Hallo bokkers,
Ik zal in het kort mijn verhaal even vertellen.
Toen ik 7 jaar was ging ik op paardrijden op een manege in A.
De pony's waar de manege-ruitertjes op reden staan daar nog steeds in stands.
Geen ramen in deze stallen en op zondag zijn de lampen meestal de gehele dag uit, omdat de pony's dan toch niet bereden worden.
Toen der tijd kwamen de pony's 1 keer per week in het land met de groep.
Staan wel ruim in het stro, maar persoonlijk heb ik een gruwelijke hekel aan stands, zeker als pony's er zo weinig uitkomen.
Staan de hele dag tegen een muurtje aan te staren...bah!
Ik had daar mijn lievelingspony en dat was zo goed als vanaf het begin P.(Ik zal verder geen namen noemen, dit omdat ik dat niet netjes vind)
Ik reed haar elke week, was verder niemand in mijn les die haar leuk vond dus kon ik haar elke keer pakken.
Heb ook verschillende ponykampen met haar doorgebracht.
Ik heb daar zo'n 7 jaar op de manege gereden.
De laatste tijd daar kwamen de pony's zo nu en dan in de paddock want land om paarden los in te doen hebben ze niet meer.
Naar mijn idee geen fijn leventje.
Toen ik daar gestopt ben met rijden i.v.m. het krijgen van een eigen pony bezoek ik haar elk half jaar een keer om te kijken hoe het met haar gaat, even met haar te grazen en haar een knuffel te geven.
Ze doet nu dus al ruim 15 jaar manege-werk en ik vind dat ze een welverdiend pensioen nodig heeft.
Eigenaar is helaas geen meelevende man en ziet de pony's enkel als werktuig en kijkt enkel naar het geld wat het opbrengt.
Vraag hem bij elke bezoek hoe het met haar gaat, hij heeft mijn gegevens als er iets is met haar waardoor ze weg moet.
Dan mag ze naar mij en zorg ik dat ze de laatste (hopelijk) jaren bij mij van haar oude dag mag genieten.
Nu mijn paard verkocht gaat worden wil ik eigenlijk toch proberen om haar in mijn bezit te krijgen.
Ben gister dus bij haar geweest en dit voor gelegd aan de manegehouder.
-------------------------------------------------------------------
Maar viel niet echt mee te praten, druk denk ik (alsof)
Ik heb hem nog wel aan kunnen spreken over P. en of hij mijn gegevens nog had.
Ja die had hij nog, zei hij.(Ondertussen liep hij weer weg)
Ik wachtte weer netjes tot hij weer tevoorschijn kwam.
Ik vroeg hoe het met P. ging en zei dat ik evt. die najaar haar wil hebben, mocht hij ook denken dat het beesie nu wel eens aan zijn pensioen mag beginnen.
Nee, zei hij ze is nog lang niet klaar, ze doet het nog perfect en die loopt nog wel even.
Ik zeg oke, en als ik haar dan wil kopen? Ja, dan moest ik toch wel aan een behoorlijk bedrag denken... dus ik zeg en ja, wat is behoorlijk???
Tja uhh.... 2000 euro zegt die!!!!
IK schoot bijna in de lach maar eigenlijk werd ik erg verdrietig, dat er zulke ongevoelige botte mensen op de wereld zijn.
Hij geeft echt niks maar dan ook echt niets om dat beesie.
En als je het puur echt puur zakelijk gaat bekijken heeft hij nog gelijk ook om dat geld te vragen.
Gadverdamme!!
Maar ik zal er hoe dan ook daar wegkrijgen al moet ik er straks 2000 voor neer leggen (moest ik toen der tijd ook betalen voor Etoile terwijl ze kreupel was) kreeg bijna een deja-vu.
Mischien is een stichting opzetten nog niet eens zo'n slecht idee...hihi..red de oude manegepony!
Nou dit was dus hoe het ging, dit had ik gister al van me af geschreven...
Ik heb op de terugweg naar huis behoorlijk wat tranen gelaten...
Maar ik zet stug door en zal haar hoe dan ook daar wegkrijgen!
http://www.mijnalbum.nl/Foto-YQOHCL7F.jpgMisschien hebben jullie nog goede ideen?
Liefs MM
Geplaatst 
) zijn veel waard. Dus het gaat je een centje kosten maar als je hart er bij ligt en je het de pony zo graag gunt dan zou ik het doen. 
