Geplaatst 
Ik fietste vanmiddag vanaf mijn vriend terug naar huis toen ik een paardenkar tegen kwam met twee mensen op de bok. Ik fietste er achter en vond dat de man (Ik noem hem even F) op de bok wel heel veel op de eigenaar van mijn ex verzorgpony leek. Toen ik de kar inhaalde zag ik dus ook direct dat het inderdaad F was en ik werd ook direct vriendelijk begroet. Daarna hebben we even gepraat over hoe het nu ging en uiteindelijk kwam het gespreksonderwerp uit op mijn oude verzorgpaardje, Wairan. Ik ben ongeveer een jaar geleden met hem gestopt toen ik helaas geen tijd meer had om hem regelmatig te rijden. F vertelde dat hij momenteel stil staat en dat ze eigenlijk iemand zochten om hem te gaan rijden. Daarna kwam natuurlijk de grote vraag.. Of ik het wilde! Ik kon gewoon geen nee zeggen
Wairan is zo speciaal voor mij. Vanaf het moment dat ik hem voor het eerst zag begon mijn hart te bonzen en in de bijna twee jaar dat ik hem heb gereden waren we ook echt een team geworden. Ik heb lessen met hem gehad en vanaf het eerste moment zij mijn instructrice ons samen zag zij ze al dat ze ons zo'n geweldig stel vond.Oh ik kan gewoon niet wachten om hem weer te zien!
http://i185.photobucket.com/albums/x190/marlyn_hyper/Waizzgalop.jpg
Wij samen aan het werk @ 1 okt 2001
http://i185.photobucket.com/albums/x190/marlyn_hyper/wai5.jpg
Daarna opgezadeld en de bak in. Even longeren om zijn energie er een beetje uit te krijgen. Na wat bokkensprongen te hebben gezien luisterde hij heel goed. Toen ik er eenmaal op zat had ik ook een big smile op mn gezicht die ik er niet meer af krijg (nog steeds niet!). Geweldig gewoon. Het rijden ging heel netjes aangezien ik al n jaar lang niet meer gereden had en hij op een ritje zo af en toe na ook niet meer bereden was. Hij was lekker ontspannen en laag en na een paar minutjes liep hij dan ook al luid briesend door de bak. Daarna heb ik hem lekker uitgestapt en even afgespoeld. Die goedzak stond los buiten terwijl ik hem stond af te spoelen, ik kon echt alles met hem doen 
