Ibbel schreef:Het lijkt me véél praktischer (en ook best uitvoerbaar) om in ieder gemeente een aantal grondeigenaren te vragen of ze één of meer 'noodweilanden' ter beschikking willen stellen, én per gemeente een aantal ruiters en boeren als vrijwilliger die oproepbaar zijn (net als bij bv een vrijwillige brandweer) als er dieren los lopen. Dan heb je én de kennis van mensen die weten hoe je een kudde dolle pinken of een paar bange halsterloze paarden moet benaderen, én een bekende uitwijk waar je ze veilig achter kunt laten.
Is veel makkelijker dan politieagenten te trainen die vermoedelijk ook met training nog steeds niets hebben met dieren en/of er bang van zijn. Plus hoef je niet in het donker te gaan controleren of er wel of geen dieren ergens staan, als je 'aangewezen' weilanden hebt.
klopt ibbel, dat staat ook in mijn quote.
een noodplan afspreken met paardeneigenaren en eigenaren van weilanden.
maar het lijkt me ook handig om een paar handgrepen mee te geven zoals loveuggs beschrijft.
Brainless schreef:Hier zijn vooral de brandweermannen die met dieren (moeten) omgaan, dit ivm te waterrakingen waarbij de hulp van de brandweer is verijst.
Zij worden hiervoor al extra opgeleid.
Ze kunnen beter een lijstje krijgen met mensen/boeren uit de buurt die kunnen komen helpen dan zelf te leren hoe en wat.
Veel niet paardenmensen zijn er toch bang voor en dat gaat er niet uit na 1 lesje.
Ik heb zelf weleens een stel paarden "moeten" vangen, maar een paard wat over de rooie is, is niet altijd een makkie.
Ik denk dat het gewoon een algemeen plan wordt voor de betrokken hulpdiensten.
denk dat de dierenambulance ook wel graag erbij betrokken zou willen worden.
het gaat erom dat loslopende dieren veilig opgevangen worden en dat er achteraf weinig gezeur mee komt.
dus politiemensen (brandweer etc.) weten wat ze moeten doen en de eigenaren van weiland/stal zitten achteraf niet met de dieren opgescheept totdat de eigenaar weer boven water is.