Bokt.nl

**Geplaatst**: 22-03-14 21:53

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 22-03-14 21:53

Ik denk dat men niet moet gaan gissen wat er nu misschien weleens fout gegaan zou kunnen zijn en ook niet TS moet gaan pushen om iets te gaan doen. Natuurlijk zal TS ook haar dingen hebben maar om nou als moeder zijnde een vriendin tegen je dochter op te gaan zetten vind ik ook niet horen.

**Geplaatst**: 22-03-14 21:55

Geplaatst: 22-03-14 21:55

Urielle schreef:
Maar die vriend is dus niet nieuw, Ts had er al een goed contact mee begreep ik voor ze wist dat haar moeder er een verhouding mee had.
Het is niet dat er ineens een nieuwe vent die ze niet kent op de proppen komt.
Alleen omdat het de minnaar van haar moeder is, is het nu ineens een zak
Dat vind ik dan weer een beetje kinderachtig, je kunt een persoon oké vinden maar zijn gedrag afkeuren, dat gescheiden houden. Idem voor de moeder natuurlijk.

Als je het zelf mee maakt ... denk je hier waarschijnlijk heel anders over.

**Geplaatst**: 22-03-14 21:56

Geplaatst: 22-03-14 21:56

xsophiee schreef:
HorsePhoto schreef:
Is het geen optie om dan je andere 2 paardjes ergens anders te stallen? Dat je even weg bent van dat alles. Want het is niet fijn als de staleigenaresse je ook nog wat komt stangen.

Voor de rest zou ik je moeder gewoon blijven negeren en van je hart een steen maken. Het is natuurlijk niet leuk dat je je andere paardje moet missen maar wat je moeder doet is ronduit kinderachtig.
Ze zal waarschijnlijk na een tijd wel doorhebben dat het jou toch niet veel doet (nuja je doet maar alsof)
en misschien stopt ze dan met dat onnozel gedoe

De shet is een leasepony dus dat kan maar ons veulen staat op mijn moeder's naam dus dat gaat niet zo gemakkelijk, vrees ik. Ons veulen en de shet zijn enorm aan elkaar gehecht en ik wil ze niet scheiden.. Ik denk dat ik gewoon zal moeten doorbijten en gaan voor mijn allerliefste ponys.

Ik zal nu expres die veulen mee nemen haha .. ja beetje heel erg maar goed. Voelt ze ook hoe het is

**Geplaatst**: 22-03-14 21:57

Geplaatst: 22-03-14 21:57

_nvds schreef:
Als je het zelf mee maakt ... denk je hier waarschijnlijk heel anders over.

Jij kent me niet dus je kunt niets zeggen over mijn verleden

Het verschil is denk ik dat ik bijna 35 ben en TS 16

**Geplaatst**: 22-03-14 22:04

Geplaatst: 22-03-14 22:04

Dit verhaal kent alleen maar verliezers... Sterkte. En hoe lastig ook; probeer toch een rationele aanpak te maken. Niet alleen uit emotie reageren, want die lopen dan te hoog op en zorgt voor nog meer drama. Je hebt geen recht op het paard, het is van je moeder en het is haar recht om ermee aan de wandel te gaan. Hoe rot ook. Belangrijker zou ik vinden; en nu? Hoe pak je het contact op? Neutraal persoon erbij lukt mij absoluut zinvol; voor beide partijen.
Maar hoe dan ook; veel sterkte, hier heb je niet op gevraagd maar zo op je bord gekregen... Pas goed op jezelf :(:)

**Geplaatst**: 22-03-14 22:21

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 22-03-14 22:21

Je geeft aan dat je nog geen happy family kunt spelen en dat snap ik heel goed. Maar laat het aan je moeder weten, dan weet zij ook waar zij aan toe is. Als je niks doet los je niks op.

**Geplaatst**: 22-03-14 22:30

Geplaatst: 22-03-14 22:30

Wow, jeetje das wel heftig :oo

Heel veel sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-14 00:24

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-14 00:24

Mijn punten lijden er wel duidelijk onder. Veel meer onvoldoendes dan normaal, vooral bij blokwerk omdat ik mij niet goed kan concentreren. Ik zit in het vijfde jaar humane wetenschappen, ASO (België) en het is een pittig jaar dus het is heel vervelend. Iemand tips?

**Geplaatst**: 23-03-14 00:27

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 23-03-14 00:27

Laat in ieder geval weten aan je moeder hoe je je voelt, wat je wel wilt en wat je lastig vind.. En leg uit hoe erg je je paard mist, en maak gewoon afspraken met je moeder..

**Geplaatst**: 23-03-14 00:31

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 23-03-14 00:31

Heel nare actie van je moeder, maar dit verhaal kent 2 kanten waarvan wij er maar 1 zien. Stel jezelf als de volwassene op en praat met haar over wat je dwars zit? Ik vind dat je nu nogal puberaal reageert door (sorry dat ik het zeg) niets te doen. Dit is geen aanval, maar een tip.. sorry als het vervelend over komt.

**Geplaatst**: 23-03-14 00:44

Geplaatst: 23-03-14 00:44

xsophiee schreef:
Mijn punten lijden er wel duidelijk onder. Veel meer onvoldoendes dan normaal, vooral bij blokwerk omdat ik mij niet goed kan concentreren. Ik zit in het vijfde jaar humane wetenschappen, ASO (België) en het is een pittig jaar dus het is heel vervelend. Iemand tips?

Probeer het los te laten. Schrijf desnoods dingen die je dwars zitten in een soort van dagboekje bijvoorbeeld. En als je je niet kunt concentreren, of je bent bijvoorbeeld aan het piekeren, denk dan bij jezelf: 'Ik kan er nu wel over nadenken, maar daar schiet ik niks mee op. Ik kan er nu toch niks aan veranderen.'
Bij mij helpt dat vaak als ik ergens mee zit. Dan denk ik: 'Kan ik er nú direct iets aan doen? Nee? Loslaten! Zo ja, ga dat doen, onderneem actie

'

**Geplaatst**: 23-03-14 00:59

Geplaatst: 23-03-14 00:59

Ik ben zelf moeder van dochters van 16 en 13 en ik kan me totaal niets voorstellen bij haar gedrag. Het klinkt alsof ze een enorme midlifecrisis doormaakt en helemaal van het padje af is. Waarschijnlijk komt er een moment dat ze gaat inzien dat ze zichzelf helemaal belachelijk heeft gemaakt maar ik denk dat de schade dan al is aangericht... -O-

TS: laat je niet chanteren, ga je eigen weg en ga verder aan je eigen toekomst. Hoe moeilijk ook, want ze maakt misbruik van je liefde voor je paard. Maar als je nu toegeeft zal ze dat blijven gebruiken. Ik las ergens een uitspraak dat je respect moet verdienen en dat is zó waar. Het maakt me zo verdrietig te lezen dat een moeder zo met haar dochter (zo'n kostbaar iets) kan omgaan..

Heel veel sterkte :(:)

**Geplaatst**: 23-03-14 01:07

Geplaatst: 23-03-14 01:07

xsophiee schreef:
Mijn punten lijden er wel duidelijk onder. Veel meer onvoldoendes dan normaal, vooral bij blokwerk omdat ik mij niet goed kan concentreren. Ik zit in het vijfde jaar humane wetenschappen, ASO (België) en het is een pittig jaar dus het is heel vervelend. Iemand tips?

Al naar je mentor of decaan (of hoe heet het daar in België?) geweest? Het is wel handig dat school weet dat je daar nu erg mee zit.

**Geplaatst**: 23-03-14 01:11

Geplaatst: 23-03-14 01:11

sneeuwpop schreef:
Misschien stoort de staleigenaresse zich wel aan het gedrag van de ts, zonder dat haar moeder daar wat mee te maken heeft.
Ts is een puber en in deze levensfase zal dat gedoe met haar ouders dubbel zo rot uitkomen.
Verwacht niet dat de ts een engeltje is, zeker niet als ik de titel van dit topic lees... ze zit in de Ik-fase.

weet niet wat jij voor bijzonderheden leest? maar denk vooral dat je zo leest dat je je eigen interpretatie kunt bevestigen. Hoeveel 16 jarige beschikken denk je daadwerkelijk over een eigen paard??? dus zonder tussenkomst van ouders. 10 misschien. heeft de rest dan geen eigen paard?? officieel misschien kunnen we daarover ouwehoeren. Maar je bent de naam ouder niet waard als je zo in elkaar steekt.

**Geplaatst**: 23-03-14 02:48

Geplaatst: 23-03-14 02:48

_nvds schreef:
Urielle schreef:
Maar die vriend is dus niet nieuw, Ts had er al een goed contact mee begreep ik voor ze wist dat haar moeder er een verhouding mee had.
Het is niet dat er ineens een nieuwe vent die ze niet kent op de proppen komt.
Alleen omdat het de minnaar van haar moeder is, is het nu ineens een zak
Dat vind ik dan weer een beetje kinderachtig, je kunt een persoon oké vinden maar zijn gedrag afkeuren, dat gescheiden houden. Idem voor de moeder natuurlijk.

Als je het zelf mee maakt ... denk je hier waarschijnlijk heel anders over.

Nou idd, als alle verhoudingen veranderen is het idd opeens een zak!! En dat ga je waarschijnlijk pas begrijpen als je zelf in een soortgelijke situatie zit. Denk je nu echt dat ts zomaar vadertje en moedertje kan gaan zitten spelen met de man die alles kapot heeft gemaakt?! Let wel: dit is geen genuanceerde reactie van mij maar de handelingen van de moeder van ts zijn alles behalve genuanceerd! En boven alles is de moeder hier de volwassene en zou dus beter moeten weten.

**Geplaatst**: 23-03-14 02:52

Geplaatst: 23-03-14 02:52

Remy schreef:
Ik ben zelf moeder van dochters van 16 en 13 en ik kan me totaal niets voorstellen bij haar gedrag. Het klinkt alsof ze een enorme midlifecrisis doormaakt en helemaal van het padje af is. Waarschijnlijk komt er een moment dat ze gaat inzien dat ze zichzelf helemaal belachelijk heeft gemaakt maar ik denk dat de schade dan al is aangericht...

TS: laat je niet chanteren, ga je eigen weg en ga verder aan je eigen toekomst. Hoe moeilijk ook, want ze maakt misbruik van je liefde voor je paard. Maar als je nu toegeeft zal ze dat blijven gebruiken. Ik las ergens een uitspraak dat je respect moet verdienen en dat is zó waar. Het maakt me zo verdrietig te lezen dat een moeder zo met haar dochter (zo'n kostbaar iets) kan omgaan..

Heel veel sterkte

$_/-\o_$

**Geplaatst**: 23-03-14 07:18

Geplaatst: 23-03-14 07:18

xsophiee schreef:
Mijn punten lijden er wel duidelijk onder. Veel meer onvoldoendes dan normaal, vooral bij blokwerk omdat ik mij niet goed kan concentreren. Ik zit in het vijfde jaar humane wetenschappen, ASO (België) en het is een pittig jaar dus het is heel vervelend. Iemand tips?

Ja maar krijg de indruk dat je er eindig oren na hebt. Probeer een manier te vinden om met de problemen met je moeder om te gaan. Dat geeft meer rust en dan gaat het leren ook weer beter. En waarschijnlijk komt het paard dan ook wel weer terug.

**Geplaatst**: 23-03-14 07:40

Geplaatst: 23-03-14 07:40

Urielle schreef:
_nvds schreef:
Als je het zelf mee maakt ... denk je hier waarschijnlijk heel anders over.

Jij kent me niet dus je kunt niets zeggen over mijn verleden
Het verschil is denk ik dat ik bijna 35 ben en TS 16

Verleden of geen verleden, ik vind je reacties bijna walgelijk.
Het liefdesleven gaat de kinderen geen bal aan? Nee idd, ze is een 16 jarige, dus bijna volwassen en haar moeder gaat er vandoor met een andere kerel? Ik zou werkelijk waar furieus zijn!
Het gaat ts wel degelijk aan omdat de gezinssamenstelling hierdoor substantieel veranderd, en dat zou ik als kind mijn ouders altijd kwalijk nemen, in wat voor omstandigheden dan ook.
Als 16 jarige ben je puber, en dan ga je overal tegenin. Maar ik ben bijna twee keer zo oud als ts, woon al een hele tijd op mezelf, maar als ik zoiets hoor over/van een van beide ouders dan ga ik toch ook eens goed nadenken over de normen en waarden van dat familielid en of ik daar wel zo graag mee om wil gaan.
Behandel anderen zoals je zelf ook behandeld wil worden; ik weet zeker dat als het verhaal vice versa zou zijn geweest, moeder ook niet blij zou zijn geweest, ongeacht de daaraan voorafgaande situatie.

De juiste volgorde: Scheiden en dan naar een nieuwe vent vertrekken. Ik vind een dergelijke situatie ronduit respectloos en zelfs beschamend. Bah.

Wat betreft het paard: Ts, ik zou het allemaal even laten rusten. Concentreer je even op je studie, doe leuke dingen met vriendinnetjes en geniet van je veulen en je pony. Het contact met je moeder komt heus wel weer, als de situatie tussen je ouders bedaard is, en je de situatie ook zelf geaccepteerd hebt. Ik begrijp heel goed dat je op dit moment nog veel moeite met X hebt, en dat je daardoor liever even niet met ze afspreekt.
Geef het wat tijd!

**Geplaatst**: 23-03-14 08:58

Geplaatst: 23-03-14 08:58

Rowdine schreef:
Urielle schreef:
Jij kent me niet dus je kunt niets zeggen over mijn verleden
Het verschil is denk ik dat ik bijna 35 ben en TS 16

Verleden of geen verleden, ik vind je reacties bijna walgelijk.
Het liefdesleven gaat de kinderen geen bal aan? Nee idd, ze is een 16 jarige, dus bijna volwassen en haar moeder gaat er vandoor met een andere kerel? Ik zou werkelijk waar furieus zijn!
Het gaat ts wel degelijk aan omdat de gezinssamenstelling hierdoor substantieel veranderd, en dat zou ik als kind mijn ouders altijd kwalijk nemen, in wat voor omstandigheden dan ook.
Als 16 jarige ben je puber, en dan ga je overal tegenin. Maar ik ben bijna twee keer zo oud als ts, woon al een hele tijd op mezelf, maar als ik zoiets hoor over/van een van beide ouders dan ga ik toch ook eens goed nadenken over de normen en waarden van dat familielid en of ik daar wel zo graag mee om wil gaan.
Behandel anderen zoals je zelf ook behandeld wil worden; ik weet zeker dat als het verhaal vice versa zou zijn geweest, moeder ook niet blij zou zijn geweest, ongeacht de daaraan voorafgaande situatie.

De juiste volgorde: Scheiden en dan naar een nieuwe vent vertrekken. Ik vind een dergelijke situatie ronduit respectloos en zelfs beschamend. Bah.

Wat betreft het paard: Ts, ik zou het allemaal even laten rusten. Concentreer je even op je studie, doe leuke dingen met vriendinnetjes en geniet van je veulen en je pony. Het contact met je moeder komt heus wel weer, als de situatie tussen je ouders bedaard is, en je de situatie ook zelf geaccepteerd hebt. Ik begrijp heel goed dat je op dit moment nog veel moeite met X hebt, en dat je daardoor liever even niet met ze afspreekt.
Geef het wat tijd!

Helemaal mee eens, mijn ogen plopte ook bijna uit mijn hoofd toen ik die post las.

**Geplaatst**: 23-03-14 09:06

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 23-03-14 09:06

Ik vind dat hier nogal heftig gereageerd wordt op de reactie van TS, maar mensen ze is pas 16 midden in de pubertijd!

Er wordt gezegd moet zij maar de verstandigste zijn, de volwassenen. De nieuwe vriend kent ze al dus er is niets veranderd...... Er is wel veel veranderd want de nieuwe vriend is nu de minnaar van haar moeder. Haar moeder is vertrokken, heeft haar paard meegenomen, ik snap de reactie van TS helemaal! Ja inderdaad een typische ik-reactie, die helemaal past in het puber zijn.

Ik vind de manier van handelen van de moeder buitensporig, chanteren van je dochter vind ik niet kunnen, al moet het dan lijken op een manier van contact leggen.

TS heel veel sterkte de komende tijd!
Het is niets niks waar je doorheen gaat, scheiding van je ouders, je paardje weg.....

**Geplaatst**: 23-03-14 09:16

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 23-03-14 09:16

Probeer hulp te vinden. Bijvoorbeeld een lieve oom of tante van moeders kant, iemand van school (leraar, mentor, vertrouwenspersoon, schoolpsycholoog), een gesprek te organiseren met je moeder en jij erbij.
Misschien kan er zo een oplossing komen en ziet je moeder je verdriet om de scheiding(=altijd verlies voor de kinderen) en het verdriet om je paard.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-14 09:46

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-14 09:46

RuthenRoos schreef:
Probeer hulp te vinden. Bijvoorbeeld een lieve oom of tante van moeders kant, iemand van school (leraar, mentor, vertrouwenspersoon, schoolpsycholoog), een gesprek te organiseren met je moeder en jij erbij.
Misschien kan er zo een oplossing komen en ziet je moeder je verdriet om de scheiding(=altijd verlies voor de kinderen) en het verdriet om je paard.

Op school weten ze er van maar eerlijk gezegd praat ik er niet graag over face to face, zeker niet op school. Ik wil ze daar niet mee lastig vallen. Ik heb wel 'vriendinnen' maar nu niet om te zeggen dat ik ze alles wil vertellen want ze zeggen wel dat ik ze altijd alles mag vertellen maar als ik het doe zijn hun problemen altijd erger en komt het er op neer dat het mijne niets is of zeggen ze dat ik het 'op hun afreageer' wat totaal niet waar is. Ik ben soms gewoon wat stiller. Op zo'n moment laten ze mij gewoon vallen en gaan ze weg. Familie of vrienden moeder's kant heeft geen zin. Niemand is onpartijdig.

**Geplaatst**: 23-03-14 09:57

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 23-03-14 09:57

Tuurlijk is noemand onpartijdig.
Ook hier nemen mensen hun eigen ervaring mee bij het reageren en het geven van advies. Zelf sta je er ook niet in zonder mening gebaseerd op de info die je hebt gekregen.

Maar door te praten en goed te luisteren naar verschillende mensen kunnen dingen duidelijker worden. Belangrijk is wel dat je open staat voor een andere mening, ookal is die anders.dan kun je bij je mening blijven en toch de ander meer begrijpen of je mening ietsje veranderen.
Vaak wordt er te weinig geluisterd, vooral omdat de emoties zo aanwezig zijn.

Sterkte iig

**Geplaatst**: 23-03-14 10:03

Geplaatst: 23-03-14 10:03

Remy schreef:
Ik ben zelf moeder van dochters van 16 en 13 en ik kan me totaal niets voorstellen bij haar gedrag. Het klinkt alsof ze een enorme midlifecrisis doormaakt en helemaal van het padje af is. Waarschijnlijk komt er een moment dat ze gaat inzien dat ze zichzelf helemaal belachelijk heeft gemaakt maar ik denk dat de schade dan al is aangericht...

TS: laat je niet chanteren, ga je eigen weg en ga verder aan je eigen toekomst. Hoe moeilijk ook, want ze maakt misbruik van je liefde voor je paard. Maar als je nu toegeeft zal ze dat blijven gebruiken. Ik las ergens een uitspraak dat je respect moet verdienen en dat is zó waar. Het maakt me zo verdrietig te lezen dat een moeder zo met haar dochter (zo'n kostbaar iets) kan omgaan..

Heel veel sterkte

mooi gesproken.
hier ook een moeder.
19 en 12 jr

ik zelf mee gemaakt als 16 jarig kind dat mijn vader mijn pony verkocht omdat ik bij mijn moeder moest wonen.
de pony was aan geschaft door oom (broer van moeder)
maar het klopt niet.
dit doe je een kind niet aan.

**Geplaatst**: 23-03-14 10:10

Geplaatst: 23-03-14 10:10

TS
Zo, heb alleen jou berichten gelezen.
En ondanks dat het heel erg moeilijk voor je zult zijn, is het toch verstandig om jou hele verhaal op te schrijven...dus een brief aan je moeder. Ook waarom je (nog) niet aan x kunt wennen enz.
Jij en je moeder komen dan niet in discussie. Je moeder kan het doorlezen misschien nog eens lezen. En kan daardoor meer begrip hebben voor jou kant van het verhaal.
Je moeder is met zekerheid niet "zomaar" gaan scheiden.
Daar zal je vader ook zijn steentje in bijgedragen hebben...

Nomineer dit bericht ×