Bedankt liefste voor de 14 fantastische jaren..

Moderators: RianneH, Neonlight, Melissa0304, balance, Ymor

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Maaik
Berichten: 5457
Geregistreerd: 05-01-05

Bedankt liefste voor de 14 fantastische jaren..

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 26-08-20 19:58

Afbeelding
Hetgeen waar jij zo intens van kon genieten

Eén jaar later. Zo kort en zo lang geleden tegelijkertijd. Ik herinner mij nog goed dat ik binnen 48 uur mijzelf al hardop af vroeg ‘gaat dit ooit over?!’, huilend en enigszins gefrustreerd, omdat het tenslotte ‘al’ 48 uur geleden was dat ik afscheid nam van mijn liefste maatje waar ik letterlijk mijn halve leven mee had gedeeld. Voor de een misschien heel normaal. Voor de ander misschien heel gek. Hoe kan je 14 jaar hechte vriendschap relatief onverwacht afsluiten binnen 48 uur? Niet denk ik, maar toch staat dat moment mij zo goed bij. Gek genoeg heb ik in de periode die daarop volgde meer aan mijn studie gehad dan in alle andere jaren. Ik ‘wist’ wat ‘normaal’ was binnen het rouwproces en wat niet, in hoeverre dat überhaupt te kaderen is. Gek genoeg vond ik het een heel gerustellende gedachte dat mijn proces ‘normaal’ was. Gerustelling die mij acceptatie gaf in alle emoties en gedachtes die voorbij kwamen. Altijd kwam ik weer terug op de gedachte ‘dat geeft maar weer aan hoeveel hij voor mij betekende’. Was het simpel? Absoluut niet. Ik denk denk niet dat ik ooit in mijn leven zoveel oprechte tranen heb gelaten als het afgelopen jaar. Het was heftig en eigenlijk is dat het nog steeds. Gek genoeg heb ik alleen nooit het gevoel gehad dat hij ons ooit heeft verlaten. Fysiek gezien wel, maar zijn aanwezigheid is gebleven. Ondanks dat ik hem op momenten zó graag weer even in de armen zou willen sluiten en dat ik díe momenten oprecht mis, het gevoel van echte leegte is er niet, simpelweg omdat hij er gevoelstechnisch nog steeds is.
Twee maanden voor de dag dat ik afscheid nam van mijn liefste maatje kwam Mathew in ons leven. Op papier absoluut niet de pony die ik zocht, in de praktijk schijnbaar wel. De komst van Mathew bracht langzaam maar zeker het gevoel met zich mee dat Jol tussen mijn handen door glipte. Hij leek langzaam afscheid te nemen, want ik had een nieuw maatje dus hij kon gaan. Een gevoel wat vrijwel constant speelde maar ik niet uit durfde te spreken, want als je iets uitspreekt wordt het bevestigt. Indirect heb ik dit gevoel wel met anderen gedeeld. Letterlijk uitspreken durfde ik (onbewust) niet, tot ongeveer een week voor het moment dat Jol kwam te overlijden. Man wat heb ik gehuild toen ik die woorden uitsprak, want dat maakte het zo definitief. Ik zou mijn maatje in korte tijd verliezen dat wist ik als geen ander en ondanks dat ik wist dat het moment zou komen, het was alles wat ik niet wilde. Die 14 jaar samen zouden er geen 15 worden en dat kwam hard aan. Ondanks de 4 bonus jaren waar ik ontzettend dankbaar voor ben, wilde ik daar eigenlijk 20 extra bonusjaren van maken hoe onrealistisch dat ook was, ik wilde hem niet missen..

14 jaar geleden heb ik jouw gekocht en jij droeg de naam ‘Jolly Jumper’, terwijl ik in een heftige depressie zat en jouw komst veel meer voor mij betekende dan menig mens ooit zal weten. 14 jaar later komt er een ‘Mathew’ op mijn pad. Ondanks dat ik niet direct in God geloof, geloof ik wel dat dingen gebeuren met een reden. Dat dat ‘geschenk’ op mijn pad is gekomen, zodat Jol met een gerust hart de aarde kon verlaten is misschien nog niet eens zo’n gekke gedachte..

Afbeelding
De eerste en laatste foto van ons drieën

Dankbaar voor de 14 jaar die je in mijn leven bent geweest. Dankbaar voor de dingen die ik samen met en van jou heb mogen leren. Voor je eigenwijze streken, waardoor ik je soms wel achter het behang kon plakken. Voor de spiegel die je mij telkens weer voor hield. Voor de momenten dat je mij terecht wees. Dankbaar voor het feit dat ik je een (verdere) lijdensweg heb kunnen besparen. Voor de bijna 4 bonus jaren die je mij nog hebt gegeven na je diagnose. Dankbaar dat ik de laatste nacht met je door heb mogen brengen. Voor het vertrouwen. De liefde. De fantastische tijd. Dankbaar voor het feit dat ik jou 14 jaar de mijne heb mogen noemen. Al weet ik dat het zo beter is, dat wil niet zeggen dat ik je niet mis. Want de liefste, dat ben jij voor mij..


Afbeelding
Zijn laatste zonsopkomst

Bedankt liefste. Bedankt voor die 14 fantastische jaren dat je fysiek bij mij was en weet dat ik je altijd met liefde en trots bij mij zal dragen. <3


Afbeelding

26-08-2019
Afbeelding

maylotje

Berichten: 2146
Geregistreerd: 15-09-12
Woonplaats: Zoetermeer

Re: Bedankt liefste voor de 14 fantastische jaren..

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-20 20:03

|( :(:) ontzettend mooi geschreven. Ik kan je alleen maar een hele dikke virtuel Hug sturen!

You are braver than you believe
Stronger than you seem
And smarter than you think ~Winnie the Pooh

DieL_Zor

Berichten: 3167
Geregistreerd: 04-04-08
Woonplaats: Den Haag

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-20 20:03

Wat heb je dit prachtig verwoord. Een mooi eerbetoon Y;(

A snowflake is one of nature's most fragile things but look what they can do when they stick together

Humpiedumpie
Berichten: 1627
Geregistreerd: 18-05-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-20 20:04

<3 Y;(

Severine1990
Berichten: 1
Geregistreerd: 23-08-20

Re: Bedankt liefste voor de 14 fantastische jaren..

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-20 20:07

Y;( sterkte!

mvdbijl

Berichten: 3071
Geregistreerd: 29-06-09
Woonplaats: Schoonhoven

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-20 20:08

Heel veel sterkte gewenst..

N4N4
Berichten: 679
Geregistreerd: 15-10-15

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-20 20:16

“ Gek genoeg heb ik alleen nooit het gevoel gehad dat hij ons ooit heeft verlaten. Fysiek gezien wel, maar zijn aanwezigheid is gebleven. Ondanks dat ik hem op momenten zó graag weer even in de armen zou willen sluiten en dat ik díe momenten oprecht mis, het gevoel van echte leegte is er niet, simpelweg omdat hij er gevoelstechnisch nog steeds is. “

Bizar ..Dit , exact dit heb ik ook !
Mijn paard is volgende maand alweer 2 jaar van deze aarde weg , maar het voelt elke dag nog alsof ze bij me is ..

Veel sterkte gewenst en koester de herinneringen...

De allerliefste en het allermooiste paard van de hele wereld ... is de mijne :-)

kally
Berichten: 4839
Geregistreerd: 17-07-04
Woonplaats: Rotterdam

Re: Bedankt liefste voor de 14 fantastische jaren..

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-20 20:41

Heel veel sterkte gewenst... mooi eerbetoon in mooie woordeN uitgedrukt!

Een dag niet gelachen, een dag niet geleefd......

balance
Moderator Kantine

Berichten: 14855
Geregistreerd: 24-08-02

Re: Bedankt liefste voor de 14 fantastische jaren..

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-20 23:24

Wat een mooi eerbetoon :knuffel:

“You are my sunshine, my only sunshine”
Het is koud zo, zonder dorp

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: SemrushBot en 1 bezoeker