Ik heb een ruin van 7 jaar. Een kruising tussen arabier en welsh. Hij is altijd wel wat drukker dan zeg maar andere paarden. In de zomer valt het best mee en kan ik wel goed met hem rijden. Buiten rijden zit er helaas niet in want hij is daar gewoon zo druk en enthousiast dat ik het eigenlijk niet durf. In de winter is hij niet meer te genieten. Ik blijf gewoon rijden zoals altijd, maar hij wordt dan gewoon bijna gevaarlijk druk. Ik ben er in de afgelopen een paar keer goed vanaf gevallen waardoor ik niet veel meer durf met hem. Ik vind namelijk dat ik ook aan mezelf moet denken.
Niet alleen met rijden is vervelend. Ook gewoon met naastlopen gaat het wel mis.
Tuurlijk heeft hij ook zijn geweldige goede momenten. Als hij rustig is, dan is hij een geweldig knuffelbeest en gewoon zo leuk. En ondanks alles houd ik zoveel van hem. Maar ik wil ook graag vaak gewoon kunnen rijden zonder in angst ofzo te zitten. We hebben nog een paard wat totaal het tegenovergestelde is en als ik dat zo zie lopen, wil ik dat ook zo graag.
Maar het is zo moeilijk. Ik ben natuurlijk aan hem gehecht geraakt in de afgelopen vier jaar en het voelt zo gemeen dat ik hem weg wil doen. Het is alsof je een vriend zomaar wegdoet.
Maar ik weet ook wel dat er echt iets in hem zit. Ik kan het er alleen gewoon niet uithalen.
Hoe maken andere deze keuze?
Wanneer weet je het zeker dat je je paard toch wilt verkopen?
Ik heb geen idee meer wat ik moet doen of denken


) en dan het laatste kwartiertje-halfuurtje serieus lopen. evt met hulpteugel, dat hij even weet dat hij ook normaal kan doen.
) vol gehouden met van te voren longeren, en daarna kan je lekker rijden.
(ben er gewoon nogsteeds enthousiast over