Ik geloofde hem niet. Mijn moeder had een deel van het gesprek meegekregen en zei toen tegen me: `als het een geintje was geweest had hij toch niet gebeld lijkt me.` toen moest ik even heel hard slikken want daar had ze natuurlijk gelijk in.....
Ik heb woensdag, donderdag en vrijdag nog kunnen rijden en knuffelen en nog even kunnen genieten van mn maatje, maar gisterochtend gebeurde het toch echt.....
Ik had vrijdagmiddag al uitgebreid afscheid van Orsta genomen en zaterdagochtend moesten we al vroeg op stal zijn omdat we naar Kootwijk gingen (Centrale merriekeuring van de Welsh waar ook Shanna afscheid moest nemen van Rietheims Hilbert) Orsta werd bij in de vrachtwagen geladen en onderweg afgezet. Het inladen heb ik gezien, maar gelukkig het uitladen niet meer, Shanna moest namelijk Hilbert nog vlechten, dus wij gingen wat later weg dan de vrachtwagen. Toen we in Kootwijk aankwamen was hij weg.
Ik heb nog een hele poos naar de lege plek in de vrachtwagen gekeken. `daar stond hij net nog`
Ik weet niet waar Orsta nu is en hoe hij het heeft. Ik kan alleen maar hopen dat hij het goed heeft.....
Van mezelf weet ik alleen dat ik hem verschrikkelijk mis......
.
