Dan denk jij igg wel wat verder na, dan puur je eigen wil om een veulentje uit je merrie te fokken, en zo de (grote!) problematiek in stand te houden.
Een pony die papierloos is, betekent: geen stamboekpapier. En dus ook geen officiele afstamming bekend. Dan kun je wel allerlei ingewikkelde constructies gaan bedenken om zo'n pony toch nog bij het één of andere stamboek te laten opnemen (wat in de meeste gevallen niet mogelijk is, gelukkig), maar dan nog, zijn de ouders + voorouders van je pony niet bekend.
Betekent dat je ook niet weet wáár je mee fokt. Een kleine kans op inteelt, maar ook kans op het verder doorfokken van (genetisch bepaalde) afwijkingen, ziekte's, aandoeningen. Zo wil je toch niet graag een lijn gebruiken (van merrie of van hengst) waar bijv. heel veel losse knieen in voorkomen. Sommige afwijkingen/ziekte's of aandoeningen hoeven niet zichtbaar of aanwezig te zijn bij een merrie of hengst, maar zij kunnen dit dan wel genetisch overdragen.
Het NSPS (Nederlands Shetland Pony Stamboek) is igg uitgesloten; zij hebben (gelukkig) de regel dat iedere pony vol papier (dus volledige afstamming officieel bekend) moet hebben om te worden opgenomen in het stamboek. Daar kan je met jou pony dus niet terecht.
Kijk je vervolgens naar het Belgische shet-stamboek:
http://www.shetlandstudbook.be/in-belgie.html
Citaat:
Alleen veulens van wie de beide ouders, grootouders en overgrootouders (3 generaties) definitief in het stamboek zijn ingeschreven, kunnen een voorlopige inschrijving krijgen bij de geboorte en pas tussen 3 en 8 jaar definitief worden opgenomen na grondige keuring.
Dan blijkt dat zij dezelfde regels hanteren. Voor jou jammer, maar ik vind dit een héle goede zaak. Wat een ras een ras maakt, is de afstamming. Niet iedere pony die kleiner is als 1.07m. kan en mag maar zo een Shetlander heten. Daarvoor moeten ze aan bepaalde eisen voldoen. Anders heeft het weinig nut. Een ras heeft een bepaalde rasomschrijving en een bepaalde ras-standaard. Wat de shet een shet maakt.
Een mooi, lief, (uitzonderlijk) braaf paardje met een geweldig karakter hoeft dan ook nog niet goed fokmateriaal te zijn. Je ziet zat paardjes die vreselijk leuk lief en schattig zijn, maar die toch niet direct geschikt zijn als fokmerrie. Daarvoor dien je nl. naar nog veel meer kenmerken te kijken; karakter is er daar slechts 1 van.
Ook moet je niet verwachten dat je een soort 'kopie' van je merrie gaat krijgen. Voor ons mensen is het wellicht een mooie gedachte, maar uiteindelijk zal je, lijkt mij, net zo veel houden van een veulen of volwassen pony die je gewoon koopt, uit andere ouders.
En één van de grootste voordelen van het kopen van een veulen of pony, ipv. er zelf 1 te fokken, is dat je precies kan selecteren wat je wil; welke maat ongeveer, welke kleur, welk geslacht, karaktereigenschappen........ Daarnaast loop je zelf geen risico. Want vergis je niet, er komt een hele hoop kijken bij het fokken van een veulen. Niet alleen veel (DA)kosten en veel tijd, maar ook een boel risico's. Het kan verkeerd gaan met merrie of veulen, of zelfs met beide.
Mijn shetmerrie heeft 6 veulens achtereen gekregen, toen ze nog niet van mij was. Dit was dan ook absoluut mijn keuze niet. Elke hengst werd 2x achter elkaar gebruikt.
Ik heb nog een zoon van mijn shetmerrie in bezit. Zijn volle broer (zelfde moeder, 100% NSPS shet, zelfde vader, GGK kampioensdekhengst) was 1 jaar jonger, die heb ik vanaf dag 1 meegemaakt en op zien groeien. Die hebben we uiteindelijk naar een bokker in Duitsland verkocht.
Maar die volle broers; werkelijk dág en nacht verschil! Zowel qua karakter, als ook qua bouw. De zoon die ik heb, is heel smal en luxe gebouwd, eigenlijk iets té luxe voor een 100% shet.
Zijn broer is echt een tank; grof en breed gebouwd, gigantisch brede borst....
Echt heel apart, dat 2 volle broers zó van elkaar kunnen verschillen met alles.
Edit: ik weet overigens ook niet hoe oud je merrie nu is, aangezien je het hebt over 'nu of nooit'?
Realiseer je wel dat hoe ouder ze worden, hoe risicovoller het allemaal is. En dat risico wordt een stuk teruggedrongen op het moment dat de oudere merrie in haar jongere jaren al eens veulens heeft gehad. Zo zou ik er bijv. nooit voor kiezen om een 20 jarige maiden merrie (nooit veulen gehad) te laten dekken, maar een 20 jarige merrie in blakende gezondheid en conditie die voorheen al diverse veulens heeft gehad, kan soms nog prima als fokmerrie dienen.