ik maak dit topic eigenlijk vooral om voor mezelf eea op een rijtje te kunnen zetten
Het gaat om de evt aanschaf van een Haflinger, vandaar dat ik het hier neer heb gezet. De rest van het verhaal is wel wat algemeen, dus misschien hoort het hier toch niet.
Ruim een jaar geleden maakte ik kennis met het paardje. Laat ik beginnen met zeggen dat ik ècht, helemaal, NIKS met Haflingers heb. Nooit gehad ook. Lange blonde manen? Ik word er niet warm of koud van.
Tenminste, normaal gesproken...
Maar bij deze... Bij deze was ik meteen om, liefde op het eerste gezicht, nog voordat ik er zelfs maar op had gezeten. Ik zag hem, en wist: dit is met stip de Leukste Haflinger Ooit
Gedurende het afgelopen jaar heb ik hem een aantal keer mogen rijden, zowel in de bak als buiten in het bos. Er is dressuurmatig gezien nog wel wat werk aan de winkel, maar tjemig, wát een leuk dier is het. Hij heet echt wel potentie en het lijkt me een uitdaging om te kijken hoeveel ik eruit kan halen.
En nu is hij dus te koop. 14jaar, ruin, geen gebreken, geen eczeem. Daar hoef ik het dus niet voor te laten
Feit is wel dat ik - voorlopig - niet veel tijd heb voor een eigen paard (ik was/ben ook helemaal niet actief naar een paard op zoek). Hij wordt nu eens per week gereden ongeveer, en staat op een stal waar alles gedaan wordt (daar zou hij ook blijven, als ik hem zou kopen), dus ik zou er sowieso niet dagelijks naartoe hoeven.
Maar: pas als ook ons jongste kind van nu 3 over een klein jaar naar school gaat, zou ik 2 à 3 keer per week naar stal kunnen. Vóór die tijd is eens per week echt wel het maximum. We hebben 2 kleine kids, en nog meer huisdieren, en ik werk 24u per week (mijn man werkt dik 40u, dus een groot deel van het huishouden neem ik ook nog voor mijn rekening).
Dus ja... Wat doe ik nou... Een paard aanschaffen om er het komende jaar maar 1x per week op te kunnen kruipen? Omdat ie zo leuk is. Omdat ik er naar uit kijk om lekker met hem aan de slag te gaan. Omdat ik weet dat ik zowel geestelijk als lichamelijk blij word van 'naar m'n paardje gaan'.
Hij loopt nu natuurlijk ook al weinig. Maar ik ben heus niet de enige die goed met hem overweg kan. Hij zal vast goed terecht komen. Dus ik heb geen illusie dat ik het voor hèm moet doen

Voor de huidige eigenaar is het geen optie om te wachten met de verkoop, of een lease-constructie aan te gaan. Dus het is nu of nooit.
Ik verwacht niet dat jullie een beslissing voor mij gaan nemen maar misschien hebben jullie nog ideeën waar ik zelf niet aan gedacht heb
