Rust zacht, mijn sterke fjordenvriend

Moderators: Lous, RianneH, Neonlight, balance

 
 
velvetblack

Berichten: 2716
Geregistreerd: 27-11-08

Rust zacht, mijn sterke fjordenvriend

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 22-08-12 16:28

Het leek mij fijn om hier even mijn hart te luchten, gewoon is te schrijven wat ik voel en wat ik denk over mijn lieve fjordenman Wodka.
Ook dit is toch weer een manier om het te verwerken.

Afbeelding

Het begon 11 jaar geleden. Als klein meisje leek het me super om een te leren paardrijden, gewoon is 1 keer mee te maken hoe dat nou voelt op een paard. Mijn ouders maakten een afspraak en ik kreeg een proefles met nog wat andere kinderen tegelijk. De ponys waren al voor ons gekozen.
De paardjes stonden de eerste keer al klaar, omdat we natuurlijk allemaal nog beginners waren en jong.

Ik kwam de poetsplaats oplopen samen met mijn ouders, en daar stonden ze dan. De machtig mooie Fjordenpaarden. Allemaal braaf wachtend op de beginnertjes die hun eerste les op hun rug mochten beleven. Ik werd ingedeeld op Wodka. De lesgeefster zei: "Het is de fjord met de grote voorpluk, en de mooie zebrastrepen op zijn benen. Ik ging zoeken en kijken.. Daar stond hij dan: De enige echte Wodka! Ik was op slag verliefd..

Afbeelding

En wat was hij eigenwijs! Hij deed gewoon precies waar hij zin in had met rijden en draaide om als hij niet achteraan de groep reed. Ik vond het prachtig. Wat was Wodka schattig en grappig en mooi in mijn penny-oogjes. Al gauw waren er 3 á 4 jaar voorbij gegaan en nog altijd reed ik 1 á 2 keer in de week op de altijd leuke Wodka (tuurlijk ook wel andere paarden, maar toch bleef ik terugkomen bij die leuke fjord). Maar nu ging het rijden beter, en beter. Ik had het idee dat we elkaar toch wel kende, en hij luisterde perfect.. Niet meer omdraaien, niet meer zo eigenwijs en gewoon lekker rustig ons ding doen.

Toen kwam het moment, dat ik een eigen pony mocht kopen. Ik was zo blij! Ik riep meteen: WODKA! Mijn ouders vertelde al: dat zal denk ik niet gebeuren, ik denk niet dat de manege eigenaar hem weg doet. Dit was ook niet zo.. Ik stopte met rijden bij de manege en kocht een ander eigen paardje.

In 2009, en wat eigen paardjes voorafgaand, had ik mijn droom merrie gevonden: Moontje. Een Merens van rond de 20 jaar inmiddels.
We verhuisden in 2010 naar een prachtige plek pal langs het bos waar ik de paarden aan huis mocht hebben. En daar komtie al: een paard mag natuurlijk niet alleen staan..
Dit wisten mijn ouders ook, en al snel gingen we opzoek naar een paardje voor erbij, zodat Moon niet alleen stond. Ineens bedacht ik me: WODKA..
Zou die nog leven? Zou die al met pensioen zijn? Allerlei vragen vlogen door mijn hoofd..

Als een wilde zocht ik het email adres op van de manege en mailde ze dat ik na al die jaren nog steeds interesse had in Wodka. Om hem een fijne oude dag te geven, bij mij kon hij lekker op pensioen vertelde ik. Wachtend en wachtend op die ene mail terug.. Niks kwam..
Toen toch eindelijk een mail, met daarin: Nee sorry, hij gaat niet weg..
Wat was ik teleurgesteld. Ik wilde hem ZO graag. Ik vond dat hij een pensioen verdiend had.. Het mailtje van de manege beantwoord, dat ik het zo enorm jammer vond en dat ik het wel graag wilde weten als hij weg ging, gewoon voor mijn gevoel. Hier had ik geen antwoord meer op gekregen en het verwaterde.

Moontje stond in die tussentijd pension gestald, zodat we thuis alles rustig af konden maken voor de paarden. Ik opende mijn mail, ongeveer 2 weken later. "1 ongelezen email van Manege". "Je mag Wodka komen halen als je wilt, hij is klaar op de manege." YES dacht ik! En meteen actie ondernomen en afspraken gemaakt. Helaas werd het weer enorm slecht (winter). Heel veel sneeuw en ijzel.. een nachtmerrie. Hoe moest ik Wodka nou op gaan halen? Er werd sterk afgeraden met een auto te gaan rijden, laat staan met een aanhanger. Manege vond ook dat we hem niet moesten gaan halen, en het maar moesten laten zitten. Dat kon ik niet, en vroeg of het een dag later kon. "Nee dit kan helaas niet, dan gaat hij naar de slacht."

NEE... := dacht ik... Ik was kwaad, verdrietig, alles door elkaar.. Tot mijn vader zei: we hangen de trailer aan, en we halen hem op. Weer of geen weer.. Mijn moeder stond er achter. Zij wisten hoe belangrijk dit voor me was.
Uiteindelijk is alles goed gegaan, over HEEL langzaam gereden en Wodka ingeladen en wegwezen.

Afbeelding
eerste dag van mij

Wat was ik blij.. Mijn droompony van vroeger, die mooie fjord met zebra benen en de prachtige voorpluk. Hij was van mij na 11 jaar 'wachten'.. Helemaal van mij! Eerst heeft hij samen met Moon nog pension gestaan, waar we ons best deden om Wodka zo snel mogelijk op te knappen (hij was dun, heel erg dik in de vacht en zijn gebit was vreselijk, hij maakte propjes dat het niet meer te filmen was). Wat zag hij er na een paar weken vreselijk goed uit, en wat had hij toch weer een Wodka streken! Ook met Moon klikte het super, onafscheidelijk. Ment to be.. Uiteindelijk kwamen ze aan huis te staan, waar het super ging samen. Wat heerlijk om ze thuis te hebben staan en het gebries en gesnurk door je kamer raam te horen..


Helaas kwam dan toch de dag waar ik altijd al bang voor was.. Wodka had echt zijn rust gekregen, en dat kwam er nu uit. Hij had zijn beste tijd gehad. Werd mager, verzwakte en zijn gebit was ook niet meer te redden. Zijn streken waren weg en hij knabbelde niet meer met Moon...
Ik heb het een kleine week aangekeken. Maar ik zag het eigenlijk meteen al aan zijn ogen.. Hij keek me aan met de blik: ik ben er klaar mee, ik heb mijn rust gevonden. Al die jaren (hij was achter in de 20 vermoeden we) heeft hij zo hard moeten werken, en dat kwam er nu allemaal uit. Gebroken, moe, op..

Ik heb hem zijn laatste dagen nog lekker verwend met veel appels, snoepjes en dingen die hij wel naar binnen kreeg..

Op 21 augustus 2012 heb ik hem om 16:30 zijn verdiende rust gegeven. Wat was hij sterk, zelfs zijn laatste minuten was hij sterk. Hij vocht tegen de narcose en bleef nukkig staan, daarna kwam de 'dodende' spuit erin en bleef nog even staan. Toen ging hij liggen. Maar opgeven? Nee dat deed hij niet.. Hij bleef ademen, hij bleef knipperen. Zijn hartje en ziel wilde nog niet dood, maar zijn lichaam was op.. Wat was dat pijnlijk om te zien. Vreselijk.
Toen kwam de 2e 'dodelijke' spuit. Dit was ongewoon zei de dierenarts "Het is een taaie, wat een mooi dier". Ook hier bleef hij nog even bij, maar langzaam ging hij. "Het is goed Wodka, je hoeft niet meer te vechten, je hoeft niet meer te werken, je hoeft niet meer sterk te zijn. Je hebt je best gedaan, al die jaren. Het is goed zo.. Ga maar." De tranen vielen op Wodka neer.. Nooit snapte ik hoe mensen zich voelde als zij een paard lieten gaan, nu weet ik het maar al te goed. Wat pijnlijk, wat een twijfels, maar wat een rust.

Afbeelding

Lieve Wodka, het gaat je goed manneke. Je blijft altijd mijn enigste droomfjord. We zullen je nooit vergeten, je blijft altijd in onze gedachte. Je bent sterk en dapper geweest. Je verdiend en plekje op de eeuwige groene weides. Je bent mijn steun en toeverlaat geweest, vooral toen (en nu) het thuis qua gezondheid behoorlijk tegenzit. Het gaat je goed, mijn mooie sterke fjord. Mijn eerste paarden liefde. Ik hou van je! Bedankt dat ik je deze 2 rustige jaren nog heb mogen geven..

Afbeelding

Y;(

Sorry voor dit lange bericht, maar korter kon ik het niet samenvatten.. Deze fjord betekende zielsveel voor me en dat zal hij altijd blijven doen.


Afbeelding

black is my happy color

· instagram: _velvetblack ·

Annabel
Berichten: 4738
Geregistreerd: 17-03-11
Woonplaats: 010

Re: Rust zacht, mijn sterke fjordenvriend

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-08-12 16:29

Heel erg veel sterkte, wat naar zeg. :(:)

Britt

Berichten: 18195
Geregistreerd: 18-04-04

Re: Rust zacht, mijn sterke fjordenvriend

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-08-12 16:33

Veel sterkte meis, je hebt echt alles gedaan voor je paardje wat je maar kon :(:) Niet veel mensen waren zo ver gegaan om je oude liefde een mooie oude dag te geven. :)

Vala

Berichten: 6624
Geregistreerd: 31-05-05
Woonplaats: Werkendam

Re: Rust zacht, mijn sterke fjordenvriend

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-08-12 16:36

Wat een mooi verhaal, wat fijn dat je hem zo nog een paar mooie jaren hebt kunnen geven.. Heel veel sterkte gewenst...

MachoPablo
Berichten: 5259
Geregistreerd: 03-03-11
Woonplaats: In huis met dak boven me hoofd

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-08-12 16:37

Super mooi geschreven... heel veel sterkte in deze moeielijke tijden! en geloof het sluit langzaam en als wat is mag je me altijd een privee bericht sturen als je van je af wilt peaten... echt een super fjordje.

[RIJ-ITP] Sneeuwpret
Sinds 27-11-2011 trotse eigenaar van een Andalusiër PRE Pablo
Sins 30-11-2013 troste eigenaar van Winny *winnetou*
Bietjuhh : Is there a road I could follow, to bring you back home?

ijsklontje

Berichten: 2529
Geregistreerd: 21-02-05
Woonplaats: in mijn hutje op de hei

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-08-12 16:41

Heel veel sterkte. Je hebt hem nog 2 hele mooie jaren gegeven.

Jasmijn 01-03-2009 en Fay 15-10-2012 Maxx 24-08-2016
Rust zacht lieve Joy 10-03-2008 - 26-08-2008 en lieve Dana 21-11-1999 - 12-03-2012

velvetblack

Berichten: 2716
Geregistreerd: 27-11-08

Re: Rust zacht, mijn sterke fjordenvriend

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 22-08-12 16:41

Wat fijn dat mensen het ook echt lezen. Super bedankt! Hij verdiend het!

black is my happy color

· instagram: _velvetblack ·

Milligan

Berichten: 339
Geregistreerd: 02-07-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-08-12 16:42

Pff Elke, toen ik de titel las dacht ik meteen aan je. Wat heb je het mooi geschreven, zit echt met tranen in mijn ogen.

Heel veel sterkte met je verlies :(:)

Wouldn't it be the perfect crime, if i stole your heart & you stole mine.

Collie2008
Berichten: 9644
Geregistreerd: 08-01-11
Woonplaats: Ergens in Noord Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-08-12 16:45

oliebol hey, zit gewoon te janken hier....Echt te janken haha

Wat mag jij trots zijn op jezelf!

The best and most beautifull things in the world, cannot be touched or even be seen...That's why we close our eyes, when we cry, kiss or dream..

Solleke_Noah

Berichten: 7833
Geregistreerd: 22-11-07
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-08-12 16:49

Veel sterkte... Wodka zal genoten hebben die laatste jaren van zijn leven en heeft in liefde afscheid kunnen nemen :(:)

Meer pyrografie zien? : https://www.facebook.com/de-Vuurboom-10 ... _todo_tour

"Op jou wachten? Geen sprake van. Ik heb altijd al voor je uit moeten lopen om je de weg te wijzen." - Nachtogen

Ragdollcat
Berichten: 14261
Geregistreerd: 03-08-08
Woonplaats: Daar waar ik woon

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-08-12 16:53

Wat een mooie verhaal.

Maar wat een nare mensen zeg van die manege, eerst nee en dan ineens wel en als je niet meteen kwam ophalen ging ie naar de slacht, bah stank voor dank is het.

Sterkte met het verwerken van het verdriet.

kyrkelover
Blogger

Berichten: 7662
Geregistreerd: 28-12-03
Woonplaats: Boxmeer

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-08-12 16:53

Hey Elke,
Heel veel sterkte.
Weet nog goed hoe je altijd over hem vertelde.
Denk dat je erg trots op jezelf mag zijn dat je deze beslissing hebt kunnen maken!!

linnie050

Berichten: 9812
Geregistreerd: 20-04-11
Woonplaats: Gelderland de veluwe

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-08-12 16:54

Heel veel sterkte de komende tijd.
Wat fijn dat jullie toch nog samen zijn gekomen na zoveel jaar en dat hij nog even lekker heeft kunnen genieten.

Sweetgirl1

Berichten: 4222
Geregistreerd: 17-10-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-08-12 16:59

Sterkte met het verlies, gelukkig heb jij m nog wel een paar mooie jaren mogen geven..

Rust Zacht Anouk, 2 Januari 2012
Rust Zacht Natasja,22 April 2014 [o]
Rust Zacht Roxy, 30 Juli 2015

faroush

Berichten: 88
Geregistreerd: 14-09-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-08-12 17:15

Wat een super mooi verhaal!
Heel ontroerend, wat heb jij van dat paardje gehouden. :j
En wat een fijne oude dag heb je hem kunnen geven, heel veel sterkte! :(:)

LufPony
Berichten: 580
Geregistreerd: 07-03-07
Woonplaats: Naarden

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-08-12 17:23

wat een dierenvriend die man op de manege... :( hele mooie foto's en heel goed van je dat je hem zo;n mooi pensioen hebt gegeven :) +:)+ !

shaddy82

Berichten: 1604
Geregistreerd: 19-02-09
Woonplaats: Hardinxveld

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-08-12 17:25

wat een prachtig verhaal heb je geschreven .... heel veel sterkte met het verlies :(:) ,
hij heeft gelukkig nog een mooie tijd bij jou gehad

LEVADE 4-6-1993~21-11-2011

Don't make excuses for nasty people. You can't put a flower in an asshole and call it a vase

Elisa2

Berichten: 19586
Geregistreerd: 31-08-04

Re: Rust zacht, mijn sterke fjordenvriend

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-08-12 17:37

Wat super wat je gedaan hebt voor dit dier! ik krijg er tranen van in mn ogen..arm dier..gelukkig heeft ie nog een mooie tijd bij jou gehad.Heel veel sterkte met het verlies!

''De echte discipel van de rijkunst heeft niet de erkenning door andere mensen nodig maar veel meer het gevoel om met zijn paard een te zijn. Ontbreekt deze harmonie, dan ontstaat in het beste geval volmaakte techniek, maar er ontstaat nooit volmaakte (rij)kunst.''

-Kurt Albrecht-

Annetje

Berichten: 24699
Geregistreerd: 25-07-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-08-12 12:06

Mooi geschreven Elke. Heb er een traantje om moeten laten. Ik vind het zo sneu en jammer voor je dat je hem toch nog hebt moeten laten gaan. Zo hard gevochten twee jaar terug om hem naar huis te halen, op te knappen en zelfs nog op hem te rijden en nu was hij toch echt op.
Het blijft een dappere beslissing van je. Heel erg veel sterkte, met alles :(:) :(:)

Mandy66

Berichten: 441
Geregistreerd: 21-04-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-08-12 13:08

Veel sterkte Y;(
Mooi geschreven

Achter iedereen schuilt een kunstenaar
Alleen moet je de bepaalde tijd weten te vinden om je talent te ontdekken...

love_Soraya

Berichten: 3822
Geregistreerd: 12-02-12

Re: Rust zacht, mijn sterke fjordenvriend

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-08-12 13:14

prachtig verhaal zeg zit met een brok in me keel.. wat een vechter was je prachtige fjord <3 heel veel sterkte!!

velvetblack

Berichten: 2716
Geregistreerd: 27-11-08

Re: Rust zacht, mijn sterke fjordenvriend

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 23-08-12 17:09

Wat een lieve reacties. Ik mis hem zo enorm, nooit kunnen voorstellen hoe het voelde. Nu helaas maar al te goed. Van alles gaat door je hoofd: Heb ik er wel goed aan gedaan? Misschien was hij er met pijnstillers weer bovenop gekomen? Maar dan denk ik: voor hoelang had hij het dan gered? Het is niet eerlijk om met levens te rekken. Maar dat vechten tegen die 3 spuiten was zo pijnlijk, dat leek voor mij alsof hij nog door wou.. Ergens weet ik dat hij het nu goed heeft, en dat hij het nodig had.. Maar ergens blijven die twijfels en die pijnlijke beelden voor me. Altijd zal er een leeg stukje in mijn hart blijven, wat niks of niemand meer op kan vullen.. Gelukkig heb ik Moontje nog, daar leeft Wodka toch een beetje in voort :(:)

black is my happy color

· instagram: _velvetblack ·

LufPony
Berichten: 580
Geregistreerd: 07-03-07
Woonplaats: Naarden

Re: Rust zacht, mijn sterke fjordenvriend

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-08-12 17:56

Dat is ook heel logisch dat je zulke gedachtes hebt maar je hebt het beste gedaan en hem nog een heerlijk pensioen gegeven! Echt goed van je :)

lisaaatjeX
Berichten: 30
Geregistreerd: 17-01-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-08-12 18:09

wat kan jij trots op jezelf zijn! heel veel sterkte, had tijdens het lezen gewoon de tranen in me ogen staan!

roza(L)

bruceandnoon
Berichten: 882
Geregistreerd: 30-01-10
Woonplaats: Beemster

Re: Rust zacht, mijn sterke fjordenvriend

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-08-12 18:17

wat een prachtig verhaal. dit is echte liefde! heel veel sterkte, ik hoop dat je kracht put uit de gedachte dat je deze prachtige fjordenman nog 2 heerlijke jaren hebt kunnen geven.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 bezoeker