Bokt.nl

Citaat:

Ik probeerde mijn adem in te houden, deze keer ga ik Davey goed terug pakken.
Een tijdje geleden heeft Joep, mijn stiefvader, een extra lichtknop gemaakt.
Deze lichtknop zit achterin, maar vrij onderaan.
Ik ben vrij dicht bij de lichtknop gaan zitten zodat ik deze naar eigen zin aan en uit kan doen.
Voetje voor voetje hoor ik Davey dichter bij komen, ik hoor dat hij twijfeld.
'Sam, ben je daar?'
Ik heb moeite om een lachbui te onderdrukken, de stoere bink is ineens bang aan het worden.
Hij knipt het licht aan en ik zie zijn gezicht iets ontspannen.
Snel knip ik het licht weer uit, ik hoor wat gemompel en ik zie het licht weer aan gaan.
Eventjes verbaasd van het licht blijft hij staan, toch loopt hij verder, tot achteraan.
Hij is mij al gepasseerd, maar zodra hij weer terug naar voren loopt en weer dicht langs me komt, grijp ik zijn voet beet.
Met een gil stuift hij de kast uit.
Ik moet zo onbedaarlijk hard lachen, het gezicht wat hij al trok en dan maar niet te spreken over die gil!
Proestend lig ik op de grond.

Eenmaal uitgelachen kom ik rustig uit mijn kast vandaan, maar Davey is nergens te bekennen.
Mietje!
Goh, daar was ik echt even aan toe, eigenlijk moest ik hem bedanken, want deze voorstelling was om je kapot te lachen.
Ik daalde de trap af en pakte een koekje en een glas cola.
In de woonkamer zag ik Davey voor de tv zitten, nog steeds wat wit weggetrokken.
Met een stralende glimlach plofte ik naast hem neer, 'Hee Dave' zei ik opgewekt.
Ik kreeg wat gemompel terug, maar hij liet zich niet kennen.
'Wat zie je wit' treiterde ik nog even.
Ik voelde hoe een sterke hand me achter in mijn nek greep en enigzinds hardhandig mijn hoofd op de bank werd gedrukt.
Een charmante glimlach verscheen op het gezicht van Davey, lachend keek hij me aan.
'trut' zei hij grijnzend.
Ik wurmde me los toen ik op tafel een briefje zag liggen, die was vast van mama!

Ik liep naar de tafel en las het briefje:

'Sam,

Zou jij voor Davey en jezelf wat boodschappen kunnen doen?
Ik moest plots overwerken en ben om 10 uur pas thuis.

Liefs, Mama'

Er lag een briefje van €50,- bij, dat betekende dat we ook nog wat lekkers konden halen.
Voordat ik naar de winkel vertrok wilde ik mezelf nog even fatsoeneren, ik deed een petje op en haalde mijn golvende, bruine haar door de achterkant en maakte het vast.
Ik werkte mijn eyeliner en mascara wat bij en tot slot nog wat naturel lipgloss.
Tevreden keek ik in de spiegel, tijd om te vertrekken!

Met een klap trok ik de schuurdeur open en racete naar de supermarkt, ik had al helemaal in gedachten wat ik ging maken!
Mijn blije gedachten smolten onmiddellijk als sneeuw voor de zon...
Daar stond hij, Daniël, de vervelende plaaggeest die je altijd moest hebben.
Sowieso was ik vrij zwak, ik kon het niet snel hebben als er iets negatiefs over me werd gezegd.
Daniël was gewoon een etter én nog lelijk ook, dat was het rare aan hem, hoe kon zo iemand andere kleineren?
Zijn rode haar piekte alle kanten op en hij zat vol puisten, bah!
Helaas stond me één ding te wachten en dat was langs hem heen lopen..
Dit stond me zo tegen, eigenlijk was het ook absurt dat je niet langs iemand durfde te lopen.
Ik haalde eens flink adem en liep snel de deuren van de supermarkt binnen, thank god, hij had me niet gezien met die pet op.
Ontspannen liep ik langs de schappen, ik haalde af en toe wat uit de rekken en binnen no time lag mijn kar vol.
Ziezo, dit moest genoeg zijn voor een lekkere maaltijd!

Ik besloot nog even langs Mira te gaan, Mira was mijn beste vriendin en was altijd opgewekt.
Een aantal vakkenvullers liepen me voorbij, maar schonken geen aandacht aan me.
Gevonden!
Ze stond de chips bij te vullen, daar moest ik even om grinniken, want ze was dol op chips.
Ze kon zoveel eten als ze wilde, maar ze bleef op normaal gewicht, waar ik stiekem weleens jaloers op was.
'Hee Mira' verraste ik haar.
Verrast draaide ze zich om, 'Heeeeeeeee' gilde ze iets te enthousiast.
Ze gaf me een knuffel en keerde zich toen weer tot haar werk.
Mira had een vrolijk gezicht en goudblond haar, kortom, een erg mooi en vrolijk meisje om te zien!
Na een praatje hebben gemaakt over vanalles en nog wat, maar vooral over onze vakantieplannen over een paar weken, namen we toch maar afscheid.
Snel liep ik naar de kassa, het was al 5 uur en ik wilde op tijd zijn met het eten.
Net op tijd keerde ik me nog om, de bak B&J moest ook mee,daar waren Davey en ik beiden zóó aan verslaafd!
Ik sloot achter aan in de rij en was al snel aan de beurt.
'Goedenmiddag' groette het meisje vriendelijk, ik groette beleefd terug en wachtte totdat ze alles had gescand.
Ik vouwde de tas open die ik mee had genomen en stopte de spullen daar in.

Weer wat opgewekter dat ik al was, stapte ik de deuren van de supermarkt uit, binnenkort zou ik een sollicitatieformulier inleveren, niets was zo gezellig om met je beste vriendin samen te werken!
Mijn hoop dat Daniël al was vertrokken, had niet geholpen, hij stond op de hoek nog 'interessant' te doen met een sigaretje.
Ik liep op een rustig tempo voorbij en besloot hem te negeren.
De pet hielp deze keer niet, hij had mijn gezicht al herkend.
'Hee Sam' zei hij op een pesterig toontje, vol walging keek ik naar zijn grijnzende gezicht.
Negeren, negeren, negeren!
Mijn fiets stond dichtbij, het slot klikte open en ik fietse weg.
Zo makkelijk kwam ik er echter niet vanaf, Daniël was op zijn fiets gesprongen en achter me aan gekomen.
Balen!
'Sammie wacht' een lichte wanhoop speelde op zijn stem, wat een acteur!
Een stukje voor mijn huis lag een natuurgebiedje, juist daar kwam hij naast me fietsen.
'Wacht nou even Sam' nog steeds die afschuwelijke grijns.
Ik reed door en deed alsof het me niets deerde.
Dat schoot bij Daniël in het verkeerde keelgat en gaf me een enorme stoot naar de zijkant, ik raakte de stoep waardoor mijn fiets kantelde.
Daniël sprong van zijn fiets, voordat ik op kon staan gaf hij me een flinke shop tussen mijn ribben.
Ik kromp in elkaar, mijn gezicht betrok.
Een aantal schoppen volgde en ik moest het kokhalzen onderdrukken.....