Geplaatst Wij moesten om 18.00 uur ons melden bij de overburen. Laat ik eerst zeggen dat ik niet mee wilde, want ik vond het zo eng. In de spits, in het donker, met al die lichten, mafkezen in de file, etc. Maar mijn manl had er zin in en een groom nodig, dus ik moest mee.
4 Fietslichtjes op de koets geplaatst, zoveel mogelijk fluoriserende banden om de koets en Janouk, koetsier en grooms met fluoriserende hesjes. Sint en Piet gewoon rustig achterin. Staf mee, het grote boek en de zak met pepernoten.
Eerst een stuk door de polder. Was de straatverlichting uitgevallen. Sh*t. Wij met zaklantaarns bijschijnen over de bruggetjes. Dappere Janouk: ze volgde mij met zaklantaarn over de bruggetjes. Daarna een stuk door het industriegebied, gelukkig wel verlicht.
Dan de ringweg over, 4 baansweg. Gelukkig bleef ze nu rustig en ik stond naast haar hoofd om haar vertrouwen te geven tussen al die auto's, motoren en bussen. Wordt het groen, schiet Janouk naar voren en ik erachter aan rennen. (conditie, hoor).
Dan de stad in, Sinterklaasavondverkoop. Overal zwaaiende mensen, etc. Ze vond vooral de verlichte etalages af en toe eng. En die zebrapaden zijn in het donker heeeeeeeeeel eng. Maar met mij voorop rennend, durft ze overal langs.
Toen bij het Hotel. Komen de gasten naar buiten. Beginnen ze toch hard Sinterklaasliedjes te zingen Arme Janouk, ze was doodsbang (ogen helemaal wit weggedraaid en snuifen), maar bleef gelukkig staan, zodat Sint rustig uit kon stappen en gedag zeggen.
Opgelucht wilde mijn man de grote rotonde oprijden, maar Janouk wilde heel graag weg. Dus in een volle uitgestrekte draf (ik wist niet dat ze dat kon!) schoot mevrouw weg. Ik rennen. Hamstrings verzuurd. Paul vol op de rem. Maar Janouk trok de kar gewoon met geblokkeerde wielen de weg op. Het voordeel van de rotonde is, dat ik kan afsnijden. Dus ik kon ze onderscheppen. Toen ik bij haar hoofd kwam, werd ze rustig. Ik nog een eind meerennen tot we door het winkelcentrum van Hoofddorp waren.
Toen naar huis. Op weg naar huis gaat Janouk altijd veel vlotter, dus vooral op de kruisingen heb ik nog flink moeten rennen. Ik heb mijn training wel gehad voor vandaag.
Ik ben nu stuk, pijn in mijn hamstrings, maar super trots op mijn Haf!!
Janouk is echt een wereldpaard! Ze is pas 8 en al zo dapper. Ze heeft nu lekker slobber en ik ...................... ik ben aan het bijkomen.
