Geplaatst 
Ik herinner me nog vrij goed, hoe ik als eerstejaar naar de grote school vertrok. Ik was een meisje van 13 dat vrij klein was (en nog steeds is) voor haar leeftijd. Ik zal op dat moment ongeveer 1.30m geweest zijn gezien mijn meetresultaat van het tweedejaar er op wees dat ik de enorme lengte van 1.36m had. Waarschijnlijk was ik zo’n typische eerstejaar…Grote hedgren boekentas, want die waren op dat moment hot! Die van mij was een donkerblauwe. Ik heb hem hier thuis nog liggen. Goede kwaliteit heeft die tas. Hoewel, hij is ook maar een tweetal jaar meegeweest. Natuurlijk heb je als eerstejaar de boeken van je hoofdvakken mee want je weet niet wat je allemaal mee moet hebben. Maar Nederlands, Wiskunde en Frans zullen beslist al de eerste dag gegeven worden toch? Mijn broer die op dat moment in het 5de middelbaar zit lacht me uit als hij me ziet zeulen met mijn boekentas. Ik vroeg me af hoe het kwam dat hij zo’n lichte boekentas had maar later ben ik er achter gekomen dat de boekentas alleen al zo’n 3kg woog… Reken daar het aantak kilogram van de hoeveelheid boeken die ik mee zeulde om er zeker geen te vergeten en je hoeft niet meer ver na te denken.
Puffend naar school vertrekken, daar aankomen en die enorme “speelplaats”… In werkelijkheid was hij echt niet zoveel groter als de plek van mijn vorige school hoor. Maar ach, je overdrijft nu eenmaal graag op die leeftijd en je moet mensen er toch van overtuigen dat zulke dingen intimiderend zijn? Op die speelplaats zit zo’n 200 man bij elkaar waarvan de helft waarschijnlijk eerstejaar is…Misschien hadden ze tweedejaar moeten zijn. Maar laten we het eenvoudig houden. Ik voeg me bij een paar meisjes die ik nog ken van uit mijn vorige klas. Niet dat ik vriendschappen uit de vorige klassen wilde onderhouden. Want ik wilde op de secundaire school een heel nieuw begin. Maar vooral om niet alleen te staan in die grote menigte. Ik sta er zwijgend bij terwijl zij er op los kwebbelen. Zonder dat ik het door heb, ben ik heel de omgeving in me op aan het nemen. De bloembakken waar vier banken rond staan. De boekentas rekken die door de “oudere tweedejaars” als zitbanken gebruikt worden tot grote frustratie van de opzichters die wanhopige pogingen doen om hen er af te krijgen. Het grote A-gebouw waarin “de groten” zitten en het kleinere B-gebouw waar ik deze twee eerste jaren voornamelijk zal spenderen. De school waar ik zat, is namelijk twee scholen in één. Je hebt de middenschool, waar je normaal je eerste twee jaren de banken verslijt. Met een eigen directeur en eigen regelement. En je hebt de secundaire school waar je in principe je volgende vier jaren slijt. Met wederom een eigen directeur en regelement.
Die secundaire school lijkt op dat moment nog ontzettend ver weg voor mij dus daar denk ik nog niet aan. Ik denk vooral aan wat er me te wachten staat. Het is vrij warm voor september en we staan allemaal nog in shirt buiten als een mevrouw het geimproviseerde podium beklimt. Ze begint een voor een de klassenlijsten op te lezen. Als ik mijn naam hoor kom ik tot de conclusie dat ik weggehaald word van mijn twee “vriendinnen” en eigenlijk zo goed als alleen in de klas zit. Vreemd genoeg ben ik daar niet rauwig om…Nu móet ik nieuwe vrienden zoeken…En dat is toch precies wat je doet als je een nieuw begin maakt?
Ik ga naar voren en volg de leerkracht naar het lokaal. Daar zoek ik me rustig een plekje uit op de tweede rij aan het venster. We zitten op de tweede verdieping en ik heb uitzicht op de inmense sporthal van onze school.
“Hoi…Mag ik er langs komen zitten?” wekt een meisjesstem me uit mijn dagdromen. Ik kijk snel om en zie een meisje dat ongeveer even groot is als mij met blonde krullende haren in een staart. Haar gezicht lijkt spontaan en ik knik. Zelf ben ik niet zo bijzonder sociaal op dat moment. Ik heb moeite met contact leggen met mensen maar ik vermoed wel dat dit mijn kans is om met die eerste vriendschap in dat nieuwe begin te starten. Omdat ik geen idee heb wat ik tegen haar moet zeggen mompel ik iets van goedemorgen. De leerkracht zegt dat we naamkaartjes moeten zetten en ze deeld ze uit. Een aantal van de jongens wisselen hun naamkaartjes om, wat voornamelijk zij grappig vinden, maar de leerkracht heeft hen snel door. Ik verveel me een beetje en om de druk van mezelf af te halen om iets tegen het meisje langs me te zeggen. Begin ik te tekenen. Ik heb altijd graag getekend en het helpt me om ijn gedachten te verzetten. Ik ben gek van paarden dus wat ik teken hoef je niet te raden…Een galopperende schimmel siert mijn gele naamkaartje na een uurtje tekenen.
“Wat kan jij mooi tekenen” merkt het meisje langs me bewonderend op.
“Dankje” antwoord ik verlegen.
“Jij houd ook van paarden?” vraagt ze.
‘ook’. Hoorde ik dat goed en zei ze ‘ook’?
“ja, enorm!” en voor ik het weet ben ik uitgebreid over de paarden thuis aan het vertellen. Het meisje langs me pikt er geregeld op in en verteld ook over haar paarden. Voor we het weten gaat de bel en brengen de pauze samen door.
Achteraf bekeken, heeft dat ene stomme naamkaartje, die ene stomme tekenactie, er voor gezorgd dat ik twee jaar lang een hartsvriendin heb gehad. We konden elkaar alles vertellen, giechelden samen om stomme dingen zoals meisjes van die leeftijd dat horen te doen. We waren onafscheidelijk en bovendien deelde we dezelfde passie.
De lessen gingen goed. Ik moest er vrij weinig voor doen en leerde bijgevolg ook niet. Mijn wiskunde ging er niet echt op vooruit maar als dat het enige is? Geen probleem toch! Over het eerste middelbaar, en eigenlijk ook over het tweede middelbaar, kan ik weinig typen. Ik kan vertellen dat we met 1 april een leerkracht ontzettend hebben doen schrikken. Zij had een fobie voor spinnen en liet haar krijtdoosje altijd in de klaskast staan. Ja in die tijd hadden we nog klaskasten en klasverantwoordelijken. Puur theoretisch hadden we die in het derde middelbaar ook nog, maar wij niet meer. Onze klas heeft dat toen afgeschaft. Maar ik loop op de feiten voor uit. Een van de jongens had dus een enorme spin in het doosje gedaan. Toen de betreffende mevrouw haar krijtdoosje wilde open doen en die spin zag, schrok ze zich echt dood. Ze schreeuwde enorm hard en gooide het krijtdoosje achter haar. Vervolgens liep ze tegen een enorm tempo naar de achterkant van de klas en stond ze hysterisch te schreeuwen dat die spin weg moest…Wat hebben wij gelachen. Met 1 april staken we altijd van die dingen uit.
Ook is er eens een leerkracht letterlijk binnen gevallen. Hij struikelde over een boekentas van een meisje waar ik tot in mijn laatstejaar nog bevriend mee ben geweest. In al zijn haast had hij het niet gezien en lag hij dus languit op de vloer… Hij had de bijnaam “duffy” maar dat verdiend waarschijnlijk, na bovenstaande, wel een uitleg. Hij had niet altijd zo’n haast. Enkel die dag. Normaal was de mijnheer in kwestie een enorm duf persoon. Alles ging op zo’n rustig tempo dat je er haast bij in slaap viel..En die ene keer dat hij eens haast heeft…Gaat hij op zijn bek… “haast en spoed is zelden goed” was zijn droge commentaar…
Nog iets wat ik nooit zal vergeten. Is “Ben de beul”. De leerkracht van godsdienst die zo’n 4tal jaar later directeur werd van de middenschool. Hij stelde zichzelf voor als Ben de beul maar wist ons wel te vertellen dat, als hij de bijnaam uit onze mond hoorde, we het niet snel zouden vergeten. Hoewel ik absoluut niet godsdienstig ben opgevoed. Waren zijn lessen bijzonder amusant. Hij heeft me ooit straf gegeven omdat ik naar de sneeuw aan het kijken was terwijl hij dat niet wilde. Zijn les was overigens al gedaan. Op dat moment was ik het een beetje gewoon in de school en heb ik als protest een heel opstel geschreven over waarom ik naar de sneeuw wilde kijken…Later heeft hij ons nooit meer gestraft omdat we naar de sneeuw keken! En het heeft die winter veel gesneeuwd…
Ook mijn leerkracht Biologie, die ik niet bij naam ga noemen maar die ik me waarschijnlijk over tien jaar nog wel zal herinneren. Is het vernoemen waard. Niet omdat ik zo’n goede band met haar had, want om een of andere reden heb ik nooit een goede band gehad met leerkrachten van wetenschapsvakken. Mevrouw heeft me ooit een toets gegeven waarop ik enkel en alleen mijn naam ingevuld had. Ondanks dat ze me niet goed kon uitstaan, had ze me 1/30 gegeven. Met als commentaar “voor de moeite.”…Ja, inspirerende toetsen had ik op dat moment al.
Ook de mijnheer van Technologische Opvoeding kon ons (mijn vriendin en mij) niet meer zo goed uit staan. Voor TO werden onze klassen opgesplitst en zo kwam ik bij Yannicka. Ze zat bij me in de klas maar omdat mijn vriendin in de andere groep zat, ben ik met haar gaan op trekken, haar vriendin zat nl ook in de andere groep. Yannicka was een beetje van hetzelfde kaliber als mij op dat moment. En omdat we altijd aan het spelen en het lachen waren moesten we uit elkaar gaan zitten, ik links achter, zij rechts voor. Yannicka wilde doen alsof ze een pen ging schieten door hem achter de elastiek van haar map te haken en deze op te spannen. Maar door een zeer spontane lachbui liet ze hem los…Zodoende werd de mijnheer van TO op een haar na gemist door een pen…Bijgevolg hebben we nooit meer echt iets goed kunnen doen of zeggen in zijn lessen. In feit waren we maar beter heel stil achterin de klas. Anders hadden we meer problemen dan ons lief was! Maar reken maar dat we daar nog vaak mee gelachen hebben. Hij wat minder vermoed ik. Hij zal het beslist niet meer verteld hebben aan de klassen die na ons kwamen.
Ook hadden we nog een leerkracht frans. Eigenlijk beide leerkrachten frans. In het eerste jaar heb ik alle unitee woordenlijsten minstens 2 keer moeten overschrijven. Eentje zelfs een stuk of vier keer. (als je je bedenkt dat dat de korste unitee was en er dus ook de minst lange periode aan besteed is…Vind ik dat best wel sterk van mezelf.) En de tweede vond dat mijn huidige vriendin (toen nog niet. Op dat moment kon ik haar nog niet uitstaan) en ik de lucht verpestte. (eigenlijk hadden we het toen al moeten weten, we hadden al iets gemeen..)
Mijn tweedejaar heb ik met wat minder glans afgesloten als mijn eerstejaar (en dat was al niet om over naar huis te schrijven). Het komt er op neer dat ik binnen kwam voor mijn rapport en mijn klastitularis zei: “Ik weet niet hóe ze het gedaan heeft…Maar ze is er door geraakt.” Meer moest ik niet weten. Ik heb gezegd dat ik het volgende jaar Sociale en Technische Wetenschappen ging volgen. En dat ik voor de rest niets meer hoefde te weten. Hij heeft braafjes gedaan wat ik van hem vroeg! Zie, met mijn 1.36m kan ik nog best invloedrijk zijn!
Een heerlijke (veel te korte) vakantie van twee maanden lang is de beloning voor een jaartje keihard studeren (uhum). Maar al snel komen we in dat derde middelbaar…De Hedgren is inmiddels verwisseld voor een appel-blauw-zee-groene Eastpak! Die waren op dat moment dan alweer “hot”. En ik moet zeggen dat ik mezelf best stoer vond als derdejaar-met-een-eastpak-net-zoals-de-groten! En bovendien scheelde het een hoop in het gewicht dat ik dagelijks meesleurde. In het derde jaar heb ik eigenlijk wéér een nieuw begin gemaakt. Mijn vriendin bleef op ASO zitten terwijl ik samen met het meisje dat ik in het tweede middelbaar nog niet kon uitstaan naar TSO ging. Zodoende waren we een beetje verplicht om op elkaar terug te vallen. En vreemd genoeg zijn er sinds nooit meer strubbelingen geweest.
Vanaf het derde jaar mochten we ons zelf officieel “Pee-es-es-deeër” noemen. Tenminste, zo stond het in de schoolkrant. De klas van het derdejaar…Wat moet ik daar van zeggen? Dat het de beste klas is die ik ooit gehad heb? En dat ik nooit nog zo’n klas terug gehad heb en zal hebben? We waren met zijn 22. Allemaal verschillend. Niet alleen in grootte maar ook zaten er een aantal oudere leerlingen tussen. “bissers” zoals we dat op dat moment nog noemde of “Zitteblijvers”. Hoe je het ook noemt. Het komt allemaal op hetzelfde neer: zij die de pech gehad hebben dat ze niet gedellibireerd werden ook al rekende ze daar op.
Ik heb me werkelijk waar nooit zo geamuzeerd als in die klas. We lachtte, we gekte, de leerkrachten werden knetter gek van ons en toch waren onze punten goed.
Wij hadden in de sporthal van die rekken op je jas en kleren aan op te hangen. Dat was van hout en als je goed kon klimmen, zou er net een smal meisje tussen passen. Dus hadden twee meisjes van onze klas niet beter gevonden, dan er sámen tussen te kruipen, naast elkaar (vraag me niet hoe) om een foto te trekken. Ze lagen nog maar net of er kwam een leerkracht binnen. Ze werpt een blik op de twee meisjes, kijkt even verbaasd en zegt (wij hielden allemaal al onze adem in) “jullie zijn niet van mijn klas…Sorry” ze draait zich om, trekt de deur achter zich toe en is weg. Iedereen heeft een paar minuten naar elkaar staan kijken van “wat gebeurde er net?” en daarna hebben we rustig de foto getrokken. We hebben zo’n geluk gehad dat die kapstok niet naar beneden gekomen is trouwens…Hoe hadden we dat moeten uitleggen?
We vertoefden als derdejaars vaak in het A-gebouw maar zo nu en dan mochten we ook nog naar ons oude vertrouwde B-gebouw. De vijf minuten tussen de lesuren waren altijd een feest in de klas van het derdejaar en in de B-blok staan altijd knuffels en beeldjes en dat soort dingen als versiering en om de klas meer als je “thuis” te maken. Een oude (slechte) gewoonte die we meegenomen hadden van het tweedejaar. Was dat twee mensen elk aan een venster gingen zitten en er half uithingen. Zo ver mogelijk uit elkaar. En dan met de knuffel die er stond naar elkaar gooien. Of met pennenzakken of tennisballetjes. Na verloop van tijd werden de dingen waar we mee gooiden steeds kleiner. Er zijn godzijdank nooit ongelukken gebeurd en wat lachtte we als een van de twee dat ding nu eens niet kon opvangen en het naar beneden stortte (meestal knuffels) en vervolgens op de hoofd van een eerste of tweedejaar viel. Zeg nu zelf, die kans is klein he? En toch hadden we het élke keer. Als dat ding naar beneden viel, kon je er je kop op zetten dat een voorbijganger het op zijn of haar hoofd kreeg.
We stonden in het algemeen bekend als een zeer moeilijke klas en niet alle leerkrachten kwamen even graag. Maar ook niet alle leerlingen zaten er even graag in. Toen de klas zich ineens tegen de aanvoerster keerde die iemand pestte hadden we de poppen aan het dansen. Haar vader had een aardige functie bij de politie en bijgevolg is het dus niet verrassend dat ze hem er bij betrok! Er werd een site opgezet over een leerkracht (waar ik het zo nog even over ga hebben) maar ook over dat meisje. En voor we het wisten werden een aantal van ons bij de directeur geroepen…Er werd gedreigd met politie…Ik hoef je evemin te vertellen dat dat meisje nooit meer betrokken werd bij de acties van de klas en ik hoef je waarschijnlijk ook al niet te vertellen, dat het betreffende meisje naar een andere school getrokken is…Waar ze het op dezelfde manier verknalt heeft…Hoe het verder met haar afgelopen is weet ik niet. Ik weet enkel dat ze toch niet op de Pee es es dee ging blijven omdat ze vond dat alle leerkrachten tegen haar waren…
De leerkracht waar ik het hierboven over heb. Is een leerkracht die ik nu, 3 jaar later, nog steeds maandelijks, soms wekelijks, tegen kom. Ook als het geen school is. De vrouw in kwestie bleek ook een fervent amazone te zijn. En ik als 15-jarige gup was op dat moment “net” in het bezit van een welsh hengst die het bijzonder goed deed op wedstrijden. Ik was een warhoofd en bovendien vonden mijn vriendin en ik niets leuker dan brieven naar elkaar te schrijven. En wees eerlijk, waar beter schrijf je nederlandstalige brieven, dan in de les nederlands? De mevrouw in kwestie was er echter minder van overtuigd en zo heeft ze ooit gedreigd met en ik herhaal letteriljk: “als jullie nu nog een brief schrijven, mogen jullie er van mij 100 schrijven en voor elke schrijffout die ik in die brief terugvind, schrijven jullie er nog eens 100!”
Ze heeft dat dreigement nooit moeten uitvoeren…
Ook was ik een enorm warhoofd en vooral boeken van Nederlands vergat ik graag…Ook aarderijkskunde was niet mijn beste vak en werd eveneens gegeven door de wedstrijd-leerkracht. Een week voor ik mijn rapport zou krijgen, op dat moment waren de examens net gedaan, vergat ik mijn cap…Nu is het zo, dat je zonder cap de losrij-piste niet mag betreden. Bovendien had Explosion toch een half uurtje nodig om warm te draaien op dat moment omdat hij anders niet fijn los was. Mijn moeder vroeg aan mijn leerkacht Nederlands haar cap en die kreeg ik. (en ik kreeg er gratis een spottende grijns bij). Toen ik op mijn ouderavond kwam waarop ze me melden dat ik geslaagd was in mijn derdejaar (ook al niet met veel glans maar goed…Ik was er door) wist mijn klastitularis te vertellen dat ik zo’n zeef had van geheugen. Mijn leerkracht Nederlands en hulpklastitularis proestte het uit en stelde de verontwaardigde klastitularis gerust “dat dat niet alleen voor schoolzaken was”. We hebben een blik van verstandhouding gewisseld en sinds zijn we goede vriendinnen geworden. Ik heb zelfs een pony gereden voor haar!
Naar het vierdejaar gaande, werden we opgesplitst. Dat was geen onverdeeld succes want eigenlijk hebben ze niet meer bereikt dan dat STW a een rustige klas werd (wij dus) en STW b de “stoute” klas. In het vierdejaar begon ik met zeer goede punten. Ik verveelde me dood in de klas en dan rest je vaak niets anders dan opletten. Hoewel ik vaak ook zat te dromen. Het was zo duidelijk. De vroegere leerlingen van STW a zaten aan één kant van de klas. En de vroegere leerlingen van STW b zaten aan de andere kant. En beide kanten irriteerde zich aan elkaar ook al deden we niets. De B-kant vond de A-kant te rumoerig (ze moesten eens weten hoe we waren) en de A-kant vond de B-kant te duf. Na kerst hebben we de B-kant ontdooit gekregen. Zodoende zaten de leerkrachten nu niet met een moeilijke klas, maar met twee moeilijke klassen!
Ondanks dat het vierdejaar een fijn jaar was, zijn er weinig of geen noemenswaardige gebeurtenissen. Wel weet ik dat het vierdejaar een beetje een “keerpunt” is. Het jonge, kinderachtige gaat (normaal gezien) van je af. Je krijgt de “relaxte uitstraling” van de laatstejaars. Niet helemaal, want laatstejaars hebben nu eenmaal een zeker iets over zich wat je op dat moment nog niet begrijpt en wat je al evemin kan nadoen. Het is iets dat je hébt. Het is geen ervaring…Maar dat weet je op dat moment nog niet. Daar kom je pas achter in het zesde en laatste jaar. Maar als vierdejaar begin je toch stil aan wat “relaxter” te worden. Nog een opvallend iets, is dat boekentassen elk jaar lichter worden. Waar ik vier jaar geleden nog op keek naar mijn broer met zijn lichte tas. Wandelde ik op dat moment zelf met een tas die amper voor 1/4de vol zat en misschien twee kilogram woog.
Je vind ook stilletjes aan je eigen plekje op school. Hoe je het ook draait of keert, in zekere zin maak je van je school een “thuis”. Een basis waar je elke weekdag heen gaat. En net omdat je er toch een groot deel van je leven (op dat moment) spendeerd, is het ook niet meer dan logisch dan dat je er je eigen plekje zoekt. Er is ook een zekere rangorde op school. Zo is het bij ons dat de derde en vierdejaars steevast moeten rechtstaan en dat de vijfde en zesdejaars (de derde graad dus) de banken krijgen. Maar ik was als vierdejaar vrij close met een laatstejaar. Dus mijn vriendin en ik hadden altijd een bank tot onze beschikking. Ook al waren de andere leden van “zijn groepje” het daar niet zo mee eens.
Wat me wel bijgebleven is van het vierdejaar, is de grote hoeveelheid water gevechten die we gevoerd hebben. Wat zijn wij vaak kletsnat de klas in gegaan! Ook na school werd er geregeld met water gegooid. En het hoefde echt niet warm te zijn! Mooie tijden…
We hadden in het vierdejaar de “traditie” op gebouwd op na de examens frieten te gaan eten. En dat zorgde voor een hoop grappige momenten. Zo is Yannicka ooit door een stoel gezakt in de frituur, zijn Dorien en ik bijna de Demer in gefietst. We waren eigenlijk over het algemeen wel een “berucht” groepje als de examens gedaan waren vanwege onze luidruchtigheid. Die namiddag na de examens, was waar we het allemaal voor deden…Dat herinner ik me heel goed. We waren altijd blij dat het examen waren om twee redenen. De eerste was dat er een periode afgesloten werd en dus een vakantie volgde. De tweede was dat we op het einde samen frieten konden gaan eten. En het leukste van samen frieten gaan eten was de fietstocht! Ik kan echt niet allemaal opschrijven wat er allemaal gezegd en afgelachen is op weg naar de frituur…Echt niet, maar ik herinner het me tot in de details. Stuk voor stuk.
Erg gevreesde examens waren altijd de examens praktijk. Ik kookte op dat moment met Dorien. Door het jaar heen hebben we al heel wat uitgespookt in de keukens. Zo heeft onze leerkracht koken nooit gesnapt waarom Dorien en ik áltijd wilde dweilen. Wij hebben het overigens ook nooit gesnapt. Het was het meest gehaatte klusje maar wij zagen er wel voordeel in. Ten eerste hebben we nooit iets moeten opsoppen omdat we alles achter het spleetje tussen het houten “verhoogje” waarop de keukens stonden en de muur lieten lopen. Ten tweede hadden we vaak toch veel te veel tijd over en konden wij dan, in de plaats van studeren, wat praten en lachen terwijl we werkte. Ten derde hebben de “dweilers” het voorrecht om wel zeker tien minuten buiten te spenderen als ze het water gaan weggooien….
Ik weet nog dat onze leerkracht altijd kwam kijken om te achterhalen wáárom we het zo leuk vonden. Hij gaf dan altijd commentaar dat we niet nat genoeg dweilde. Op een slechte dag trof hij mij in een slechte mood. Toen hij me zei dat ik met meer water moest dweilen…Heb ik in een boze bui de hele emmer over de vloer gegooid en gevraagd of het nat genoeg was zo…Ik geloof niet dat ik al ooit iemand zó verbaasd heb zien kijken als hij toen…
Om even terug te komen op die gevreesde praktijk examens. Dat waren dus examens waarop iedereen vrij nerveus was. Niet zozeer voor de theorie, maar voor de praktijk. Want je kent de wet van Murphy: “Als er meer dan één manier is om een taak te doen en één van die manieren zal in een ramp resulteren, dan zal iemand het zo doen”. Dat klopte dus…Zo heb ik ooit een handdoek in vuur en vlam gezet omdat ik er geen rekening mee hield dat we op gasvuur kookte. De handdoek is in No-time in de wasbak met water gegooit en we zijn er samen voor gaan staan alla: “wasn’t me” *kijken fluitend rond*. Mijnheer liep met een achterdochtige blik door en vervolgens werd de handdoek, inclusief brandgat in de was gedumpt. Volgens mij hebben ze aan dat jaar veel handdoeken met gaten over gehouden…
Ook waren we erg goed in elkaar en ons zelf pijnigen. Mensen sneden in hun vingers, branden zich aan ovens of zetten hete kookpannen op elkaars handen…of nee, dat laatste deed ik alleen. Máár het mag gemeld worden dat dat was omdat ik met twee gerechten bezig was gezien mijn vriendin niet meer wist hoe ze haar gerecht moest maken! Kortom: ik had haast! En het is algemeen geweten: Als Kath haast heeft in de keuken, of eigenlijk gewoon als Kath haast heeft, moet je haar vooral niet in de weg staan.
Het vierdejaar sloot ik met wat meer glans af dan de vorige jaren en dan mag je eindelijk aan die bewuste “derde graad” beginnen. Op dat moment begin je school stilletjes aan zat te zijn. Ik moet melden dat we op een vrij strenge school zitten wat betreft kledingsregels. Dat was dan ook altijd een discussiepunt. Je kon er je hoofd op verwedden. Kwam de zomer er aan, dan ook de discussies over kledingsregels. Die twee gingen hand in hand, dat wisten de leerlingen, dat wisten de leerkrachten, dat wisten de opzichters. Weet je, ik denk dat niemand het echt erg vond. Die discussies. Het hoord er gewoon bij. Het wordt niet doorgegeven van het ene jaar op het andere, maar het is gewoon zo iets dat “er in gebakken zit”. Als derdejaar wil je rebelleren en ga je tegen de regels in. Als vierdejaar geniet je er gewoon van om je zulke kleine dingetjes “eigen” te maken en als vijfdejaar zit het er zodanig ingebakken dat je het tegen het zesde nog steeds niet vergeten bent.
Het vijfde middelbaar was voor ons een zeer bewogen jaar. Met ons bedoel ik mijn vriendin en mij. We kwamen wederom in een andere klas terecht. Want als je twee rustige klassen wil maken en het blijkt dat je op twee moeilijke klassen uit komt, heb je iets fout gedaan! Dat weet het kleinste kind en dus ook de Pee Es Es Dee! We kwamen voor het eerst bij de jongens van EM en dat leverde enorm leuke momenten op.
Een leerkracht Frans riep in volle wanhoop tegen een jongen van STW dat 80% wilde opletten en 10% maar in de klas zat voor niets en hen stoorde. Zijn collega, een jongen van EM, trok rustig de kast open, keek er zoekend in, deed hem weer toe en begon vervolgens op en onder zijn bank te zoeken. Hij trok wat pennenzakken naar zich toe en rommelde daar in, schudde eens met zijn boekentas en rommelde daar in maar zijn blik bleef zoekend. Iedereen had hem in het oog. Iedereen wist dat er wat ging komen maar niemand wist wqt. Mevrouw van Frans was de enige die het niet door had en vroeg gefrustreerd: “Xander, wat zóek je?” waarop de bewuste jongeheer droog: “die andere tien procent mevrouw…” Hij bleef haar daarbij zo serieus in de ogen kijken. Dat de mevrouw geen idee meer had van wat ze moest zeggen of doen… Wij waren op dat moment al lang in het lachen uitgebarsten!
Een leerlinge waar Mieke en ik nog een hele hoop problemen mee hebben gehad, tot nagenoeg vechten toe. Stond niet echt vooraan toen de intelligentie werd uitgedeeld. En dat zeg ik niet (alleen) omdat ik haar niet zo graag heb. Xander verteldde haar naar aanleiding van een gesprek dat ze oppervlakkig was. Waarop ze heel verward vroeg “wat is oppervlakkig?”. Xander keek haar even besluitloos af, wreef vervolgens met zijn hand over de oppervlakte van zijn bank en zei langzaam en elk woord goed articulerend “oppervlakkig…Niet dieper dan de buitenkant” Helaas voor hem was zijn uitleg nog niet duidelijk genoeg…Ik vraag me af of ze het op dit moment al snapt!
Over de problemen die we met het meisje gehad hebben wil ik niet te ver uitweiden. Alleen weet ik dat we een aantal leerkrachten enorm verbaasd hebben doen opkijken door plotse uitvallen. Dan was het van volledige stilte op een halve seconde omgeslagen naar geschreeuw en gescheld. Weinig leerkrachten konden daar goed mee om…Zo was een van de leerkrachten haast getraumatiseerd (het was in oktober gebeurd en in december praatte ze er nog over) en vroeg de andere heel rustig “waarom we zo veel lawaai maakte”. De jongens van EM die op dat moment nog geen idee hadden hoe het zat met de ruzie, zaten allemaal op een rijtje naar ons te staren als een stel koeien dat voor het eerst een tractor voorbij ziet komen…Dom dus! Nog een andere leerkracht stuurde Mieke en mij naar buiten en de twee meisjes waar de ruzie om ging naar de andere kant van de keuken…Ze hadden het niet simpel, die leerkachten
Meer wil ik daar eigenlijk niet over uitweiden….Nog een “probleem” was dat we voor lichamelijke opvoeding in twee groepen gesplitst werden: de jongens en de meisjes. Hierdoor kwamen dus alle meisjes van heel STW bij elkaar…Op dat moment deden we veel ruwe spelen. Dan denk je in ons geval aan korfbal (juist ja, een sport waar je geen contact mag maken) rugby, badmingtonnen, tenissen, lopen, trefbal, honkbal en kinderspelletjes. Kortom: alles! We waren op dat moment zo gefrustreerd over de klasindeling en het zo beu op onze school dat vrijwel elke LO les uitdraaide op vechten... Helemaal niet iets om trots op te zijn. Maar het hoort bij mijn Pee Es Es Dee cariere, net zo hard als elk ander stukje van dit verhaal…Het is iets wat ik me herinner, wat ik me zal blijven herinneren. Je hebt niet alleen goede tijden op een middelbare school…
We werkten ons IP succesvol af en dachten helemaal klaar te zijn voor het eindwerk dat we in het laatstejaar moesten maken. Hadden we toen geweten wat ik nu op dit moment weet…
Ook heb ik in het vijfdejaar een “examenleven van Kath” gemaakt…Een stukje dat ik hier toch graag bij in wil voegen.
Het examenleven van een vijfdejaar…Ingevoegd zoals ik het toen geschreven heb omdat ik het zo wil houden, het waren mijn gevoelens op dat moment…ook in een verhaal moeten die zo blijven het is immers míjn verhaal…
Het examenleven van Kath
Het moet er echt even uit!
Eerst en vooral examens, zijn zowiezo al stresvolle periodes! Hele hoop leren, heeeeel veel vragen waarvan je het antwoord niet weet en vooral heel erg hopen dat je overal boven de 50% zit!
Maar dat is nog niet meteen je zorg. Bij gebrek aan genoeg lokalen worden een aantal klassen van 5 en 6 (5 = mijn jaar) bij elkaar gegooit. 5 en 6 technisch sowieso
Maar ook nog een aantal klassen van 2 andere 'richtingen' op onze school.
Stel dat daar een 200tal mensen bij elkaar zitten (misschien wel meer.)
Je zou toch denken dat ze meer als genoeg keuze hebben om mensen langs elkaar te zetten niet?
Nou is er zo'n heel lief meisje (not) waar ik zo verschrikkelijk goed mee overweg kan. (uhum) En dit meisje heeft natuurlijk ook wel wat aanhang. (Al is dat niet meer zo heel veel, ze heeft er nog)
Dus je gaat naar de lijst kijken, waar je zit, zoeken zoeken zoeken, oh leuk! Onuitstaanbaar meisje zit tussen haar vriendinnetjes/vriendjes, super voor haar! *zoekt* en goh, wiens naam staat ergens in het midden van al die vriendjes en vriendnnetjes?
Juist ja! MIJN naam!
Jeuh zaten we op te wachten! drie rijen in de hele zaal bestaan uit vriendjes en vriendinnetjes van meisje-dat-mij-ook-helemaal-niet-zo-leuk-vind en ik zit er weer tussen.
Links van me is het beeld zonder klank, achter me is het beeld zonder klank (heel erg boos beeld overigens!) voor me...Zijn het vnl leerkrachten, en dat is vaak ook beeld zonder klank. Alleen rechts heb ik een moderne kleurentelevisie waarvan de geluidsboksen het nog doen!
Ja, ja, tijdens examens moet je toch zwijgen, zoveelste beter als die oude beeldbuizen met kapotte boksen bij je zitten.
Maar dat rosse beeldbuisje is nogal irritant zie je...Dat kan lopen, en dat beeldbuisje vind een gang van 4 meter (!!!!!) niet genoeg om te voorkomen dat ze tegen je op loopt!
Verdomde breedbeeldtelevisies van tegenwoordig ook *rolleyes* Moderne technologie, nergens voor nodig! Anyhow, die breedbeeldtelevisies zijn dus bij zonder irritant. En als het dan nog flatscreens waren, dat ze zijwaarts konden gaan, zo namen ze niet de hele gang in beslag, maar neen, het moeten 'ouwbollige' grote beeldschermen zijn.
En, volgens mij zitten er versterkers op die breedbeeld televisie, want de hele zaal hoord het als ze langs me door loopt.
Goed, die versterkers moeten toch uit als we examens gaan maken dus heerlijk die rust en die kalmte!
Helaas duurt die maar anderhalf uurtje. Want dan mag een deel van ons op staan en naar huis (die wat klaar zijn, de andere meten nog 35 minuutjes doorwerken of wachten als ze om half twaalf nog niet door willen gaan)
En dan gaat die breedbeeldtelevisie met versterkers ook naar buiten...Túúrlijk kan dat niet in rust en kalmte.
God was ik blij dat die moderne kleurentelevisie langs me een soortgenootje was anders was het echt dood en doodsaai geweest!
Ik blijf er bij, moderne apparatuur? Nergens goed voor! Zou je zulke televisies op het stort mogen deponeren? Of moet je daar voor betalen?
ps1; even de frustraties van me af schrijven. En dit is nog maar dag 1!)
pss2; ik hoop dat jullie het hele onsamenhangende verhaal een beetje begrijpen.
Dag 2 dus;
Ik zou eigenlijk moeten leren op dit moment, fijn muziekje op, shrift voor je neus, pen in de hand en schrijven tot je polsen pijn doen.
En ach ik heb er zo weinig zin in!
Hoe de examens gingen? Ja misschien wel handig om dat er ook even bij te vermelden.
half acht opstaan, tot acht nog even nakijken, kwart na acht richting school om daar (zoals gewoonlijk) net iets te laat aan te komen en met een vriendin (die ook eeuwig te laat is) meewandelen naar de hal.
Jas uit doen, een plekje zoeken waar mijn boekentas kon uitrusten en mijn spullen pakken. Terwijl lekker door tetteren met die vriendin natuurlijk. Het viel mee dat de breedbeeldtelevisie-met-versterkers die ik al eerder vernoemt heb hierboven al op haar plaats zat.
Rustig de zaal in wandelen, ooh daar zat mijn kleurenbeeld-met-klank!
heel vrolijk; 'Goedemorgen' zeggen en tevreden vast stellen dat het serieuze gezichtje inderdaad al een stuk vrolijker staat als ik er lekker enthousiast bij ga zitten en wat met haar praat. Altijd leuk, of je nu stres hebt, of niet!
The big boss neemt het woord, zegt dat we moeten zwijgen (en dan nu allemaal die volumeknopjes op de laagste stand! Gaat niet meevallen voor die breedbeeld televisie)
en we krijgen ons examen.
Oorverdovend gekraak van al die hersentjes die het moeilijk hebben om op gang te komen. Zulke moeilijke vragen in de vroege ochtend!
Mijn leerkracht Engels komt even helpen met de woorden 'dat weet jij toch! Hoe kan je nu zo'n stomme fout maken!' en mijn buurmeisje giecheld er even onder als ik hem vervolgens erg melodramatisch om vergiffenis vraag! (ja, met leerkrachten mag je wel praten, met je buren niet. Ook al zit de rechter een jaar hoger en zegt de linker toch niets terug)
Na anderhalf uur vervelen en slapen (3 blz als examen...Hoe dat die mensen het klaarspelen om daar 2 uur over te doen is me nog steeds een raadsel, misschien ga ik dat maar eens uitzoeken de volgende keer dat ik daar nog eens zit mogen we met zn allen naar buiten. (nuja, in de gang van de sporthal, want we moeten optijd weer naar binnen, geen tijd verliezen! Anders geraak je toch niet klaar? (uhum!)
wederom last van die breedbeeld televisie...De gang van 5 meter breed (nog een extra meter) was blijkbaar nog steeds niet breed genoeg. Breedbeeldtelevisie krijgt op der donder en loopt wederom met een kleurstoornisje door (de rode tint overheerst wat te veel!)
en weer naar binnen voor aarderijkskunde.
Wel, ik maak nu al voor het vijfde jaar examen, dat zijn dus 4*3=12+1=13. 13 keer heb ik dus al in een examenperiode gezeten, elke keer met minimum 14 examens, (dus 12*14=172) dus dat zijn dan 172 examens min mijn examen wiskunde. En dit was de eerste keer dat ik mijn vragen bekeen en echt vrijwel níets meer wist.
Wat zeiden ze ook alweer? Ohja, black out, dan moet je rustig worden en dan komt alles terug! Ja zo was het!
*legt pen neer* *gaat achterover tegen stoel zitten* *ademt paar keer diep in en uit* *bekijkt vragen nog eens*
Oef! een aantal antwoorden komen al terug, vullen rustig aan ons examen in en een uurtje later is het volledig ingevuld, nuja...Op een paar vragen na die ik echt niet meer wist! Ik heb bij een vraag zelfs mijn leerkracht geroepen en gevraagd of dat wel in de cursus stond; hij beweerde van wel, ik van niet, en heb net gekeken, het stond er dus niet in!
Half twaalf...éindelijk naar buiten. In tussentijd waren een goede vriend en ik een nieuwe manier van communicatie aan het testen, helaas, leerkrachten die in je beeld gaan staan zijn nogal stoorzenders dus die manier van communiceren is niet betrouwbaar genoeg
de helft wandeld naar buiten (weer diezelfde helft als vorige keer, en gelukkig, mijn breedbeeld televisie blijft zitten. Zou nogal irritant worden als ze in al die drukte door moest.)
Heeeelemaal naar de andere kant van de school (is nog een aardig afstandje.)
Mijn pestkop begroeten en vragen hoe het met zijn examens was gegaan. Zelfde als bij mij dus, engels goed en aarderijkskunde minder, nog wat praten en lachen, nog een speelse tik en een opmerking en daar stond mijn vierwieler klaar om me naar huis te brengen!
Nu zit ik dus hier al die onzin te typen terwijl mijn biologie me woedend aan het roepen is maar wat is het toch zo verschrikkelijk saai!
Ik heb wel een tiental minuutjes pauze gehad dus misschien gaat het nu wel beter?
Hoe dan ook; dag 2 uit het examenleven van Kath!
Dag 3;
Op het nippertje de zaal in sluipen met mijn vriendin en mijnheer geraerts knijpt al lachend een oogje toe voor ons. Mijn wel-altijd-stipte-vriendin lacht ons toe en merkt op dat we ook altijd maar op het nippertje binnen komen (tja wat moeten we er vroeger gaan doen, ik zit sowieso al altijd een uur met mijn vingers te draaien)
en een heerlijk begin van de dag, nadat we eerst een kwartier zaten te wachten om een examen te krijgen en wat rond te kijken. Besloot een van de leerkrachten om toch maar eens te gaan kijken waar dat het bleef. (Paniek alom natuurlijk (uhum))
Oh kijk eens aan, ze gaan uitdelen. En wat krijgen we voor onze neus? Biologie?! We zouden dus Milieutechnologie moeten hebben hoor...
Zeg eens jongens...Biologie dat gaat niet! Dat moet ik nog leren!! Jullie snappen echt niets van de 'moderne student' he?! Wij leren op school, thuis je studiebladen maken en op school leren! Daarvoor is dat gebouw er!
Voor examen moeten we thuis leren? Daarom krijgen we de namiddag vrijaf? Oh excuseer! Dat was ik helemaal vergeten...Maar ziet u, deze morgen heb ik TW nagekeken, en niet biologie, want dat zou ik normaal als tweede examen hebben. Ik ging er vanuit dat onze huidige Dikke Deur meer organisatie talent had als de vorige (maar die zag dan ook roze olifantjes op haar bladeren nadat ze de 3de fles whisky leeg dronk dus haar zouden we het nog vergeven)
Maar goed, om nu dus terug te komen op de examens, Nu heb ik mijn tekeningen niet kunnen nakijken he mijnheer!
Neen neen neen! Niet die eenvoudige mannetjes, dat was een uiting van verveling. Ja die ja! Die cellen!
Ahzo, u begrijpt het, heel fijn, maareuh...En nu?
Ja, zo iets was het ongeveer! En fin, in werkelijkheid hoordje zo ongeveer 26 mensen door de hele zaal vloeken en schelden toen ze hun examen voor hun kregen. Want natuurlijk had niemand het nog nagekeken en natuurlijk was dat wel nog heel erg nodig!
Examen zal niet zo denderend zijn maar hej, boven de 50% is genoeg. Oh en mijn leerkracht engels kwam onze punten al doorgeven, 14.5/20 voor mijn engels! Mooi, das goed. Das al een vak dat we over zijn.
Anyhow, we maken dus dat examen met veel gepuf en gezucht. Gelukkig herinnerde mijn gezellige buurmeisje zich nog veel van haar examens vorig jaar! Was een hele goede hulp!
Uurtje nadenken, ik ging me bedenken hoe die mensen er zo lang over konden schrijven, wel dat heb ik gedaan nadat mijn kladblad volgetekend was (zal de dikke deur blij mee zjn, zo'n mooi versierd 'officieel document') en ik kwam tot de conclusie dat ze vast en zeker telde hoeveel lettertjes ze nu precies op hun examens hadden geschreven... Heb dat ook geprobeert maar toen ik aan 300 ofzo kwam raakte ik de tel kwijt, en om nu helemaal op nieuw te beginnen?
Allemaal naar buiten na dat uur vervelen, praten, lachen, spelen jeuh! Maar na tien minuten was de pret voorbij en moesten we weer naar binnen.
Tw, ja dat vak kenden we wel! Besloot om eens lettertje per lettertje te schrijven en heel zorgvuldig mijn woorden uit te kiezen, ik heb er zeker 50 minuten over gedaan daardoor *rolleyes* Maar nu mochten we vroeger door dus dat zou dan nog een...Kwartiertje wachten zijn!
Kwartiertje wachten, ze beginnen op te halen, ik pak mijn spullen al en ga in de startblokken staan samen met mijn mede 'ik-doe-geen-uren-over-mijn-examen-en-wil-nu-heel-graag-naar-huis-gaan-lotgenoten' En daar komt mijnheer geraerts, heerlijke vent vind ik het, ik zie hem altijd graag komen! Als hij binnenkomt mogen wij nl naar huis!
Vrolijk vrolijk, huppel, spring, enthousiasme en een por in mijn zij van een klasgenoot.
Even vragen hoe de examens gingen, een paar vragen bespreken en afscheid nemen om me bij mijn vriendinnen te voegen.
Jasje aan, spullen in tasje, tasje op rug, kijken of we niets vergeten zijn, draaien, stap, stap, stap. Hoi mijnheer zeggen, mijnheer die zich erover verbaasde dat ongeveer 90% van de zaal al naar buiten aan het wandelen was. (tja wat wil je met zulke korte examens)
Heeeeeuuulemaal om wandelen omdat de werkmannen zonodig onze doorgang moesten versperren en we niet onder de overdekte mogen want dan storen we de 'kleintjes' bij hun examens (ja alsof die dat zo erg vinden, die zijn immers ook al lang klaar en kijken jaloers toe hoe de 3de graad al lekker naar huis mag, ach jongens, over 3 a 4 jaar mogen jullie ook)
En dan thuis leren natuurlijk, heb mijn geschiedenis net gedaan en moet nu door want de mensen van de pony die ik rijd zijn al onderweg.
examen dag 4!
Wel multimedia dit keer, alleen niet zo heel erg veel.
Deze morgen pas om tien voor acht opgestaan in de plaats van om half acht, want oooh mijn bedje lag zo heerlijk...Zo warm, zo zacht..Hoe dan ook, je moet je toch sterk maken en je los trekken van je warme dekentje, meteen voor het kacheltje neerploffen en me omkleden. Kwart na acht vertrok ik al richting school, ik bedacht me zo heel ineens dat ik maar eens op tijd wilde zijn En dat is ook gelukt! Heeeeeeuuul rustig naar de sporthal wandelen. In de gangen van de sporthal praatje maken met de mensen de ik kende en dan uiteindelijk nog op het nippertje mijn spullen bij elkaar zoeken om alsnog maar nét op tijd de hal binnen te glippen...oeps! (ja, daar moet je mijn naam voor hebben...Ik weet het!)
Heel vrolijk 'Goedemorgen!' zeggen als ik nog net op tijd op mijn stoel neer plof voordat het opperhoofd zegt dat we moeten zwjigen en we gingen van start.
We begonnen met Nederlands, niet zo'n probleem normaal, ik ben beter met lettertjes dan met cijfertjes maar ooooh my goood wat was dat moeilijk zeg! Tekstje lezen, vraagjes invullen. Tekstje lezen ging goed, ik vond het zo'n leuk tekstje dat ik het maar 7 keer achter elkaar grondig gelezen heb. Vraagjes ook maar eens voor de 8ste keer grondig lezen en toch maar eens gaan zoeken. Eerste bladzijde ingevuld, op naar bladzijde twee! Nog van die moeilijke vraagjes, tekstje nog eens grondig lezen, vraagjes nog eens grondig lezen, vraagjes oplossen.
Pfoeh echt waar, ik heb een tekst nog nooit zo vaak gelezen als die!
Na een hoop gesukkel en gedoe toch maar aan bundeltje twee geraakt, goh nog een tekst!
Tekstje lezen, vraagje lezen en half van je stoel vallen.
Het hele bundeltje bestond uit 1 oefening en ging op 30 punten oefening fout, examen gebuisd...Heerlijk vind ik dat...
Oefening maken, oefening overschrijven en ooh wat begon mijn rug al pijn te doen...dag 4 stilzitten op heeeele slechte stoelen en dan ook nog eens 4 uur lang...Slecht ide voor mijn rugje. Doorbijten, moet doorschrijven. Polspijn! En het meisje langs me zat me aan te moedigen! Zij is het immers ook niet gewend dat ik twee uur lang echt doorschrijf aan een examen, meestal gaan we gelijktijdig tegen de rugleuning van onze stoel zitten na een uurtje rustig werken.
Huppa, op naar de gangen om geschiedenis nakijken en oooh wat keek mijn breedbeeld-televisie-met-versterkers toch zo boos...Vriendin had zich inmiddels al bij me gevoegd en ik begroette 'mijn' rosse dan ook met 'haaa die breedbeeldtelevisie!' Mijn vriendin langs me wist natuurlijk meteen waar het over ging (neen ik heb het haar niet verteld maar ze weet het gewoon) en proeste het letterlijk uit, en natuurlijk die versterkers op he. Volgens mij wist ineens de hele zaal dat ik haar een breedbeeld-televisie genoemt heb. Hoe dan ook, gewoon eens begrijpend knikken als ze klaar is met haar geroep, gescheld en getier, rustig naar mijn vriendin draaien en 'ernstige vorm van aandacht te kort' zeggen, om vervolgens samen al lachend ons naar de gang te begeven, het opperhoofd was nl onze richting uit aan het komen om te kijken wat er aan de hand was.
Geschiedenis nakijken op de gangen en ooh! Daaaar is lief gereartske! Hij kwam ons natuurlijk naar onze stoelen begeleiden. Dat doet hij als een echte heer hoor, alla 'Hup rotmieters! En nu allemaal de zaal in zodat jullie om half twaalf klaar zijn en ik van het grootste deel geen last meer heb dan!' En daarachter volgt nog de achternaam van mijn vriendin en mij omdat we niet snel genoeg reageerde. Gelukkig kent hij ons wel en ziet hij zulke dingen wel door de vingers.
Geschiedenis ging zooooo makkelijk, ongelooflijk!
Alleen jammer dat ik de helft met links heb moeten schrijven omdat ik met rechts mijn hand omhoog moest houden omdat ik wat moest vragen en het luypaert niet kwam. En dan denk je 'nou dan houd je je linkerhand toch omhoog als je rechts bent' ja dat dacht ik ook. Tot mijn linkerschouderblad daar anders over ging denken. Oef...dat deed pijn...Maaaaaar na een half uur met links schrijven (wat overigens wel wat vebraasde blikken van mijn buren opleverde, zelfs de 'beeld-zonder-klank' buur slaagde er in m wat uit haar keel te persen van verbazing.
anyhow, die man komt dus éindelijk rond 5 na elf was ik klaar, gelijktijdig met mijn buurmeisje en we fluisterde wat als de opperhoofden niet meer voor ons stonden. Hadden het nog best gezellig, na 25 minuten kwam lieve mijnheer geraerts dan éindelijk zeggen dat 'de mensen van half twaalf' mochten opstaanen naar buiten gaan.
De halve zaal springt van zijn stoel en rent haast naar de deur, ja...De examens beginnen na dag 4 bij iedereen wat door te wegen. Je merkt het aan het gezucht en gepuf, niemand wil nog leren, iedereen is het verschrikkelijk zat en iedereen heeft pols pijn...
Mijn lotgenote heeft net zo'n rugpijn van die rotstoelen als ik dus eigenlijk hebben heel veel mensen het alweer helemaal gehad. Jammer dat examens zo verschrikkelijk uitputtend zijn...Anders was het nog best gezellig, zo'n grote groep, zooveel concentratie en een stilte waarin je een muis zou kunnen horen trippelen als hij over een mat liep...Echt apart.
Bij deze dus mijn vermoeiende dag 4...Morgen nog en dan weekend!
'I can't wait...For the weekend to begin!' (geen ide wat de titel van dat liedje is, alleen dat Q het op donderdag en vrijdag om de zoveel tijd laat horen
en fin, ik ga mijn chemie er nog in stampen en dan maar een uurtje zetelliggen. Dat word ooit nog een tak voor de olympische spelen...Matliggen of de variatie 'zetelliggen'
(De sport Matliggen leg ik ooit nog wel eens uit. Dat is wederom iets van een vriendin en mij)
dag 5.
*opent ogen* 7 uur...Yess het is weekend! oh godver neen...Eerst nog examen *gaapsmiley* lekker voor het kacheltje gaan zitten en rustig aankleden. Ondertussen mijn franse woordjes herhalen. uurtje later 'ooh al zo laat?' haren nog snel even kammen, mijn spullen in mijn tas gooien die ik daar gisteren avond natuurlijk niet terug ingestopt had, tas op de schouder en naar buiten rennen, 'hoo maaam! Ik wil nog mee!'
ruiiimm op tijd aankomen op school (20 na ofzo al) en dus heel op het gemakje richting sportal, hooo mensen die ik ken! *houd halt* *maakt praatje* 'he kijk Dorien?!' * Denkt....* 'oh oliebol! Do is altijd te laat ' *wandeld heel snel door naar de hal* *neemt spullen* 'Hoi Miek, ook te laat meissie?' 'ja, en jij?' 'nou eh, te lang gepraat?' *neemt spullen en wandeld al pratend naar haar plaats* Daar moet ik haar dus 'achter laten' met een 'succes' en door naar mijn eigen plaats.
'Goedemorgen!' en ik lach en praat nog even met het meisje langs me tot ik ineens mijnheer Geraets heeeeeel hard hoor roepen. (ja, zo lief als hij is, alshij zijn keel open zet dan horen de mensen op het industrie terrein hem nog geloof ik. Die heeft ook versterkers!)
'En als jullie maandag niet zorgen dat jullie om half negen in stilte op jullie plaatsen zitten dan mogen jullie dinsdag een vijfde uur komen!!!!'
Maaaar ik voel me niet aangesproken, want ik zat al! Oke, ik was niet stil, maar ik zat! En ik ga lekker om half twaalf door Dinsdag dus voordat hij het goed en wel door heeft dat ik eigenlijk moet nakomen als ik te laat ben, ben ik al lang buiten de school op weg naar huis *smile*. Neen neen, we gaan ons gedragen en gwoon nog twee dagen op tijd zijn.
Ooh kijk! Mevrouw van Frans, toetsen? Welke toetsen? Meenemen? Vandaag? Maandag ook goed? Ja? Mooi! Mag ik nu mijn examen? Dankuwel!
Dus dan beginnen we maar examen frans in te vullen, erg moeilijke dingen vroeg ze. Of dat is omdat de vragen in het frans stonden, en ik ken frans helemaal niet...Best irritant. En ze wilde niet vertalen, nouja dan niet...Heb er van gemaakt wat ik er van kon maken, alles is ingevuld hoor! Maar volgens mij heb ik vandaag een geheel nieuwe taal gecreëerd! Wacht maar, ik word rijk en bereoemd! (uhum, not!)
een half uurtje examen maken, een uurtje tekenen en een half uurtje praten verder mochten we dus eeeiiindelijk naar buiten! (jeuuuh) en chemie nakijken. Nu ben ik best wel trots...Want zie je, Chemie is normaal niet mijn beste vak, ik en cijfertjes weet je wel...
Maar deze keer! Deze keer snapte ik het volledig. Ja daar ben ik wel trots op...
*zet muziek even op*
Ik werp een blik op het groepje langs ons. Ik weet niet eens waarom...Want eigenlijk was ik heel geconcentreert aan het nakijken, maar toch moest ik even op kijken. Niet echt om een reden want ze waren ook allemaal stil. Ooh kijk! Mijn Pestkopke!
*zoekt zijn blik en zegt gedag zonder woorden* *pestkop zegt gedag terug, knikt en neemt zijn tas, zegt wat tegen de mensen waar hij bij stond en komt mijn richting uit*
*Ik knik even richting pestkop en mijn vriendin snapt al watk zeggen wil en ik wandel zijn richting uit*
'Hoi pestkop!'
'Hoi!'
Dus we praten een beetje over examen frans, over chemie nu en of hij het snapte, hij legt mij nog een paar dingen uit, ik leg hem nog een paar dingen uit, na 2 min is het onderwerp 'school' al van de baan en gaat het helemaal ergens anders over. Maar we worden ruw onderbroken door Mijnheer Geraerts die vond dat onze pauze nu wel lang genoeg geduurd had.
Dus we spreken af na de examens toch nog even samen te komen.
Ik wandel samen met hem naar onze plaatsen (mazzel, hij zit vlak voor me dus moestk dat stukje niet alleen doen, je zou je er over verbazen hoe groot zo'n hal is)
'Ooh hoi mevrouw! Je hebt leuke botjes aan.'
Onze mevrouw van chemie, dat is net zo'n moedertje, een oud moedertje wel...Ze is onze klastitularis en het is echt zooon lieve vrouw. In al die verveel tijd die ik tijdens de examens heb, doet ze me echt denken aan mijn grootmoeder toen ze nog leefde. Ze geeft echt om haar leerlingen.
Chemie ging erg goed, het was echt van ideale lengte! Om 20 na elf was ik klaar, om 25 na elf kwam Mijnheer Geraerts (in Lieve modus deze keer) en om half stond wandelde ik alweer tussen mijn vriendin en mijn pestkop in. Ondertussen had ik wel al even moed in gesproken bij klasgenoot Fred. Maaaar nu was het pestkop zijn beurt! Tis een aardig stukje en het onderwerp veranderd nogal vlot dus al snel waren we alweer half spelend over de parking van onze school aan het wandelen terwijl de mensen rondom ons een beetje raar keken (ja er zijn bouwvakkers op onze school, die komen nóg een gebouw bijzetten. Alsof er nog niet genoeg gebouwen waren! De kleintjes lopen nu al verloren als ze de eerste dag op onze school zijn.) Dan zijn ze eigenlijk nog leuk, de eerste dag! Dan zijn ze heel beleefd en hebben ze heel erg veel respect voor de 'grote'.
Maar na een week is het een kolonie brutaal ongedierte. Net als wij...Alleen wel 5 jaar jonger.
Maar goed, dat zijn de examens niet meer, dus we wandelen samen richting poort en wachten daar rustig pratend op ons vierwieler-vervoer. En nu zit ik dus hier rustig te typen. Zo meteen even douchen, examenstres van vandaag van me af spoelen, en dan al een deel doen van hetgeen dat ik moet doen he. Is niet zoveel, ik denk dat het Labo (open boek) en ...* denkt wat we nog niet gehad hebben* wiskunde...Oh god... Juist ja...Wiskunde moest ook nog komen
Dag 6 alweer!
Voorlaatste dag!
Wederom 'smorgens op staan, ikheb dit weekend praktisch niets geleerd omdat wiskunde me toch nooit lukt en labo zou open boek zijn.
Dus we komen 'smorgens aan en hej kijk eens aan, ik ben zo waar optijd!
'Hoi Mijnheer!'
'Hoi dame, ook eens optijd zie ik.'
'Ja, goed he *trotsheid*'
*smile van mijnheer*
Rustig met mijn vriendin meegewandeld naar haar plaats, daar wat staan kletsen en dan rustig aan door naar mijn eigen plek. Ooh wat zat ik eenzaam! De B-klas had nl examen labo in het labo lokaal en wij hadden eerst wiskunde, daarna zouden we wisselen. Bleg, geen pestkop voor me waar ik mee kon communiceren als ik klaar was.
De buurvrouw heeft ondertussen mijn 'kuren' al over genomen en wenste me heel vrolijk goedemorgen nog voor ik wat kon zeggen en daar nog wat mee zitten kletsen, toen kreeg ik ineens een examen wiskunde voor mijn neus en ik wist zowaar de antwoorden op de vragen, gna gna, Kath word goed (ga je zien dat ik alsnog niet over ben dan word het 'Kath dacht dat ze goed werd')
Na een uurtje was ik klaar met invullen en mijn buurmeisje ook, dus ja *fluister fluister* en natuurlijk niet in het oog krijgen dat Mevr Rooien voor ons stond.
'Dames jullie mogen onder de pauze binnen blijven'
*glimlacht en knikt* *denkt voor een keer in haar leven na* *uh, ik moet naar het labo lokaal, nouja...Dan staan we zo gewoon op *
Ondertussen moesten er nog 4 uit de andere 'blok' blijven zitten en nog een stuk of 6 die ergens in het midden van onze 'blok' zit.
*triiiiiiiinnnngggg*
'degene die binnen moesten blijven blijven zitten of er komen gevolgen'
*zucht eens diep.* *kijkt naar buurmeisje* 'tja, dat risico nemen we dan maar, succes nog meiske!' 'succes!' *staat op en wandeld zo rustig mogelijk naar een groep die ze kent. Groepje snapt de bedoeling en laat me der tussen lopen *
Vriendin kijkt een beetje verrast als ik ineens voor haar sta.
'moest jij niet blij...'
'ven zitten? Jawel Kom, we moeten nog 2 uur examen maken. Ik blijf morgen wel zitten
'In de gangen kwam ik pestkop tegen, we hadden afgesproken dat we elkaar zouden door zeggen of het veel of weinig was en hoe moeilijk het was en dan een aantal vragen.
Duswe zeggen dat en vervolgens heel trots 'jaaah kijk in het labo lokaal maar eens op het bord '
Ik kijk hem een beetje vreemd aan en wandel toch wat nieuwsgierig richting lokaal waar mevr. van labo al met de bordenwisser staat.
Dus ik huppel naar binnen; 'hooooooo mevrouw! Ik wil eerst lezen das voor mij!'
Mevrouw lacht.
'Eeeeee Klenneeehh!! Succes en veel groetjes van uw pestkopkeee!'
'oooh schatjeeee!!'
*Mevrouw kijkt me raar aan*
*Kath sluit mond en gaat op haar plekje zitten*
Nu moeten we eigenlijk alfabetisch zitten. Maar vriendin en ik zitten altijd zo tegen over elkaar op twee aparte 'bankjes' die in het lokaal staan, eigenlijk zijn het platformen voor proeven op te maken maaar als er banken te weinig zijn om alle leerlingen apart te zetten mogen daar ook leerlingen zitten, daar zitten wij dus áltijd, kunnen we naar elkaar zitten wuiven en tekens doen enz. Is wel gezellig.
Oh mevrouw! Ons examen bestaat uit 3 kleuren? (roze, groen, wit) leeeeuuuk! *kijkt geobsedeerd naar kleurtjes*
Vriendin ligt nagenoeg onder der stoel om mijn reactie. Zo nu en dan zag je zo heel subtiel een blad omhoog gaan (je zag aan de kleuren welke oefeningen het waren, dat was wel handig) en dan zo'n blik van 'wat-moet-dit-nou-weer-voor-stellen'
Dus we zijn om kwart na elf klaar en maken Mevrouw-van-labo-die-zo-op-een-grootmoeder-lijkt wijs dat we om twingtig na elf al door mogen (normaal pas om half)
Dus nog tien tal minuutjes buiten staan kleppen. Ooh kijk pestkop aan het begin van de speelplaats.
'PEEESSTTKOOOOOOPPPP?!!!!!'
'KLEENNEEEEEEKEEEE?!!!!!'
en Mijnheer-die-ik-normaal-graag-zie-komen; *noemt beide achternamen* gaat ge u gedragen?!!! Ge mocht de 3de en 4de jaars nie storen zei ik!'
*Pestkop en moi schuldbewust; ‘Ja, sorry mijnheer.’
'Maak u dan maar weg!'
*wandeld heel onschuldig met Pestkop richting poort*
'Hoooooooi maaaam!'
*trekt portier van auto open*
*ploft neer in auto*
'maaaama maaaama maaaama, ik ben misschien door voor wiskunde!'
*mam kijkt me hoofdschuddend aan*
'is goed kindje '
en nou zit ik hier dus heeeeel enthousiast te typen want weten jullie. Vandaag leer ik voor het laatste voor twee-en-een-halve-week!!!!!!!!!!!!!!
*gaat op zoek naar cursusblok *
Dag 7 alweer!
*opent linkeroog* 'vijf uur?!' *draait zich om en slaapt verder*
2 uur 30 min later;
*opent rechter oog* 'Half acht?' *opent linkeroog en zet kacheltje aan* *hijst zichzelf uit bed* *ploft neer voor kacheltje en hijst zichzelf in kleren*
Vervolgens naar onder rennen om daar mijn studiebladeren nog eens na te kijken want zoals gewoonlijk was ik weer veeel te lang voor mijn heerlijk warme vuurtje blijven zitten (oooh wat houd ik zo van warmte in de 'koude' winter)
Zoals gewoonlijk wandelen ik rustig richting de sporthal en ooh kijk eens daar! Een oud klasgenoot van me (heeuuul vroeger ( zo'n 5 jaar geleden) heb ik er 6 jaar mee in de klas gezeten!
Hoi zeggen, even praten, vragen hoe de examens tot nu toe gegaan waren en nog even succes wensen.
Deurtje open, spullen pakken, langs Mijnheer Geraerts door glippen en op het nippertje op mijn plaats neer ploffen.
Vergeten goedemorgen te zeggen en meteen kreeg ik de vraag 'ben je slecht gezind?'
'Oh nee hoor! Sorry, Goedemorgen! '
Tja...Hoe snel mensen iets gewend worden he.
We kletsen even, vragen elkaar welk examen we hebben en ik heb even medelijden et haar, 4 uur tw als laatste examen is gewoon hopeloos! (Wij hadden dat in het 3de jaar, dat gaat écht niet meer dan.)
Fysica ging vlot, beetje te vlot, om 20 na negen was ik klaar en mocht ik alweer een uurtje achteruit gaan zitten *rolleyes*
Het ging echter vlotter voorbij dan verwacht en ons volgende examen zou economie zijn, een groot aantal leerlingen mocht al naar huis omdat zij hun examen al af hadden. (gelukzakken) Maar 5 en 6 stw en nog een deel van 5 en 6 moderne.
We zitten daar dus ruim een kwartier (wij mogen niet te laat zijn maar de leerkrachten wel, want die hebben daar een diploma voor, die hebben er voor gestudeerd) en dan krijgen we eindelijk ons examen economie.
4 blz? waarvan er op 1 maar 1 oefening stond? En 1tje met allemaal vragen die of meerkeuze waren ( bolletje kleuren) of maar 1 woordje invullen?!
Hoe moet ik daar in hemelsnaam 65 min mee vullen?!!
Ik maar lettertje voor lettertje schrijven en ik was dus om vijf voor elf klaar (dat is nipt een half uurtje. Nog een dik half uur te gaan dus )
éindelijk daar was mijnheer Geraerst. Zag je heel stw al op het punte van hun stoel gaan zitten.
Gaat ie toch lekker rustig zitten vanvoor in de hal, met zo'n smile die zoveel zei als 'eigenlijk wel grappig dat jullie al zo zitten, lekker ongeduldig, zullen we een beetje jullie geduld op de proef stellen?'
'Mijnheer laat ons gaaaaaannn!!'
'nou vooruit dan maar'
Hele horde studenten die naar buiten rennen, huppelen, springen.
Ooh wat waren we blij dat het voorbij was! Vrijheid, vakantie! Niet meer leren!!!
Natuurlijk zit er aan het eind van de examens ook een uitstapje vast;
Elk jaar gaan we met ons vieren frieten eten na de examens. Op de examens van ons af te schudden en gewoon een namiddagje weg te zijn van iedereen en gewoon met ons vieren plezier te hebben. Tot een jaar geleden ging er altijd iemand anders mee maaar...Wegens een klein meningsverschilletje is die een ander groepje op gaan zoeken. Hoe dan ook, in al die jaren doe je natuurlijk veel herinneringen op (ja zelfs een 16jarige kan al heel wat herinneringen hebben) en natuurlijk word daarop verder gebouwd. We halen ze op en als je ze dan op een 'hoopje' legt, komen we lachend tot de conclusie dat we eigenlijk een stel varkens zijn, nouja, biggen.
Ook dit jaar vertrokken we lachend naar de fietsen. We waren maar met drie gezien de vierde nog bezig was en hij zei dat we alvast door moesten gaan, we zitten elk jaar in dezelfde frituur dus hij zou ons wel vinden, en als we toch veranderde, zouden we een smsje sturen (toch wel handig, die moderne apparatuur)
Nou goed, stel je voor; drie mensen en twee fietsen waarvan beide een 'platte' band hebben (ofja zo eentje die net niet hard genoeg is zo) Bij een vriendin ging ik al niet achterop want met haar ben ik vorige keer bijna in de Demer gereden. (een beek die door ons dorpje stroomt, maar redelijk vervuild en ehm, nog best breed en diep voor een 'beekje' en natuurlijk ijs koud! Het scheelde toen echt maar een haar. Ooh en fietste ook nog bijna in die-andere-beek-waarvan-ik-de-naam-even-kwijt-ben)
Dus achterop bij andere vriendin. Nadat we tegen een paaltje knalde, onze vriendin bijna om reden omdat de dame waarbij ik achterop zat gewoon was dat 'ze wel wisten dat ze hier linksaf moesten' en we wederom bijna in de Demer reden (ja, ik heb wat met de demer, oooooit ga ik er toch eens in liggen. Laat ik alvast hopen dat het in de zomer is!)
kwamen we veilig en wel aan in de frituur, daar wat lachen en spelen, en een half uurtje later kwam de 4de ook aan in de frituur, bestellen en ons nieuwjaar bespreken en dan nog even naar het huis van het meisje waarbij ik achterop zat.
Het andere meisje mocht niet door van haar ouders dus we gingen met zijn drieën door. Ik ging achterop bij vriendin der lief want die zijn fietsbanden waren nog hard.
En, (het word onze kersttraditie onder tussen) natuurlijk gingen we even op onze knietjes voor de opblaas kerstman zitten en even melden wat we wilden.
Dus dan maar richting thuis.
Na een paar keer bijna tegen de grond te gaan komen we dus éindelijk aan.
En mijn vriendin al lachend; 'ik zei dat het beter zat, niet dat het veiliger zou zijn '
ja. En bedankt meid!
We hebben daar nog even gezeten en dan allemaal naar huis, ik les hebben en mijn paard was blijkbaar ook al in de opgelaten 'examens-zijn-gedaan-sfeer' want toen we rustig instapte (en ze was echt kalm) sprong ze ineens met vier benen tegelijk de lucht in! (echt zo'n hertensprong) en toen ze weer neer kwam stapte ze gewoon rustig door?
Ach, maar goed dat gestoord zijn geen pijn doet zeker?
De les ging vrij goed en 's avonds de nieuwe proeven vervloeken en slapen.
Voila, dat was mijn laatste examendag!
Examens Pasen 2007
jep, zoals vorige keer weer een examen periode! Stres stres stres dus. Hoop leerstof en een veel te kleine hersencapaciteit om het in op te slaan.
MSV en Economie hebben we al achter de rug sinds woensdag. En die twee vielen wel mee, maar vandaag waren Engels en Biologie aan de beurt. Vorige periode ging dat heel makkelijk, beide overigens. Voor Engels leer ik nooit. Maar bio wel, gisteren ging het echt totaaaal niet, ik heb denk ik zelfs ondersteboven in de zetel gelegen in de hoop dat het er zo wel in ging. (Jep, ik leer in vreemde houdingen met examens. Grootste deel van de tijd hang ik ergens ondersteboven tegen.)
Heb mijn Biologie zooo vervloekt, pff. Maar we begonnen dus met Engels vandaag...Jezus! Wat hebben ze die vrouw gegeven toen ze aan die examens begon? Mijn eerste blz snapte ik al helemaal niets van. Zo goed proberen in te vullen als het ging. Bijna geen woordenschat gevraagd (terwijl normaal engels examens voor het grootste deel op woordenschat gaat) en maar een klein beetje grammatica. Welke ze ook al zo vreemd vroeg!
en dan ging het over music and poetry.
Pf, het liedje Bloody Sunday van U2. We hebben een paar lessen over Bloody Sunday in Ierland gehad en ik ging er wel vanuit dat ze daar vragen over zou stellen, maar dat ze het hele liedje zou vragen. Zegt ze 'ja je moet er alles uithalen wat je weet!' Ja weet ik veel hoeveel zij verwacht! Kunnen leerkrachten niet gewoon duidelijk zijn?
Toen ze gingen ophalen eens rondgekeken en wat teken gedaan naar paar mensen, en die keken ook allemaal van 'oh mijn god dit word een onvoldoende' (wat dus inhoud dat je niet geslaagd bent ) Dus vrees voor mijn engels.
Daarna Biologie, buiten nakijken (bevroren handen aan over houden want het was enorm koud vandaag
) en vriendin en ik besloten dat we gingen staken. Dus tegen de verwarming in de gang gaan zitten maar uiteindelijk toch maar naar boven want ons examen was toch nog best belangrijk. Maar we hebben het welgeteld 10 minuten vol gehouden! (We hebben wel meer gestaakt dit jaar, en het gekke is dat we er geregeld ook nog echt wat mee bereikt hebben ook)Biologie ging me makkelijker af dan gedacht, al heb ik me wel mispakt in de lengte waardoor ik op het laatste nog maar een kwartier had voor 5 bladen. Maar goed dat het meerkeuze vragen waren.
Nogmaals onduidelijke leerkachten, ik stel een vraag over de onderste vraag, begint die vrouw me het hele blad uit te leggen, maar niet de vraag die ik niet snapte?
Zegt ze: snap je het nu?
Ik antwoord dat ik nu wel alles snap wat ik al had ingevuld, maar nog steeds niet die waar het eigenlijk over ging. En dan loopt ze gewoon weg?
Grrrrr...We zullen het er maar op houden dat leerkrachten ook last hebben van examen stres?
Dan komt er nog bij dat we de helft van onze leerkrachten niet eens krijgen dus ook geen uitleg kunnen vragen! 2 zitten ziek thuis, 1tje ligt in het ziekenhuis enz enz. Bah. Gaat er weer lekker aan toe! Morgen Nederlands, van dezelfde vrouw die ook engels geeft. Normaal is Nederlands makkelijk en voorspelbaar maar nu heb ik het ide dat alles mogelijk is. Pfff...Als iemand tips heeft om examens door te komen behalve dagelijks een half uur onder de douche staan om even alles vanje af te spoelen?
Examenleven van Kath zomer2007 (schooljaar 2006-2007)
Dag 1
nog 8 dagen school, nog 7 dagen blokken! Het is waar dat de laatste loodjes het zwaarst wegen. Het is echt jezelf ''dwingen'' om in godsnaam weer es te beginnen met leren. En het vooruitzicht op 10 weken vakantie (naja 9.5) weken maakt het eigenlijk net nì³g moeilijker om je te concentreren. Want oooh wat zijn er al zoveel plannen gesmeed. Net als elke periode ga'k et van me afschrijven want anders wordk gek van examenstres.
We begonnen vandaag met twee hoofdvakken. Ik zit éindelijk weer eens helemaal vanachter in de zaal met als voordeel dat ik mooi overzicht heb alsk weer eens te snel klaar ben. Veeeeel boeiender dan voor in! Daarbij staan voor meer leerkrachten. Nadeel is wel dat ze je niet zien zitten als je een vraag hebt *baal*.
Kwam op het nippertje binnen en kijk es aan! Inge! Hahah, dat is het meisje waar ik met kerst ook al langs zat, hebben best lol gehad toen. Ze trok al een streng gezicht en wees berispend op haar klok alla 'het is al 26 over acht en jij moet om 25 hier zijn! Dat trekt er niet op he!' Daarna begon ze te lachen en hebben we elkaar maar eens een goedemorgen gewenst. Kreeg nog een succesje van mijn pestkop en toen moesten we zwijgen.
Zij begon ook met een hoofdvak en pfoeh, ik wil niet naar het zesde...Jeetjemina wat een examen! Ik wist wel geteld 1 vraag van heel haar examen. (ja ik kijk mee met haar omdatk dan wat trager vooruit ga) Eigen examen ging goed eigenlijk, alles makkelijk kunnen invullen etc. Ideaal dus.
pauze, even examen bespreken met pestkopke en dan maar eens bij mijn vriendinnen voegen om wat na te kijken. Jammer dat die pauzes zo kort zijn want ik heb amper de helft van mijn studiebladen kunnen inkijken!
examen ging ook niet al te best. Ja mijn oefeningen gingen heel erg goed, maar die gingen maar op 8 pt van de 40 ofzo...Maar was niet de enige die het een verschrikkelijk examen vond. Iedereen die voorbij kwam hoorde ik zeggen dat het helemaal niet zo best gegaan was. (dus misschien toch een beetje te hoog gegrepen voor ons mevrouw? *kijkt eens achterdochtig*
een vraag die ik nog steeds niet snap;
'geef 6 factoren die invloed hebben op de omvang en de samenstelling van de voorraad.'
Laat ik er bij zeggen dat het over wortels ging...In hoeverre kan je daarin de samenstelling bepalen? *zucht*
We mochten ook pas tien minuten later door dan normaal. (bah. Wat duren 10 min extra lang dan.)
Nog wat gepraat met Inge, daarna met vriendinnen huiswaarts gegaan.
Morgen twee vrij 'makkelijke' examens dus das een fijne verademing na deze twee. 2 down, 12 to go...Het voordeel aan die examens; je klas zit zodanig verspreid. We vliegen elkaar niet meer in de haren
Dag 2
pfff denk datk dan iets geschreeuwd had alle; en nu allemaal koppen toe! Met een hoop gevloek achter aan. Hopen dat je door bent btw! Kzal duimen voor je! Het leren vind ik overigens ook niet erg maar daar steeds 4 uur zitten! Terwijl ik op 2 uur tijd makkelijk mn twee vakken af heb. Dat irriteerd me echt mateloos!
*grinnik* ik was lekker eerst vandaag! Inge keek ook nogal verbaast toenk der al zat. Even wat gepraat over de examens van die dag en toen werd er uitgedeeld.
Vandaag hoofdvak 3 én een bijvak. Kwestie van de morgen goed te beginnen startte we met het hoofdvak. (zucht) nu achteraf bekeken maar goed dat we met tw begonnen zijn.
Invullen ging redelijk, een paar vragen waarvan kdacht; 'wtf stond dat er ook in?' én een discussie gehad met mijn leerkracht over hoeveel punten hij moest geven (ik zat me te vervelen en hij zal zich ook wel verveeld hebben) hij stelde een vraag waarbij je 3 puntjes moest invullen en zette die op 1 pt. Echter ik herinnerde mij dat 3de puntje écht niet meer dus had er maar twee. Ging die me overdreven wanhopig vragen wat hij daar in hemelsnaam mee moest doen! Of hij me dan 0.66 moest geven? 'nee hoor mijnheer, geef me gewoon de volledige punt' 'ja dat zie je van hier.' en toen ging Inge zich nog mengen ook; 'meneer geef dan 0.75' Toen heeftie eens zuchtend gekeken Twee meiskes die samen spannen kan die toch ni tegen op. Kreeg iets naar mijn kop alla 'altijd discusieren die klein dep' en toen ging die weer rond wandelen. Maar vijf min later stond ie langs me om te vragen waarom ik vraag 4 niet had ingevuld. 'Omdat ik het niet weet he mijnheer...' 'met wat zou het te maken hebben?' 'met water' 'awel dan..' 'alsk er water op schrijf krijgk dan de punten?' 'neen!' 'awel dan ' Wederom rolleyes en doorwandelen! Arme man, heb het overigens alsnog geprobeert. Wie niet waagt, wie niet wint.
In de pauze (een uur later dus) hebk em nog gevraagd of hij het ondertussen al wist maar ik kreeg alleen maar een 'jij..........'-blik.
In de pauze nieuwe gsm showen. Oohhh wat benk blij met een nokia. (miss dat die wel Kath-proof is.) *eigenlijk had vriendin gewoon een blauwe gsm gezien ipv de oranje van gisteren en vroeg e zich af waarom ik op 3 dagen tijd al 3 verschillende gsm's had meegenomen* Voelt weer heuulemaal vertrouwd! *verwenst LG naar de hel*
gna!
Anyhow, om weer naar examens te gaan; Tweede examen was chemie. Van de vervanger-die-eigenlijk-best-wel-knap-is-maar-niet-met-zijn-lichte-groene-streepjes-bloes-want-lichte-kleuren -staan-hem-niet-maar-dat-modefoutje-hebben-vriendin-en-ik-hem-al-vergev en-mijnheer. Helaas helaas...Hij had de lichtgroene-streepjes-bloes aan. Maar we blijven vergevingsgezind! *vergeeft de vervanger-die-eigenlijk-best-wel-knap-is-maar-niet-met-zijn-lichte-groene-streepjes-bloes-want-lichte-kleuren -staan-hem-niet-maar-dat-modefoutje-hebben-vriendin-en-ik-hem-al-vergev en-mijnheer voor de tweede keer.
Chemie examen was redelijk moeilijk, moeilijk genoeg dat ik af en toe even moest denken en de vraag opnieuw moest lezen maar niet zo moeilijk dat ik er niets van begreep! Ideaal dus. Neemt wat meer tijd in beslag. Had niet al te best geleerd voor chemie maar kreeg het vlot ingevuld, beter als mijn Tw!
De man keek een beetje gek naar mijn kladblad dat ik aan beide kanten vol had geschreven met pirates-quotes maar dan heeftie nog wat te doen.
Ik zou moeten leren maar ik heb helemaaaal geen zin in aarderijkskunde leren. (engels leerk nie, lees ik morgen nog wel eens)
Dag 3
vraag me bij sommige vakken toch vaak af waarvoor ik het in godsnaam nog nodig ga hebben later, en alsk dat dan vraag aan de leeraar krijgk te horen 'algemene kennis'...Tja...dan mogen ze dus in principe ook alle theorie over voetbal invoeren in scholen? Want das ook alegemene kennis.
Vandaag dus Aarderijkskunde en engels! Engels is mijn goede vak. Gisteren een hoop geloop en gedoe gehad door de andere lesgever van mijn lesklantje (en kben nog steeds boos op em ) + het rijden van mijn eigen paarden, had ik dus maar 1 vak kunnen leren. Alleen aarderijkskunde. Snachts rond half twee oid mijn engels woordjes eens nagelezen. (haha, eerste keer in 5 jaar tijd dat ik mijn engels na lees voor een examen.) En naar school. Mijnheer was zich aan het opjagen dat ik heel rustig naar de hal ging. 'je hebt nog maar twee minuten!' 'awel...Das nog anderhalve te veel ' pennen pakken en neerploffen in de zaal. Engels ging als niks...heb echt bij geen enkele vraag moeten nadenken!
Daarna Aarderijkskunde, vreesde er wel voor, was gisteren zo opgefokt tijdens leren datk tot 3x toe heb moeten stoppen omdat t gewoon ni ging. En Ak is een van de vakken die ik moet ophalen! *zucht* maar ook dat ging gewoon heel makkelijk! Heb tot nog toe nog geen enkel examen gehad waar van k dacht 'hmmm dat ging grandioos fout!' Ach...6 gedaan, nog 8 te gaan! Dus morgen zitten we op de helft!
Dag 4
Nederlands ging gooehoeed!
Om tien na tien zijn er overigens nog weinig tot geen kantines/cafe'tjes open. Potverdikke! We hebben een uur zitten rondwandelen/fietsen voor we een plekje gevonden hadden (ja we gingen wat drinken, mag wel na 7 examens) nog eens bij praten! Zonder aanhangsels. We werden heeeel boos bekeken door een mijnheer die langs ons zat. Zal wel gedacht hebben dat we aan het spijbelen waren ofzo, haha. Die dacht vast 'die jeugd van tegenwoordig!' Toen we er om begonnen te geinen keek die heel snel weg (toen dacht hij vast; ze hebben ook geen respect meer!) en dat terwijl we nog maar net gezegd hadden dat die kleintjes vd lagere school niks respect hadden.
Na het weekend wiskunde (uh-oh) en labo (open boek!) dus ben nu bezig voor mn voeding.Hebben we dinsdag of woendsag
Dag 5
Ik dacht; Mwa wiskunde zal wel gaan deze keer! Want ja ik snapte het! En toen kreeg ik het examen voor me en werd ik wakker...*zucht* ik snapte er werkelijk niets meer van! 1 oefening, 1tje! van allemaal kwam ''letterlijk'' uit de cursus! 1tje! Terwijl ze had beloofd dat we met oefeningen letterlijk uit de cursus de helft konden halen! De rest hebben we niet eens gezien! Bah! Kben nooit geslaagd! Das jaarbuis 1!
Nog eentje en kmag het nog een keer over doen Pff...Kdacht 'miss benk ni de enige' daar hadk dan weer wel gelijk in! Denk dat het de eerste keer was dat onze klas eensgezind was; veel te moeilijk! Vriendin die altijd rond de 90% haalt voor wiskunde zei zelfs dat ze gebuist zou zijn. De vrouw lachte er eens mee! Bijzonder leuk grapje mevrouw.
Gaan ze voor de verandering eens moeilijk doen over onze stageplek (GIP) Goh zeg anders gewoon dat jullie eisen dat we gaan werken met oude mensen of met klein grut. ''Je stageplek is niet goed, je moet een andere zoeken'' ''oh mevrouw, wilt u dat even voor doen?'' Ze weet potverdikke goed genoeg dat het al zo moeilijk is om ergens binnen te raken als stagiaire van 6de jaar bij een plek waar ze met het onderwerp drugs bezig zijn! En dan gaan ze nu zeuren dat het niet tijdens de schooluren is? Nouen? Wij moeten ook werken bìºiten de schooluren! Doen jullie ook maar es!
Op speelplaats nog wat afspraken gemaakt voor het weekend met mn maatje en dan naar ander lokaal voor Labo. Maatje had dat examen al gehad en zei dat het niet moeilijk was en niet erg lang duurde.
Was inderdaad niet moeilijk, denk datk 80% heb ofzo. Als het niet meer is, was zo makkelijk!
Net nog half uurke staan praten en daarna naar huis. Morgen Frans en Biologie. Biologie gaat wel gaan, maar Frans? Waarom moest Belgie ook alweer tweetalig zijn? *rolleyes*
Bij deze zijn we btw over de helft, negen gedaan, nog vijf te gaan.
Dag 6
Jeiij! Nog maar 1 examen en het moeilijkste van allemaal is vandaag dus gedaan! Ging nog redelijk. Mijn leerkracht (een van de) kwam er bij zitten en kwam even praten (was mijn kladblad aant lezen, stonden liedjes opgeschreven) Hij heeft bij 1 ding gezegd 'iets bijschrijven' en geknikt toen k dat deed. Voor de rest heeft hij niet echt wat gezegd van 'das fout' dus ik dénk dat het wel over zal zijn. Al is hij niet degene die ze verbeterd...
Daarna fysica, ging zoo makkelijk. Heb eens rondgekeken in de zaal, Ongelooflijk wat mensen allemaal doen om zich niet te vervelen, een meiske zat haar typex roller heel gefasineerd te bekijken. Overal eens aan draaien/tegen duwen/aan trekken. Een andere jong zat torentjes te bouwen van markeerstiften. Langs mij had n buurmeiske mijn kuren over genomen en was haar kladblad aant volzetten.
Morgen nog geschiedenis en we zijn klaar! Jeij 2.5 maanden vakantie! Heeeeerlijk!
Van geschiedenis is er nooit een verslag gemaakt…Ik wist wel te melden dat ik geslaagd was zonder een onvoldoende! Kortom: ik heb het jaar goed afgerond!
