ik heb ook een Haflingermerrie die nu zeven geworden is, ik had haar 5 jaar geleden als 2-jarige dus aangekocht.
Normaal was ze voor mijn dochter bedoeld maar de klik was er niet tussen die twee. week na aankoop had in mijn quarter moeten laten inslapen en dan ben ik met haar aan de slag gegaan.
Het is en blijft een levenswerk, ze is mijn zorgenkindje. Ik zit in meerdere topics zoals over hoefbevangen, insulineresistentie, zomereczeem.
Het is een leuke pony om grondwerk mee te doen maar het rijden zelf valt me wat tegen, het is en blijft enorm wennen.
Ik kan haar (nog) niet alleen op wandeling rijden, pistewerk vindt ze oersaai...ze moet voortdurend vooruitgereden worden, werkt niet graag lijkt me?
Ik heb er eigenlijk mijn handen vol mee, zijn er nog mensen met deze ervaring?
Ik doe haar niet weg omdat ik ze zou missen en ik wil niemand met haar problematiek opzadelen.
Gelukkig hebben we nog een paard waar ik af entoe, als de nood hoog is kan mee rijden.



heb zelf een beetje springangst na mij hele harde klap met springen. Maar laatst al eens een lesje gehad en vandaag zelf gesprongen. 




