Na 5 dagen lag de moeder dood in de stal, Boris was toen 4 weken oud. We hebben de handelaar gebeld, en konden een nieuwe merrie met veulen kopen. Uiteraard tegen dezelfde (flinke) prijs, want ja, de handelaar kon er uiteraard niets aan doen, dit was domme pech.
Enfin, we hebben toen voor Boris toch maar weer een moeder met veulen gehaald, zodat hij niet meer alleen was.
We kregen wel te horen dat de moeder (Luna) misschien drachtig was. Dat was ze ook, resulterend in een miskraam met 5 maand. Ook domme pech...?
We hebben Boris met de hand grootgebracht, in de wei speelde hij verder vrolijk met zijn nieuwe "broertje". Na een jaar hebben we de dierenarts gevraagd om de beide hengstjes te laten castreren, zodat ze weer bij hun moeder konden lopen. Helaas, geen ingedaalde balletjes. We hebben gewacht, en gewacht, en nu 3 jaar later, zijn beide hengstjes definitief klophengstjes. En wederom... domme pech?
Aangezien we gek met deze diertjes zijn, hebben we een afspraak gemaakt met de kliniek om ze toch te laten castreren. Afgelopen week is dat gebeurd, maar helaas... We kregen telefoon van de dierenarts dat Boris aan het eind van de operatie bij het hechten een hartstilstand heeft gekregen. In de 21 jaar dat hij deze operaties had uitgevoerd was het hem nog nooit overkomen, waarschijnlijk was het hartje niet sterk genoeg. Gewoon weer domme pech?
Ik ben ontzettend verdrietig, maar heb wel een mail gestuurd naar de handelaar/fokker. Omdat ik hoop dat anderen dit verdriet bespaard blijft, en hij geen klophengsten en andere genetische afwijkingen meer fokt. Ik heb geen antwoord gekregen, en denk ook niet dat ik nog reactie krijg, maar wil het toch hier neerzetten. Ik dacht dat broodfokkers bij honden zaten, maar blijkbaar ook in de paarden/pony wereld.