maralyn schreef:Mijn merrie liet ook zien, dat zij wilde leiden.
Omdat ik hier geen ervaring in had (mijn vorige pony;s waren sokken als het ware) liet ik haar algauw haar gang gaan.
Zelf haar snelheid bepalen, de bochten uitkiezen, en dat resulteerde tot: Er klakkeloos vandoor gaan, zonder rem.
Met stage mocht ik haar 3 weken meer nemen.
Wegen een trap van een ander paard, 1 week niet kunnen rijden. Maar niet erg.
Het eerste wat er gezegd werd "Jij moet vertellen wat jij wilt doen en dat ga je doen. En daar werk je naar. Zij bepaald niet wat er gebeurd. Als jij zegt draf, is het draf. Dan maar met stem er achterna"
Ook het er vandoor gaan. Vorige instructrice zei "Loslaten... loslaten."
Maar loslaten resulteerde nog meer, er vandoor gaan.
"Op de volte, kuit er aan, en er weer langs. Niks gemiep! Laat maar merken wat jij wilt!"
We zijn 6 maanden aan het kwakkelen geweest en nu 3 maanden echt strak en serieus. Voor mijn merrie is het nu wel duidelijk. Nee is nee.
Vanaf volgende week rijd ik om de week lessen bij een lichte tour ruiter.
Kort om? Mijn tip? Stevig les nemen!
Ik herken het wel! Maar het is eigenlijk alleen maar logisch hoe mijn paard dacht. Er moet toch iemand de leider zijn? Op den duur doe je ook niet echt meer je best voor je paard. Met het rijden bedoel ik, dan geef je je sneller over, en laat je het allemaal maar gebeuren. Ik leer nu langzamerhand dat je je echt voor mijn paard moet inzetten en echt laten zien dat je samen wilt werken en je moet je gewoon kei hard bewijzen voor d'r.
Ik denk dat dat best wel met d'r verleden te maken heeft, omdat ze dus niet echt een baasje had wat braaf elke dag op kwam dagen. En altijd maar alleen was, ze stond wel in de wei met andere paarden, maar op den duur wou niemand haar meer mee nemen omdat de vorige eigenaar het zelf ook nooit deed. Of het gewoon vergat. Moesten anderen om 00:00 nog naar stal omdat de paarden niet binnen stonden.
Want toen mijn paard door kreeg gisteren dat ik echt mijn best deed en echt ging rijden, vond ze het plotseling hartstikke leuk en deed zij ook echt d'r best!
Dan komt er echt wel een werkwillig paard uit! Mijn paard heeft echt twee kanten.. Maar die werkwillige fries komt er echt niet uit als ik te laks ben en het al gauw aan haar overlaat.
Ik les nu met d'r, aankomende woensdag heb ik weer les.
Naar de zomervakantie heb ik ook weer les bij mijn oude vertrouwde rij-instructrice , + de les waar ik nu rijdt. Dus sowieso 2x in de week. Wil eigenlijk wel wat meer, maar het kost wat. En de les waar ik nu rijdt daar moet ik te paard heen, alleen mijn paard vindt dat dood eng, moeten een klein stukje langs de weg.. geen drukke weg, over een bruggetje en door een dorpje. Vorige keer ben ik afgestapt omdat ze echt niet wou, waarschijnlijk was dat niet verstandig maar anders kwam ik nooit een stap verder. Als er een ander paard mee gaat wat niet bang is lukt het wel, en er zijn meerdere die ook op de zelfde plek lessen maar ik heb nu echt nog prive les nodig. (je kunt ook groeps les doen) dus het is ook weer niet handig om iemand mee te vragen. Mijn vader gaat wel mee op de fiets, dan gaat het wat beter, maar hij vindt dat z'n gedoe, als dat veel voor komt dat hij mee moet, heeft hij zo iets dan les je daar maar niet. Hij vindt dat les les is. Of nou op de manege of daar. We hebben helaas geen trailer, maar voor dat stukje is dat ook onzin.
De teller staat nu op 9 winstpunten.
(Nu soms nog steeds met hoesten of proesten en dat gaat er denk niet meer uit haha) Gelukkig is dat nu veel minder, met aanspringen kan hij nog wel eens bokken (joligheid of omdat hij het moeilijk vindt) maar dat vind ik niet zo erg
..
.
).. Vooral als ze hem in de wei zien staan onder de modder met klitten in zijn haar, haha! Maar zodra hij gaat lopen, of ze zitten er even op.. dan snappen ze het vaak wel
toen ben ik heel hard naar de auto gelopen om die te gaan halen hahaha.