Bokt.nl

**Geplaatst**: 03-03-14 13:30

Geplaatst: 03-03-14 13:30

Heb het topic doorgelezen. Er is al veel gezegd maar ik ben het met de meeste reacties wel eens.

Een potentiele koper die iets verder kijkt dan een apart gekleurde pony, zal even gaan googlen en dan hier op bokt van alles tegenkomen over de pony. Grote kans dat die potentiele koper denkt: laaat maaar. Kleine kans dat de potentiele koper denkt: ow ligt aan niet passende combi tussen pony en kind. Ik acht de kans dat je deze pony zonder gedoe zelf verkoopt erg klein. En elke maand dat hij langer bij jou blijft komt er weer een x-bedrag aan stalling bij.

Ik ga dus ook voor de optie om deze pony via een handelaar te verkopen. Zoals gezegd: let goed op aan welke handelaar. Ze zijn niet allemaal slecht maar ook zeker niet allemaal goed!

Ik ga mee in de opmerking dat je dochter wel erg snel bang is en het gezien haar leeftijd misschien beter is om nog even te wachten met de aanschaf van een andere pony. Eerst angsten overwinnen, middelbare school (qua tijd en interesses) overwinnen en als ze dat allemaal doet en nog steeds rijdt, dan op een jaar of 16 een leuk wat ouder leerpaardje aanschaffen. Mocht je toch nu een nieuwe pony gaan aanschaffen, let dan op dat deze pony écht aan alle verwachtingen en het doel waarvoor je hem wil gebruiken, voldoet!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-03-14 13:34

Geplaatst door de TopicStarter : 03-03-14 13:34

Denk ook dat ze op deze pony niet assertief durfde te worden, want dan ging hij lopen klieren bij haar.
Bij andere pony's heeft ze daar wat minder moeite mee, maar ja een hele assetieve zal het ook nooit worden. Moet ze dan helmaal niet meer rijden?

Ik heb bij de biedingen op mp al aangegevn akkoord te gaan, maar helaas niks meer terug gehoord.
Ik ben zelfs bereid nog heel ver met de prijs te zakken. Dan is het helaas maar een dure financiel les geweest

Dank je Esmeej333, dat zien wij dus ook. Op stal zijn er ook kinderen met een doodsbrave pony, dus die zijn er wel.

**Geplaatst**: 03-03-14 13:35

Geplaatst: 03-03-14 13:35

sylva schreef:
Lezen Gini

sylva schreef:
Het zal met pony nummer 2 wel klikken, maar de angst van dochter is bij pony nummer 2 weer een barriere, zoals ik mijn vorige post aangaf. Dus daar dien je wat aan te doen als je 1) dit probleem niet meer wilt en 2) voor je een nieuwe pony aankoopt. Iets met dweilen en de kraan open laten

Ach, dat bericht is gelijktijdig met mijn bericht geplaatst, dus met mijn leescapaciteiten is niets mis. Verder was mijn bericht in het algemeen bedoeld, dus ik snap niet wat jouw korte bericht verandert aan de tendens die ik in dit 5-pagina's-tellende topic hier en daar waarneem.

**Geplaatst**: 03-03-14 13:37

Geplaatst: 03-03-14 13:37

ahh balen, dat zulke mensen bieden en vervolgens niks laten horen.
Heb je hem toevallig op Sporthorses staan? is ook wel een site waar veel mensen opkijken denk.
als je dan meteen de prijs niet te hoog doet, dan is de kans dat hij verkocht wordt misschien iets groter.

**Geplaatst**: 03-03-14 13:40

Geplaatst: 03-03-14 13:40

Bmamavan2 schreef:
Denk ook dat ze op deze pony niet assertief durfde te worden, want dan ging hij lopen klieren bij haar.
Bij andere pony's heeft ze daar wat minder moeite mee, maar ja een hele assetieve zal het ook nooit worden. Moet ze dan helmaal niet meer rijden?

Ik heb bij de biedingen op mp al aangegevn akkoord te gaan, maar helaas niks meer terug gehoord.
Ik ben zelfs bereid nog heel ver met de prijs te zakken. Dan is het helaas maar een dure financiel les geweest

Dank je Esmeej333, dat zien wij dus ook. Op stal zijn er ook kinderen met een doodsbrave pony, dus die zijn er wel.

Laat je niet teveel van de wijs brengen hoor. Sommige kinderen gedijen gewoon beter bij een doodbrave pony, die bestaan echt wel. Dat zijn inderdaad geen robots maar als ik zie wat jullie met deze pony allemaal geprobeerd hebben zien jullie dat zelf wel in. Sleutelwoord is goede begeleiding, en dan komt het allemaal heus wel goed hoor. Ze groeien er vaak overheen, dat bange

.

**Geplaatst**: 03-03-14 13:42

Geplaatst: 03-03-14 13:42

Toch even een complimentje voor TS.
Weinig Bokkers die zo geduldig blijven onder kritiek en ook weinig Bokkers
met een zo'n goed besef van hun eigen fouten in een situatie.
Jammer dat het zo gelopen is, inderdaad je verlies nemen en pony verkopen.
Klinkt 'hard' maar voor 800 euro kan je er misschien wél een leuk tehuis voor vinden.
Ook een handelaar geeft je zeker niet meer dan dat.
Dus dat zou ik in de advertentie zetten: vaste prijs 800 euro.
Dat werkt soms beter dan prijs nog te overleggen of een te hoge vraagprijs.
Tuurlijk krijg je dan misschien ook wat vage reacties (maar die krijg je al snel via MP), maar daar
zou ik dan gewoon de goede uit proberen te filteren.
En als alle ruiters die weleens bang waren geen eigen paard meer mochten hebben of moesten
stoppen met rijden nou berg je dan maar 8-)

Dan hadden we helemaal een paardenoverschot.

**Geplaatst**: 03-03-14 13:43

Geplaatst: 03-03-14 13:43

Is verkoopbemiddeling niet iets voor jullie?

**Geplaatst**: 03-03-14 13:47

Geplaatst: 03-03-14 13:47

Ts je hebt gelijk, als je dochter zo bang is moet je het dier weg doen... het moet leuk blijven... niet iedereen is geschikt om een pittige pony te hebben... het enige wat je bereikt met het houden van dit dier, is dat je dochter er geen plezier meer aan heeft en stopt! Buikpijn en hoodpijn krijgen omdat je naar je paardje toe moet is niet goed en dit voelt IEDER paard aan! Het is zelfs het recept om de meest brave pony in een draak te doen veranderen! Dus ook die nieuwe pony die je op het oog hebt zou je naar mijn mening moeten laten staan zolang er zo een grote angst is bij je dochter. Je hebt hulp gehad om het te probleem, namelijk je onzekere dochter, op te lossen. Dit is niet gelukt, doe jezelf en je dochter een plezier en doe het dier inderdaad weg.

Laat haar vervolgens door intensieve prive les met een braaf paard en grondwerk les door een goede instructeur werken aan haar angst en aan haar zelfvertrouwen. Het zou echt zonde zijn als je nu alweer een nieuwe pony aanschaft en je dochter straks met hetzelfde probleem komt te zitten. Dan heeft haar zelfvertrouwen namelijk weer opnieuw een deuk op gelopen, want ze is weer niet in staat geweest om het probleem op te lossen.

**Geplaatst**: 03-03-14 13:55

Geplaatst: 03-03-14 13:55

Wat is een deel hier vreselijk lomp zeg, ga ergens anders de moraalridder uithangen.
TS heeft zo te horen vreselijk haar best gedaan voor hen beiden om te kijken of ze het probleem op kon lossen. Maar helaas werkt het soms niet.
Voor de verkoopster, je verkoopt je dier, je hebt je best gedaan om een goed huis te vinden en helaas is het toch niet goed gegaan.
Kan gebeuren, en als je het lef hebt en het echt zo erg vind koop je hem dan gewoon terug en verkoop je hem zelf.
Makkelijk om te piepen als ik dit wist had ik hem nooit verkocht.
Je kan niet verwachten van mensen dat ze je pony nooit verkopen, dan moet je hem houden of een kogel door zijn kop laten schieten, dan weet je zeker dat er nooit wat mee gebeurd wat jij niet wil.

Hier op stal staat een pony waar meerdere ruiters op rijden, zij zelf is te groot.
Dood en doodbraaf, kan je echt alles mee doen met dat dier en dat is geen manegepony.
Ze bestaan wel maar dit is niet de juiste.

**Geplaatst**: 03-03-14 14:11

Re: Pony te koop maar nu wel een andere pony op het pad gekomen

Geplaatst: 03-03-14 14:11

Je hebt groot gelijk dat je zuiniger bent op je dochter dan op de pony! Ik zou ook kijken of een handelsstal hem voor je kan verkopen, of idd een goedkopere prijs en dan verkopen. Kost geld maar geld is vervangbaar en je dochter niet!
Er zijn nog genoeg ponys waar je dochter met heel veel plezier op kan rijden en wel veel lol mee kan maken. En dat die dan ook direkt met haar aan de haal zou gaan? Kan, maar hoeft niet, dat hangt veel maar van het karakter af. Misschien kan je haar zelf wat meer begeleiden, zodat de pony ook onder controle blijft.

**Geplaatst**: 03-03-14 14:42

Re: Pony te koop maar nu wel een andere pony op het pad gekomen

Geplaatst: 03-03-14 14:42

Ik kwam in een ander topic deze uitspraak van nathalie2302 tegen en ik vind deze wel van toepassing op dit verhaal.

Citaat:
Mijn advies is zelf ook altijd voor beginnende ruiters met een eigen pony, zorg dat het een pony is waarmee ze relaxed en vol vertrouwen kunnen "rondboemelen". Ze zijn toch over het algemeen te jong om dingen rijdtechnisch op te lossen dus als je kunt zorgen dat er niets "op te lossen" valt, maar gewoon op en top genieten, geef je ze (denk ik) de beste ponyjeugd.

**Geplaatst**: 03-03-14 14:45

Geplaatst: 03-03-14 14:45

Ik snap enerzijds de reacties wel van mensen die vinden dat je door moet zetten.
Anderzijds begrijp ik heel goed hoe je dochter zich voelt, omdat ik als tienjarig meisje van amper drie turven hoog het geluk had dat mijn ouders, die nul ervaring met paarden hadden, een pony voor mij wilden aanschaffen. Het werd een Welsh Cob merrie, die ook tijdens de eerste ontmoetingen, met de toenmalige eigenaar, erbij ontzettend lief en rustig leek te zijn. Ook op proef genomen en het leek best een goede match te kunnen worden, dus de knoop doorgehakt en de pony gekocht. Maar na een paar weken was het al afgelopen met de pret, want ook ik bleek niet de leider te zijn die ze nodig had. Ze denderde over me heen, sleurde me overal mee naartoe, onder het zadel was ze een spook en op stal ronduit gemeen. Mijn ouders hebben de juiste begeleiding geregeld en ik wilde er absoluut voor gaan, want mocht het echt niks worden en gevaarlijke situaties opleveren dan kwam er voorlopig echt geen nieuwe pony meer. Ik denk dat dat laatste voor mij de trigger was om alles op alles te zetten, voor zover een tienjarig kind dat kan. Zadel, hoofdstel, rijlaarzen en cap werden in de kast opgeborgen, die kwamen er de komende maanden ook niet uit. Grondwerken, grondwerken en nog eens grondwerken. Wanneer dat op de juiste manier gebeurt, hoeven er geen hele gevaarlijke situaties te ontstaan. Een paard is een spiegel, dat is geen zweverige bullshit maar het is echt de waarheid. Toen besefte ik me dat allemaal nog niet zo, maar nu de twintig gepasseerd ben zie ik pas in hoeveel ik die periode geleerd heb over mezelf en over mijn pony. Mijn pony was helemaal niet gemeen en wilde ook helemaal niet mijn leider zijn, maar ze moest wel. Na een maand of 5 had ik een wereldpony op stal staan en ik kon gaan en staan met haar waar ik wilde, nu is ze 21 en ze is absoluut mijn zogenaamde 'once in a lifetime paard' die ik voor geen tien miljoen zou verkopen. Met enige trots kan ik terugdenken aan de periode waarin ik leerde door te zetten, de kleine signalen die een paard kan geven te herkennen en heb ik nu een knol op stal staan die voor me door het vuur gaat en andersom net zo. Ik wil niet zeggen dat je hetzelfde zou moeten doen en ik begrijp dat iedere situatie anders is, maar ook ik ben bang dat er over een paar maanden weer een pony te koop staat die het ook toch net niet blijkt te zijn wanneer je nu meteen weer een nieuwe pony aanschaft voor je dochter. Het is je dochter die aan zichzelf moet werken en haar angst kan ook op een pony die op het eerste gezicht zo lief en betrouwbaar lijkt te zijn een factor spelen met weer alle gevolgen van dien. Als je het echt niet meer aandurft met deze Buddy, zoek dan een goed plekje voor hem en laat eerst je dochter het vertrouwen helemaal terugwinnen, niet alleen op de braafste manegepony's, maar ook op de pony's die af en toe een keer kunnen draken. Durft ze die eenmaal ook aan en kan ze deze pony's leiden, pas dan denk ik dat ze echt toe is aan een eigen pony, anders ben ik bang dat je in die vicieuze cirkel blijft waarin er maar *vingerknips* hoeft te gebeuren en je dochter is alweer doodsbang voor de pony, waarna het alleen maar slechter zal gaan.

Ik hoop echt voor jouw en je dochter dat je uiteindelijk de juiste pony voor haar vindt, of die nu Buddy heet of Sjakie, want het zou jammer zijn als je dochter uiteindelijk alle plezier in het paardrijden verliest.

**Geplaatst**: 03-03-14 15:34

Geplaatst: 03-03-14 15:34

Tiepfoudt schreef:
Ik snap enerzijds de reacties wel van mensen die vinden dat je door moet zetten.
Anderzijds begrijp ik heel goed hoe je dochter zich voelt, omdat ik als tienjarig meisje van amper drie turven hoog het geluk had dat mijn ouders, die nul ervaring met paarden hadden, een pony voor mij wilden aanschaffen. Het werd een Welsh Cob merrie, die ook tijdens de eerste ontmoetingen, met de toenmalige eigenaar, erbij ontzettend lief en rustig leek te zijn. Ook op proef genomen en het leek best een goede match te kunnen worden, dus de knoop doorgehakt en de pony gekocht. Maar na een paar weken was het al afgelopen met de pret, want ook ik bleek niet de leider te zijn die ze nodig had. Ze denderde over me heen, sleurde me overal mee naartoe, onder het zadel was ze een spook en op stal ronduit gemeen. Mijn ouders hebben de juiste begeleiding geregeld en ik wilde er absoluut voor gaan, want mocht het echt niks worden en gevaarlijke situaties opleveren dan kwam er voorlopig echt geen nieuwe pony meer. Ik denk dat dat laatste voor mij de trigger was om alles op alles te zetten, voor zover een tienjarig kind dat kan. Zadel, hoofdstel, rijlaarzen en cap werden in de kast opgeborgen, die kwamen er de komende maanden ook niet uit. Grondwerken, grondwerken en nog eens grondwerken. Wanneer dat op de juiste manier gebeurt, hoeven er geen hele gevaarlijke situaties te ontstaan. Een paard is een spiegel, dat is geen zweverige bullshit maar het is echt de waarheid. Toen besefte ik me dat allemaal nog niet zo, maar nu de twintig gepasseerd ben zie ik pas in hoeveel ik die periode geleerd heb over mezelf en over mijn pony. Mijn pony was helemaal niet gemeen en wilde ook helemaal niet mijn leider zijn, maar ze moest wel. Na een maand of 5 had ik een wereldpony op stal staan en ik kon gaan en staan met haar waar ik wilde, nu is ze 21 en ze is absoluut mijn zogenaamde 'once in a lifetime paard' die ik voor geen tien miljoen zou verkopen. Met enige trots kan ik terugdenken aan de periode waarin ik leerde door te zetten, de kleine signalen die een paard kan geven te herkennen en heb ik nu een knol op stal staan die voor me door het vuur gaat en andersom net zo. Ik wil niet zeggen dat je hetzelfde zou moeten doen en ik begrijp dat iedere situatie anders is, maar ook ik ben bang dat er over een paar maanden weer een pony te koop staat die het ook toch net niet blijkt te zijn wanneer je nu meteen weer een nieuwe pony aanschaft voor je dochter. Het is je dochter die aan zichzelf moet werken en haar angst kan ook op een pony die op het eerste gezicht zo lief en betrouwbaar lijkt te zijn een factor spelen met weer alle gevolgen van dien. Als je het echt niet meer aandurft met deze Buddy, zoek dan een goed plekje voor hem en laat eerst je dochter het vertrouwen helemaal terugwinnen, niet alleen op de braafste manegepony's, maar ook op de pony's die af en toe een keer kunnen draken. Durft ze die eenmaal ook aan en kan ze deze pony's leiden, pas dan denk ik dat ze echt toe is aan een eigen pony, anders ben ik bang dat je in die vicieuze cirkel blijft waarin er maar *vingerknips* hoeft te gebeuren en je dochter is alweer doodsbang voor de pony, waarna het alleen maar slechter zal gaan.

Ik hoop echt voor jouw en je dochter dat je uiteindelijk de juiste pony voor haar vindt, of die nu Buddy heet of Sjakie, want het zou jammer zijn als je dochter uiteindelijk alle plezier in het paardrijden verliest.

Amen...
En dat bedoelen de meeste van ons ook. We reageren niet lomp, maar het is niet realistisch om te denken dat het met een andere pony niet ook weer voorkomt. Hoeft niet, maar de kans is groot. En voor dat wil ik je dmv mijn voorgaande posts graag behoeden. Verder vind ik dat t wel meevalt met de reacties? Ook TS reageert netjes.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-03-14 15:45

Geplaatst door de TopicStarter : 03-03-14 15:45

Gini schreef:
Ik kwam in een ander topic deze uitspraak van nathalie2302 tegen en ik vind deze wel van toepassing op dit verhaal.
Citaat:
Mijn advies is zelf ook altijd voor beginnende ruiters met een eigen pony, zorg dat het een pony is waarmee ze relaxed en vol vertrouwen kunnen "rondboemelen". Ze zijn toch over het algemeen te jong om dingen rijdtechnisch op te lossen dus als je kunt zorgen dat er niets "op te lossen" valt, maar gewoon op en top genieten, geef je ze (denk ik) de beste ponyjeugd.

Klopt helmaal! Buddy is heel erg leuk, maar geen "boemelpony"

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-03-14 15:52

Re: Pony te koop maar nu wel een andere pony op het pad gekomen

Geplaatst door de TopicStarter : 03-03-14 15:52

Klopt hoor, maar na het debacle met het grondwerkverhaal en niet rijden is de lol er toch wel heel erg af. Hoe jammer ook.
Ik weet ook dat een nieuwe pony geen heilig makend iets is en is ook niet zo dat we deze meteen gaan kopen, het is alleen zo dat deze nu op ons pad is gekomen en dat het dus wel een "boemelpaard" is waar ze waarschijnlijk veel lol mee zou kunnen beleven. Aangezien er nu hetzelfde soort ruiter op rijdt als mijn dochter (maar dan in volwassen versie). Zij vindt mijn dochter er zelfs al beter op rijden en springen durft ze niet

. Maar echt, we gaan niet over een nacht ijs om nu een ander te kopen hoor, want ook ik heb heel erg in mijn achterhoofd dat dit fout zou kunnen gaan.

Maar, en dat is dan het moeilijke, op de manege zijn er een paar meiden van ongeveer dezelfde leeftijd van mijn dochter, die ook een iegen pony of paard hebben en die dus echt de braafste parden van de wereld hebben. Terwijl het ook niet de grootste durfals zijn, de meest haantje de voorste o.i.d. We zien dus dat het wel kan een hele brave leerpony bij een jong kind.

**Geplaatst**: 03-03-14 16:12

Geplaatst: 03-03-14 16:12

Na het topic eens door gelezen te hebben , kon ik niet anders denken als het moest haast wel een appaloosa zijn en ja hoor een appie

Appaloosa's zijn geen makkelijke paardjes, dat is geen kwestie van er mee bezig blijven en dan komt de klik wel.
Een appie klikt met je of niet, ze hebben gewoon een bepaald karakter waar je mee om moet kunnen gaan en eerlijk gezegd zijn het gewoon geen kinderpony's of je moet eens geluk hebben.

Ts heel verstandig om voor je dochter een andere pony te zoeken.
Buddy is een hele leuke pony voor een appaloosa liefhebber en ik zou zeker het western meer naar voren brengen want daar zitten meer appaloosa liefhebbers.

Ik kan even niet vinden of buddy een ruin is maar zoja, kan hij zelfs nog in het amerikaanse stamboek ingeschreven worden en dat is voor western ruiters wel weer een pluspunt.

Oh, al die lui die nu reageren dat de dochter bij een andere pony waarschijnlijk ook problemen krijgt, hebben nog nooit met een appaloosa gewerkt want dan zeiden ze dat niet!

**Geplaatst**: 03-03-14 16:25

Geplaatst: 03-03-14 16:25

Ik snap dat je het 'anders' wilt voor je kind.
Jullie hebben pogingen ondernomen, zijn niet over één nacht ijs gegaan.
Ik denk dat de band tussen je dochter en Buddy inmiddels zo 'verstoord' is dat herstel een zeer lastige opgave zal worden.
Een kind van die leeftijd is te jong om zich ergens overheen te zetten en flink door te pakken (nu de situatie al zo ver 'heen' is).

Dat jullie hebben besloten op zoek te gaan naar een nieuwe pony, snap ik.

Maar bedenk wel;
De pony's waar jullie nu kijken worden allemaal nog bereden en zijn in handen van hun eigenaren.
Het kan zijn dat wanneer dit niet meer het geval is de pony's opeens ander gedrag gaat vertonen.
Buddy was immers ook braaf toen jullie hem kochten maar door gebrek aan leiding is hij zelf leiding gaan nemen.
Iedere pony zal bij een gebrek aan leiding op een gegeven moment de leiding over nemen. De ene misschien al direct de eerste dag. De andere na een paar weken.

Zorg er dus eerst voor dat je dochter haar angst overwint. Niet direct in elkaar duikt als een pony een stapje opzij doet.
Eerst even een tijdje onbezorgd rijden, dan maar niet met een eigen pony.
Vertrouwen ontwikkelen en dan weer rond gaan kijken.
Anders zit je straks in hetzelfde schuitje.

**Geplaatst**: 03-03-14 16:38

Geplaatst: 03-03-14 16:38

Dat een handelaar niet altijd goed is, is echt onzin. Er zijn ook goede handelaren!
Ik heb mijn eigen paard moeten verkopen, omdat ik ernstig ziek werk, daar was ook haast bij, want had niemand die hem wilde bijrijden. Echt een top sportpaard, maar ik lag in het ziekenhuis. Inmiddels beter, maar nooit meer in staat te rijden. Mijn paard is via stal jansen en van den hout verkocht. Deze hebben mij volledig op de hoogte gehouden van de verkoop. Hij staat nu nog steeds bij die mensen, en heeft het er super. Een niet klikkende combinatie komt vaker voor, is geen schande. Ik zou net als al genoemd is, stal jansen en van den hout proberen, Fijne mensen, en alles bespreekbaar!
Succes!

**Geplaatst**: 03-03-14 16:48

Geplaatst: 03-03-14 16:48

spatter schreef:
Oh, al die lui die nu reageren dat de dochter bij een andere pony waarschijnlijk ook problemen krijgt, hebben nog nooit met een appaloosa gewerkt want dan zeiden ze dat niet!

Precies! De appies die ik gereden heb, vergeet ik niet gauw weer, ze waren eum... nogal vasthoudend aan hun ideeën.

**Geplaatst**: 03-03-14 17:12

Geplaatst: 03-03-14 17:12

En zo zijn Welshjes te pittig (ook vaak de wat ouderen) Shetlanders hebben een leuk maatje voor de kleinsten maar zijn vaak te fel, Haflingers weer te sterk. Zo heeft elk ras wel weer wat. Ik zou voor mijn kind ook zeker geen Appaloosa kopen. Zijn driftkikkers. Maar net zo min zou ik een Welsh kopen voor een klein kind. Heb ervaring zat met ze en het zijn enorme hittepetitjes waar je eerst een band mee moet hebben. Een Shetlander of een Haflinger kocht ik weer evenmin wegens de lompigheid en hoe sterk ze zijn. Een draver kocht ik weer evenmin vanwege ook het gebrek aan geschiktheid voor een kinderpony. Een New Forest daarentegen zou ik wel weer overwegen. Dus ja, zo kan je bezig blijven, ook op het gebied van merries versus ruinen

Ik denk dat TS het inmiddels wel weet en ik hoop dat Buddy een goed thuis krijgt, maar als ik haar posts lees twijfel ik daar niet aan. Hopelijk is het een blijvend huisje, al dat heen en weer gesleep is ook niks. Ik hoop ook van harte dat de dochter van TS wat meer zelfvertrouwen krijgt en daar profijt van gaat hebben. Veel succes TS.

**Geplaatst**: 03-03-14 17:24

Re: Pony te koop maar nu wel een andere pony op het pad gekomen

Geplaatst: 03-03-14 17:24

Het is maar net wat voor karakter de pony heeft en hoe hij beleerd is, hier alleen nog maar kindvriendelijke welshpony's gehad, en nee het zijn dan niet de grootste showers op keuring, maar heerlijk rastypisch. Mijn 5 jarige merrie is zadelmak geboren en daar vertrouw ik elk kind mee, deze zomer een pony als kinderpony verkocht die in het begin niet altijd makkelijk was maar nu op 2 vingers te rijden en zich altijd aanpast aan kinderen. Het onzekerste kind kon je er mee naar buiten sturen en die reed het hele end voorop.
Gewoon kijken naar het karakter van de pony!
En idd veel succes TS

**Geplaatst**: 03-03-14 17:28

Geplaatst: 03-03-14 17:28

dat over Appaloosa`s vind ik kul!

ik heb zelf een appie gehad en wat een leergierig paardje was dat

heel rustig, volgzaam erg meedenkend maar nooit drammerig of lelijk gedaan.
erg gevoelig was ze, een grote mond was teveel een beetje stemverheffing was al voldoende

kon alles met haar, alleen laden alleen op stap, met trailer 2.5 uur alleen op pad
overal braaf met rijden vreemd terrein deerde niet
nee, dat appies driftkikkers zijn is in mijn ogen kul!

**Geplaatst**: 03-03-14 17:30

Re: Pony te koop maar nu wel een andere pony op het pad gekomen

Geplaatst: 03-03-14 17:30

Ach jongens, wat maakt t uit, van alle kanten zijn uitzonderingen weer daargelaten. :Y)

**Geplaatst**: 03-03-14 17:35

Geplaatst: 03-03-14 17:35

geerke schreef:
ik vind het trouwens niet vreemd dat een pony een 11 jarige in de maling neemt.Een 11 jarige heeft het heel zelden rijtechnisch zo voor elkaar dat ze dat kan voorkomen en opvangen.
Ze zitten er netjes op maar echt rijden is het nog niet.Een beetje rondsturen zou ik het noemen.
Misschien toch een overschatting van de ouders?

Mijn 11 jarige rijdt ook nog niet zoals het hoort maar durft haar pony wel aan te pakken als hij een loopje met haar neemt.
Ze is eigenwijzer (hij is een Haflinger) dan hij en houdt langer vol, hierdoor kan zij met hem uit de voeten.
Dit heeft zij echter wel moeten leren, dat ze hem af kan bluffen ook al is hij veel groter en sterker....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-03-14 17:54

Re: Pony te koop maar nu wel een andere pony op het pad gekomen

Geplaatst door de TopicStarter : 03-03-14 17:54

Wil ook echt niet Appaloosaas (wat is nu het meervoud), over een kam scheren. geloof echt dat er hele brave tussen zitten, net las bij Fjorden, Haflingers, Friezen, KWPN'ers, Arabieren etc. Maar er kunnen ook spoken tussen zitten, net zo goed als dat een New Forest, een Welshje ofzo ook draken kunnen zijn.
Al is het paard 1.80, pimpelpaars met gouden sterretjes, als er een eerlijk karkater opzit, kom je al een heel eind als onzekere ruiter.

Ga nu mijn dochter ophalen bij de manege die op een schattig racemonster een caranavalsproef heeft gereden, ben benieuwd

Nomineer dit bericht ×