Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-03-14 13:56

Geplaatst: 21-03-14 13:56

Nog een maatschappelijk werker hier, bekend met jeugdzaken. En zelf moeder. En had een moeder die ook dit soort dingen uithaalde.

Ten eerste wat een ontzettend vervelende situatie is dit voor alle betrokkenen, ook je zus, je vader je paard, noem maar op. Iedereen dreigt nu slachtoffer te worden, of is eigenlijk al slachtoffer.

Juridisch gezien is het paard niet van jou. Maar emotioneel natuurlijk wel. De band die je beschrijft heeft je misschien ook wel veel goed gedaan de afgelopen periode.

Het gedrag van jou moeder; ik ken haar niet dus ik daar ook geen mening over geven. Wel lees ik dat jij hiervan behoorlijk ondersteboven bent. Emoties als woede en verdriet zijn heel begrijpelijk. De tips om te breken met je moeder zijn denk ik uit medeleven gedaan. Maar de vraag is het je in de toekomst gaat op leveren wat je wil.

Bemiddeling door een familielid of iets dergelijks lijkt me een hele verstandig advies. Ik vermoed dat het niet alleen gaat om het paard, maar ook om de hele veranderde situatie. Het lijkt erop dat niemand zich meer raad weet met deze situatie. Ik kan me ook voorstellen dat dit 'te groot' is voor jou: ouders die gaan scheiden, moeder heeft direct een nieuwe vriend, de communicatie lijkt niet goed te verlopen, etc.

Probeer iemand te vinden die voldoende afstand heeft om niet te zeer emotioneel betrokken te raken, maar wel iemand die betrokken genoeg is om jouw belangen te behartigen en te begrijpen hoe belangrijk dit paard voor jou is.

Zo, hopelijk wat wijze woorden voor je. Ik hoop dat er wat aan hebt. Ik blijf dit even volgen. Succes

**Geplaatst**: 21-03-14 14:07

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 21-03-14 14:07

Ik wou ook het stuk van Percy uitlichten.

Ik heb wel is waar geen vechtscheiding van mijn eigen ouders meegemaakt. Maar helaas wel bij mijzelf. (en nu 3 jaar later nog steeds bezig). Helemaal met kinderen is het zo moeilijk en al zijn mijn kids nog stukken jonger, die hebben echt wel dingen meegekregen.
Een lage streek een paard meenemen zou ik als moeder zijnde nooit doen. Maar misschien is het een schreeuw om hulp ook omdat ze zelf niet weet hoe het aan jouw uit te leggen. Als is het wel een schreeuw die ik niet vind kunnen. Maar een kat in het nauw maakt rare sprongen

**Geplaatst**: 21-03-14 14:20

Geplaatst: 21-03-14 14:20

Wat een rot situatie..
Volg je hart & gevoel.
Sterkte

**Geplaatst**: 21-03-14 14:38

Geplaatst: 21-03-14 14:38

Dimple schreef:
Dus omdat moeder niet weet hoe ze zich als een volwassenen, een moeder dient te gedragen, moet TS dat maar gaan doen?

Joh, behoorlijk omgekeerde wereld hoor.

Ze kan zichzelf er wel 'mee hebben' maar bepaalde dingen overzie je gewoon niet op 16 jarige leeftijd. Daar heb je nl ouders voor om je te helpen en te begeleiden.

Als het al een poging is om contact te maken met je eigen dochter, paard afpakken, dan is dat wel een hele rare.

**Geplaatst**: 21-03-14 14:44

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 21-03-14 14:44

Dat ging niet lekker.....
Maar om hier ff te reageren.
Mag dan raar zijn, maar als de moeder het echt niet meer weet, dan kunnen ze idd rare dingen doen.

En omgekeerde wereld of niet, het gaat erom dat de ts er het beste uit komt.
Hoe het beter zou zijn en hoe het zou moeten is makkelijk praten, want het is niet beter. Je moet dus roeien met de riemen die je hebt.

Wat is nu en straks het beste voor de ts?
Wat wil ze uiteindelijk en wat is voor haar de beste en vooral haalbare "weg" om dat te bereiken?

**Geplaatst**: 21-03-14 14:50

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 21-03-14 14:50

Het zou fijn dat wanneer ouders scheiden, ze eens niet zo egoïstisch zouden zijn en eens aan hun kinderen zouden denken. Ik vraag me inderdaad ook af of de mensen die zo makkelijk zeggen van, ga gezellig op visite en leg het bij, zelf gescheiden ouders hebben. Dat is een zwaar emotioneel proces en helemaal als er gelijk een nieuwe vriend in het ver midden is. Ik zou daar ook niet binnen een week happy family kunnen spelen, of je de beste meneer X nu wel of niet kent.

Maar het contact met je moeder verbreken vind ik ook niet een goede optie. Misschien is het fijn om het gewoon even te laten rusten en later met haar te gaan praten. Als je het zelf een plekje hebt kunnen geven. Wat je moeder heeft gedaan is niet netjes maar zoals de situatie nu is, is ook geen pretje.

Een brief schrijven, of in de toekomst met iemand erbij erover gaan praten is denk ik toch wel 1 van de beste opties in mijn ogen. Maar het is maar net wat jij wilt en waar jij je goed bij voelt TS.

Heel veel sterkte lieve TS, ik hoop op een uiteindelijk goede afloop.

**Geplaatst**: 21-03-14 14:52

Geplaatst: 21-03-14 14:52

Ten eerste vind ik het echt verschrikkelijk voor je ...
Maar ik vind je er best makkelijk over praten , hij komt denk je wel terug als je moeder gaat reizen ?
Als me moeder je echt een hak wilt zetten brengt ze echt niet dat paard terug.

Ik snap het eigenlijk niet goed over het paard , ze hebben hem mee genomen .. Waar heen ?
Waar staat die verzorgpony van je zus en jou veulen ?

Je ouders moeten sowieso gaan communiceren want dit allemaal slaat nergens op

**Geplaatst**: 21-03-14 14:52

Geplaatst: 21-03-14 14:52

Ik snap echt niet dat niemand hier het gedrag van de moeder begrijpt ?

als mijn dochter mij nog niet aan zou willen kijken en wij hebben samen een paard waar ik voor betaal, zou ik toch ook echt wel met paard en al vertrekken naar een plek waar ik op mijn gemak kan zijn tot er weer een normaal contact mogelijk is. Wat het beste is voor het paard ? 'ik rij beter' is echt geen argument, want dan zouden bepaalde mensen hun paard aan een ander moeten verkopen 'omdat ze niet goed rijden' 8-)

.
Wil je je paard 'terug' doe dan normaal tegen je moeder en probleem opgelost. Je hoeft het daarvoor echt niet eens te zijn met wat zij doet, je kan ook gewoon afspraken maken ivm het paard ...

het is natuurlijk altijd makkelijker als buitenstaander, maar het is toch echt wel meer je moeders paard dan jou paard, financieel natuurlijk, maar hij is ook van in het begin zowel voor jou als voor je moeder gekocht.
-ik bekijk dit trouwens ook als iets tussen jou en je moeder, voor mij staat je vader hier volledig buiten, ook al vergemakkelijkt het de situatie natuurlijk niet-
En als je echt niet kan overeenkomen - je hebt nog steeds je veulen toch ?

**Geplaatst**: 21-03-14 15:06

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 21-03-14 15:06

Ik vind het vreemd dat veel mensen hier vinden dat een volwassene 'heilig' is. TS haar moeder is volwassen en dus zal ze haar redenen wel hebben?!? TS is 16, dus die gooit haar kont in de kribbe en moet maar naar moeders wil buigen.

Zo werkt de wereld niet. Niet alle volwassenen gedragen zich ook als volwassenen. Ook volwassenen maken fouten.

Je kan niet van een kind verwachten dat wanneer jij als ouder vreemdgaat, op vrijdag vertrekt en je op maandag meteen happy family wil gaan spelen met je nieuwe vriend... Je kind dat maar moet accepteren. Natuurlijk niet.

Zoiets kost tijd. TS heeft alle recht kwaad te zijn op haar moeder. TS hoort van moeder de ruimte te krijgen om het te verwerken. Om in haar eigen tijd zich aan te passen aan de nieuwe situatie en de nieuwe vriend.

Maar moeders probeert TS haar vergiffenis af te dwingen door het paard weg te halen en door met X voor de deur te staan, terwijl TS duidelijk had gemaakt dat ze X niet wil zien.

Dat is pure chantage. Daar zou ik ook niet aan toegeven.

Ik zou wel, los van het paard, de situatie bekijken. Wat wil jij met je moeder? Wil jij contact met haar? Eventueel in de toekomst? Wil jij met haar en X een kopje koffie drinken bij haar thuis? Of wil jij het contact compleet verbroken hebben? Ik denk dat je niet aan het paard moet denken. Dat moet even los staan van de beslissing. Wil je contact? Zo nee, is het klaar. Zo ja, kun je dat proberen goed te maken en dan komt het probleem van het paard er later wel bij.

Maar het gaat nu vooral om, wil jij contact met je moeder of niet? Dat is de grootste vraag. Je moet alleen contact met je moeder willen om het paard terug te krijgen, dan geef je toe aan haar chantage. Je moet contact met haar willen puur om het feit dat jij contact met haar wil.

**Geplaatst**: 21-03-14 15:07

Geplaatst: 21-03-14 15:07

@ Lord Heb je alles wel gelezen? Het gaat om niet dat TS haar moeder niet wil aankijken. Er is meer aan vooraf gegaan.

En als je als moeder denkt dat je daarmee je dochter terug krijgt, denk dat nog even na........

En vader heeft hier wel degelijk een rol in, waarom niet?
1 ouder die zich gedraagt als een puber is al erg genoeg. Ik hoop dat ze steun heeft van haar vader

Eens met Eline!

**Geplaatst**: 21-03-14 15:25

Geplaatst: 21-03-14 15:25

Ik heb de TS haar posts gelezen

. En ik begrijp ook wel dat het moeilijk is en dat moederlief ook nogal emotioneel handelt, het verschil is dat ze puur objectief gezien geheel in haar recht is.
Ik begrijp ook dat de TS 'X' liever niet wil zien nu, maar langs de andere kant kent ze hem ondertussen even lang als haar moeder hem kent, dus kan ze hem in principe ook wel negeren als hij er is, maar dat moet je willen natuurlijk en in het begin is dat ook erg lastig. Ze kan er echter wel haar paardje mee terug krijgen.

Haar vader heeft natuurlijk wel een rol als vader en ik hoop ook dat hij haar wat kan helpen relativeren en kan steunen, maar hijzelf heeft eigenlijk geen rol in het paard-probleem.
Vroeg of laat gaan de emoties wel wat bedaren en komt alles wel op zijn pootjes terecht, maar hoe vroeg of hoe laat hangt af van zowel moeder als dochter. Keet schoppen en kwaad blijven lost daarbij helaas niets op.

**Geplaatst**: 21-03-14 15:55

Geplaatst: 21-03-14 15:55

xsophiee schreef:
Dat mijn ouders gescheiden zijn is natuurlijk niet leuk maar daar kan ik mee leven. Gewoon puur het feit hoe mijn moeder zich gedraagt en het feit dat ik er nog steeds niet klaar voor ben om haar met haar nieuwe vriend te zien maakt het moeilijk. Ik kan ook niet met mijn moeder op een andere locatie afspreken want haar vriend komt dan altijd toch. Hij stalkt haar en moet constant weten waar ze is en hoe laat ze naar huis komt enzovoort. Zelf heeft hij veel ervaring met scheiden en hij heeft een dochter van 16 die hem nooit meer wil zien. Ik ben voorlopig nog niet van plan om te buigen, niet om mijn moeder te pesten maar puur omdat ik er nog niet klaar voor ben. Mama is blijkbaar een paar weken geleden haar trekkersrugzak komen halen dus we denken dat ze gaan reizen maar dat soort dingen vertelt ze niet. Dan verwacht ik dat Simson wel terug komt, er moet toch iemand voor hem zorgen he ik kan niet wachten.

Ok snap volkomen dat je niet zit te wachten op die vriend. Maar als je af gaat wachten op je paard, kan je wel eens voor niks gaan wachten. Je zult toch moeten weten waar je aan toe bent. Onderschat de invloed van die vriend niet. Blijf jij koppig, heeft hij vrij spel.

Vollop in de aanval door recht op je doel af te gaan en dat is je moeder en paard, slaat een wapen uit zijn hanf.

Ga desnoods met een vriendin daar naar toe, maar praat met je moeder, ze is je moeder, leg haar uit dat je het niet aan kan met haar vriend, dat dat tijd nodig heeft, dat jij geen ruzie wil, je moeder terug wil, je paard terug en dat zij jou even wat tijd gunt. Je met de situatie tot een balans moet komen, dat je je bewust bent dat je in je leerfase zit en dat je dat niet kunt versnellen.

Zo laat je je niet op zij zetten, zet je je beste beentje voor, krijg je tijd om afstand te nemen, kun je bespreken of je je paard mag houden en weet je moeder dat er geen ruzie meer is, maar dat jij tijd nodig hebt..

Zie dan maar, misschien zie je haar een paar weken niet, maar dan is het even blanco tussen jullie...

**Geplaatst**: 21-03-14 16:05

Geplaatst: 21-03-14 16:05

Lord_Ik schreef:
Ik snap echt niet dat niemand hier het gedrag van de moeder begrijpt ? als mijn dochter mij nog niet aan zou willen kijken en wij hebben samen een paard waar ik voor betaal, zou ik toch ook echt wel met paard en al vertrekken naar een plek waar ik op mijn gemak kan zijn tot er weer een normaal contact mogelijk is. Wat het beste is voor het paard ? 'ik rij beter' is echt geen argument, want dan zouden bepaalde mensen hun paard aan een ander moeten verkopen 'omdat ze niet goed rijden' .
Wil je je paard 'terug' doe dan normaal tegen je moeder en probleem opgelost. Je hoeft het daarvoor echt niet eens te zijn met wat zij doet, je kan ook gewoon afspraken maken ivm het paard ...

het is natuurlijk altijd makkelijker als buitenstaander, maar het is toch echt wel meer je moeders paard dan jou paard, financieel natuurlijk, maar hij is ook van in het begin zowel voor jou als voor je moeder gekocht.
-ik bekijk dit trouwens ook als iets tussen jou en je moeder, voor mij staat je vader hier volledig buiten, ook al vergemakkelijkt het de situatie natuurlijk niet-
En als je echt niet kan overeenkomen - je hebt nog steeds je veulen toch ?

Ik ben het helemaal met je eens.
Als moeder van nu net geen pubers meer weet ik hoe krom pubers kunnen redeneren en de situatie naar eigen inzicht kunnen buigen.
Het paard is van je moeder dus mag zij ermee doen wat ze wil.
En dat zij je hiermee onder druk zet is misschien wel zo, maar ik vind het heel krom dat jij je moeder niet meer wil zien.
Ik denk dat moeders zo iets niet zo maar doen.
En daarbij komt dat jij nog meer paard(en) hebt die je moeder na de scheiding kwijt is. Dus misschien wil ze er voor zorgen dat ze haar eigen paard ook niet kwijt raakt.

**Geplaatst**: 21-03-14 18:35

Geplaatst: 21-03-14 18:35

ElineS schreef:
Ik vind het vreemd dat veel mensen hier vinden dat een volwassene 'heilig' is. TS haar moeder is volwassen en dus zal ze haar redenen wel hebben?!? TS is 16, dus die gooit haar kont in de kribbe en moet maar naar moeders wil buigen.

Zo werkt de wereld niet. Niet alle volwassenen gedragen zich ook als volwassenen. Ook volwassenen maken fouten.

Je kan niet van een kind verwachten dat wanneer jij als ouder vreemdgaat, op vrijdag vertrekt en je op maandag meteen happy family wil gaan spelen met je nieuwe vriend... Je kind dat maar moet accepteren. Natuurlijk niet.

Zoiets kost tijd. TS heeft alle recht kwaad te zijn op haar moeder. TS hoort van moeder de ruimte te krijgen om het te verwerken. Om in haar eigen tijd zich aan te passen aan de nieuwe situatie en de nieuwe vriend.

Maar moeders probeert TS haar vergiffenis af te dwingen door het paard weg te halen en door met X voor de deur te staan, terwijl TS duidelijk had gemaakt dat ze X niet wil zien.

Dat is pure chantage. Daar zou ik ook niet aan toegeven.

Ik zou wel, los van het paard, de situatie bekijken. Wat wil jij met je moeder? Wil jij contact met haar? Eventueel in de toekomst? Wil jij met haar en X een kopje koffie drinken bij haar thuis? Of wil jij het contact compleet verbroken hebben? Ik denk dat je niet aan het paard moet denken. Dat moet even los staan van de beslissing. Wil je contact? Zo nee, is het klaar. Zo ja, kun je dat proberen goed te maken en dan komt het probleem van het paard er later wel bij.

Maar het gaat nu vooral om, wil jij contact met je moeder of niet? Dat is de grootste vraag. Je moet alleen contact met je moeder willen om het paard terug te krijgen, dan geef je toe aan haar chantage. Je moet contact met haar willen puur om het feit dat jij contact met haar wil.

Amen! $_/-\o_$
Ik ben het er helemaal mee eens.

**Geplaatst**: 21-03-14 19:49

Geplaatst: 21-03-14 19:49

ElineS schreef:
Ik vind het vreemd dat veel mensen hier vinden dat een volwassene 'heilig' is. TS haar moeder is volwassen en dus zal ze haar redenen wel hebben?!? TS is 16, dus die gooit haar kont in de kribbe en moet maar naar moeders wil buigen.

Zo werkt de wereld niet. Niet alle volwassenen gedragen zich ook als volwassenen. Ook volwassenen maken fouten.

Je kan niet van een kind verwachten dat wanneer jij als ouder vreemdgaat, op vrijdag vertrekt en je op maandag meteen happy family wil gaan spelen met je nieuwe vriend... Je kind dat maar moet accepteren. Natuurlijk niet.

Zoiets kost tijd. TS heeft alle recht kwaad te zijn op haar moeder. TS hoort van moeder de ruimte te krijgen om het te verwerken. Om in haar eigen tijd zich aan te passen aan de nieuwe situatie en de nieuwe vriend.

Maar moeders probeert TS haar vergiffenis af te dwingen door het paard weg te halen en door met X voor de deur te staan, terwijl TS duidelijk had gemaakt dat ze X niet wil zien.

Dat is pure chantage. Daar zou ik ook niet aan toegeven.

Ik zou wel, los van het paard, de situatie bekijken. Wat wil jij met je moeder? Wil jij contact met haar? Eventueel in de toekomst? Wil jij met haar en X een kopje koffie drinken bij haar thuis? Of wil jij het contact compleet verbroken hebben? Ik denk dat je niet aan het paard moet denken. Dat moet even los staan van de beslissing. Wil je contact? Zo nee, is het klaar. Zo ja, kun je dat proberen goed te maken en dan komt het probleem van het paard er later wel bij.

Maar het gaat nu vooral om, wil jij contact met je moeder of niet? Dat is de grootste vraag. Je moet alleen contact met je moeder willen om het paard terug te krijgen, dan geef je toe aan haar chantage. Je moet contact met haar willen puur om het feit dat jij contact met haar wil.

Dit is zo waar. Helemaal mee eens.

**Geplaatst**: 21-03-14 19:58

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 21-03-14 19:58

Eerste en laatste pagina gelezen dus misschien tussendoor info gemist

Maar ik zie al dat ik er anders tegenaan kijk dan de meeste mensen op pagina 1 en pagina 6 iig:
imo gaat het liefdesleven van de vader en de moeder de kinderen eigenlijk geen reet aan

en is het paard wat door de moeder gekocht en betaald werd dus ook van de moeder en niet van TS. TS kun je hier imo zien als verzorger, als de eigenaar het paard weghaalt, jammer maar helaas.

Ik vind wel dat het geen schoonheidsprijs verdient om vreemd te gaan en om je kind op deze manier emotioneel te chanteren, maar ik vind ook dat TS claimt waarop ze geen recht heeft.

**Geplaatst**: 22-03-14 00:08

Geplaatst: 22-03-14 00:08

Voor een paard dat je hebt gekocht is het logisch dat je zorgt (en staat een volwassene blijkbaar in haar recht); voor een kind dat je hebt gewenst, verwekt en gekregen (en deel is van jou verantwoordelijkheid) blijkbaar niet...
Zo'n 'ding' is blijkbaar de verzorger van je paard en kun je zo afpoeieren als het jou niet zint en er een andere 'liefde' in je leven langskomt.
Zulke redenaties: Dáár kan ik met mijn verstand niet bij.

**Geplaatst**: 22-03-14 00:22

Geplaatst: 22-03-14 00:22

senna21 schreef:
Voor een paard dat je hebt gekocht is het logisch dat je zorgt (en staat een volwassene blijkbaar in haar recht); voor een kind dat je hebt gewenst, verwekt en gekregen (en deel is van jou verantwoordelijkheid) blijkbaar niet...
Zo'n 'ding' is blijkbaar de verzorger van je paard en kun je zo afpoeieren als het jou niet zint en er een andere 'liefde' in je leven langskomt.
Zulke redenaties: Dáár kan ik met mijn verstand niet bij.

Een 16 jarig is verantwoordelijk voor haar eigen gedrag en de gevolgen die daar uit voort vloeien.
Alleen de titel van dit topic vertelt mij al veel over hoe deze puber denkt en handelt.
Ik verzorg ook samen met mijn (nu) volwassen dochter "ons" paard.
Maar ook toen ze nog jong was wist zij heel goed van wie het paard was,

Maar wie betaald, bepaald vind ik een hele goed regel, en dat wist mijn dochter ook heel goed.

Ik vind het geen nette manier van handelen van de moeder van TS, maar we horen nu eenmaal maar een kant van het verhaal.
En pubers hebben nu eenmaal een erg egotistische kijk op het leven, daar zijn ze namelijk pubers voor.

**Geplaatst**: 22-03-14 11:09

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 22-03-14 11:09

Volgens mij ben je pas vanaf je 18e verantwoordelijk voor je eigen handelen en denken, en vanaf je 21e pas volwassen. Uiteraard zitten er twee kanten aan t verhaal, maar hoe je het ook wend of keert, als moeder hoor je je kinderen voorop te stellen, en als je kind aangeeft dat het nog niet toe is aan contact met X twee dagen nadat moeders weg is gegaan, ben je imho (en ik ben zelf moeder van een 15 jarige) gewoon niet helder bezig.

JUIST als je een puber hebt moet je daar goed mee omgaan.

**Geplaatst**: 22-03-14 11:18

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 22-03-14 11:18

Het zal de moeder ook zwaar vallen dat de kinderen zonder slag of stoot hun vaders kant kiezen denk ik. Vreemdgaan is best een grote stap, dan denk ik gelijk: wie weet wat voor enorme zak die vader was als partner... maar als moeder ga je dat echt niet met je kinderen bespreken lijkt me

**Geplaatst**: 22-03-14 11:24

Geplaatst: 22-03-14 11:24

Volgens mij was het niet een kwestie van kiezen als ik het goed heb gelezen.
Moeder heeft gewoon haar boeltje gepakt en is bij Mr X ingetrokken.

Dan blijft er maar 1 ding over......bij pa blijven want die situatie is je in ieder geval bekend.

En inderdaad pubers doen rare dingen, en dáár nou juist dien je als ouder er voor je kind te zijn!

**Geplaatst**: 22-03-14 12:24

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 22-03-14 12:24

In ideale situaties wel ja, maar de thuis situatie kennen we niet.

Het gaat nu om het paard, is ze die kwijt of. Iet, kan ze die terug krijgen of niet.

Als dochter zich tegen mams keert en mams betaald paard, tja dan kan je je paard kwijt raken.

Kennelijk is er toch wat loos in moeder dochter relatie, losstaand van haar op de klippen gelopen huwelijk en moeders die het geluk zoekt bij een ander. Bij 1 op de 3 huwelijken gaat het...niks bijzonders. Maar de kontakten binnen het gezin is iets wat in de loop der jaren ontstaat.

**Geplaatst**: 22-03-14 12:27

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 22-03-14 12:27

Wat stom dat je moeder dat heeft gedaan

Een paard weghalen van een paardenfan is het aller domst wat je kan doen.

**Geplaatst**: 22-03-14 12:36

Geplaatst: 22-03-14 12:36

ElineS schreef:
Ik vind het vreemd dat veel mensen hier vinden dat een volwassene 'heilig' is. TS haar moeder is volwassen en dus zal ze haar redenen wel hebben?!? TS is 16, dus die gooit haar kont in de kribbe en moet maar naar moeders wil buigen.

Zo werkt de wereld niet. Niet alle volwassenen gedragen zich ook als volwassenen. Ook volwassenen maken fouten.

Je kan niet van een kind verwachten dat wanneer jij als ouder vreemdgaat, op vrijdag vertrekt en je op maandag meteen happy family wil gaan spelen met je nieuwe vriend... Je kind dat maar moet accepteren. Natuurlijk niet.

Zoiets kost tijd. TS heeft alle recht kwaad te zijn op haar moeder. TS hoort van moeder de ruimte te krijgen om het te verwerken. Om in haar eigen tijd zich aan te passen aan de nieuwe situatie en de nieuwe vriend.

Maar moeders probeert TS haar vergiffenis af te dwingen door het paard weg te halen en door met X voor de deur te staan, terwijl TS duidelijk had gemaakt dat ze X niet wil zien.

Dat is pure chantage. Daar zou ik ook niet aan toegeven.

Ik zou wel, los van het paard, de situatie bekijken. Wat wil jij met je moeder? Wil jij contact met haar? Eventueel in de toekomst? Wil jij met haar en X een kopje koffie drinken bij haar thuis? Of wil jij het contact compleet verbroken hebben? Ik denk dat je niet aan het paard moet denken. Dat moet even los staan van de beslissing. Wil je contact? Zo nee, is het klaar. Zo ja, kun je dat proberen goed te maken en dan komt het probleem van het paard er later wel bij.

Maar het gaat nu vooral om, wil jij contact met je moeder of niet? Dat is de grootste vraag. Je moet alleen contact met je moeder willen om het paard terug te krijgen, dan geef je toe aan haar chantage. Je moet contact met haar willen puur om het feit dat jij contact met haar wil.

Ik ben hier blijven hangen want ik kan het hier alleen maar mee eens zijn.

Ja, moeder is volwassen en kan en mag haar eigen beslissingen maken en zelf weten wat ze voelt, en met wie ze dat voelt. Maar dat kan je absoluut niet voor je kind uitmaken, je kan niet voor je kind bepalen dat ze nu best met hun 'stiefvader' prima op kunnen schieten omdat ze toevallig paardeninteresse gemeen hebben, en omdat het jou als moeder zo gelukkig maakt; het kind moet er ook wel gelukkig van blijven.

Verder kan ik me dus alleen maar aansluiten bij bovenstaande post, bedenk goed (los van het paard) of je contact wil met je moeder of niet, want ook al zoek je contact, dat wil niet zeggen dat je het paard ineens terug zal krijgen van d'r, dus probeer dat los te koppelen van elkaar, hoe moeilijk dat ook is.

Heel veel sterkte de komende tijd. Het is een kútsituatie.

**Geplaatst**: 22-03-14 16:09

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 22-03-14 16:09

Maar die vriend is dus niet nieuw, Ts had er al een goed contact mee begreep ik voor ze wist dat haar moeder er een verhouding mee had.
Het is niet dat er ineens een nieuwe vent die ze niet kent op de proppen komt.
Alleen omdat het de minnaar van haar moeder is, is het nu ineens een zak

Dat vind ik dan weer een beetje kinderachtig, je kunt een persoon oké vinden maar zijn gedrag afkeuren, dat gescheiden houden. Idem voor de moeder natuurlijk.

Nomineer dit bericht ×