De manen wapperen nog één keer in de wind...

Moderators: Sica, C_arola, Neonlight, balance

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Juut

Berichten: 6894
Geregistreerd: 10-01-04
Woonplaats: Vlakbij het vagevuur

De manen wapperen nog één keer in de wind...

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 14-10-22 20:41

2019. Vandaag, deze tijd, was ik net voor de allerlaatste keer van Ascot zijn rug gestapt. Hij voelde absoluut niet goed, ik heb een rondje gereden om voor de dierenarts te filmen, en dat was het. Ik was er zeker van dat het wel even ging duren voordat we weer samen zouden rijden. De volgende dag direct de da laten komen voor controle en groot bloedonderzoek.
In de dagen waarop ik moest wachten op de uitslag, zag ik Ascot achteruit gaan. Toen, 1 dag, leek hij een heel eind de oude. Maar dat bleek stomweg een laatste opleving. Op vrijdagochtend nog de da laten komen: alles wat hij kon checken was ok. Bloeduitslag was zeker niet ok: hoge ontstekingwaarden, lage eiwitwaarden. Medicatie gekregen, en maandag zouden we verder praten. Zaterdag avond kwam ik de stal binnen, en wist dat het afgelopen was. Ascot was zo benauwd, zo opgeblazen... Wat de oorzaak van zijn problemen ook waren, het was doorgeslagen naar buikvliesonteking, en simpelweg einde verhaal. Ik had hem nog naar de kliniek kunnen brengen voor bevestiging van de diagnose, maar de prognose was ronduit nihil. Ik heb gekozen voor een mooi afscheid op zijn vertrouwde plek, waar Ascot nog steeds Ascot was, hoe ziek ook. 21 jaar samen eindigde in een modderige paardenbak, met de roep van een steenuiltje, en het geluid van de buurvrouw die haar paard aan het rijden was.

2020. Op de dag af 8 maanden later, kocht ik Tara. Een new forest mix met een pretkop. Na 3 maanden grondwerk hebben we het rijden opgepakt, en de pony liep als een trein. Ik had plannen, en nog meer plannen. Als eerste wilde ik Groesbeek rond, terug naar de Sint Jansberg. En toen werd het januari 2021...en ging ze hoesten. Nadat het hoesten na een week niet over was da laten komen. Ventripulmin. Verlengde kuur ventripulmin. Sputolysin. Verlengde kuur sputolysin. Toch maar scopie laten doen. Conclusie: astma. Hoe erg...geen idee. Ja, kan over gaan, kan ook blijven. Sta je dan met je 5 jarige, net begonnen aan de avonturen samen... Prednison vernevelen deed pony niet aan. Prednisolon pillen dan maar. Twee weken later eerder verslechtering dan verbetering, andere paarden met groene snot in de groep, en droes bij de buren. Tegen advies van de da in heb ik de prednisolon afgebouwd. Dit heeft een paar heftige discussies gegeven, waardoor ik nu nog steeds onzeker ben in het management en de training van Tara. Doe ik het wel goed? Is er niet toch meer aan de hand? Rijd ik haar stuk? Waarbij ik me bij Ascot pas zorgen maakte als hij vaker in 1 rit hoestte, én wat minder conditie had, tel ik bij Tara iedere kuch...

2021 stond volledig in het teken van revalideren. Maanden aan de hand, waarbij ze stopte met hoesten. Daarna onder het zadel opgebouwd, eerst in minuten, daarna in kilometers.
2022 begonnen we met weer serieuze ritten: 15 klm. Steeds wat kilometers meer, tot....

Afgelopen maand moest het gebeuren, 25 klm, met uitloop mogelijkheid naar 30 klm. Groesbeek rond, over de Sint Jansberg. Ik had manen van Ascot, die ik op de Sint Jansberg wilde achterlaten: waar we samen zoveel mooie kilometers hadden gemaakt. De manen heb ik in Tara haar haren gevlochten. Wat bedekt, wat dit was net zo goed háár rit als die van Ascot, zo'n mooie mijlpaal...in juli was ik nog bang dat ze het niet zou kunnen, maar ze ging als een trein! Geen kuch, energie over, mooie lange passen...zo trots op haar.

Op de Sint Jansberg heb ik de manen onder die van Tara vandaan gehaald. Dat stuk reden we met zn 3en. Mijn oude vriend en mn nieuw vriendinnetje. Bij de manen van Ascot eruit halen, kwamen ook manen van Tara mee. En dat klopte helemaal. De Sint Jansberg was voor hun beiden een speciale plek geworden. Van hun beiden liggen de haren op het pad.

Het was een afscheidsrit. Het was ook een mijlpaal-rit. Ik vond het heel bijzonder Ascot samen met Tara weg te brengen.


Het idee de manen van je overleden paard in te vlechten bij je levend paard voor een laatste rit, kwam van Facebook. Een bericht bij 'As seen trough horses' ears. Claire Bruff beschreef haar rit over de Moors, ter ere van haar overleden paardje. De ingevlochten manen waren in mn gedachten blijven hangen, en hoe dichter naar de rit met Tara toe, hoe beter het voelde Ascot mee te nemen.
Je paard verliezen is altijd pijnlijk. Maar een mooi afscheid kan helpen het een plek te geven.

Ascot
Afbeelding

Tara
Afbeelding


Afbeelding

Handig he...brandgel
Epona paardenmassage
Leef vandaag, niemand heeft je morgen beloofd

Jet

Berichten: 11879
Geregistreerd: 31-01-01
Woonplaats: Anna Paulowna

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-10-22 21:26

Juut, wat een mooi eerbetoon aan een door jou ontzettend geliefde pony! Ascot was voor jou een topper en heeft op deze rit dan wel zijn manen laten wapperen, maar zijn geest zal altijd bij jullie twee blijven! Wat geweldig ook dat je huidige topper Tara zo is opgeknapt dat ze nu deze rit aankon en dat jullie dus met zijn drietjes de rit hebben kunnen doen!

Paarden zijn net als lucht, zonder kan ik niet leven!
Vanuit de kop van Noord-Holland: Voor info klik op: Paardentaxi Jet

kiki1976

Berichten: 16771
Geregistreerd: 17-04-10
Woonplaats: Kop van Noord Holland

Re: De manen wapperen nog één keer in de wind...

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-10-22 21:30

Wat een mooi eerbetoon <3
En super dat Tara weer zo goed is opgeknapt en dat je haar hier in mee kon nemen.

Volg Bo en haar verwachte veulentje [KS-MK] Als je dochter haar droom waar maakt, Bo x White Dream
Het is wat het is

Art_Ificious
Berichten: 12720
Geregistreerd: 30-06-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-10-22 21:35

In stilte het verhaal gelezen. Kreeg er zowaar kiekenvel van. Prachtig geschreven ook.

Heel mooi eerbetoon <3

Leef en laat leven.

DieL_Zor

Berichten: 3877
Geregistreerd: 04-04-08
Woonplaats: Den Haag

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-10-22 22:02

Wat een mooie rit, wat een mooi eerbetoon :+:

A snowflake is one of nature's most fragile things but look what they can do when they stick together

Mi_Amore

Berichten: 14809
Geregistreerd: 16-04-03
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-10-22 22:05

Dikke brok in de keel hier… Wat een mooi gebaar <3

https://www.equinection.be/webshop

Dé webshop voor hoefverzorgingsproducten.

www.clickeracademie.be

De énige, echte, onvergelijkbaar paardvriendelijke opleiding!

Lukasje
Berichten: 11052
Geregistreerd: 06-01-15

Re: De manen wapperen nog één keer in de wind...

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-10-22 22:14

Zo prachtig verwoord, slik.
Een mooi afscheid aan Ascot en de start van hopelijk nog vele lange ritten met Tara.

Don't take anything for granted

N4N4
Berichten: 1080
Geregistreerd: 15-10-15

Re: De manen wapperen nog één keer in de wind...

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-10-22 23:11

Prachtig , kippenvel hier

De allerliefste en het allermooiste paard van de hele wereld ... is de mijne :-)

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 bezoekers