Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-08-08 15:20

[VER] Homoseksualiteit in de Nederlandse Multiculti samenlev

Geplaatst door de TopicStarter : 29-08-08 15:20

Voor school heb ik een artikel moeten schrijven, het leek me interessant om deze eens met jullie te delen.
Ik heb veel moeite met de Nederlandse taal. Ik laat al mijn teksten door iemand anders overlezen om zo zoveel mogelijk fouten eruit te halen en van mijn fouten te leren, dus wijs me er vooral op wanneer je taalfouten/spellingsfouten tegenkomt!

Het was de bedoeling om een informatief artikel te schrijven die voor elke lezer aantrekkelijk is om te lezen. Ik persoonlijk vind teksten schrijven heel leuk om te doen, maar ben nog druk bezig om een eigen stijl te ontwikkelen. Alle feedback is welkom!

‘Homoseksualiteit in de Nederlandse multiculturele samenleving’

‘Homoseksuele mannen worden in Den Bosch steeds vaker belaagd door allochtone jongeren. Daarbij gaat het niet alleen om verbale pesterijen, maar ook om fysiek geweld.’ (Bron: Brabants Dagblad)
‘Drie Marokkaanse jongeren hebben een 38-jarige homoseksuele Amsterdammer in elkaar geslagen en daarna onder dwang urenlang in het water van het Rembrandtpark in de hoofdstad laten zwemmen’ (Bron: Telegraaf)
Deze twee citaten uit krantenartikelen zijn slechts enkele voorbeelden van artikelen die je vindt wanneer je op zoek gaat naar artikelen over geweld tegen en mishandeling van homoseksuele mensen.
Omdat dit onderwerp dicht bij mijzelf staat vraag ik me in dit artikel af hoe de Nederlandse maatschappij hiertegen aan kijkt en hoe de hulpverlening hier mee omgaat.

Feiten
Een feit is dat ruim 7% van de Nederlandse bevolking een homoseksuele geaardheid heeft. De geaardheid van deze mensen wordt door onzichtbaarheid vaak niet herkend, maar hierdoor ook niet erkend.
Nederland is een multiculturele samenleving, dit betekent dat er meer dan 150 nationaliteiten wonen en werken. Al deze nationaliteiten, en de daarmee samenhangende culturen, hebben een andere kijk en andere ideeën over homoseksualiteit.
Dit betekent dat er vooroordelen bestaan vanuit allochtonen, over homoseksuele mannen of lesbische vrouwen. Maar er zijn ook zeker vooroordelen vanuit homoseksuele mannen of lesbische vrouwen over allochtonen.
Dit is niet het enige probleem wat er bestaat bij homoseksualiteit in Nederland. Er zijn veel allochtone homoseksuelen, die door de druk van hun cultuur een dubbelleven leiden. Wanneer zij voor hun homoseksualiteit uit zouden komen, zouden ze het gevaar lopen niet meer in de culturele groep welkom te zijn.
In de hulpverlening is het zo dat professionals er zich van niet van bewust zijn welke rol ze kunnen spelen bij het tegengaan van een verkeerde beeldvorming. Juist bekendheid met, en meer inzicht in, de verschillende levensstijlen kunnen de opvattingen over de verschillende culturen en homoseksualiteit bevorderen en zorgen voor een positievere beeldvorming.

Geen probleem meer?
Over het algemeen gaat men er vanuit dat homoseksualiteit geen probleem meer is in onze samenleving. De overgrote meerderheid van de Nederlandse bevolking vindt dat homoseksuelen net zoveel recht hebben om hun leven te leiden zoals zij dat willen als alle andere Nederlanders. Ook in de media is homoseksualiteit niet meer weg te denken, maar toch blijven er signalen dat het helemaal nog niet zo goed gaat met de positie van homoseksuelen in de Nederlandse samenleving.
Signalen die hier bedoelt worden zijn bijvoorbeeld de uitspraken van de Rotterdamse imam El Moumni, het gegeven dat sommige scholen in het verleden hebben geweigerd om het homojongerenblad ‘Expreszo’ uit te delen en het feit dat homoseksuele mannen en lesbische vrouwen meer last hebben van psychische problemen dan de rest van de Nederlandse bevolking. Hoe zijn deze signalen te verklaren als er geen problemen meer zijn met homoseksualiteit?
In het denken over homoseksualiteit heeft in de loop van de jaren een verandering plaats gevonden. Vroeger, tot de jaren ‘70, werd homoseksualiteit als een individueel probleem gezien en was het zelfs tot 1973 als psychische stoornis opgenomen in de DSM, de ‘Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders’, een internationaal classificatiesysteem voor psychische stoornissen.
Later werd homoseksualiteit niet meer als individueel probleem gezien, maar als een probleem op basis van de samenleving, waarvan heteroseksuele mannen en vrouwen last van hadden.
In vergelijking met andere West-Europese landen is de acceptatie van homoseksualiteit in Nederland over het algemeen goed. Dit zou moeten betekenen dat homoseksualiteit niet meer als probleem wordt gezien, maar helaas geven verschillende onderzoeken het tegenovergestelde aan. Uit een aantal onderzoeken komt voort dat mensen erg hun best doen om niet bevooroordeeld te zijn over homoseksualiteit, maar dat hun gedrag juist het tegenovergestelde laat zien.
De eerdergenoemde signalen die in de Nederlandse samenleving, waar homoseksualiteit volgens de meerderheid van de bevolking geen probleem is, te vinden zijn komen volgens verschillende onderzoekers door de opkomst van de ‘moderne homofobie’.
Terwijl men bij traditionele homofobie zegt homoseksualiteit in ieder geval afkeurenswaardig te vinden, is het bij de moderne homofobie juist zo dat men zegt homoseksualiteit niet als probleem te zien, maar dat er ondertussen wel subtiele negatieve houdingen aangenomen worden ten aanzien van homoseksuele mannen of lesbische vrouwen.
De uitspraak, die vaak te horen is en waarin de moderne homofobie het meest naar voren komt, is dat; ‘homoseksuelen niet zo te koop moeten lopen met hun seksuele geaardheid’. Kortom, er is geen probleem met homoseksuele mannen en lesbische vrouwen, als ‘ze’ maar zo normaal mogelijk doen.

Homoseksualiteit op macroniveau
In de Nederlandse cultuur is de coming-out en openheid over iemand zijn homoseksualiteit erg belangrijk. Homoseksualiteit is een identiteit geworden.
In veel andere culturen is openlijk praten over persoonlijke onderwerpen veel minder aan de orde en komt homoseksualiteit al helemaal niet ter sprake. Voor mannen en vrouwen kunnen hierin ook weer heel andere normen en waarden gelden.
Zo wordt in Marokko seksualiteit tussen twee mannen niet als ongebruikelijk gezien, omdat vrouwen vaak veel onbereikbaarder zijn. Er rust juist een veel groter taboe op seksualiteit tussen vrouwen. In Zuid-Oost-Azië is het bijvoorbeeld juist weer niet ongebruikelijk dat vrouwen ‘hartsvriendinnen’ hebben, waarbij ook seksualiteit een aspect van de vriendschap tussen deze vrouwen is.
Echter zijn er ook veel landen waarin homoseksualiteit met geweld onderdrukt wordt. Dit bijvoorbeeld in Nicaragua, waar de doodstraf staat op homoseksualiteit, maar zelfs in landen zoals Brazilië, waar homoseksualiteit officieel legaal is, wordt het niet geaccepteerd.

Homoseksualiteit op mesoniveau
Op mesoniveau wil ik het hebben over de twee grootste religies in Nederland, de Islam en het Christendom, en hoe deze twee religies denken over homoseksualiteit.
Binnen het Christendom zijn verschillende stromingen, die ook weer verschillende gedachtes over homoseksualiteit voorschrijven. Bij de Rooms-katholieke kerk maakt men een duidelijk onderscheid tussen seksualiteit en seksuele geaardheid. Ze zegt men dat je veel respect, begrip en gevoeligheid moet hebben ten opzichte van homoseksuele mensen, dat je deze mensen niet zomaar mag discrimineren maar, dat homoseksualiteit wel in strijd is met de natuurwet, dat homoseksuele mensen de seksualiteit afsluiten voor de gave van het leven en dat homoseksuele mannen en lesbische vrouwen daarom in kuisheid moeten leven.
Bij de Protestantse kerk verschilt de houding ten opzichte van homoseksualiteit tussen afwijzend en heel open. Er zijn niet, net als bij de Rooms-katholieke kerk, vaste regels opgesteld over hoe er met homoseksualiteit moet omgegaan worden. Men mag in principe hun eigen visie op homoseksualiteit hebben, wat ervoor zorgt dat de er mensen zijn die in een homohuwelijk treden, maar het komt ook voor dat er mensen zijn die celibatair door het leven gaan en zo hopen ‘genezen’ te worden van zijn of haar homoseksuele geaardheid. De meer Orthodoxe, zowel gereformeerde als evangelische, stromingen gaan er over het algemeen vanuit dat homoseksualiteit onaanvaardbaar is. De reden hiervoor is dat men er vanuit gaat dat God de mens geschapen heeft als man en vrouw, en dat er daarom dus ook alleen maar seksuele gemeenschap tussen deze twee mag plaats vinden, mits er een huwelijk tussen deze twee personen is.
In de Islam gaat men er over het algemeen vanuit dat homoseksualiteit een keuze is. Men maakt deze keuze en God houdt hen verantwoordelijk voor hun keuzes.
Moslims staan vaak negatief tegenover homoseksualiteit en verschillende beschuldigingen die gebruikt worden zijn bijvoorbeeld dat het een besmettelijke ziekte is en dat homoseksuele mensen de veroorzaker én verspreiders van AIDS zijn. Moslims bekritiseren homoseksuele mannen omdat deze volgens hun vrouwelijkheid imiteren, en Mohammed zou mannen vervloekt hebben wanneer deze zich vrouwelijk gedroegen. Hiernaast bekritiseren Moslims ook wetenschappers en biologen, omdat deze de conclusie trekken dat homoseksualiteit géén keuze is
Er zijn verschillende citaten in de Koran die volgens het merendeel van de Moslims aanleiding geven om homoseksualiteit te veroordelen en te verbieden. Sommige Moslims, zoals Omar Nahas van de stichting Yoesuf, zijn van mening dat deze citaten niet per se over homoseksualiteit gaan, maar ook heel anders geïnterpreteerd kunnen worden.
In veel Islamitische landen staat de doodstraf op homoseksualiteit en is men van mening dat homoseksuele mensen geen rechten hebben.

Homoseksualiteit op microniveau
Voor homoseksuele mannen of vrouwen die uit een andere cultuur komen blijkt het vaak een moeizame zoektocht om de kloof tussen de Nederlandse opvattingen en die van de eigen cultuur te kunnen overbruggen. In veel, meer collectivistische, culturen wordt geacht dat men niet alleen met zichzelf rekening houdt, maar ook met de gehele gemeenschap. Dit zorgt ervoor dat veel homoseksuele allochtonen het gevaar lopen niet meer welkom te zijn in de culturele groep wanneer ze open zijn over hun homoseksualiteit. Hierdoor kiezen sommigen voor een dubbelleven of voor geheimhouding.
De keuze tussen openheid of geheimzinnigheid verschilt per persoon. Dit is, naast een cultuurkwestie, ook een gevoelskwestie. De een zal openheid voorop stellen, terwijl de ander zich niet lesbisch wil noemen omdat dit verwijst naar ‘de witte, individuele, invulling van vrouwenrelaties’.
Sommige ouders accepteren de homoseksualiteit van hun kind, zolang er niet over gepraat wordt. Voor anderen zal deze homoseksualiteit een reden zijn hun kind te verstoten.
Het is van belang dat ieder individu, allochtoon of autochtoon, zelf de keuze kan maken tussen geheimhouden of openbaar maken, maar voor degenen die met deze vraag worstelen, biedt de hulpverlening nog nauwelijks een aanbod.

Emancipatie van homoseksuelen
In 2001 werd het homohuwelijk geïntroduceerd in Nederland. Door deze gebeurtenis waren veel mensen van mening dat de emancipatie van homoseksuele mannen en lesbische vrouwen voltooid was. Helaas is niets minder waar en neemt, zoals al eerder genoemd, door middel van de moderne homofobie, de intolerantie tegenover homoseksuele mensen toe.
Homoseksuele mensen zijn in eerste instantie zelf verantwoordelijk voor hun eigen leven, de overheid hoeft niets voor ze te doen. Wel hebben de gemeentes in Nederland de verantwoordelijkheid om er voor te zorgen dat al haar inwoners gelijk worden behandeld en niet worden gediscrimineerd. De gemeentes kunnen de emancipatie van haar homoseksuele inwoners bevorderen door bijvoorbeeld professionele of gemeentelijke organisaties in contact te brengen met homo-organisaties. Hierdoor kunnen ze eraan bijdragen dat op allerlei gebieden, zoals onderwijs, gezondheid, welzijn en sociale veiligheid, het homospecifieke beleid aangepast wordt.
Sommige gemeentes hebben een speciaal homo-emancipatie beleid, dit komt vooral voor in de grotere steden in de Randstad. Toch is de meest homovriendelijke stad Nijmegen, gevolgd door Amsterdam en Rotterdam. Het is opvallend dat de steden met de grootste aandacht voor homo-emancipatie allemaal studentensteden zijn.
De grootste knelpunten die gemeentes beschrijven wat betreft homo-emancipatie hebben allemaal te maken het aanbod van hulpverlening of welzijnswerk dat specifiek gericht is op homoseksualiteit. Naast dat er weinig tot geen aandacht is voor zogenoemde ‘roze’ ouderen, speelt ook het feit dat allochtone homoseksuele mannen en lesbische vrouwen niet weten waar ze naar toe kunnen met hun vragen een grote rol in deze knelpunten.
Om homo-emancipatie te bevorderen steunen de meeste gemeentes homo-organisaties. De meeste gemeentes vinden dat homo-emancipatie nog niet voltooid is en proberen hier geld voor te reserveren.

Politiek en homoseksualiteit
In de politiek wordt homoseksualiteit langzaam aan ook een terugkerend thema. In verschillende verkiezingsprogramma’s, voorafgaand aan de laatste verkiezingen, was homo-emancipatie ook een belangrijk punt. De democratische partij D66 bijvoorbeeld, besteedde in zijn verkiezingsprogramma een aparte paragraaf aan homo-emancipatie. Het klimaat lijkt in Nederland nog relatief tolerant ten opzichte van homoseksuele mannen en lesbische vrouwen, maar de stijgende lijn hierin lijkt de laatste jaren steeds minder stijgend te worden. Bij verschillende partijen is men bereid om te investeren in de ontwikkeling van homo-emancipatie. COC Nederland speelt hier en grote rol in en steeds meer politici is bereid om naar de wensen van deze organisatie te luisteren om zo de emancipatie van homoseksualiteit te bevorderen.
Een aantal belangrijke punten die hierbij voorop staan:
- Scholen moeten in staat zijn een homovriendelijk klimaat te creëren.
- De politie moet getraind worden in de aanpak van antihomoseksueel geweld.
- Er moet geïnvesteerd worden in de aanpak van problemen rond homoseksualiteit in de multiculturele samenleving.
- Er moet meer opvang komen voor allochtone homoseksuelen.
- Homoseksuele asielzoekers die in eigen land vervolgd worden moeten in Nederland een veilige plek krijgen.
- Nederland moet buitenlandse homo-organisaties ondersteunen.
- Binnen Europa moet Nederland het homohuwelijk verdedigen.
- Er worden geen nieuwe trouwambtenaren aangenomen die weigeren om homoseksuele paren te trouwen.

Hulpverlening bij homoseksualiteit
Gebleken is dat er nog vrij weinig hulpverleningsaanbod is gericht op homoseksuele mannen en lesbische vrouwen. De hulpverlening die wel specifiek op homoseksualiteit gericht is, is erg moeilijk te vinden en voor veel homoseksuele mannen en lesbische vrouwen is de drempel om hiernaar toe te gaan te groot.
Roze hulpverleningsorganisaties, zo wordt hulpverlening gericht op homoseksualiteit ook wel genoemd, proberen zich te verenigen om zo zichtbaarder te zijn voor de doelgroep. Via websites zijn verschillende organisaties te benaderen, anoniem en daardoor aantrekkelijker.
Voor homo-emancipatie zijn opbouwwerkers bezig zich te specialiseren op het gebied van
homoseksualiteit om zo de emancipatie te kunnen bevorderen. Langzaam worden verschillende projecten in wijken, buurten of steden opgericht, om zoveel mogelijk mensen kennis te laten maken met homoseksualiteit en vooroordelen uit de lucht te halen.
Een voorbeeld van dit project is te zien in Rotterdam, waar jongerenwerkers, opbouwwerkers, managers van instellingen, allochtone jongeren én homoseksuele jongeren samen bezig gaan met trainingen, cursussen, themabijeenkomsten en andere activiteiten om inzicht en kennis te krijgen in elkaars levenswijze en overtuigingen. Ook in Nijmegen is te zien dat er verschillende projecten bezig zijn op te starten om zo homofobie uit te roeien en homo-emancipatie te bevorderen.
In verschillende andere steden zien we een positieve trend van langzaam opkomende ‘roze’ hulpverlening en projecten die hierop gericht zijn.

Conclusie
Nederland is een Multiculturele samenleving. Er wonen en werken meer dan 150 nationaliteiten, en al deze nationaliteiten hebben een eigen cultuur en daarmee een eigen kijk op homoseksualiteit. Doordat we wat meer te weten gekomen zijn over de achtergrond van verschillende culturen en deze denkwijzen weten we waarom er vooroordelen zijn ontstaan tussen homoseksuele mannen, lesbische vrouwen en allochtonen. Ook allochtone homoseksuele mensen hebben met deze vooroordelen te maken, omdat ze vaak onder grote druk van hun cultuur leven.
Over het algemeen is de Nederlandse bevolking er van overtuigd dat er in Nederland geen problemen meer zijn met homoseksualiteit. Door de invoering van het homohuwelijk worden deze gevoelens bevestigd en versterkt, terwijl andere gegevens uitwijzen dat homoseksualiteit juist minder getolereerd wordt. Er is een opkomende ‘moderne’ homofobie. Deze moderne homofobie heeft als standpunt dat homoseksualiteit geen probleem is, zolang ‘ze’ maar zo normaal mogelijk doen.
De politici, overheid en gemeentes zijn van mening dat homo-emancipatie bevorderd moet worden. Sommige gemeentes hebben al een homospecifiek beleid, bij anderen staat het op de agenda. De meeste gemeentes geven steun aan homo-organisaties, en proberen hiermee homo-emancipatie te bevorderen.
Hulpverlening specifiek gericht op homoseksualiteit is nog zeer schaars aanwezig in Nederland. De hulpverlening die hierop gericht is, is voor homoseksuele mannen en lesbische vrouwen vaak moeilijk te vinden en heeft een hoge drempel. We zien een langzame opkomst van meer ‘roze’ hulpverleningsorganisaties en buurt- en/of wijkprojecten waarmee homo-emancipatie bevorderd wordt.
Hiermee afsluitende kunnen we er vanuit gaan dat we er nog lang niet zijn wat betreft homo-emancipatie en homo acceptatie, maar dat we ons hiervan bewust zijn en ermee bezig gaan betekent dat we al in een stijgende lijn zitten wat betreft homo-emancipatie in multicultureel Nederland.

**Geplaatst**: 29-08-08 16:08

Re: [VER] Homoseksualiteit in de Nederlandse Multiculti samenlev

Geplaatst: 29-08-08 16:08

Interessant stuk.
Ik las wel ergens dat in het arabisch? de term voor homoseksueel en pedofiel hetzelfde zijn en dat daar de "agressie" tegen homo's vandaan zou komen. Men ziet nl het verschil niet tussen deze 2 geaardheden.
In grote delen van het midden-oosten komt trouwens flink wat homoseksualiteit voor. Veel mannen kunnen geen bruidsschat betalen, maar hebben wel een berg hormonen waar ze wat mee willen.

Nomineer dit bericht ×