
Het leven van boeken.
Deze autobiografie is speciaal gericht op mijn ‘boekenleven’. Hierbij vertel ik over boeken die ik van vroeger tot nu heb gelezen, en die ik in de toekomst wil gaan lezen. Ook vertel ik hierbij over mijn ervaringen met de boeken, wat ik wel leuk vond of wat helemaal niet.
Al vanaf jongs af aan houd ik van lezen. Vroeger werd ik altijd graag voorgelezen, en kon dan vaak niet slapen áls ik geen verhaaltje voorgelezen kreeg. Ik werd dan vaak voorgelezen uit de Disney-serie of zo’n 352-dagen boek. Elke avond een paar bladzijde of een klein verhaaltje van die dag(zo’n datumboek). Verder ‘las’ ik meestal in een plaatjesboek. Dat vond ik altijd wel het leukst.
Sinds dat ik begonnen ben met echt lezen op de basisschool, las mijn mama mij vaak voor uit Bakkertje Deeg, Jip en Janneke, Dick Bruna(nijntje) en Paddington beer. Vaak was dat ’s avonds voordat ik naar bed ging, dan lag mama naast mij op bed en ging ik altijd in haar haren frutselen. Dan was ik vaak bezig met staartjes en vlechtjes maken en las mama mij voor. (Na al het frutselen zag d’r haar er eigenlijk helemaal niet meer uit, maar ik vond het toen heel mooi!) Als er familie bij op bed legde werd ik ook altijd door hen voorgelezen, dat vond ik altijd extra leuk. Voorgelezen worden vond ik altijd het leukste, totdat ik op een gegeven moment zelf moest lezen van mama. Ze had dan een simpel boekje (de boot van boris) en daar moest ik dan uit lezen, gelukkig hielp ze mij wel met de moeilijke woordjes. Al snel kon ik zelf lezen, en ben ik ook met de wat moeilijkere boekjes begonnen. Zo ben ik dan zelf begonnen om Bakkertje Deeg te lezen. Pinkeltje heb ik vroeger nooit echt super leuk gevonden, nu nog steeds niet.