Bokt.nl

annebe schreef:

Brrr, dat is het voordeel van jong zijn Wouke, sinds ik moeder ben geworden en ouder word.. durf ik niet meer te springen. (en hard te galopperen en zomaar over mooie groene strookjes gras harder te gaan dan een arbeidsdrafje en noem het maar op)

Vrijdag heb ik na 25 jaar weer echt les in de bak gehad, iets waar ik zo angstig voor was geworden, stappen oké, draf, mhaw, galop NO GO.
En ze vraag mij doodleuk op een grote volte in draf ineens aan te galopperen.. oeps! Maar goed, braaf gedaan.. haflinger zoals gewoonlijk, stuiter,bok,stuiter,bok ... toch nog 2 passen voorwaarts kunnen galopperen.
(voel me zo knullig dat ik in de bak niet eens kan galopperen)
Werk aan de winkel dus!

Yinthee schreef:

Oh dat is ook niet best nee haha. Niks aan overgehouden verder? Op de angst na dan?

Ik had zelf gelukkig lichamelijk niets, beetje koppijn van de klap en een flink schuldgevoel maar paard lag binnen een half uur dood in de bak... Moest acuut worden ingeslapen.
Paar in-uitjes, ging perfect, ineens ging hij middenin langs de hindernis op, tikt tegen de staander, geeft een trap/bok na waardoor ik mijn evenwicht verlies (beugels was ik inmiddels al kwijt) en er af val. Paard galoppeert door, ik zag hem gaan, korte zijde niks aan de hand, hij gaat de bocht door, bam, op 3 benen. Hij is nog helemaal naar de andere kant van de bak gerent, op 3 benen (in draf/galop) door ons weer heel de bak door gehaald om hem de bak uit te krijgen, een stal in, hij heeft nog staan steigeren (op 1 been dus..) in de stal toen de DA hem probeerde te verdoven.. In zijn achterbeen is zijn knie waarschijnlijk op slot gesprongen en daar is hij doorheen gerent. Door de druk is het toen als een bom uit elkaar gespat, volledig verbrijzeld. Echt bizar gewoon. DA had het nog nooit eerder meegemaakt, hij heeft zelf nog collega's gebeld voor overleg (ze dachten in eerste instantie dat zijn knieschijn gewoon versprongen was, helaas dus niet..)