Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
merrieveulen schreef:wij roddelen niet achter de rug van de eigenaren om, er is contact met hen en we gaan inderdaad naar het paard kijken. natuurlijk zou het het mooiste zijn als Sill inderdaad is opgeknapt, en dat het daadwerkelijk beter met haar gaat. maar die kans is zowiezo niet groot, plus dat wij vernomen hebben dat het dus juist helemaal niet goed gaat.
merrieveulen schreef:NOGMAALS: hoe het kan dat ze überhaupt nog in staat is om het parcour uit te lopen weten wij ook nog niet. hoe slepen kleine ezeltjes in egypte 150 kilo stenen een berg op bovenop hun tot bloedens toe kapotgeschuurde ruggen?!?! dat wéten we niet, dat weet niemand. dieren zijn nou eenmaal geen mensen.
merrieveulen schreef:als de kans groot was geweest dat ze er bovenop zou kunnen komen was ze helemaal niet weggegaan. de prognose was dusdanig slecht dat dit de beste oplossing voor haar was.
IMJ schreef:Misschien kun je het aangeven bij de dierenbescherming of gaat dat te ver?
Citaat:Ik vind de diagnose al rammelen.
avanti4ever schreef:ik heb even navraag gedaan en zoals iem hier al zei.. de verzekering koopt het paard voor de slachtprijs van jou maar is niet verplicht het dier dan ook af te laten maken, ze mogen na onderzoek het dier doorverkopen tenzij let op TENZIJ er zwart op wit staat dat het dier naar slacht zou gaan..
Noetanchamon schreef:Is de huidige eigenaar hier ook in het topic aanwezig dan??
fransje23 schreef:Nee helaas niet, nu horen we steeds maar 1 kant van het verhaal
Noetanchamon schreef:fransje23 schreef:Nee helaas niet, nu horen we steeds maar 1 kant van het verhaal
Ja maar jij schrijft toch dat de huidige eigenaren heel eerlijk overkomen, of bedoel je dat n.a.v. die advertentie?
merrieveulen schreef:MAAR wij hebben bewijzen dat het dier nog steeds niet in orde is, sterker nog, de klachten zijn erger geworden. Hoe kan het dan dat ze nog in de sport loopt? Nou nu krijgen we een stukje paardenpsychologie...
Een paard is van nature een gewoontedier, vluchtdier, kuddedier, EN een prooidier. In een paardenkudde geldt het recht van de sterkste. Roofdieren pakken de zwakkeren uit de kudde. Een paard dat kreupel loopt is kwetsbaar, en makkelijker te pakken dan een paard met vier gezonde benen. Nou zijn onze paarden de paarden van vroeger niet meer, maar het blijven dieren met instinct. Het instinct van een paard zorgt ervoor dat hij zijn zwakte niet uit. Een paard dat niet zichtbaar kreupel loopt kan wel degelijk last hebben ergens van. Uiteraard is het zo, dat als de klacht ECHT ernstig is, het op een gegeven moment wél zichtbaar wordt.
Waar het op neerkomt is dat een paard ‘door pijn heen kan lopen’, om zo zijn zwakte te verbergen voor roofdieren. Een ander aspect is het kuddeverband. Zoals gezegd trekt een zwak dier roofdieren aan. De alfamerrie weet dit, en zal zieke en zwakke dieren op afstand houden. Zo is een ziek/ zwak dier nog kwetsbaarder. Het zieke paard weet dit uiteraard ook.
. Mensen zijn vaak al ingewikkelde studie-objecten en over wat er in een paard omgaat kunnen we eigenlijk heel weinig zinnigs zeggen. Het is dan ook niet logisch om de vraag waarom een paard met letsel dat niet toont op deze manier te beantwoorden, zeker aangezien er andere antwoorden zijn die meer voor de hand liggen. Volgens jouw verklaring uiten paarden hun zwakte niet in de kudde. M.a.w. paarden die in een kudde wél kreupel lopen moeten nodig eens met een paardenfluisteraar praten, want die hebben een sociale stoornis.
En wat dan als je het paard uit de kudde haalt, wordt het dan ineens wel weer kreupel? Een logischere verklaring voor een paard dat geen pijn toont is dat het geen pijn heeft. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er geen letsel is. De pijn zit echter niet in het letsel zelf, maar in de hersenen. Een paard met een gebroken been heeft naar wij aannemen pijn, een dood paard met een gebroken been niet. Zonder werkende hersenen geen pijn en juist die hersenen verschillen per individu. Bovendien zijn de hersenen zelf heel goed in staat tot het aanmaken van pijnstillende stoffen, daar kan echt geen paardendrogist tegenop. 
Ik kan me eerlijk gezegd bijna niet voorstellen dat iemand een paard full-time drogeert om er wedstrijden (en trainingen) mee te kunnen rijden. Als er kopers komen kijken kan ik het me nog voorstellen, in zoverre dat het dan nog enig 'nut' dient (natuurlijk keur ik het niet goed!). Ik weet dat het mogelijk is dat een paard zelfs van een ernstige peesblessure herstelt, maar of dat hier het geval is weet ik niet. Als dit paard zonder verdoving (daar ga ik maar even van uit) zo goed presteert op endurancewedstrijden (ik weet uit eigen ervaring dat dat nog lastig genoeg is) lijkt het me niet dat dit paard rijp is voor de slacht. Desondanks kan ik me de schrik van TS wel voorstellen en daarnaast natuurlijk de frustratie dat het paard telkens weer doorverkocht wordt. Ik zou graag willen weten hoe het paard op dit moment door een onwetende (gaat om het verhaal, niet om zijn expertise uiteraard
) dierenarts zou worden beoordeeld. Ik hoop op een happy end voor iedereen! 
! 