Sinds vorige week is mijn interesses gewekt voor de andalusiers na een stalbezoek bij een kennis.
Zelf ben ik zo'n 12 jaar actief geweest op vrij hoog niveau in de westernsport, maar ik heb vorig jaar mijn paard verkocht.Ondertussen begin ik het paardrijden toch wel te missen en een vriendin van mij probeert mij al tijden aan de dressuur te krijgen...
Ik ben niet bepaald nieuw in de paardensport, maar wel compleet onbekend met andalusiers en de Engelse sport.
Natuurlijk is ieder paard uniek, maar een ras heeft wel degelijk kenmerken.
Ik hoopte dat wat bokkers hun ervaringen wilden delen met mij
Het lijkt mij tof om dressuur te rijden en hierin ook nog de mogelijkheid te hebben om wat wedstrijden te doen. Het is echter voor mij belangrijker dat ik een meegaand en eerlijk paard heb. Ik ben niet bang, maar ik heb geen zin om elke dag met een bang paard opgescheept te zitten die om ieder grassprietje gaat bokken. Ik rijd voornamelijk paard ter ontspanning, dus het moet gewoon relaxed zijn om te rijden.
Daarbij heb ik een erg drukke baan en komt het geregeld voor dat ik een paar dagen niet kan rijden. Natuurlijk wordt er altijd goed voor mijn paarden gezorgd, maar ik heb geen paard nodig dat iedere dag perse gereden moet worden.
En hoe zit het met de gezondheid van andalusiers? Zijn ze gevoelig voor bepaalde problemen of bijvoorbeeld snel blessuregevoeligheid?
Zijn er ook fatsoenlijke handelaren of fokkers in Nederland te vinden? Ik heb een aantal stallen gezien, waar gemiddeld prijzen tussen de 5.000 en de 15.000 euro staan. Zijn dat een beetje de prijzen waar aan gedacht moet worden voor een gemiddeld paard? Is bijvoorbeeld 10.000 genoeg voor een leuke beleerde, waarbij ze echt niet volledig klaar moeten zijn voor het Z?
Hoor graag jullie ervaringen!

