Geplaatst Sinds kort staan mijn paarden aan huis. Hartstikke leuk en zou niet meer anders willen.
Nu ben ik onlangs bij de vorige eigenaar van mijn paarden geweest, waar ik voorheen zo'n 5 jaar kind aan huis ben geweest, totdat ik dus 2 paarden van hun heb gekocht. Sindsdien is er bij hun niets meer met de paarden gebeurd door omstandigheden. Ze willen wel, maar het lukt niet en wat daar precies de redenen van zijn kan ik niet benoemen.
Zij hebben momenteel 5 paarden en 1 pony staan, waarvan 1 paard kreupel en met 'pensioen', 1 paard met trauma en rijden is (iig op dit moment) geen optie meer. De andere 3 paarden zijn nog niet beleerd, of alleen zadelmak, maar dus ook al jaren niets mee gedaan.
Om weer eea op de rit te krijgen is er een soort van besloten dat er wat verkocht gaat worden, maar ze kunnen geen besluit nemen welke, aangezien het allemaal paarden met een verhaal of 'maar' zijn, zelf gefokt en ze hebben ze allemaal even lief. En in deze markt is het al niet zo makkelijk..
Zo kwamen we dus op het idee om een paard van hun bij ons in 'bruikleen' te zetten. Zodat zij iig wat lucht krijgen door de zorg voor een paard minder en wellicht daardoor ook ruimte krijgen om een keuze voor verkoop te gaan maken. We hebben dit idee alleen maar op tafel gegooid en dus niet concreet iets besproken, maar ik ben toch wel benieuwd of er ervaringen (positieve en negatieve) zijn met dit soort dingen.
Mijn idee is dat ze het paard met trauma wat niet meer te rijden is bij ons zouden kunnen neerzetten (tevens dochter en halfzus van mijn paarden, zelfde karakter). Zo kunnen zij zich richten op de jonge/onbeleerde paarden. Het oude kreupele pensioen paard is ook welkom, maar hiermee voorzie ik meer problemen, ivm mijn jonge ruin die behoorlijk dominant is en haar ongetwijfeld gaat opjagen. Daarbij, kans op DA bezoeken is vele malen groter met een paard wat al mankerende is en ik wil die zorgen en het eventuele 'gedoe' daarover niet op de hals halen. (Stel dat ik vind dat er een DA moet komen, maar de eigenaren niet, wat dan?)
Bovendien hebben zij weiland aan huis en kunnen ze het oude paard dus imo meer bieden dan ik (vertrouwde omgeving in eigen kudde incl weiland).
Voor wat betreft afspraken, denk ik dat het niet meer dan reëel is dat zij kosten voor hoefsmid, DA, enten, ontwormen etc. gewoon op zich blijven nemen, aangezien het hun paard blijft. Maar wat is hiervoor 'normaal'? Verder blijft het paard 'opeisbaar' door hun en als het hier niet zou gaan, wil ik ook vrij zijn het paard meteen terug te brengen.
Ik zie het zelf dus echt als een oplossing om hun wat meer ruimte te geven om eea voor zichzelf weer op een rij te krijgen. In een 'ideale wereld' klinkt dit natuurlijk heel mooi, maar ondertussen denk ik ook na over een hoop ellende die je ervan zou kunnen krijgen. Ik zou zo niet weten wat, maar ik zie nu eenmaal snel beren en kuilen..
Laatste 'dingetje' is dan:is het realistisch als ik hier ook een maandelijkse vergoeding voor zou vragen (aangezien het paard hier eet en het mij extra werk bezorgt) maar anderzijds is mijn uitgangspunt puur hulp aanbieden en ik hoef er echt niet wijzer van te worden. Het gaat mij momenteel meer aan het hart hoe ze er bij hebben gestaan en nu staan, dat ik zo weer dagelijks daarheen zou gaan om te helpen etc, maar dat gaat gewoon niet icm mijn eigen paarden en werk.
Kortom: is dit een 'verstandige' stap om te nemen?
