“Between hello and goodbye is I love you.”

Moderators: Nadia, Lous, LindyH, balance, RianneH, Neonlight

 
 

Olympia96

Berichten: 2110
Geregistreerd: 26-09-05
Woonplaats: Drenthe

“Between hello and goodbye is I love you.”

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 07-05-15 14:24

Wekenlang twijfel ik over het openen van mijn eerste IM topic. Is het mogelijk om met een paar foto's recht te doen aan de 17 jaar die we samen hebben doorgebracht? Ik denk het niet. Aan de andere kant, het is een mooie manier om het afscheid compleet te maken.

Op 25 maart nam ik afscheid van mijn allerliefste Otje. Het paard dat ik vanaf veulen af aan ken en die ik als kleine, iele 2-jarige van de buren heb gekocht. Wat is dit paard een onderdeel van mijn leven geworden, wat hebben we ontiegelijk veel meegemaakt, wat heb ik me een zorgen gemaakt om haar, wat heb ik van haar genoten, wat hield ik bizar veel van haar. Ze heeft bijna 19 jaar mogen worden. Het afscheid viel zwaar, enorm zwaar, maar het is goed zo. Ook al voelt het nog steeds alsof er een belangrijk deel van mij ontbreekt.


Afbeelding


Na alle ziektes, blessures, zadelellende en ongemakken die we hebben meegemaakt, heb ik Otje uiteindelijk moeten laten gaan vanwege haar ademhaling. Heel haar leven is die nooit normaal geweest. Er was altijd knor, gesnurk, schuim en een hoop lawaai. Geen enkele DA wist wat het was. Op het moment dat ze lást kreeg van haar ademhaling wist ik dat ik niet langer mocht wachten...

Het is bijna niet te geloven dat dit filmpje: nog geen jaar geleden gemaakt is. Op 45 seconden zie je dat we kijken naar een boom op het veld waar ze nu begraven ligt.

En dan nu de foto's. Gosh... Ik heb er duizenden. Ga daar maar eens uit kiezen.

Zo begon het allemaal, mijn kleine 2-jarige voor het eerst aan huis. Op de foto neuzend met haar mama Joy.

Afbeelding

Wat hebben we niet allemaal beleefd in de afgelopen jaren. Van wedstrijden, tot aan een westernles, dressuur, springen, vakantie op Texel, verhuizingen en veel, heel veel bosritten. Van dat laatste genoten we echt het meeste. En hier zijn dan ook echt de mooiste foto's gemaakt. Naast de 3 miljoen selfies vanaf Otjes rug natuurlijk.


Afbeelding

Otje had een enorme gebruiksaanwijzing. Gelukkig kende ik die inmiddels uit m'n hoofd. Zo konden we altijd maar 1 route (dezelfde) nemen naar het bos. Besloot ik op een dag een andere kant op te gaan, dan was het mis. Een beetje autistisch was ze wel. Ongeduldig ook. Stilstaan voor een fotoshoot in het bos was er dan ook echt niet bij. Aan vrijheidsdressuur deed ik niet. Otje wel. Die hield enorm van steigeren om aan te geven als het (volgens haar) te lang duurde. Heel gecontroleerd, maar wel steeds hoger als ze niet door mocht lopen :D

Afbeelding

Door de jaren heen zijn er een paar foto's gemaakt die onze band weerspiegelen:

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding


In de loop der jaren heeft Otje een aantal Grote Liefdes gekend, waaronder 'opa':

Afbeelding

Toen ik eind 2011 een veulentje kocht met het oog op de toekomst vond ze dat nog niet zo bijster interessant. Het viel dan ook niet mee om een leuke foto te maken waar we alle3 opstonden. Dat ging iets beter in het jaar dat Floor 2 werd. Otje begon nieuwsgierig te worden:

Afbeelding


Er is een periode geweest dat Otje Floor maar reuze irritant vond. Dat sloeg om als een blad aan de boom toen we in december 2014 verhuisden van stal. Floor was inmiddels ook volwassen en ging de opfok uit. Vanaf het eerste moment waren ze onafscheidelijk. Letterlijk. Floor alleen achterlaten was nog enigszins mogelijk. Otje alleen achterlaten ábsoluut niet. Als ik Floor longeerde, had ik Otje ook gelijk beweging gegeven:

Afbeelding

Otje was stápelgek op Floor, mijn hart brak toen ze voor het eerst bij elkaar stonden en ik Otje voor het eerst sinds jaren weer eens zag kriebelen met een paard:

Afbeelding

En dan komt er dus na al die jaren het moment waarop je merkt dat ademhalen steeds moeilijker wordt. Binnen een jaar tijd hadden we zoveel concessies gedaan met rijden. Ik paste me aan, aan wat er mogelijk was. We reden niet meer in de bak, niet meer met bit, namen -letterlijk- steeds meer gas terug in het bos... en toch was dat niet genoeg.
Halverwege maart waren er een paar warme dagen. Ik zag dat ze steeds meer met haar hele lijf aan het ademen was. Ze at als een slootgraver, maar begon af te vallen.

Ik schreef het volgende op Facebook: "...Vandaag is de dag dat ik afscheid moest nemen van mijn allerliefste Otje. Een hartverscheurende beslissing waarvan ik wilde dat ik 'm nooit zou moeten nemen. Wanneer besluit je dat het genoeg is? Dat je moet kiezen voor haar welzijn, terwijl je hart breekt van verdriet? Als je weet dat het betekent dat je na 17 jaar samen geen nieuwe herinneringen meer zult maken? Dat kan alleen als het echt niet anders kan.

Dat moment was aangebroken toen ik zag hoe graag ze wilde rennen, maar werd tegengehouden door haar ademhaling. Gebrek aan zuurstof gaat niet samen met de trotse volbloed die ze was...."


Vanaf het moment dat ik de beslissing genomen had, sloeg de werkelijkheid in als een bom. Ik heb altijd gezegd dat ik haar thuis laat inslapen. En daarna de Rendac zou bellen. Voor mijn gevoel was het dan al niet meer mijn Otje. Nou.... Daar ben ik heel vlot op terug gekomen toen het moment daar was. Het voelde absoluut niet goed om op die manier afscheid te nemen.

Dus toen begon de ellende van het plannen. Je organiseert de dag waarop jij beslist over leven en dood van jouw dierbaarste bezit. Onwerkelijk. De DA werd gebeld, het crematorium, vriendin, vriend, staleigenaars.

Het afscheid was mooi. Volgens het boekje zei de DA. Op het moment dat Otje de laatste injectie kreeg, begon Floortje hartverscheurend te hinniken. Het ging door merg en been. Ze wist het. Terwijl Otje met haar hoofd in mijn handen lag, ademde ze nog 1 keer en het was klaar. Ik zag het aan haar ogen. Floor heeft uitgebreid afscheid genomen. Het was mooi en heel verdrietig tegelijk. Ook het ophalen door het crematorium ging super netjes. Ik had nooit gedacht dat ik erbij zou blijven, maar echt, ik zou het nooit meer anders doen.

Ik heb ontelbare foto's van haar afscheidsshoots. Ze zijn niet echt mooi (behalve de eerste foto uit het topic) en onbewerkt (kon ik me niet toe zetten). Dit is een van de laatste foto's die gemaakt is:

Afbeelding


Een paar weken geleden hebben we de as van Otje begraven bij ons overleden hondje Milka, zo zijn ze toch weer samen.
Afbeelding

De as zat in een hele mooie ton. De foto zet ik in een linkje (niet schokkend overigens): http://i812.photobucket.com/albums/zz44/Olympia96/IMG_0793_zpskzgcuwx4.jpg

In haar grafje heb ik 1 van haar 2 laatste hoefijzers gelegd, een zakje Fishermen's Friend (daar was ze verslaafd aan) en een veer die ik vond op de plek waar we haar doos neerzetten. Nu ben ik echt niet heel erg spiritueel ingesteld, maar een vriendin van mij wel. Zij zei ooit dat je veren die op je pad komen altijd moet oprapen. Zo gezegd zo gedaan.

En toen thuis nog maar eens gezocht naar de betekenis. Het was een veer van een buizerd. Die staat voor Dood en Wederopstanding en een nieuwe visie ontwikkelen. Heel bijzonder.

Dit is hoe we Otje begraven hebben. Ik vind de foto niet schokkend, maar zet 'm toch in een linkje: http://i812.photobucket.com/albums/zz44/Olympia96/IMG_0799_zpsml4j6wv6.jpg

Het voelt raar. De afgelopen weken zijn voorbij gevlogen. Ik heb nu nog maar 1 paard. En het is stil op stal. Ik mis haar hese hinnik, haar gesnurk en geknor. Ondertussen is daar mijn jonge paard die natuurlijk al lang klaar was om aan het werk te gaan. Om mijn gedachten af te leiden is dat dan ook precies wat we zijn gaan doen. Het is echt waar: life goes on, maar makkelijk is het niet.

Tot slot, want hoe eindig je zo'n IM post eigenlijk? De allermooiste herinnering die mijn ex in 2011 maakte van mij en Otje.


Love is like the wind, you can't see it but you can feel it.


*Excuus voor het ellenlange verhaal. Kort en krachtig kreeg ik niet voor elkaar :o *

Girona (aka Floor) | Casaron (v. Ginus) X Garona keur (v. Proloog) | stoere veelzijdige Gelderse vos | 2011
[IM] “Between hello and goodbye is I love you.”

Xanthippe

Berichten: 1110
Geregistreerd: 02-12-08
Woonplaats: België

Re: “Between hello and goodbye is I love you.”

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 14:33

Heel mooi geschreven, ik werd er stil van en heb met tranen in mijn ogen tot op het einde doorgelezen.
Knap hoe je dit hebt aangepakt, het topic zowel als het afscheid.
Je leest tussen de regels wat voor een mooi team jullie waren.
Heel veel sterkte!

I'm addicted to the way I feel when I think of you.

Solleke_Noah

Berichten: 7693
Geregistreerd: 22-11-07
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 14:40

Veel sterkte, erg mooi beschreven :(:)

Het is ook mijn ergste nachtmerrie, mijn oudste paard heeft COPD en ik ben bang voor het moment dat z'n ademhaling niet meer kan volgen...

[BEU] Weer een keer de Noordzee op met dé boot

"Op jou wachten? Geen sprake van. Ik heb altijd al voor je uit moeten lopen om je de weg te wijzen." - Nachtogen

Amparo

Berichten: 112
Geregistreerd: 28-10-14

Re: “Between hello and goodbye is I love you.”

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 14:45

Prachtig geschreven! Geweldig zoals jullie band was.
Ik wens je veel sterkte en plezier met Floor

Tamara_089

Berichten: 1026
Geregistreerd: 12-04-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 14:46

heel mooi gedaan zo!
vind de manier waarom ze begraven is ook erg mooi (al klinkt dat wel gek)

Heel veel sterkte

sometimes loving means letting go Zavijah Mijn knappe puppy
dag lieve Aziz <3

Veseosunce
Berichten: 4657
Geregistreerd: 30-07-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 14:46

Ik had net mascara op gedaan. ;( Nu kan ik weer...

Je hebt het prachtig beschreven. De band die jullie hadden, ben er stil van.

Amandavd
Berichten: 9479
Geregistreerd: 04-05-06
Woonplaats: Limburg

Re: “Between hello and goodbye is I love you.”

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 14:55

Met geen enkel woord kunnen wij recht doen aan de 17 jaar van lief en leed. Aan de 17 jaar dat jullie levens een was, aan de 17 jaar van yin en yang.

Meid, heel veel sterkte, ik kan mij je verdriet niet voorstellen. Een dikke knuffel.

Ik doe mee met de SweekStars2018 wedstrijd in verschillende onderdelen. Doe jij ook mee?
Hier kun je al mijn verhalen vinden: https://sweek.com/nl/profile/394861/74088 Laat ook wat feedback achter als je toch gaat lezen! :)

Dustyenmax18

Berichten: 865
Geregistreerd: 18-08-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 15:21

Heel mooi gedaan en heel veel sterkte!

Ik heb mijn pony ook laten cremeren en ook in die zelfde ton gekregen inderdaad.
Alleen heb ik hem over verhuist in een mooie urn en staat hij nu op mijn kamer bij mijn moeder.

-High Quality Hiquero v. Weltmeyer
-Aishlynn
-R.I.P Uvino v. Fruhlingshaft L2+1 04-05-01' 26-05-2016
-R.I.P Max 01-04-01' 10-12-13'

ponycrosserr

Berichten: 588
Geregistreerd: 07-04-13

Re: “Between hello and goodbye is I love you.”

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 15:36

Dit is weer een topic waar ik tranen in mijn ogen krijg, omdat ik weet dat ik mijn paard ooit ook zal moeten laten gaan. Daar wil je niet aan denken, maar je weet dat het ooit gebeurd.

Heel mooi beschreven en je ziet je liefde voor je paard hier echt in terug, ik ben blij dat die mensen er ook nog zijn, ik hoor het om me heen vaak anders.

Heel veel sterkte! Y;(

EU-Macoemba: dressuur B+11, L1+1, springen B+21, L+0, SGW B+4, kerstmuts +0

geerke

Berichten: 30505
Geregistreerd: 06-09-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 15:38

sterkte,mooi paard,erg moeilijke beslissing.
Ik heb in februari mijn paard van 28 in moeten laten slapen,er mist inderdaad een stuk van jezelf.Maar inderdaad...het leven gaat door ;(

Ik ben niet intelligent genoeg om depressief te zijn.Ik begrijp dat soort problemen niet

Fortitude

Berichten: 2414
Geregistreerd: 03-08-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 15:46

Tranen in mijn ogen...

Je hebt een prachtig overzicht gemaakt. Heel veel sterkte met dit verlies Y;(
Gaat het met je andere paard goed na het afscheid?

[o]

juulke123

Berichten: 391
Geregistreerd: 25-08-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 15:49

Heel mooie geschreven! Echt... tranen staan in mijn ogen hiervan. Heel veel sterkte! Y;(

~~

Turbie

Berichten: 457
Geregistreerd: 07-07-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 15:52

Met tranen in m'n ogen dit topic doorgelezen. Wat een knappe beslissing heb je gemaakt, heel veel respect daarvoor!

Heel veel sterkte..

Rust zacht, m'n allerliefste vriendje.. Turbo :+:

xBontfire

Berichten: 2542
Geregistreerd: 13-08-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 15:53

Heel erg mooi geschreven!

Ik wil je heel veel sterkte toe wensen in de moeilijke tijd..

Kayela ♥ † & Kwenda ♥

anoukwendy

Berichten: 1275
Geregistreerd: 01-01-10
Woonplaats: Zweden

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 15:59

Wauw wat heb je dit mooi geschreven! Heel veel sterkte! Y;(

Winners are not people who never fail, but people who never quit!

Melissaaxo

Berichten: 301
Geregistreerd: 24-04-14
Woonplaats: Haarlem

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 16:00

Heel mooi geschreven, met tranen in mn ogen gelezen zoals vele hierboven. Heel veel sterkte Y;(

Flint09
Berichten: 343
Geregistreerd: 08-07-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 16:07

Wat is de band die jullie hadden mooi om te zien, veel sterkte met het verlies van je maatje .

Amborella

Berichten: 35
Geregistreerd: 01-06-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 16:08

Kippenvel.. en tranen in mijn ogen
Prachtig geschreven, heel veel sterkte Y;(

jeetje77

Berichten: 1286
Geregistreerd: 28-11-14
Woonplaats: Ergens in Fryslan

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 16:13

Wat een prachtig omschreven verhaal. Maar bah wat hartverscheurend. Sterkte.

Denora

Berichten: 62
Geregistreerd: 25-02-07
Woonplaats: Kartonnen doosje

Re: “Between hello and goodbye is I love you.”

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 19:55

mooi |( |( |(

Maflinger_S
Berichten: 7089
Geregistreerd: 01-07-08

Re: “Between hello and goodbye is I love you.”

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 19:58

Wat een mooi eerbetoon aan een mooi paard. Je hebt het in alle opzichten goed gedaan.

"Under a cherry tree there are no strangers"
Dalai Lama, Ahoy Rotterdam, 16 september 2018

FriesWytske
Berichten: 8936
Geregistreerd: 05-08-06

Re: “Between hello and goodbye is I love you.”

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 20:17

Met tranen in mijn ogen jouw verhaal gelezen. Je hebt gedaan wat je moest doen, ook al is dat heel erg moeilijk. Houden van is loslaten wanneer het nodig is, hoe moeilijk dat op zo'n moment ook is.

Sterkte

janouk

Berichten: 14426
Geregistreerd: 18-04-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 20:37

De liefde spat van het scherm. :(:)

Janouk heeft haar eigen boek http://www.boekvanjanouk.nl het vrolijkste paardenboek van Nederland voor alle leeftijden
Haflinger Janouk ZZ dressuur mennen ZZ vaardigheid mennen, L dressuur onder het zadel, Working Equitation
Meneer Anton, M dressuur mennen en M vaardigheid mennen http://www.chaletparketsport.nl

Olympia96

Berichten: 2110
Geregistreerd: 26-09-05
Woonplaats: Drenthe

Re: “Between hello and goodbye is I love you.”

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 07-05-15 21:22

Bedankt allemaal voor de lieve woorden.

Met Floor gaat het goed. Het gemis lijkt mee te vallen. Wellicht doordat ze afscheid heeft kunnen nemen... Ze is een stuk makkelijker in de omgang geworden, omdat ze minder kleeft aan haar nieuwe vriendin. De klik die ze met haar heeft is minder sterk.

Het was eigenlijk super mooi om te zien hoe gek die twee paarden van mij op elkaar waren. Het is wel vreemd dat Floor nu mijn nummer 1 paard is. Ze was altijd zo duidelijk nummer 2. In alles...

Girona (aka Floor) | Casaron (v. Ginus) X Garona keur (v. Proloog) | stoere veelzijdige Gelderse vos | 2011
[IM] “Between hello and goodbye is I love you.”

hvmpaardje
Berichten: 7
Geregistreerd: 13-01-14

Re: “Between hello and goodbye is I love you.”

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-05-15 21:30

Wat mooi geschreven. Met tranen in mijn ogen en kippenvel gelezen. Wat een sterk team waren jullie, je kunt echt bijna de liefde voelen. Ik moet er niet aan denken mijn paard te laten gaan. Het moet een erg moeilijke beslissing voor je zijn geweest, erg knap. Wel fijn dat je andere paard niet teveel gemis heeft.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 bezoekers