Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
rider schreef:Ik vind de meeste Luso's heel 'safe' voelen, zelfs als ze heet worden. Ze laten spanning over het algemeen goed afvloeien, maar je moet zoals Lusitana al zegt ook wel durven geven. Ik heb er ook wel aan de kletter zien gaan onder ruiters die voren gaan lopen trekken omdat ze bang zijn de controle kwijt te raken. In mijn ervaring botst dat met de trotsheid die het ras ook heeft en als je ze in hun eigenwaarde raakt kunnen ze wel flink gaan spoken.
Santi is best heel sensibel, daar zet ik ook niet iedereen op. Onervaren ruiters gaat wel, zolang ze hem niet spannend vinden. Als hij het dan niet snapt gaat hij stilstaan. Maar iemand die hem wel even de les denkt te lezen gaat hij hard tegenin, hij eist wel respect. Een correcte ruiter rijdt er echter wel makkelijk op weg.
Ongeveer 1,5 jaar geleden begon mijn zoektocht naar een Lusitano merrie, en hoewel ik ook bij andere rassen heb gekeken bleef de Lusitano mij toch enorm trekken. Mede omdat een goede vriendin mij misschien een beetje had aangestoken
Luckystory schreef:Ik weet een heel mooi 3 jarig merrietje te koop staan. Nog volledig groen. Ze loopt in de Ardennen op een groot weiland.
Vader is Nevado de la Font en de moeder een merrie uit Umbaba. Ze zal ongeveer 1m60 worden.
Een schimmeltje.
Mocht je interesse hebben, kan ik je de gegevens van de eigenaresse wel in een pb sturen?
[ Afbeelding ]
[ Afbeelding ]
dus het was een flink dagtripje hihi. Maar eenmaal daar voelde het eigenlijk meteen goed, hoewel Moshi-Moshi nog helemaal groen was, was ze enorm nieuwsgierig en aanhankelijk, legde meteen haar hoofdje op mijn schouder.
). Deze winter is ze verhuisd samen met haar kudde naar een stalling zodat ze 's nachts op stal kan in verband met de modder. Ook daar doet ze het enorm goed. Ik heb haar naam veranderd in Meara omdat ik een hondje heb die Moosie heet, leek een beetje teveel op elkaar. We gaan van het voorjaar rustig verder met af en toe een rondje rijden, hopelijk ook buiten in het bos. Meara is een schimmel maar tot nu toe nog erg donker, ik ben heel benieuwd hoe ze nog gaat uitgroeien en verkleuren. 

