Geplaatst Op fjordenwereld had ik het al geschreven dus dat heb ik even gequote:
Citaat:Enkele weten het al... maar Mike en ik zijn uit elkaar...
WaaromTja laat ik het in het kort omschrijven dat het gewoon echt niet meer ging..
Heel raar, 4 maanden terug waren we het gelukkigste stel van de wereld met ons eigen huisje en nu 4 maanden later.... alle gevoelens weg...gewoon uit elkaar gegroeid... onze werelden zijn heel anders..
Gelukkig is het een besluit geweest van ons beiden om te stoppen.
Het is niet makkelijk maar ik voel me er goed onder en ik ben opgelucht.
Gisteravond is alles doorgesproken over het huis en waarschijnlijk kunnen we binnen 2 weken al tekenen dat alles op zijn naam komt te staan.
Ik ga weer terug naar mijn vaders huis...
Op dit moment zit ik in mijn zus haar huis, zij is op vakantie en ik heb zo lekker even een plekje voor mezelf.
Ik heb dan geen huis meer maar het belangrijkste heb ik altijd nog bij me... Taco & Zinniz.... wie heeft er dan ook meer dan 2 kerels nodig
Taco staat overigens al 2 weken lekker niets te doen.
Door de spanningen die dit toch met zich meebrengt ben ik er niet meer opgestapt na zijn hoefijzer pech.
Meneertje staat heerlijk te genieten op het land en van de lange poetsbeurten.
Heb van de week samen met een goede vriendin heel lang in zijn weiland gelegen samen met de honden.
Taco vond het wel gezellig al die aandacht en volgens mij vind hij het ook helemaal niet erg dat hij even vakantie heeft..
Hij merkt wel dat er iets aan de hand is met "zijn moeder" want hij gedraagd zich zo keurig de laatste tijd
Voor degene die het gemist hebben: http://www.fjordenwereld.nl/phpBB2/post ... t&p=314022
Door alle stress die het geregel toch wel met zich meebrengt had ik nog helemaal niet op Taco gezeten.
Vrijdag had ik dan ook besloten om hem weer mee te nemen naar mijn les zodat ik hem met mijn instructeur los kon werken.
Ik was al meer dan een week niet geweest vanwege ernstig tijdgebrek omdat ik van alles moest regelen.
Normaal als ik aankom dan kijkt meneer een keer om en gaat lekker verder eten.
Maar toen ik vrijdag met mijn halstertouwtje in de wei stond kwam hij al hinnikend aan gegallopeerd *slik
* schijnbaar had hij mij net zo erg gemist als ik hem Ben op zijn rug gesprongen en heb wel een kwartier jankend om zijn hals gehangen... wat is die pony toch een steun voor mij.
Tijdens de les ging het echt super!! Hij gedroeg zich zo onwijs netjes.
Mijn instructeur vroeg aan me of hij in mijn huid was gekropen omdat hij zo enorm zijn best aan het doen was en op alles van mij reageerde...
Heb mijn instructeur verteld wat er allemaal aan de hand was geweest en hij was helemaal onder de indruk dat Taco mij zo enorm aanvoelde..
En dan te bedenken dat ik serieus nog even overwogen heb om hem te verkopen
Nee Taco gaat nooit meer weg... die hoort bij mij en ik bij hem.
Het hele weekend ben ik heerlijk wezen stappen... ik ben losgeslagen
Alleen heb ik daar nu de prijs voor moeten betalen: ik heb een ernstige onsteking in mijn lymfklieren in mijn liezen en zit zwaar onder de antibiotica
Ongelooflijk hoe zeer dat doet zeg...
Maar ik kon het toch niet laten en ben gister op Taco gestapt....
Die rug kan ik eigenlijk geen dag missen...
En owww wat ging het lekker..
Na een half uurtje werd de pijn me alleen teveel en ben ik er jankend vanaf gestapt.. *je zou ook gewoon eerder kunnen stoppen natuurlijk*.
Maar vanavond ga ik gewoon weer zitten
Ik ben veel dank verschuldigd aan Cindy, Carola, Yvette, Sandrien en mijn zus.
Deze meiden staan altijd voor me klaar en slepen me overal doorheen
. 
