beantsje schreef:De man heeft zeker geen aangifte wegens diefstal gedaan. Anders had de vrouw al lang bezoek van de politie gehad.
Echter, volgens mij kunnen echtelieden niet eens van elkaar stelen.
En daarnaast is het maar zeer de vraag, of de man wel eigenaar is. Het is immers duidelijk dat alleen de vrouw iets met het paard heeft en het is op zich heel aannemelijk dat een man zijn vrouw een paard schenkt. Als ik de vrouw was, zou ik zeker het eigendomsrecht van de man betwisten. De politie zal zeker haar vingers niet branden aan dit soort kwesties en zeggen in zo'n geval dat je het maar civielrechtelijk moet uitvechten.
Wellicht is het verstandig hierin een deurwaarder te betrekken. Mogelijk kan de deurwaarder alsnog een boedelbeschrijving maken en het paard hierin meenemen? Als dat gebeurd is, is het strafbaar om éénzijdig het paard te verkopen vóórdat de scheiding geregeld is en kan wél de politie ingeschakeld worden.
Trouwens als de vrouw verder niets wil hebben, kan ze ook gewoon zeggen; het paard en verder niets, òf een gevecht tot de laatste cent over elk dingetje van de inboedel.
(ik vind het trouwens heel vreemd dat ze niets wil hebben; klinkt of ze een ander heeft...)
zo,even bijgelezen en even quoten 
de vrouw is bij de politie geweest, met de vraag wat ze kan doen in deze situatie(ivm dreiging het paard te laten slachten).
daaruit bleek inderdaad dat de man geen aangifte heeft gedaan, om wat jij al beschrijft: de politie had dan allang even polshoogte komen nemen bij de vrouw.
de vrouw heeft ook geen aangifte gedaan, daar er geen concrete bedreiging is.
het is nu dan ook rustig, van beide kanten.
de advocaat laat deze week meer weten, dus vandaar even rust.
wat betreft de kwestie "wie is de eigenaar", ook daarin zei de politie ongeveer hetzelfde als jij.
speel het via de advocaat.
eigendomsrecht is enerzijds moeilijk, anderzijds makkelijk: wie betaald, is eigenaar.
echter, daar het om een schenking gaat en er nu getouwtrek is, word het dan weer wat lastiger.
een deurwaarder is weer een stap verder, ik denk dat het door de man vooral als bangmaker gebruikt werd.
aangezien het heel vriendelijk is om het paard en persoonlijke bezittingen te eisen, in geval van gemeenschap van goederen, zou de man in zijn handjes moeten knijpen.
de vrouw zou hem inderdaad, op een kwaad moment, leeg kunnen trekken tot de laatste cent.
echter, dat is de bedoeling absoluut niet.
ze is getrouwd uit liefde, en wil de man niet verder schade berokkenen dan tot nu toe gebeurd is/haar eis.
ik hoop dat het zo een beetje duidelijker is voor iedereen.