Geplaatst 
Graag opbouwend commentaar en gelieve het gedicht niet elders te gebruiken De horizon
Jij hebt mij door het dal der Tranen gevoerd,
mij langs de bergen der Geluk geleid.
De vlakten der Eenzaamheid lieten mij niet onberoerd,
door de oase van Optimisme voelde ik me soms bevrijd.
Langs stille wateren en diepe gronden,
via bergen en dalen nam jij mij aan de hand.
Ik vroeg mezelf dan vaak af – ongerust en opgewonden –
waar ik in Hemelsnaam was beland.
Op onze lange reis verloor ik de grip langzaamaan.
Onvermijdelijk hoe mijn vingers langs de jouwe gleden,
vluchtig op weg om hun eigen weg te gaan.
Halsoverkop nam ik de benen, ik overwon.
Hoe jij mij even achtervolgde en ik viel,
ik opstond en rende, jij enkel een stip aan de horizon.
Kim Guldemond
25 mei 2008
