Geplaatst Het is natuurlijk een ultieme droom, om een veulen te fokken uit mijn geweldige merrie.
Of het gaat gebeuren staat nog niet vast, maar je alvast oriënteren lijkt mij niet verkeerd.
Mijn merrie is zelf een kruising, haar moeder is een kruising halfinger-Arabier en haar vader is een fries. Ze heeft de bouw van de fries, maar de billen en het koppie van een halfinger. Ze is enorm koel in haar hoofd en is een heerlijk paard. Ze vind alles leuk en is heel makkelijk. Helaas heeft ze door trauma van buitenaf, artrose in haar rechtervoorknie. Het is heel minimaal, maar je merkt dat ze er toch wat last van heeft. Uiteraard is de veearts geweest en wij ook op de kliniek. Ik heb de veearts gevraagd, dat mocht ze alleen nog maar een weidemaatje kunnen zijn of alleen nog wat buitenstapritjes, we een veulen uit haar konden fokken. Dit was zeker geen probleem, het is immers net erfelijk. Ook haar leeftijd, bijna 10 en eerste veulen, zou geen probleem zijn. De kliniek waarbij we lopen, is ook gespecialiseerd in dracht en veulens, dus heb wel het vertrouwen in de arts, dat het echt geen probleem is.
Ik ben er wel overuit, dat als ze gedekt wordt, het een schwarzwalder moet zijn. Het veulen blijft zo ie zo bij mij, dus het is een goeddoordachte keuze. Maar welke hengst kan ik het beste kiezen. Ik heb Majoor op het oog, maar zou ik die ook moeten kiezen.
Wat ik graag zou willen verbeteren of juist wil behouden:
- de bouw, ze is stevig gebouwd en dat wil ik graag terug zien.
- beenwerk, die zou ik willen verbeteren. Ze maait, dus de hengst moet dit niet hebben, in de hoop dat het veulen dit van papa erft.
- gangen, ze heeft ruime, maar toch makkelijk uit te zitten gangen en die behoud ik ook graag.
- karakter, ze is koel en vriendelijk, een echte knuffelkont. Dit zou ik dus ook graag terug zien in de hengst.
- hoogte, ze is 1.57/1.58 en iets hoger zou best mogen. Dus hengst moet iets groter zijn dan zij is. Maar 1.60 is al prima. Mocht het veulen de lengte van mama krijgen is dat ook prima, vind het nu ook een goede hoogte.
Foto van mijn meisje
Inmiddels zijn haar manen een stuk langer.
Mijn enige angst is wel, wat al het veulen totaal anders is dan zij. Ze is mijn maatje, mijn soulmate. We kunnen lezen en schrijven met elkaar en gaan voor elkaar door het vuur. We voelen elkaar feilloos aan. Zouden jullie die gok wagen? Ondanks dat als het veulen totaal anders zou zijn, blijft het bij mij.
