Mijn hemel, veilig vanachter je pc is het wel ó zo gemakkelijk voor het gros van de bokkers hier zeg, om simpel te zeggen: 'TS joh, pony pakken, inladen en meenemen die handel'.
Ik denk dat je dan een héule hoop meer kwaad bloed zaait dan het te proberen op een neutrale, minder emotionele en meer formele manier op te lossen.
Mijn aanbod staat, en wat TS er verder mee zal doen, moet ze zelf weten.
ík zou het igg niet zomaar adviseren. En dat heeft niets met 'rechtszaken' of met 'TS heeft wel/geen poot om op te staan'.
TS zou overigens ook gratis en voor niets naar het juridisch loket kunnen voor een vrijblijvend advies. Helaas heb je daar ook niet áltijd wat aan, maar dat zou ze ook kunnen proberen.
Verder nog even voor alle zelfbenoemde juristen hiero, waarvan sommigen blijkbaar denken dat een minderjarige niets mag en niets kan zonder dat de ouders daarbij te pas komen (dan zeg je in niet-juridische taal eigenlijk: 'een minderjarige is (vrijwel altijd) handelingsonbekwaam'.
Die zelfbenoemde juristen kunnen dan vast wel dit artikel lezen en ook begrijpen:
Citaat:
art. 1:234 BW:
1. Een minderjarige is, mits hij met toestemming van zijn wettelijke vertegenwoordiger handelt, bekwaam rechtshandelingen te verrichten, voor zover de wet niet anders bepaalt.
2. De toestemming kan slechts worden verleend voor een bepaalde rechtshandeling of voor een bepaald doel.
3. De toestemming wordt aan de minderjarige verondersteld te zijn verleend, indien het een rechtshandeling betreft ten aanzien waarvan in het maatschappelijk verkeer gebruikelijk is dat minderjarigen van zijn leeftijd deze zelfstandig verrichten.
TS is 17, TS geeft aan dat haar ouders zich er 'niet mee bemoeien'. Let ook even op het enorme verschil tussen bijv. een kind van 12 die een dergelijke constructie aangaat met de manege, of een 'kind' van 17. Daarnaast had bijv. ook de manege er mee kunnen komen (helemaal vanuit hun professie en ervaring) dat TS bijv. toestemming van haar ouders nodig had gehad, omdat anders het hele feest niet door zou gaan. Net als dat de manege ook zélf met het idee van een contract/schriftelijke vaststelling van regels had kunnen komen.
Wie bovenstaand artikel goed leest, merkt dat er ruimte is gelaten voor interpretatie. En dan best wel veel ruimte. Want wat is een 'in het maatschappelijk verkeer gebruikelijke rechtshandeling van een minderjarige' om zelfstandig te verrichten'? En welke criteria en toetsings/beoordelingskaders gebruik je daar bij? Dat staat er (bewust) niet bij.
Iedereen denkt altijd maar dat alles in de wet staat en dat dat allemaal klip en klaar als een klontje wordt genoteerd in 'de wet'.
Zo is het dus niet.
En daarom gaan veel verhalen van bokkers 'ja maar MIJN advocaat zegt 'een contract is niets waard', 'ja maar als je zus of zo, dan ben je eigenaar van het paard', 'bij ons was het zo dus bij jou is het ook zo', gewoon niet op. Heeft geen zin, want het merendeel is appels met peren vergelijken. Het hangt júist vaak van de details af, van de omstandigheden van het geval, of soms zelfs 'de redelijkheid en billijkheid'.