
De laatste mis
Het was weer zo'n avond
met houten kont op een heillige bank
Zodat ik niet meer vergeten kon
van wie ik naar deze wereld kwam
Het was weer zo'n avond
de priester voerde me door de poort
ik was diep ontroerd van binnen
maar jij liep weg zonder enkel woord
Het was weer zo'n avond
waar de tranen over de hosti liepen
ik de Heer weer moest bedanken
dat ik jou zo mocht missen
Graag opbouwend commentaar, ik leer graag.