Geplaatst 
hier en daar is niet alles het zelfde en de namen zijn zoiezo anders. Ik hoop heel graag tips etc te krijgen en ik hoop dat 't verhaal ook bevalt. Eerst eens kijken wat voor reacties krijg en tips. En als het bevalt etc ga ik verder aan een deel 2. Dit stuk heb ik even expres een beetje een open einde gelaten Citaat:deel 1:
*PIEEEPPP PIEEEEPP PIEEEPP* slaapdronken tast ik met m’n hand in het donker langs het bed om m’n telefoon te pakken. Ik klap m’n telefoon open en zet de wekker uit. Kreunend kom ik overeind en knip het lampje langs m’n bed aan. Ik kleed me snel aan en slaperig loop ik naar beneden. Ik ga gauw even wat boterhammen klaarmaken voor school, ontbijt wat, maak me nog gauw even klaar in de badkamer en ga dan richting school.
Pff hé hé eindelijk weer terug van school! Ik kruip nog snel even achter de computer om te kijken of ik mail heb. Hé ja.. een mailtje van Laura! Wat zou ze mailen? Ik vind haar namelijk al heel lang leuk, zoals ze heel goed weet. En ondanks dat ze ook biseksueel is, is het helaas nog steeds niks geworden. Maar dat zegt natuurlijk ook niks. Eens even kijken, owh ze wil vrijdagavond afspreken! Oei… ze wil over gevoelens praten!? Ohjee het zal toch niet?! Een eng gevoel bekruipt me. Ik krijg het angstige gevoel dat ze misschien een tijdje geen contact meer met me wil oid. Juist omdat ik verliefd op haar ben. In pak mijn telefoon en in paniek sms ik mijn beste vriendin Sonja, want wat moet ik nu? Stel dat ze dadelijk geen contact meer met me blijkt te willen! Bijna meteen als ik het smsje verstuurd hebt krijg ik alweer een smsje van Sonja terug. Ik moet me niet zo druk maken zegt ze, áls het al iets ‘slechts’ is zal het waarschijnlijk alleen maar zijn dat de gevoelens niet wederzijds zijn. Maar ja, dat dat zo is dat wist ik toch al? Ik stuur Laura ook maar een smsje met de vraag wat ze precies bedoelt, want ik vind haar mailtje maar ‘eng’. Ik weet dat ze me niet terug smsen kan omdat ze helaas geen beltegoed meer heeft. Hopelijk mailt ze me terug.
Als ik ’s avonds in bed lig heb ik nog steeds een angstig gevoel, ik heb helaas niet meer op m’n mail kunnen kijken. Ik draai me nog eens om en de laatste gedachte die door m’n hoofd flitst is dat ik morgenochtend meteen zal kijken of ik weer een mailtje terug heb.
Als ik de volgende ochtend wakker wordt ga ik eerst achter de computer zitten eens kijken of ik een mailtje terug heb van Laura. Ja, ik heb een mailtje terug. Gauw kijken! Owhh... ze schrijft dat het alleen maar positief is! Dat is goed nieuws dan! En ze vraagt of die dingen in m’n ‘valentijnsmail’ nog gelden, ik had haar namelijk een gedicht gestuurd met Valentijnsdag waar ik haar min of meer de liefde verklaarde haha! Meteen valt er een hele zorg van m’n schouders, ik was me ook in paniek zeg! Goh, wat zou ze dan willen zeggen? Ik ben benieuwd! Nu gaan er toch opeens hele andere gedachte door m’n hoofd heen. Het zou toch niet dat ze me misschien toch…? Snel druk ik die gedachte weg, voordat dadelijk blijkt dat het toch niet zo is, ik heb geen zin om weer teleurgesteld te worden.
Zodra ik op school ben vertel ik Sonja wat Laura gemaild had. Ze lacht en zegt ‘ik zei toch dat je je niet zo druk moest maken! Dat wordt nog wat tussen jullie!’ Ik grijns en krijg een rode kleur op m’n gezicht ‘Je houdt me wel op de hoogte hé!’ ‘ja natuurlijk hou ik je op de hoogte! Als er tenminste iets is om je over op de hoogte te stellen, misschien is het nog niks’ ‘ach joh... wacht maar eerst eens af tot vrijdag!’ zegt ze.
Jemig zeg, wat heeft die week lang geduurd! Maar nu is het eíndelijk vrijdag! En ook al bijna tijd om te gaan, om half 8 heb ik namelijk met haar afgesproken. Sonja heeft me vandaag ook al een paar keer lachend aangekeken. En als ik dan vroeg wat er was zei ze dat ik leuk keek. Ik kon schijnbaar een continue brede grijns niet onderdrukken. Nog gauw even m’n mp3 pakken en dan kan ik gaan.
Om 5 voor half 8 ben ik bij de plek waar we afgesproken hebben. Ik zie Laura al staan en fiets naar haar toe ‘hoi’ zeg ik verlegen en ik krijg een verlegen ‘hoi’ terug. ‘Wil je wat te drinken?’ vraagt ze als we bij haar thuis zijn. ‘Uhm… is goed, wat heb je?’ ‘uhm ik heb alleen cola geloof ik’ ‘oh oke, is goed hoor’ ‘ik heb wel geen glazen die heeft m’n broer allemaal op z’n kamer staan.’ ‘ Wat moet hij met al die glazen dan?’ vraag ik haar ‘Die neemt hij altijd mee naar boven als er vrienden van hem zijn’. Zodoende zit ik even later met een kopje cola op de bank, zij in de ene hoek van de bank ik in de andere hoek. ‘Ohja, Rian komt rond 9 uur ook nog’ zegt Laura, Rian is haar beste vriendin en ook een vriendin van mij. ‘Owh oke, is goed, gezellig!’ Ik merk dat Laura niet durft te beginnen over dat waar ze over wou praten, dus ik ben m’n moed bijeen aan het schrapen om maar gewoon te vragen waar ze nu over wou praten. Uiteindelijk om kwart voor 9 heb ik zoveel moed bijeengeschraapt dat ik er over wil beginnen als Rian binnenkomt, jammer dan. Om 10 uur is het tijd voor mij om te gaan, want om half 11 moet ik het veer halen ik woon namelijk aan de overkant van de maas. Laura fietst nog even mee, Rian heeft geen zin.
Over gevoelens hebben we nog niet gepraat dus zodra we op de fiets zitten begin ik er meteen over. ‘Waar wou je nog over praten?’ vraag ik haar. ‘Meteen begint ze te blozen ook al is dat in het donker een beetje moeilijk te zien’. Ze begint te stotteren en begint dan gauw over iets anders. ‘Wat ga je morgenavond doen?’ vraag ik haar dan, ‘niks, jij dan?’ ‘niks speciaals’ is mijn antwoord. ‘Vráag het dan!’ zegt ze ‘huh?’ ‘of ik met je wil afspreken morgen!’ ‘owwh ja natuurlijk!’ zeg ik. ‘Wil je met me afspreken morgenavond?’ vraag ik haar dan. ‘haha ja natuurlijk half 8 weer?’ ‘oke, is goed!’. We kijken elkaar even grijnzend aan. ‘Zo.. en nu heb je er mooi overheen gelult zeg ik, maar waar wou je nu precies over praten?’ ‘dat zeg ik morgen wel’ ‘nee’ zeg ik ‘ik wil het nu weten’ even fietsen we in stilte verder. Dan vraagt ze ‘die mail, die je met Valentijnsdag stuurde, uhm… dat geldt dus nog steeds?’ ‘ik zou ‘m zo weer sturen! Hoezo?’ ‘nou.. uhm.. ik vind jou ook leuk namelijk.’ Even valt er een korte stilte en ik voel mezelf helemaal blij worden van binnen, maar voor de zekerheid vraag ik haar hoe leuk ze me dan precies vindt ‘nou’ zegt ze ‘leuk leuk? Net zo leuk als jij mij vindt denk ik?’ Ze fietst nog een klein stukje mee en we kletsen nog wat. Als we bijna bij het veer zijn draait ze zich om.
Ik zwaai haar nog even na en ik kijk nog een paar keer achterom. Zodra ze uit het zicht is verdwenen is sms ik Sonja over wat er allemaal gebeurt en gezegd is en dat ik morgen dus weer naar haar toe ga! Meteen krijg ik een enthousiast smsje terug ‘ik wist het wel!’ smst ze me. Je houdt me nog steeds op de hoogte hé! Ik wil weten hoe het morgen afloopt!
Als ik eenmaal thuis in m’n bed lig val ik met een brede grijns op m’n gezicht in slaap.
De volgende ochtend als ik wakker word lig ik nog even verbaast in m’n bed. En ik voel die kriebel in m’n buik weer. Even lig ik zo nog in m’n bed te dromen over Laura en te denken over hoe het vanavond zal gaan. Dan stap ik uit bed en trek m’n paardrijbroek al aan. Want ik moet vanmiddag eerst naar de manege. Vrolijk fluitend loop ik de trap af. M’n moeder kijkt me vragend aan ‘wat ben jij vrolijk?’ ‘ja, ik heb goed geslapen vannacht’ zeg ik met een brede grijns op m’n gezicht stiekem terugdenkend aan gisteravond. M’n moeder kijkt me nog even vreemd aan, ‘ohja, zeg ik, vanavond ga ik weer naar Laura.’ ‘Ohja, oke, was het gezellig gisteravond?’ ‘Oh ja hoor, Rian was ook nog gekomen’. Vrolijk gehumeurd begin ik m’n ontbijt klaar te maken en maak ik me klaar om naar de manege te gaan. Rond 2 uur stap ik op de fiets richting de manege.
Als ik om half 6 thuis ben ga ik nog gauw even onder de douche, föhn snel m’n haar en doe wat mascara op. Keurend kijk ik nog even in de spiegel om te kijken of alles goed zit. Nou, dat kan er wel mee door. Ik eet nog gauw even wat, hol nog snel even de trap op om m’n mp3 van m’n kamer te halen, ik schreeuw nog even tegen m’n moeder dat ik weg ben en dan spring ik op de fiets richting Laura.
ohja en de titel is inderdaad een beetje raar/vaag. Maar ik wist niks beters... zoals je in dit deel hebt kunnen lezen heeft die persoon (ik) in dat verhaal een gedicht naar Laura gestuurd. Dat heb ik dus ook daadwerkelijk gedaan en die zin stond in dat gedicht. En ik weet op het moment niks beters te verzinnen
