Geplaatst Een 3.5 maanden geleden, heb ik eventjes laten weten op het kletstopic, dat ik een tijdje uit de running zou zijn vanwege een ongelukje. Nou, na al die tijd, is het trauma eindelijk eruit, lichamelijk en mentaal. Maar wat was er nou helemaal gebeurd...?
Goed, op 5 april, ben ik naar mijn bolletje toegegaan, en eventjes getraind met vrijheidsdressuur, wat wel goed ging, maar ik was erg moe - m'n eerste fout. Met die vermoeide kop, dacht ik nog eventjes vrij te gaan rijden, en zo gezegd, zo gedaan. Maar, ik was moe, en Ynia had de kolder in d'r kop, maar goed, echt slecht rij ik nou ook weer niet. Dus ik erop, zonder zadel welteverstaan. Tweede fout.
Goed, dus ik klim erop, en ze schrikt, nog voordat ik goed en wel zit. Dus ik probeer eraf te springen (lang leve de voltige!) maar op dat moment geeft ze dus net een bok weg waardoor ik uit balans kom, en in plaats van op m'n zij te landen, land ik vol op m'n rug. En dat was funest, ik naar het ziekenhuis, en jawel hoor, de L2 wervel gebroken, maar wat bleek nu? Die wervel had al genezingsweefsel! Maanden ervoor, was ik van de trap gevallen, en bleek ik die wervel dus al beschadigd te hebben! Maar door de val, was het van een stabiele breuk, naar een onstabiele breuk gegaan, hetgeen ook had kunnen gebeuren door te hard met de auto over een verkeersdrempel te gaan... Dus, een geluk bij een ongeluk, want had het met de auto gebeurd, dan had ik nu dus in een rolstoel gezeten en er nooit meer uitgekomen, waarschijnlijk! (Tja, een auto kun je nu eenmaal niet altijd zomaar aan de kant zetten, en nu lag ik gelukkig meteen stil!)
Angst voor paarden heb ik gelukkig ook niet, ik weet wat er fout gegaan is, en mijn bolletje wil gewoon nog niet zonder zadel bereden worden, ze is er nog niet klaar voor. Tijdens mijn herstel ben ik langzaam maar zeker weer met haar aan de slag gegaan, en er ook weer opgekropen inmiddels. Onze band lijkt eigenlijk alleen maar beter te zijn geworden, en ik ben nogsteeds net zo blij met Ynia, als dat ik was de dag dat ik haar kocht.
