoBorsato schreef:
Ik weet niet echt of paarden zulke diepe vriendschappen aangaan hoor... Ik vind dat je ze toch wel vermenselijkt dan. En ja, verhuizen kan traumatisch zijn, maar vanwege alle veranderingen en niet per sé omdat hij 'zijn' mens mist. Met paarden die een naar verleden hebben hebben gehad, ervaar ik het anders. Die hechten zich vaak maar aan een beperkt aantal mensen. Maar of je dat moet aanzien voor diepe vriendschap?

Ik denk dat ik voor mijn paard gewoon een heel lief mens ben, dat altijd lekker komt knuffen, rijden en voederen.

Ik denk dat jij het heel goed ziet. Ik heb nu drie bejaarde paarden opgevangen, waarvan er nog één leeft. Vooral de laatste (die dus nu nog leeft) was de eigenaar heel bang dat Bea niet meer zou willen eten. Het dier was bij hem (en vooral zijn vrouw, maar die was oveleden) geboren en met haar 24e naar mij gegaan. Hij was ervan overtuigd dat ze 3 maanden niet zou eten. Ze kwam bij ons en het eerste wat ze deed, was naar het kuil lopen en eten, heerlijk in de groep. Dier is nu 26 jaar en voelt zich primna thuis. En als ze morgen naar een ander zou moeten, zou dat weer net zo makkelijk gaan. Wij willen graag dat een paard ons mist, maar helaas (hoewel ik zeker weet dat mijn Friese merrie me zou missen als ze weg moest

).....ik denk daarom ook niet dat iemand zich schuldig moet voelen als het oude paardje plaats moet maken voor een nieuwe.

**Geplaatst**: 04-03-09 19:26

Geplaatst: 04-03-09 19:26

Diablo schreef:
pmarena schreef:
Maarja het klinkt ook zo rot om te zeggen : die oude heeft geen nut meer voor me en die moet ophoepelen want ik wil een nieuwe , wie helpt me ervanaf ?

Het klinkt wel rot, maar het is gewoon zo. De meeste mensen kunnen het zich niet veroorloven meer dan één paard te houden en kiezen er dan voor om voor het oude paard een plekje te zoeken. En zolang dat een heel goed plekje is, zie ik het probleem niet zo hoor.

Ik hoor liever dat iemand dat eerlijk zegt dan dat diegene er een mooi verhaaltje omheen verzint.

En natuurlijk is het allemaal niet zo heel erg als het paard terecht komt op een echt goed plekje.. maar die goede plekjes zijn ZO zeldzaam!! Daar zijn er veel minder van dan het aantal afgedankte paarden dat wordt aangeboden. De meeste paarden komen uiteindelijk echt niet zo best terecht.

Ik geloof overigens ook niet dat een paard zich zo aan zijn eigenaar hecht, ik weet wel zeker dat ik veeeel gekker ben op mijn pony dan zij op mij

Als iemand anders haar lekker eten geeft en goed verzorgt, zou ze me vast niet missen :Y)

Ook al ben ik degene die haar al 11 jaar dagelijks verzorgt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-03-09 13:22

Geplaatst door de TopicStarter : 08-03-09 13:22

Voor mijn lieve maar wel al oudere pony zoek ik een goed tehuis.

Het is een ruin van 1.48m en 23 jaar "jong".
Het is echt een schat van een beest en kan nog prima bereden worden alleen niet in de hogere sport. Heeft bij mij nog nooit gebokt of gesteigerd, maar is ook geen superslome, juist een lekker actief maar braaf paardje! Ook met poetsen e.d. vindt hij alles prima en ik loop ook gerust onder hem door enz!

Hij heeft door zijn leeftijd wel wat nadelen, het is een luchtzuiger maar in kleine mate, hij heeft chronische bronchitis waardoor hij alleen in een buitenbox kan staan, hij mag niet op stro en moet kuil of nat hooi gevoerd krijgen.

Hierdoor vraag ik ook geen geld, maar wil ik een overeenkomst.
De kosten als stalling, voer, hoefsmid enz zijn voor degene die hem overneemt, ook DA kosten behalve als dit te maken heeft met zijn bronchitis, die kosten wil ik wel op mij nemen omdat dit al een bekend probleem is. Hij blijft ook ten alle tijde "van mij" en ik wil hem ook ten alle tijde op kunnen zoeken om te kijken hoe het met hem gaat! Daarom zoek ik ook het liefst een tehuis voor hem in Zuid-Holland zodat hij niet te ver weg staat.

Wie o wie heeft er een fijn plekje voor mijn lieve ruin?

Kijk dit was wat ik bedoelde toen ik dit topic opende........

**Geplaatst**: 08-03-09 13:31

Geplaatst: 08-03-09 13:31

Chinou, wat is hier mis mee dan? Ze probeert een fijn plekje voor haar paard te zoeken, dat is toch prima?

Alleen, als ik zo'n paard zou nemen, zou ik hem wel in eigendom willen hebben. Als ik dat dier nog jaren verzorg, eten geef, kosten aan hem maak, is hij ook van mij, zo simpel is het.

**Geplaatst**: 08-03-09 14:11

Geplaatst: 08-03-09 14:11

We hebben een plekje gevonden voor onze lieve ruin: Hij gaat terug naar zijn exbaasje, zij blij en wij blij. :(:)

We weten dat het daar helemaal goed komt met hem. De reacties die we kregen waren bijna allemaal van jonge meisjes of dure pensionstallen. Dat wilden we niet. We wilden hem blijvend plaatsen.
We zijn blij dat we hem nu met een gerust hart kunnen afstaan.
we zullen hem missen.

Nomineer dit bericht ×